زنان در رمان‌های تاریخی

در این گفتگو، کارشناسان و محققان مشهوری از سراسر کشور به او پیوستند. یکی از آنها مورخ لو نگوین بود که اثر «شورش پسر تای» اثر محقق آمریکایی جورج داتون را ترجمه و معرفی کرد. علاوه بر این، دکتر فان تو وان - مدرس دانشگاه آموزش و پرورش شهر هوشی مین - نیز تحلیل جالبی از این آثار از منظر طبیعت انسان و هویت ملی ارائه داد.

Nữ nhi trong tiểu thuyết lịch sử - Ảnh 1. — تران توی مای، نویسنده، می‌گوید: «تاریخ به ما می‌گوید که مردم چه کرده‌اند، در حالی که رمان‌های تاریخی به ما می‌گویند که مردم چگونه به مسائل نگاه می‌کردند.»

ارتباط من با رمان‌های تاریخی

تران توی مای، نویسنده‌ای که یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان داستان کوتاه در ادبیات ویتنام است، می‌گوید وقتی جوان‌تر بود و داستان کوتاه می‌نوشت، عمدتاً هر چه دوست داشت می‌نوشت، اما تصادفاً داستان‌هایی درباره عشق در بین خوانندگان محبوب بودند. و از آنجا که عشق یک مضمون انسانی بسیار مهم است، او بسیار خوشحال بود که داستان‌هایش مورد استقبال خوانندگان قرار می‌گرفت.

زندگی دور از وطنش در سانفرانسیسکو، ایالات متحده، حس نوستالژی او را به پیوند دوباره با تاریخ سوق داد. به عنوان یک ویتنامی، هر کجا که بروید، همیشه با سال‌های باشکوه اجداد خود در ارتباط هستید. این پیوند در طول ۱۵ سال کار او در انتشارات توآن هوا شکل گرفت، جایی که او آثار تاریخی مهمی مانند دای نام توک لوک و دای نام لیت ترویِن را خواند و ویرایش کرد... از طریق این تجربیات، او ناخواسته با منابع تاریخی در تماس قرار گرفت.

بزرگترین چالش برای نویسندگانی که رمان‌های تاریخی می‌نویسند، نوشتن داستانی است که پایانش را همه از قبل می‌دانند؛ بنابراین، نویسنده باید تحقیقات عمیقی انجام دهد و تفسیرهای تازه‌ای ارائه دهد.

تران توی مای، نویسنده، نیز اظهار داشت که در آن دوره، هنگام خواندن کتاب‌های تاریخی، چیزهای زیادی را یافت که نیاز به تأمل داشتند و در مورد صحت آن حقایق تردید داشت. این موضوع پایه و اساس تغییر شخصی او شد. او همچنین اذعان کرد که «سخت‌ترین کار برای نویسندگانی که رمان‌های تاریخی می‌نویسند، نوشتن داستانی است که پایان آن را همه می‌دانند، بنابراین نویسنده باید تحقیقات عمیقی انجام دهد و تفسیرهای جدیدی ارائه دهد.»

وقتی از او پرسیده شد که آیا به دلیل تولد و بزرگ شدنش در هوئه ، عمدتاً درباره سلسله نگوین نوشته است، گفت که مردم را نمی‌توان از گهواره تولدشان جدا کرد، اما به دلیل اینکه اهل هوئه بود، درباره تاریخ ننوشت.

نوشته‌های او با این واقعیت که هوئه در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ پایتخت ویتنام بود، شکل گرفت، بنابراین داستان هوئه داستان کل ملت است. برای مثال، سقوط پایتخت هنوز هم هر ساله در ۲۳ مه، زمانی که آنها هنوز در امتداد ساحل رودخانه دعا می‌کنند، یک رویداد مشترک برای مردم هوئه است. همچنین این روز، روزی است که ملت ما حاکمیت خود را به ارتش فرانسه از دست داد.

Nữ nhi trong tiểu thuyết lịch sử - Ảnh 3. — تران توی مای، نویسنده (با پیراهن سفید) معتقد است که رمان‌های تاریخی از دو بخش تشکیل شده‌اند: چارچوب تاریخی و عناصر خلاقانه‌ای که شکاف‌ها را پر می‌کنند.

تاریخ یا داستان؟

این موضوع همچنین مورد توجه مخاطبان و خوانندگان در جلسه تبادل نظر بود. به گفته محقق لو نگوین، حتی رمان‌های تاریخی نیز همیشه به سه رکن اصلی نیاز دارند: دقت، صداقت و بی‌طرفی. بنابراین، آیا مرزی بین این دو ژانر وجود دارد؟ او معتقد است که بین رویدادهای تاریخی مختلف، همیشه شکاف‌هایی وجود دارد که ثبت نشده‌اند و این «زمینه مساعدی» برای نویسندگان است تا از تکنیک‌های داستانی استفاده کنند و از این طریق گذارهای تاریخی را هموارتر سازند.

تران توی مای، نویسنده، نیز معتقد است که رمان‌های تاریخی از دو بخش تشکیل شده‌اند: چارچوب تاریخی و عناصر خلاقانه درون شکاف‌ها. به گفته او، این چارچوب باید بسیار ثابت باشد و ما نمی‌توانیم روند وقایع یا شخصیت‌های داستان را تغییر دهیم. با این حال، در همین «شکاف‌ها» و «فضاها» است که نویسندگان نیز این فرصت را دارند که جلوه‌های خلاقانه خود را به آن اضافه کنند.

تاریخ به ما می‌گوید که مردم چه کرده‌اند، در حالی که داستان‌های تاریخی به ما می‌گویند که مردم چگونه به مسائل نگاه می‌کردند.

