Το επικό ποίημα «Ο δρόμος του θείου Χο προς το Βιετ Μπακ»

BBK - Το επικό ποίημα «Ο Δρόμος προς το Βιετνάμ» της ποιήτριας Nguyen Dinh Phuc (Phu Tho), μέλους της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ, τιμήθηκε με το βραβείο C στο Βραβείο για τη δημιουργία και προώθηση λογοτεχνικών, καλλιτεχνικών και δημοσιογραφικών έργων με θέμα «Μελετώντας και ακολουθώντας τις σκέψεις, την ηθική και το ύφος του Χο Τσι Μινχ» στη δεύτερη φάση, 2021-2025.

Η ποιήτρια Νγκουγιέν Ντιν Φουκ στην τελετή απονομής των βραβείων.

Το επικό ποίημα «Ο Δρόμος προς το Βιετ Μπακ» αποτελεί ένα στιγμιότυπο του επίπονου και επικίνδυνου ταξιδιού του Προέδρου Χο Τσι Μινχ προς τη ζώνη αντίστασης των Βιετ Μπακ κατά τις πρώτες ημέρες της αντίστασης κατά του γαλλικού αποικιοκρατίας. Το έργο αναδεικνύει επίσης την λαμπρή ηγεσία του Προέδρου Χο Τσι Μινχ και της Κεντρικής Επιτροπής εν μέσω αμέτρητων δυσκολιών, μετατρέποντας τον κίνδυνο σε ασφάλεια, μεταβαίνοντας από την άμυνα στην αντεπίθεση και οδηγώντας την παρατεταμένη αντίσταση σε λαμπρή επιτυχία. Η πορεία που ακολούθησε ο Πρόεδρος Χο Τσι Μινχ, αν και εξαιρετικά μυστική, παρέμεινε κοντά στον λαό, αποκρύπτοντάς την εντελώς από τα άγρυπνα μάτια του εχθρού.

Το επικό ποίημα «Ο Δρόμος προς το Βιετ Μπακ» και ο συγγραφέας του Νγκουγιέν Ντιν Φουκ (στα δεξιά).

Κατά τη διάρκεια εκείνων των δύσκολων ημερών, ολόκληρο το έθνος αγωνίστηκε ολόψυχα στον αγώνα αντίστασης. Η εικόνα των θαρραλέων και γενναίων ανταρτών των ποταμών Θάο και Λο, που εργάζονταν μέρα νύχτα με κάθε μέσο για να πολεμήσουν και να σταματήσουν τον εχθρό, περιμένοντας με αγωνία το ασφαλές πέρασμα του Προέδρου Χο Τσι Μινχ στη ζώνη αντίστασης, εξακολουθεί να λάμπει έντονα στο «Έπος του ποταμού Λο» του αείμνηστου συνθέτη Βαν Κάο και στους «Αντάρτες του ποταμού Θάο» του αείμνηστου συνθέτη Ντο Νχουάν.

Από τα απλά λόγια και τις πράξεις του Προέδρου Χο Τσι Μινχ στο δρόμο του προς τη ζώνη αντίστασης των Βιετ Μπακ, ο συγγραφέας έχει σμιλεύσει ένα ζωντανό και αυθεντικό πορτρέτο του. Το επικό ποίημα αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια: Κεφάλαιο Ι «Η Αρχαία Γη ξυπνά τα λόγια του Προέδρου»· Κεφάλαιο II «Οι ταραγμένες μέρες του Τσου Χόα»· Κεφάλαιο III «Η λοξή πύλη του Γεν Κιέν»· Κεφάλαιο IV «Το μονοπάτι της Προγονικής Γης που περπάτησε ο Πρόεδρος Χο Τσι Μινχ» φωτίζεται.

«Δεν γεννήθηκε από τον ουρανό»

Δεν ανατινάχθηκε από το έδαφος

Σε αντίθεση με το να το ανοίγεις και να το κλείνεις μέρα νύχτα.

Υπάρχουν μονοπάτια που κρύβουν πολλά μυστικά.

Ακόμα ανάβουν σιωπηλά φωτιές παντού.

Φως από τη σοφία της καρδιάς.

Ο θείος Χο το έφερε μαζί του στο Βιετ Μπακ.

Το πνεύμα των βουνών και των ποταμών, που αγωνίζεται για την ανεξαρτησία για τις επόμενες γενιές.

Το παιδί κάθεται χαμένο στις σκέψεις του δίπλα στο δασικό χωριό Κο Τιέτ.

Ο λωτός απλώνει τα κλαδιά του, προκαλώντας νοσταλγία, τα πράσινα φύλλα του λικνίζονται.

Αυτό ήταν το μέρος όπου κάποτε γυμναζόταν συχνά ο θείος Χο.

Το επίμονο άρωμα διατηρεί το ποιητικό συναίσθημα.

«Το φως του χρόνου χρυσώνει την πορεία της ιστορίας».

Αυτό που είναι καινούργιο σε αυτό το επικό ποίημα είναι ότι έχει ανακαλύψει και απεικονίσει τον λαό του Φου Θο, ο οποίος ήταν πλούσιος σε πατριωτισμό, ανθεκτικός στην καταπολέμηση του εχθρού και που προστάτευε και φρόντιζε τον θείο Χο. Τα μέρη που επισκέφθηκε και έμεινε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Πολεμική Ζώνη των Βιετ Μπακ, τώρα ιστορικά ορόσημα όπως η Κο Τιετ, η Τσου Χόα και η Γεν Κιεν, θα διατηρηθούν και θα σεβαστούν για πάντα.

