«سایه بزرگ» در روستای داک رانگ

«بیایید داخل، به روستا بیایید! بیایید و به صدای گنگ‌ها، به صدای تالِه، پا چان، چا کیت گوش دهید، به قلب واقعی و گرم مردم گیه ترینگ گوش دهید.» بزرگ آ برول وو، ۸۰ ساله، هنوز قوی و سالم است و با شیپور خود مهمانان را دعوت می‌کند. به مناسبت سال نو قمری ۲۰۲۵ (سال مار)، هیئتی از کمیته امور اقلیت‌های قومی (CEMA)، به رهبری معاون وزیر و نایب رئیس، نونگ تو ها، از گروه‌هایی که در امور قومی دستاوردها و مشارکت‌هایی داشتند، چهره‌های تأثیرگذار و جوامع اقلیت‌های قومی در شهرستان‌های بائو لاک، ها کوانگ و نگوین بین در استان کائو بانگ بازدید و سال نو را به آنها تبریک گفت. در تاریخ 30 ژانویه 2025 (دومین روز از سال نو قمری 2025)، در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک (ایالات متحده آمریکا)، سفیر دانگ هوانگ جیانگ، رئیس هیئت نمایندگی دائم ویتنام در سازمان ملل متحد، جلسه کاری با آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، برگزار کرد تا در مورد مسائل مورد علاقه متقابل و همکاری ویتنام و سازمان ملل متحد در سال 2025 تبادل نظر کنند. در کنار توجه، سرمایه‌گذاری و حمایت حزب و دولت، تلاش‌های مردم برای پیشرفت نیز بسیار مهم است. جوامع اقلیت‌های قومی شرط لازم برای توسعه سریع و پایدار مناطق اقلیت‌های قومی و کوهستانی هستند. در شرایطی که کل ملت با اطمینان وارد دوران خودسازی می‌شود، توجه به سرمایه‌گذاری و ترویج کارهای ارتباطی و تبلیغاتی برای تقویت بیشتر روحیه خوداتکایی و خوداتکایی در میان جوامع اقلیت‌های قومی بسیار مهم است. «بیا اینجا، به روستا بیا! بیا و به صدای گنگ‌ها گوش کن، به صدای تالِله، پا چان، چا کیت گوش کن، به قلب واقعی و گرم مردم گیه ترینگ گوش کن.» رهبر مذهبی ۸۰ ساله، آ برول وو، هنوز قوی و سالم است و با شیپور خود مهمانان را دعوت می‌کند. تیمی از چهره‌های جوان و تأثیرگذار، با سرعت در جذب اطلاعات و خلاقیت در روش‌های تبلیغاتی خود، به همراه «جانبازان» روستاهای داک لاک، نقش خود را در جنبش‌های تقلید مردمی ایفا کرده‌اند و به توسعه همه‌جانبه مناطق اقلیت‌های قومی کمک کرده‌اند و شایسته آن هستند که «پلی» بین اراده حزب و قلب مردم باشند. صبح روز ۳۱ ژانویه (سومین روز سال نو قمری)، در میدان امپراتور دین تین هوانگ، شهر هوا لو، استان نین بین، دبیرکل تو لام در مراسم افتتاحیه جشنواره کاشت درخت "همیشه سپاسگزار عمو هو" برای بهار سال مار ۲۰۲۵ شرکت کرد. در فضای جشن مهمانی و بهار، صبح روز ۳۱ ژانویه (سومین روز از اولین ماه قمری، سال مار)، در محل ویژه ملی آثار باستانی پایتخت باستانی هوا لو، کمون ترونگ ین، شهر هوا لو، استان نین بین، دبیرکل تو لام به یاد عمو هو بخور داد. در معبد پادشاه دین تین هوانگ و معبد پادشاه له دای هان، از قهرمانان ملی که به کشور کمک کردند، یاد شد. روزنامه قومی و توسعه. بولتن خبری امروز بعد از ظهر، ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵، شامل اطلاعات قابل توجه زیر است: جشنواره درختکاری «همیشه سپاسگزار عمو هو» در سال مار. پوملوهای شیرین از دین باک سون. روح کوه‌ها و جنگل‌ها در بان چونگ سبز (کیک برنج سنتی ویتنامی). تت ویتنامی، در میان تغییرات زمان، از آمیختگی اجتناب‌ناپذیر کهنه و نو، هنوز در آگاهی هر فرد دست‌نخورده باقی مانده است، چیزهای قدیمی که تغییر آنها دشوار است. تت هنوز مانند یک وعده صمیمانه، یک تجدید دیدار مشتاقانه، یک احساس هیجان است... در جاده دروازه مرزی خوان لا سان، کمون سین تائو، منطقه مونگ نها، استان دین بین، تنها در فاصله کوتاهی از محل اتصال مرز ویتنام-چین-لائوس. در یک بعدازظهر آخر سال، هوا مه‌آلود است، مانند پرده‌ای سفید که دامنه کوه‌ها و پشت‌بام‌ها را پوشانده است و ملودی پرشور حماسه لاپادی را که در جایی طنین‌انداز می‌شود، ملایم می‌کند... ویتنام با گردش مالی بیش از ۴ میلیارد دلار، دومین صادرکننده میوه و سبزیجات به چین است و از شیلی پیشی گرفته و فاصله خود را با تایلند کاهش داده است. فیلم «چهار روح انتقام‌جو» ساخته تران تان، با رسیدن درآمد گیشه به بیش از ۵۶ میلیارد دونگ ویتنامی تنها در ۱.۵ روز پس از اکران، رکورد سریع‌ترین فیلمی را که به مرز ۵۰ میلیارد دونگ ویتنامی رسیده است، به نام خود ثبت کرد. هوای گرم و آفتابی، سیل عظیمی از مردم را برای گشت و گذارهای بهاری به لانگ سون روانه کرد. بسیاری از گردشگران از سراسر جهان از معابد، بتکده‌ها و زیارتگاه‌ها بازدید کردند تا برای ثروت، خوش‌شانسی و صلح عبادت و دعا کنند.

