Από την εικόνα ενός ηγέτη στην έμπνευση στη μουσική.

Ο Πρόεδρος Χο Τσι Μινχ, ο λαμπρός ηγέτης της βιετναμέζικης επανάστασης, αποτελεί επίσης ένα πολιτιστικό είδωλο κοσμοϊστορικής σημασίας, αποτελώντας μεγάλη πηγή έμπνευσης σε πολλά μουσικά έργα. Μέσα από συναισθηματικά πλούσιες μελωδίες, η εικόνα του αναδεικνύεται ταυτόχρονα απλή και σπουδαία.

Η εικόνα του Προέδρου Χο Τσι Μινχ αποτελεί μια αστείρευτη και ιερή πηγή έμπνευσης στη βιετναμέζικη μουσική .

Όπως πολλές άλλες μορφές τέχνης, η βιετναμέζικη μουσική ασπάστηκε γρήγορα το επαναστατικό κίνημα και αφιέρωσε ιδιαίτερη αγάπη στον Πρόεδρο Χο Τσι Μινχ από την αρχή κιόλας της ανεξαρτησίας της χώρας. Στο πλαίσιο αυτού του κινήματος, το τραγούδι «Έπαινος στον Πρόεδρο Χο Τσι Μινχ» του συνθέτη Βαν Κάο θεωρείται ένα από τα πιο επιδραστικά τραγούδια για τον Πρόεδρο. Το έργο δημιουργήθηκε αφού ο συνθέτης είδε προσωπικά τον Πρόεδρο Χο Τσι Μινχ να διαβάζει τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας στην πλατεία Μπα Ντινχ.

«Επέστρεψε φέρνοντας χαρά/Φθινοπωρινή ηλιοφάνεια στο γρασίδι του Μπα Ντιν/Με τη φωνή Του ακόμα απαλή σαν τη φωνή του ουρανού και της γης...» – αυτοί οι εγκάρδιοι και μεγαλοπρεπείς στίχοι αναδημιούργησαν την ιερή ατμόσφαιρα του ιστορικού φθινοπώρου του 1945, ενώ παράλληλα εξέφρασαν την πίστη και την υπερηφάνεια του λαού για τον θείο Χο. Αμέσως μετά τη δημιουργία του, το τραγούδι εξαπλώθηκε γρήγορα στις μάζες και έγινε ένα από τα αντιπροσωπευτικά έργα της βιετναμέζικης επαναστατικής μουσικής.

Το τραγούδι "Ο Λαός του Ανόι " του Nguyen Dinh Thi, που επίσης γράφτηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου της αντίστασης εναντίον των Γάλλων, απεικονίζει όμορφα τον Πρόεδρο Χο Τσι Μινχ κατά την επιστροφή του στην πρωτεύουσα. Οι στίχοι, "Το Ανόι καλωσορίζει με χαρά τον Πατέρα στο σπίτι / Ο ουρανός είναι γεμάτος χρυσά αστέρια...", αναδημιουργούν τη συναισθηματική ατμόσφαιρα του λαού του Ανόι που τον καλωσορίζει. Μέσω της χρήσης του όρου "Πατέρας" και της εικονογραφίας "Τα μάτια του λάμπουν σαν φωτεινά αστέρια / Το μέτωπό του και τα μαλλιά του γκρίζανε", ο συνθέτης απεικονίζει έναν ηγέτη που έχει υπομείνει πολλές κακουχίες για το έθνος, αλλά εξακολουθεί να ακτινοβολεί πίστη και ελπίδα.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου αντίστασης ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, η μουσική για τον Πρόεδρο Χο Τσι Μινχ συνέχισε να ακμάζει με ένα ευρύτερο φάσμα συναισθημάτων. Εμφανιζόταν σε ηρωικούς ύμνους καθώς και σε εγκάρδια ερωτικά τραγούδια. Η εικόνα του στη μουσική αυτής της περιόδου ήταν ταυτόχρονα μεγαλοπρεπής και απλή. Το "President Ho Chi Minh's Sandals" του Van An είναι ένα από τα αντιπροσωπευτικά τραγούδια που απεικονίζουν αυτήν την εικόνα. "Simple sandals / President Ho Chi Minh's sandals" - αυτοί οι στίχοι έχουν βαθιά ριζωθεί στη συνείδηση ​​κάθε Βιετναμέζικου. Από τα απλά λαστιχένια σανδάλια που συνόδευαν τον Πρόεδρο Χο Τσι Μινχ κατά τη διάρκεια εκείνων των δύσκολων χρόνων, το τραγούδι αναδεικνύει τον απλό και ενάρετο τρόπο ζωής του αγαπημένου ηγέτη.

Εν τω μεταξύ, το έργο του Nguyen Tai Tue «Το Τραγούδι στο Δάσος Pac Bo», με την υψούμενη και εγκάρδια μελωδία του, απεικονίζει με γλαφυρό τρόπο την εικόνα του θείου Ho ανάμεσα στα βουνά και τα δάση των Βιετ Μπακ και τον βαθύ, αιματηρό δεσμό μεταξύ αυτού και των ανθρώπων των εθνοτικών ομάδων. Με τη σύγκριση «Είναι ψηλότερος από τα βουνά», η εικόνα του θείου Ho γίνεται ιερό σύμβολο στις καρδιές των ανθρώπων των εθνοτικών ομάδων των Βιετ Μπακ.