Ίσως το πιο επιτυχημένο μέρος αυτού του επικού ποιήματος είναι το Κεφάλαιο Ι, «Η Αφύπνιση των Λόγων του Ηγέτη». Στο δρόμο του για το Βιετ Μπακ, ο θείος Χο σταμάτησε και έμεινε εκεί για 15 ημέρες. Και εδώ ονόμασε τα οκτώ στελέχη που τον συνόδευαν «Μακροχρόνιο Πόλεμο Αντίστασης - Σίγουρα Νικηφόρο». Αυτή η θέληση και η αποφασιστικότητά του ενέπνευσαν τον βιετναμέζικο λαό. Και πράγματι, ο μακροχρόνιος πόλεμος αντίστασης έγινε σύμβολο θέλησης, μια ιστορικά σημαντική απόφαση που οδήγησε στη θριαμβευτική νίκη στο Ντιέν Μπιέν Φου , που γιορτάζεται παγκοσμίως.

Σε αυτές τις στροφές που «συμπυκνώνουν» τις σκέψεις και τις σκέψεις για τις επίπονες μέρες που πέρασε ο θείος Χο στην Κο Τιετ, βλέπουμε επίσης το τοπίο και τη συνείδηση ​​των ανθρώπων στη διατήρηση και την ενίσχυση αυτού του ιερού τόπου μνήμης να «ανοίγουν» και να φωτίζονται.

Και στο Κεφάλαιο II:

«Νύχτα Τσου Χόα»

Τα μαλλιά του θείου Χο έχουν ασπρίσει ακόμα περισσότερο.

Όταν είδαν κόσμο να τρέχει πανικόβλητος.

Πώς μπορούμε να ξεφύγουμε από τον κίνδυνο;

Σε μια χαοτική κατάσταση

Βαθιά στοργή γι' Αυτόν

Η νύχτα κρατάει ξύπνιο ολόκληρο τον ουρανό.

Διευθυντικός

«Σώστε τον λαό, σώστε το έθνος».

Από αυτή την οδηγία, ο λαός ολόκληρης της χώρας, ειδικά ο λαός της προγονικής γης, ενώθηκε στην αποφασιστικότητά του να ξεσηκωθεί: «Κάτω από τους μπαμπού φράχτες, τους λόφους και τα καλάμια/Το δάσος του Κόκκινου Γερανού προσφέρθηκε στον βασιλιά/Οι αντάρτικες μονάδες των ποταμών Θάο και Λο/Ενωμένοι σε μια καρδιά, ο στρατός και ο λαός της Δικαιοσύνης/Κατασκευάζοντας οχυρώσεις για να συγκρατήσουν τον άγριο εχθρό/Η γυναικεία αντάρτικη μονάδα Μινχ Χα αποφασισμένη να πολεμήσει μέχρι θανάτου...» Αυτοί οι στίχοι, συνυφασμένοι με την αφήγηση, μας επιτρέπουν να φανταστούμε την πορεία που ακολούθησε ο θείος Χο προς το Βιετ Μπακ για να ηγηθεί του αντιστασιακού πολέμου, και οι πρώτες μέρες της αντίστασης στο Φου Θο δεν ήταν λιγότερο επίπονες και σκληρές.

Στεκόμενος εδώ, ο θείος Χο είπε: «Καθώς φεύγω, θα θυμάμαι πάντα/ Υπόσχομαι να επιστρέψω στον Βασιλιά Χουνγκ». Αυτή ήταν επίσης η υπόσχεσή του στους προγόνους του, σε ολόκληρη τη γη, ότι «Καθώς φεύγω», μια μέρα θα επέστρεφε, φέρνοντας πίσω τη νίκη.

Η ποιήτρια Νγκουγιέν Ντιν Φουκ απεικόνισε με μεγάλη προσοχή την εικόνα του Προέδρου όσο πιο έντονα γινόταν κατά τη διάρκεια εκείνων των άγρυπνων νυχτών που περνούσε ανησυχώντας για τη χώρα. Στο Κεφάλαιο III:

Ολοκληρώνοντας αυτό το επικό ποίημα, Κεφάλαιο IV, στο «Το Μονοπάτι που Ακολουθεί η Προγονική Γη», η ποιήτρια Nguyen Dinh Phuc φωτίζει για άλλη μια φορά την καρδιά και το πνεύμα των ανθρώπων της Προγονικής Γης με τις υποσχέσεις τους στον θείο Χο και τις πράξεις που πηγάζουν από τα βάθη της καρδιάς τους.

Μέσα από αυτό το επικό ποίημα, μπορούμε να δούμε το ηρωικό πνεύμα ολόκληρου του έθνους στις πρώτες μέρες της ένθερμης αντίστασης. «Το μυστικό και μυστικιστικό επαναστατικό μονοπάτι που ακολούθησε ο θείος Χο έχει γίνει θρύλος στο μυαλό μου και σε αυτό το επικό ποίημα, με την ταπεινή και ειλικρινή μου καρδιά, το προσφέρω με σεβασμό στον θείο Χο, ακολουθώντας για πάντα το παράδειγμά του» - Απόσπασμα από τον ποιητή Νγκουγιέν Ντιν Φουκ.

Μπιτς Νγκοκ

Πηγή: https://baobackan.vn/truong-ca-duong-bac-len-viet-bac-post71012.html