وقتی فرهنگ به یک ابزار معیشتی تبدیل می‌شود

تقریباً هر شب، روستاهای اینجا برای استقبال از بازدیدکنندگان، آتش جنگل روشن می‌کنند. مردم جوان کو هو با فداکاری و استعداد، میراث فرهنگی سنتی گروه قومی خود و زیبایی طبیعی سرزمین مادری‌شان را به منبعی ارزشمند برای امرار معاش و راهی پایدار برای حفظ و ترویج فرهنگ خود تبدیل کرده‌اند.

روستاهای بنور، دانگیا و دانگ، به همراه کل کمون لات و شهر منطقه لاک دنگ، فاصله چندانی با کوه مقدس لانگ بیان ندارند؛ و همچنین مناطق دا سار، دا نهیم و دانگ کنور. این روستاها به آرامی در دره ای در دامنه کوه افسانه ای قرار گرفته اند. آن کوه به بخش جدایی ناپذیری از مردم اینجا تبدیل شده است و به آنها سینه های قوی، صداهای طنین انداز و شعله فرهنگ و معنویتی را که هزاران نسل به روشنی شعله ور بوده است، حفظ می کند.

بر اساس اسناد تحقیقاتی، قوم کو هو، با دو شاخه خود، لاچ و چیل، در فلات لانگ بیان، یک گروه قومی هستند که از زمان‌های بسیار قدیم شناخته شده‌اند. مردم لاچ و چیل به طور متمرکز در کمون‌ها و شهرهای منطقه لاک دونگ زندگی می‌کنند. اجداد آنها از اولین ساکنان بومی بودند که بیش از یک قرن پیش در طول کاوش‌هایشان در فلات، با دانشمند الکساندر یرسین و هیئت اعزامی او ملاقات و از او استقبال کردند.

این محقق سوئیسی با تابعیت فرانسوی در دفتر خاطرات خود نوشت: «جمعیت این منطقه کم است. چند روستای لاچ در دامنه کوه لانگ بیان قرار دارند. آنها برنج را به خوبی کشت می‌کنند و بسیار مهمان‌نواز هستند. ما در خانه اشتراکی روستای دانگ یا مورد استقبال قرار گرفتیم. مقامات یک کوزه شراب برنج آوردند. خوشبختانه، آنها از من نخواستند که در اولین تلاشم همه آن را بنوشم...»

شاید روشنفکری و مهمان‌نوازی مردم کو هو، شرایط اصلی موفقیت آنها در صنعت گردشگری امروز باشد. آنها با استفاده از هویت فرهنگی، استعدادهایشان و طبیعت اصیل و طبیعی خود، گردشگری را توسعه داده‌اند.

جشنواره روستای کو هو در دامنه کوه لانگ بیان.

هر بار که به دامنه‌های لانگ بیان سفر می‌کنیم، اغلب با اتوبوس‌هایی که از دا لات به سمت جنوب می‌روند، همراه می‌شویم. گردشگران از بسیاری از نقاط ویتنام و بسیاری از کشورهای جهان به اینجا می‌آیند. آنها در این سرزمین به دنبال چه هستند؟ فتح قله‌های تقریباً ۲۰۰۰ متری در پارک ملی بیدوپ-نوی با، شب‌های کنار آتش جنگل و گوش دادن به آهنگ‌های محلی یالیائو و تامپوت، صدای ریتمیک گنگ‌ها و ملودی‌های فلوت امبوت در میان شراب برنج مست‌کننده. آنها به دنبال فضایی غرق در افسانه هستند. آنها مشتاق کشف طبیعت، دوست شدن با مردم بومی دیرینه و یادگیری در مورد لایه‌های جذاب و مرموز فرهنگ هستند.

در این منطقه، به نظر می‌رسد هر روستایی می‌داند چگونه گردشگری کند. در طول فصل اوج گردشگری، هر شب، ده‌ها گروه گونگ و طبل در روستاها آتش روشن می‌کنند تا از بازدیدکنندگان استقبال کنند. میزبانان و مهمانان به طور یکسان مجذوب رقص‌های جنگلی درخشان و چشمان معصوم دختران کوهستانی، شراب برنج و گوشت کبابی و الگوهای پیچیده زربافت که دره را پر می‌کند، می‌شوند. آنها از طعم قهوه عربیکای مخصوص لذت می‌برند و منطقه حفاظت‌شده طبیعی جذاب بیدوآپ - نویی با را کاوش می‌کنند.

این «سرزمین مقدس» همچنین به عنوان سرزمین یادگیری، با افراد تحصیل‌کرده و بااستعداد بسیار، مشهور است. این منطقه کوچک روستایی، زادگاه بسیاری از نوازندگان و خوانندگان حرفه‌ای است که اکنون در سراسر کشور مشهور هستند و بسیاری از گردشگران می‌خواهند از روستاها دیدن کنند تا داستان‌ها را بشنوند و از آواز ساکنان در پای کوه افسانه‌ای لانگ بیان، مانند هنرمند شایسته کرایان دیک، خوانندگان مرد داگوت دوات، کرایان کدروینه یا خوانندگان زن کوه‌های لانگ بیان: سیل گل، پانتین سالی، پانتین بنزین، کرزان دریم، کرزان دوان و ... لذت ببرند.

