VONG CO (Παραδοσιακό βιετναμέζικο λαϊκό τραγούδι): Η χώρα γεμίζει χαρά.

(1) Το ποίημα «Ο Θεός» - ένα ποίημα του Ly Thuong Kiet. (2) Ένα ποίημα με ευχές για την Πρωτοχρονιά το 1969 από τον Πρόεδρο Ho Chi Minh. (3) Η γη των προαστίων - ένα ποίημα του Nguyen Khoa Diem. (4) Η χώρα - ένα ποίημα του Nguyen Dinh Thi. (5) Θυμούμενοι τον Βορρά - ένα ποίημα του Huynh Van Nghe.

Báo Vĩnh Long•26/04/2025

Μουσική: ΧΟΑΝΓΚ ΧΑ
Vọng cổ (παραδοσιακό βιετναμέζικο λαϊκό τραγούδι): HUỲNH THANH TUẤN

Ψέμα

Τα βουνά και τα ποτάμια του Νότιου Βασιλείου ανήκουν στον Νότιο Αυτοκράτορα.
Η μοίρα είναι απολύτως καθορισμένη στο Βιβλίο του Ουρανού.
Καθώς το ποτάμι ρέει, οι βάρβαροι έρχονται για να εισβάλουν.
Σίγουρα θα υποστείς ήττα.(1)

Απολαύστε τον αέρα της άνοιξης
Η περσινή νίκη ήταν μια θριαμβευτική νίκη.
Φέτος, οι πρώτες γραμμές σίγουρα θα κερδίσουν ακόμη περισσότερο.
Για την ανεξαρτησία, για την ελευθερία
Πολεμήστε για να εκδιώξετε τους Αμερικανούς, πολεμήστε για να ανατρέψετε το καθεστώς-μαριονέτα.
Εμπρός! Στρατιώτες και συμπατριώτες!
Βορράς και Νότος επανενωμένοι, ποια άνοιξη θα μπορούσε να είναι πιο χαρούμενη; (2)

Μουσική
Περπατάμε ανάμεσα σε αμέτρητα χρυσά αστέρια, με ένα δάσος από σημαίες που κυματίζουν.
Γεμάτα ενθουσιασμό και πάθος, βήματα συγκλίνουν εδώ.
Ω, Σαϊγκόν! Κρατήσαμε ακλόνητη την πίστη μας για τόσα χρόνια, μέχρι τη χαρούμενη ημέρα της απελευθέρωσης.
Ακούμε τη φωνή του Προέδρου Χο Τσι Μινχ να ανεβαίνει από τα βουνά και τα ποτάμια.
Πόσο χαρούμενος είναι σήμερα, ο θείος Χο είναι χαρούμενος που συμμετέχει σε αυτή τη συγκέντρωση.
Ω, απόρθητο φρούριο! Η ακλόνητη αφοσίωσή σου αντηχεί θριαμβευτικά.
Ω! Απεριόριστη ευτυχία. Τραγούδα περισσότερο, αγάπη μου, αυτά τα λόγια στοργής.

Βονγκ κόν
4. Ας τραγουδήσουμε μαζί, δοξάζοντας την πατρίδα μας, που τώρα είναι γεμάτη χαρά μετά από μακριές μέρες μάχης. Εσύ κι εγώ στεκόμαστε εδώ, ατενίζοντας τον απέραντο ουρανό, ακούγοντας τον μεγαλοπρεπή ήχο των πολεμικών τυμπάνων που κουβαλιούνται στον άνεμο...
Οι ηχώ αρχαίων φωνών ωθούν τον στρατό προς τα εμπρός σε ατελείωτες φάλαγγες.
«Ω! Η γη πρέπει να φύγει και η γη πρέπει να επιστρέψει.»
Είναι το τούβλο και το κεραμίδι της θλίψης, το χαράκωμα του θυμού.
Ήταν η οροσειρά Τρουόνγκ Σον που κατασκεύασε χιλιάδες εξέδρες εκτόξευσης.
Ως αρχαίο μνημείο, χαράξαμε τον όρκο: Απελευθέρωση» (3)
Η απελευθέρωση έχει πραγματικά έρθει και η χώρα είναι πλέον ένα ενιαίο έθνος.
Μοιραστήκαμε την ίδια χαρά, αλλά τα δάκρυα έτρεχαν άφθονα.