بزرگتر آ برول وُ، صنعتگران روستا را تشویق کرد تا در فعالیت‌هایی برای حفظ و ترویج فرهنگ قومی شرکت کنند و به فعالیت بپردازند.

خانه چوبی ساده پیرمرد اتاق بزرگی دارد که برای نمایش آلات موسیقی سنتی و استقبال از بازدیدکنندگان از دور و نزدیک استفاده می‌شود. با ورود به داخل، یک ساز ترنگ (T'rưng) را خواهید دید که به طور مرتب چیده شده است. روی یک دیوار کوچک و فرسوده، بیش از 20 ساز ردیف شده‌اند. همه آنها توسط بزرگ روستا، آ برول وو (A Brôl Vẻ)، ساخته و پرداخته شده‌اند، کسی که صداهای جذابی را ایجاد می‌کند که بسیاری از بازدیدکنندگان را مسحور می‌کند.

پیر آ برول وو گفت که در طول سال‌های جنگ، در نبردهای دِک پت و دِک سوت در منطقه دِک گلی، استان کون توم شرکت داشته است. پس از سال ۱۹۷۵، او به روستای خود بازگشت و در پلیس کمون، شبه‌نظامیان و جبهه میهنی مناصبی را بر عهده گرفت و اعتماد روستاییان را به دست آورد و به عنوان یک ریش سفید محترم روستا انتخاب شد. پیر آ برول وو در ۸۰ سالگی، با نزدیک به ۴۰ سال عضویت در حزب، مانند درختی است که سایه خود را برای روستاییان فراهم می‌کند. او همچنین با پشتکار در حال تحقیق، حفظ و انتقال تمام میراث ارزشمند مردم گیه ترینگ به روستاییان و نسل‌های آینده است.

در میان صداهای غم‌انگیز شیپورهای تالول و تاله، پیرمرد داستان خود، داستان روستایش، اجدادش و نسل‌های مردم گیه ترینگ در این سرزمین را بازگو می‌کند. آ برول وو (A Brôl Vẻ) در کودکی اغلب پدربزرگ و پدرش را برای یادگیری آواز و ساخت آلات موسیقی دنبال می‌کرد. پدر و پدربزرگش خوانندگان و سازندگان سازهای با استعدادی بودند. شب به شب، در مزارع، کنار آتش گرم، او مشتاقانه پدرش را در حال ساختن ساز تماشا می‌کرد و به خواندن ترانه‌های محلی او گوش می‌داد. با بزرگ شدنش، داستان‌های باستانی، ترانه‌های محلی و مهارت‌های ساخت ساز پدرش به تدریج در خونش نفوذ کرد و به یک علاقه تبدیل شد. و بنابراین، هر زمان که روستا جشنواره‌ای برگزار می‌کرد، آ برول وو در آنجا حضور داشت و نقش بسیار مهمی در گروه هنرهای نمایشی روستا ایفا می‌کرد.