خواننده Krajăn K'Druynh با یک فلوت بامبو در شهر Lạc Dương اجرا می کند.

طبق گزارشی از منطقه لاک دونگ، در حال حاضر ۱۷ باشگاه، تیم و گروه گونگ در این منطقه به گردشگران خدمت‌رسانی می‌کنند. این تعداد شامل ۸ گروه گونگ سازماندهی‌شده توسط خانواده‌های اقلیت‌های قومی؛ ۴ گروه گونگ از شرکت‌ها و مشاغل؛ و ۵ گروه گونگ در بخش‌های مختلف است. این مدل به طور مؤثر به حفظ و ترویج پایدار ارزش‌های فرهنگی سنتی کمک می‌کند و معیشت بیش از ۲۰۰ کارگر محلی را فراهم می‌کند. رقم تقریباً ۱.۲ میلیون بازدیدکننده سالانه که این منطقه را در سطح منطقه تجربه می‌کنند، دستاورد قابل توجهی است.

منطقه لاک دونگ، با آگاهی کامل از ارزش عظیم فرهنگ خود، برنامه اقدام ملی در زمینه حفظ میراث فرهنگی را به طور مؤثر اجرا کرده است. این منطقه علاوه بر ارتقای آگاهی از ارزش‌های فرهنگی اقلیت‌های قومی، کلاس‌هایی را برای آموزش نواختن گونگ به جوانان افتتاح کرده است؛ و جشنواره‌های سنتی مانند مراسم تقدیم برنج، جشنواره برداشت جدید برنج و مراسم عروسی مردم کو هو را احیا کرده است.

به طور خاص، در سال ۲۰۲۳، منطقه لاک دونگ با وزارت فرهنگ، ورزش و گردشگری استان لام دونگ برای اجرای پروژه «روستای قومی سنتی کو هو، دهکده دونگ کی سی، کمون دا چایس» همکاری کرد.

این پروژه که توسط کمیته مردمی استان لام دونگ تصویب و اجرا شده است، بخشی از پروژه «حفظ هر روستای سنتی نمونه اقلیت‌های قومی» است که توسط برنامه ملی هدف برای توسعه اجتماعی-اقتصادی مناطق اقلیت‌های قومی و کوهستانی، از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، تأمین مالی شده است. این منطقه همچنین پروژه «ساخت یک روستای گردشگری فرهنگی مبتنی بر جامعه در کمون دونگ کنو» را اجرا می‌کند.

این امر به حفظ و ترویج فرهنگ سنتی گروه قومی کو هو، پیوند آن با توسعه گردشگری اجتماعی، تقویت توسعه اجتماعی-اقتصادی و نمایش فرهنگ و مردم منطقه لاک دونگ کمک می‌کند.

زنان جوان در گروه رقص گروه موسیقی «دوستان لانگ بیان».

من فرصت‌های زیادی برای بازدید از لانگ بیان داشته‌ام، در ریتم ناقوس‌ها و طبل‌ها در کنار کوزه‌های شراب برنج و آتش‌های اردوگاه غرق شده‌ام و از آهنگ‌ها و رقص‌های محلی با پسران و دختران روستا و گردشگرانی از سراسر جهان کاملاً لذت برده‌ام.

پیشگامان گردشگری فرهنگی، مانند کرایان پلین و پانگتینگ موت، سال‌هاست که شعله آن را روشن نگه داشته‌اند. نسل‌های جوان‌تر مانند کِدروین، داگوت لیم، داگوت دوآت و بسیاری از همکارانشان این ابتکار را با رویکردهای جدید بسیاری ادامه داده و توسعه می‌دهند.

تقریباً همه مردان و زنان جوان در هر روستایی در دامنه کوه لانگ بیان می‌توانند در فعالیت‌های گردشگری اجتماعی شرکت کنند؛ آنها ممکن است موسیقی اجرا کنند، غذا سرو کنند یا صنایع دستی سنتی برای عرضه به گردشگران تولید کنند.

واقعاً ستودنی است که جوانان از گروه‌های اقلیت قومی، ارزش‌های فرهنگی سنتی منتقل‌شده از اجدادشان را به منبع قابل توجهی از معیشت تبدیل کرده‌اند. این رویکرد هم ارزش‌های باستانی را حفظ می‌کند و هم به طور پایدار زندگی مردم در مناطق کوهستانی را بهبود می‌بخشد.

منبع: https://baodaknong.vn/dak-lak-khi-van-hoa-tro-thanh-sinh-ke-230335.html