Μουσική
Χο λο… ο χο… ο χο…
Ο θριαμβευτικός εορτασμός γέμισε τη χώρα με ενθουσιασμό. Θέλουμε να πετάξουμε!
Ατενίζω τα μαγευτικά βουνά και τα ποτάμια. Θέλω να φωνάξω από χαρά.
Τραγουδήστε το τραγούδι του Βιετνάμ για όλη την αιωνιότητα. Ηρωική πατρίδα!
Ω, η πατρίδα μου, αν και λεηλατημένη και ερημωμένη αμέτρητες φορές από εισβολείς, παραμένει ανθεκτική.
Μια μέρα απόλυτης νίκης. Απολύτως πανέμορφη!
Η ζωή λάμπει έντονα με λαμπερά μάτια.
Θέλω να αγκαλιάσω και να φιλήσω κάθε σπιθαμή της πατρίδας μου.
Θέλουμε να ψάλλουμε ύμνους στα βήματα των θαρραλέων αγωνιστών της Απελευθέρωσης.
Τη νύχτα του φεστιβάλ των φαναριών, αυτά τα χαμογελαστά πρόσωπα είναι σαν τα πιο όμορφα και ζωντανά λουλούδια της ζωής.
Όμορφη πίστη, για πάντα, η Πατρίδα για όλη την αιωνιότητα.
Ολόκληρο το έθνος είναι ενωμένο. Το Βιετνάμ λάμπει έντονα.

Βονγκ κόν
5/ Δράκοι πετούν από τη γη του Νότου, ακτινοβολώντας δόξα στον απέραντο ουρανό. Ω, πατρίδα, αν και αμέτρητες φορές κατεστραμμένη, το αδάμαστο πνεύμα των ανθρώπων του Νότου στέκεται αγέρωχο, πετυχαίνοντας τη λαμπρή νίκη της γενεαλογίας του Αθάνατου Δράκου...
Με τουφέκια στους ώμους τους και ποιητική ψυχή, αυτοί οι στρατιώτες ξεκίνησαν ακολουθώντας την κόκκινη σημαία.
Η ψυχή της ποίησης είναι διαποτισμένη με την ψυχή του έθνους. Ακολουθώντας τα βήματα του στρατού καθώς διέσχιζαν την οροσειρά Τρουόνγκ Σον.
«Η χώρα μας, η χώρα εκείνων που δεν ηττήθηκαν ποτέ...»
... Τα πυροβόλα βρυχήθηκαν, σείζοντας τους ουρανούς από οργή.
Οι άνθρωποι ανεβαίνουν σαν πλημμύρα που σπάει ένα φράγμα.
Το Βιετνάμ χτίστηκε πάνω στο αίμα και τη φωτιά.
Τινάξτε τη λάσπη από πάνω σας και ανυψωθείτε λαμπεροί.»(4)

6/ Μουσική
Ω, πατρίδα μου, κι αν έχει λεηλατηθεί και ερημωθεί αμέτρητες φορές από εισβολείς!
Κι όμως, με θάρρος εξασφάλισαν μια μέρα απόλυτης νίκης. Απλά καταπληκτικό!
Η ζωή λάμπει έντονα με λαμπερά μάτια.
Θέλω να αγκαλιάσω και να φιλήσω κάθε σπιθαμή της πατρίδας μου.
Θέλουμε να ψάλλουμε ύμνους στα βήματα των στρατιωτών.
Αποφασιστική απελευθέρωση!
Τη νύχτα του φεστιβάλ των φαναριών, τα χαμόγελα είναι σαν τα λουλούδια της ζωής.
Φρέσκια, υπέροχη, όμορφη και αιώνια πίστη.
Η πατρίδα θα παραμείνει για πάντα ενιαία, με ολόκληρη την επικράτειά της ενωμένη.
Λαμπερό Βιετνάμ!
(Σχετικά με το παραδοσιακό βιετναμέζικο λαϊκό τραγούδι) Ω, πατρίδα μου, είσαι ένας ήρωας χιλίων ετών.
Να οδηγείς πάντα σταθερά το πλοίο μέσα σε καταιγίδες και τρικυμίες.
«Από την εποχή που πήραμε τα σπαθιά για να κατακτήσουμε νέες χώρες»
«Ο νότιος ουρανός χάνει τη γη του Τανγκ Λονγκ» (5)
Αρχαίοι στίχοι συνόδευαν όσους πρωτοστάτησαν στο έθνος.
Θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές όσων υπερασπίζονται το έθνος σήμερα!