Elder A Brôl Vẻ گنجینه ای از مردم Gié Triêng در Ngọc Hồi است.

به عنوان یک بزرگ روستا، چهره‌ای محترم و هنرمندی برجسته، الدر آ برول وو بیش از ۲۰ ساز موسیقی مختلف را به کار می‌برد و می‌سازد. هر زمان که فلوت او می‌نوازد، شنوندگان احساس می‌کنند که زمزمه ملایم یک جویبار، پژواک یک آبشار را می‌شنوند، گاهی مانند باد جنگل وسیع، و گاهی به ژرفا و شکوه طنین‌های دوران باستان.

پیرمرد آ برول وو با اشاره به دیواری که آلات موسیقی مختلفی که توسط خود پیرمرد ساخته شده بود، آویزان بود، "با افتخار" گفت که مردم گیه ترینگ انواع مختلفی از آلات موسیقی مانند تا له، پا چان، چا کیت، دین گورور، بین، تا لیل، دل دو، پیل پوی... دارند. نوازندگان با این آلات ساده، از دست‌ها، لب‌ها و زبان خود برای تولید صداهایی استفاده می‌کنند که گاهی بم، گاهی زیر، گاهی آرام، گاهی سرزنده و خودجوش هستند، گویی مردم را به ادامه دادن تشویق می‌کنند.

روستای داک رانگ، واقع در این منطقه مرزی، محل زندگی بیش از ۲۰۰ خانوار با نزدیک به ۷۰۰ نفر از گروه قومی گیه ترینگ است. در میان جریان زندگی مدرن، مردم گیه ترینگ هنوز سنت‌های فرهنگی باستانی خود را حفظ کرده‌اند. مردان و زنان جوان روستا با پشتکار شراب برنج درست می‌کنند، پارچه‌های زربفت می‌بافند و آلات موسیقی سنتی می‌سازند. آنها فعالیت‌های فرهنگی مانند موسیقی گونگ، رقص شوانگ و چندین جشنواره سنتی مانند جشنواره چا چاه (جشنواره خوردن زغال) و جشنواره خوردن بوفالو را برگزار می‌کنند.

روستای Đắk Răng هنوز ویژگی‌های فرهنگی سنتی متمایز گروه قومی Gié Triêng را حفظ کرده است.

الدر آ برول وو (Elder A Brôl Vẻ) در حفظ و گسترش زیبایی موسیقی سنتی، اخلاق کاری سخت‌کوشانه و جدی دارد. او همیشه خود را وقف آموزش سنت‌های فرهنگی زیبای مردم گیه ترینگ به نسل‌های بعدی کرده و هویت سرزمین و مردم داک رانگ (Đăk Răng) را در ارتفاعات مرکزی شمال که از نظر سنتی غنی است، خلق کرده است. به لطف تلاش‌های فداکارانه این بزرگ، عشق به آلات موسیقی سنتی حفظ و در سراسر جامعه گسترش یافته است.

آقای هینگ لانگ تانگ، رئیس کمیته مردمی کمون داک دوک

از نظر ارشد آ برول وو، فرهنگ سنتی گروه قومی همیشه ریشه‌ای است که باید حفظ و ترویج شود. بنابراین، ارشد آ برول وو همیشه حس مسئولیت‌پذیری را حفظ می‌کند و صنعتگران روستا را برای تمرین و شرکت در فعالیت‌هایی برای حفظ و ترویج فرهنگ قومی بسیج می‌کند. از این طریق، او فرهنگ سنتی مردم گیه ترینگ را در این منطقه مرزی به دوستان و گردشگران معرفی می‌کند.

«پادشاه آشتی» در روستای «ای کام»

منبع: https://baodantoc.vn/bong-ca-o-lang-dak-rang-1737516049252.htm