به نوشته اکونومیست، در اختیار داشتن موشکهای دوربرد دیگر مانند قبل محدود به چند قدرت نظامی نیست، بلکه به بسیاری از کشورها و همچنین نیروهای شبهنظامی در خاورمیانه گسترش یافته است.
این امر چشمانداز استراتژیک منطقه را تغییر داد و منجر به یک مسابقه موشکی نگرانکننده شد.
طبق برآوردهای حسن البحتیمی، کارشناس کالج کینگ لندن (بریتانیا)، در حال حاضر ۱۱ کشور در منطقه دارای موشکهای بالستیک یا کروز با برد بیش از ۲۵۰ کیلومتر هستند.
یک آمار اسرائیلی نشان میدهد که نیروهای مسلح حماس در سال ۲۰۲۱ تقریباً ۳۰ هزار موشک در اختیار داشتند. زرادخانه پیشرفتهتر حزبالله در لبنان در حال حاضر حدود ۱۵۰ هزار موشک، از جمله تقریباً ۴۰۰ موشک دوربرد که قادر به هدف قرار دادن هر نقطهای در اسرائیل هستند، در اختیار دارد.
مهمتر از آن، دولتها دیگر انحصار فناوری را در دست ندارند. در 20 سال گذشته، ایران پهپادها، راکتها و موشکها و همچنین دانش فنی تولید را در اختیار حماس، نیروهای حوثی در یمن، شبهنظامیان در عراق و سوریه و بهویژه حزبالله قرار داده است. در نتیجه، این گروههای مسلح اکنون تهدیدی نظامی محسوب میشوند که 20 سال پیش فقط دولتها میتوانستند ایجاد کنند.
با این حال، اعداد مسئله اصلی نیستند. پیش از این، اکثر کشورهایی که میخواستند به دشمنان دوردست حمله کنند، به نیروهای هوایی پرهزینه نیاز داشتند. اما اکنون، شرکتکنندگانی که لزوماً نیروی هوایی ندارند، همچنان میتوانند به عمق خاک دشمن حمله کنند. این امر محاسبات استراتژیک را تغییر میدهد. در جنگ آیندهای که بسیاری از مقامات اسرائیلی آن را اجتنابناپذیر میدانند، نسبت موشکهای شلیک شده به موشکهای رهگیر مورد استفاده افزایش خواهد یافت.
مهندس اسرائیلی، یائیر راماتی، رئیس سابق آژانس دفاع موشکی وزارت دفاع اسرائیل، اظهار میکند که بیش از 30 سال است که یک مسابقه تسلیحاتی در جریان بوده است، که در آن همه طرفها به طور مداوم زرادخانههای خود را افزایش دادهاند، در حالی که اسرائیل مجبور بوده سیستمهای دفاعی خود را توسعه دهد. و این مسابقه هیچ نشانهای از کند شدن ندارد.
مین چاو
منبع






نظر (0)