یک قدم آخر

آخرین گام باقی‌مانده از سوی ترکیه، امضای فرمان اعلام و ارسال آن به ناتو توسط رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه است. اردوغان قطعاً در نهایت این کار را انجام خواهد داد. تنها سؤال این است که او چه زمانی این کار را انجام خواهد داد و چه شرایط دیگری را باید ایالات متحده، ناتو و سوئد از ترکیه برای این کار در نظر بگیرند.

Còn nửa bước cuối- Ảnh 1. — رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه (چپ) در حضور دبیرکل ناتو در ژوئیه ۲۰۲۳ با اولف کریسترسون، نخست وزیر سوئد (راست) دست می‌دهد.

از همان ابتدای پیوستن فنلاند و سوئد به ناتو، تاکتیک اردوغان این بود که در اصل مخالفت نکند، با سایر اعضای ناتو در مورد تصمیمات سیاسی موافق باشد اما در مورد رویه‌ها و پروتکل‌های خاص به روش خودش عمل کند. اردوغان در روند پذیرش فنلاند و سوئد، ناتو را "گروگان" گرفت و ایالات متحده و دو کشور دیگر را مجبور کرد تا خواسته‌ها و پیش‌شرط‌های ترکیه را برآورده کنند. تنها پس از آنکه فنلاند و سوئد به ترکیه تن دادند، آنکارا به هلسینکی اجازه پیوستن داد و استکهلم را تا آستانه عضویت در ناتو پیش برد.

برای روشن شدن موضوع با یک تصویر، تصویب اخیر توسط پارلمان ترکیه نیمی از گام نهایی در استراتژی آنکارا است. نیمه دیگر، بازی خود اردوغان با ایالات متحده است. به طور خاص، اردوغان عمداً ایالات متحده را تحت فشار قرار می‌دهد تا جت‌های جنگنده پیشرفته و سلاح‌های پیشرفته به ترکیه بفروشد. برای اردوغان، پذیرش سوئد توسط ناتو از دریافت مدرن‌ترین سلاح‌ها و تجهیزات نظامی از ایالات متحده توسط ترکیه که به ترکیه کمک می‌کند تا به یک قدرت نظامی در منطقه و جهان اسلام تبدیل شود، اهمیت و فوریت کمتری دارد. بنابراین، سوئد اکنون تنها نیم قدم با عضویت در ناتو فاصله دارد، اما باید همچنان منتظر بماند - ممکن است طولانی نباشد، اما می‌تواند مدت زیادی طول بکشد.

لینک منبع