Ποίηση γεμάτη θλίψη στην καθημερινότητα

Ποίηση γεμάτη θλίψη στην καθημερινότητα

Η ποιητική συλλογή «Προσφέροντας Ζωή, Προσφέροντας Ολόκληρη την Καρδιά μου Αγάπη» (Εκδοτικός Οίκος του Συνδέσμου Συγγραφέων του Βιετνάμ, 2024) είναι το αποτέλεσμα χρόνων ήσυχης αλλά βαθιά στοργικής και συναισθηματικής ζωής του ποιητή Hong Phuc (πραγματικό όνομα Dang Vinh Phuc , γεννημένος το 1950, που σήμερα κατοικεί στην κοινότητα Tay Binh, στην περιφέρεια Tay Son· μέλος του Κλάδου Λογοτεχνίας του Συνδέσμου Λογοτεχνίας και Τεχνών Binh Dinh).

Η ποιητική συλλογή περιλαμβάνει 113 ποιήματα, χωρισμένα σε τρία μέρη: Μια Ατελείωτη Πηγή Ποιητικής Έμπνευσης, που γράφει για τον ρομαντικό έρωτα · Άφθονη Αγάπη για την Πατρίδα, αφιερωμένη στην πατρίδα και τη χώρα · και Βαθιά Στοργή, που ξεχειλίζει από συγκίνηση για την οικογένεια, τους φίλους και τις καθημερινές συναναστροφές. Σε όλα τα ποιήματα, οι αναγνώστες αντιλαμβάνονται εύκολα έναν απλό, εγκάρδιο τόνο, διαποτισμένο με λαϊκές επιρροές αλλά διακριτικά ρομαντικό. Χρησιμοποιεί διάφορες ποιητικές μορφές: στίχους έξι-οκτώ μέτρων, στίχους επτά λέξεων, ελεύθερο στίχο, ακόμη και πεζά ποιήματα, όλα σαν προσωπικές συζητήσεις, ψίθυρους στη ζωή, στους ανθρώπους, στην πατρίδα του και στον εαυτό του.

Το « Προσφέροντας Ζωή, Προσφέροντας Ολόκληρη την Καρδιά μου Αγάπη » είναι η δεύτερη ποιητική συλλογή της Hong Phuc , μετά τα « Τραγούδια Αγάπης » (2010) . Φωτογραφία : DUY KHANG

Στον κόσμο της ερωτικής ποίησης, όπου τα συναισθήματα ρέουν ελεύθερα ανάμεσα στη λαχτάρα και τον πόθο, ο ποιητής Hong Phuc έχει τρυφερούς αλλά και συγκινητικούς στίχους: «Κοιτάζοντας τον ουρανό, κοιτάζοντας τη γη / φθινοπωρινά χρώματα / παλιά λόγια αγάπης είναι μοβ / γράμματα που στέλνονται στο χωριό / χρυσό μετάξι / στεγνώνουν κάτω από τον ήλιο της εξοχής / ποιον μπορώ να βρω / να σπάσει το ξόρκι που έριξες;!» (Ξόρκι Αγάπης). Ή στο ποίημα «Ο Γύρος της Αγάπης », κουβαλάει το σιωπηλό μαρτύριο του «γυαλίσματος» μιας επίμονης, υπομονετικής αγάπης: «Ο νεφρίτης μου δεν είναι ακόμα πράσινος / ο ιδρώτας μουσκεύει τα βουνά και τα δάση / θα γέρνει ποτέ η ψυχή σου σαν παλιρροϊκό κύμα / σαν δάκρυ αγάπης που ξαφνικά ανθίζει σε λουλούδι!»

Η αγάπη στην ποίηση του Hong Phuc είναι μερικές φορές συνυφασμένη με το ποτάμι της πατρίδας του, με μια γη αγαπημένων αναμνήσεων. Εκεί, η πόλη του είναι γεμάτη νοσταλγία. Τα χωράφια και το ποτάμι δεν είναι μόνο λυρικοί χώροι, αλλά και σύμβολα πιστής αγάπης, παραδοσιακής ομορφιάς και αδιάκοπης λαχτάρας.

Στο νοσταλγικό του βασίλειο, η καθημερινή απλότητα, οι αναμνήσεις φίλων και η ροή του χρόνου είναι παρόντα στην ποίησή του με βαθιά περισυλλογή και στοχασμό. Κατά καιρούς, η αίσθηση της πατρίδας και η στοργή των φίλων αναδύονται μέσα από μια αρμονική συνύφανση συναισθημάτων: «Αλσύες από μπαμπού, χωράφια με ζαχαροκάλαμο, το ποτάμι / Αγκαλιάζοντας την πατρίδα και το νανούρισμα της καρδιάς μιας μητέρας / Παλιοί φίλοι κάνουν πρόποση ο ένας στον άλλον / Πίνοντας ερωτευμένοι, πίνοντας στην αντανάκλαση του φθινοπωρινού φεγγαριού .» (Εξομολογήσεις ενός βετεράνου).

Ο ποιητής Hong Phuc δεν επιδιώκει τεχνικές καινοτομίες ή τυπικές αποκλίσεις, αλλά επιλέγει ένα απλό μονοπάτι: να αφιερωθεί στη ζωή με όλη την αγάπη που κατέχει. Αυτό είναι και το κυρίαρχο μήνυμα αυτής της ποιητικής συλλογής, η κορύφωση ενός ήσυχου αλλά παθιασμένου ταξιδιού με την ποίηση, με την αγάπη, με την πατρίδα του και με όλα όσα αγαπά στη ζωή.

Ντούι Κχανγκ

Πηγή: https://baobinhdinh.vn/viewer.aspx?macm=18&macmp=18&mabb=355106