او اظهار داشت که در طول فرآیند نگارش، عمدتاً به «دان نام توک لوک» برای دنبال کردن جریان خطی وقایع تاریخی تکیه کرده است. این کتابی مفصل و بسیار کامل در مورد سلسله نگوین است، اما مهمتر از آن، مورخان این دوره بسیار بی‌طرف بوده‌اند و مستقل و بدون تحریف حقایق، به نگارش پرداخته‌اند. علاوه بر این، او با شرح جزئیات زندگی مقاماتی مانند نگوین تری فونگ و فان تان گیان، حقایق موجود در «دان نام لیوت ترویون» را نیز تکمیل کرده است...

در مورد سبک زندگی آن دوره، او در درجه اول از «تاریخ بزرگ ویتنام» (Đại Nam Hội Điển Sử Lệ) و همچنین سایر آثار نویسندگان فرانسوی استفاده کرد. علاوه بر این، او گنجینه‌ای از فرهنگ عامه، از جمله حکایات و داستان‌های عامیانه درباره ملکه تو دو و تون تهت تویات را در رمان خود گنجاند و مطالب جالبی را خلق کرد که قبلاً در متون تاریخی ثبت نشده بودند. او همچنین اذعان کرد که اگرچه ممکن است این حکایات کاملاً دقیق نباشند، اما به جذابیت رمان کمک کرده‌اند.

علاوه بر این، نبرد در قلعه کی هوا، یا مسائل آنام و فرانسه - دوست یا دشمن؟... نیز توسط او با استفاده از سوابق تاریخی گردآوری شده توسط مورخان خارجی بررسی شده است. نویسنده تران توی مای، در مورد شکاف بین این دو ژانر گفت: «تاریخ به ما می‌گوید که مردم چه کردند، در حالی که رمان‌های تاریخی به ما می‌گویند که مردم چگونه به مسائل نگاه می‌کردند.»

Nữ nhi trong tiểu thuyết lịch sử - Ảnh 5. — تران توی مای، نویسنده، با خوانندگان در هوئه تعامل می‌کند.

نقش زنان

به گفته‌ی نویسنده‌ی تران توی مای، اکثر شخصیت‌های رمان‌ها و فیلم‌های تاریخی هنوز زن هستند. دلیلش این است که در این عرصه، «مردان تاریخ را می‌سازند»، اما وقتی زنان ظاهر می‌شوند، داستان‌های هنری با اهمیت تاریخی متولد می‌شوند.

ما می‌توانیم این را در چهره‌هایی مانند ملکه وای لان و دونگ ون نگا ببینیم... آنها چهره‌های برجسته‌ای هستند که برای خلق داستان‌ها، فیلم‌ها و فیلمنامه‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌اند. مانند ماهیت چرخه‌ای یین و یانگ، این ترکیب داستان‌ها را جالب‌تر می‌کند، در حالی که در دوره‌ای که مردان بر آن تسلط داشتند، این چهره‌ها به عنوان منابع تاریخی برای یادگیری عمل می‌کردند.

همانطور که یک رمان‌نویس تاریخی مشهور زمانی گفته است: «وقتی می‌خوانم، سرگرم می‌شوم؛ وقتی سرگرم می‌شوم، بیشترین چیزها را یاد می‌گیرم.» بنابراین، نویسنده، تران توی مای، در اثر خود درباره ملکه تودی ، قصد داشت به این هدف دست یابد. او تعادل هماهنگی بین حرمسرای امپراتوری - دنیای زنان - و دربار سلطنتی - دنیای مردان - پیدا کرد. این امر همچنین منجر به جزئیات جالب و کمتر شناخته شده بسیاری شد.

دکتر فان تو وان همچنین موافق است که نویسندگان مرد تمایل دارند بیشتر بر مسائلی مانند ظهور و سقوط سلسله‌ها، درست و غلط، عدالت و بی‌عدالتی... و در درجه اول بر تضادهای ایدئولوژیک، بین کنفوسیوس و بودیسم، شرق و غرب... تمرکز کنند. در حالی که تران توی مای، در مقایسه با اسلاف خود، مسائل کاملاً متفاوتی را مطرح کرده است، که برجسته‌ترین ویژگی آن احساسات و شکاف نسلی است.

خانم وان همچنین اظهار داشت که هنگام انتخاب سلسله نگوین به عنوان موضوع، ماهیت پرآشوب تاریخ آن همیشه کاوش بیشتر را ایجاب می‌کرد. هر سلسله ویژگی‌ها و تفاسیر متفاوتی داشت که بر سلسله‌های بعدی تأثیر می‌گذاشت. یک سلسله می‌تواند در یک چشم به هم زدن از بین برود. بنابراین، نویسنده، تران توی مای، توجه زیادی به خلق شخصیت‌های کودک داشته و ما را طوری نشان داده که انگار تازه متولد شده‌ایم و بخش کوچکی از روایت تاریخی را به تصویر کشیده است.

و آیا گزینه دیگری برای ملت ما از طریق رمان‌ها وجود دارد؟ با شروع از انسانیت در شخصیت‌ها و زندگی‌هایی که در رمان‌ها به تصویر کشیده می‌شوند، می‌توانیم به راحتی شاهد تبدیل تدریجی آن به هویت ملی باشیم، زیرا سرنوشت شخصیت‌ها توسط برجستگی یک دوره خاص هدایت می‌شود. و این نقش اصلی رمان‌های تاریخی است، جایی که تحولات یک سلسله و یک دوره به وضوح از طریق سرنوشت و شرایط شخصیت‌ها آشکار می‌شود.

لینک منبع