این رویداد برای آینده این اتحاد نظامی از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا تا حدودی نشان خواهد داد که آیا ساختار امنیتی دیرینه بین اروپا و ایالات متحده حفظ خواهد شد و همچنان نقش محوری خود را در نظم سیاسی و امنیتی جهان ایفا خواهد کرد یا خیر. این کنفرانس همچنین نشان خواهد داد که ناتو در چارچوب مواجهه با فشارهای ناشی از چالشهای ظرفیت عملیاتی و کاهش نفوذ خود، چگونه رفتار خواهد کرد.
ناتو در حال حاضر در یک مقطع حساس قرار دارد: یا باید عزم کافی نشان دهد و به اجماع داخلی برای غلبه بر چالشهای فوری دست یابد، یا مانند گذشته، عمدتاً برای حفظ موجودیت خود به حیات خود ادامه دهد. این چالشها هم از شرایط حاکم و هم از سیاست ایالات متحده در قبال ناتو ناشی میشود.
بزرگترین چالشی که ناتو امروز با آن مواجه است این است که چگونه واقعاً ناتو و ایالات متحده را "در یک جبهه" نگه دارد و چگونه ناتو میتواند مانند گذشته به ایالات متحده اعتماد و تکیه کند. اگر این دیگر امکانپذیر نباشد، ناتو باید راهی برای گذار موفقیتآمیز از یک مدل امنیتی مبتنی بر ایالات متحده به اروپایی که قادر به خوداتکایی امنیتی است، پیدا کند، آن هم در شرایطی که اروپا با جدیترین بحران امنیتی خود از زمان جنگ جهانی دوم روبرو است. اساساً، این مشکل مدیریت رابطه بین "خلاء امنیتی" ایالات متحده و هدف اروپا برای استقلال امنیتی استراتژیک است.
یکی دیگر از چالشهای عمده، اختلاف و تفرقه در درون ناتو است. روزهایی که ناتو میتوانست در مورد تمام جهتگیریهای سیاسی و تصمیمات استراتژیک به اجماع تقریباً مطلق دست یابد، گذشته است. وضعیت مشابهی در روابط دوجانبه بین برخی از کشورهای عضو وجود دارد. روابط بین ایالات متحده و کانادا، دانمارک یا اسپانیا نمونههای بارزی از این دست هستند. منافع شخصی کشورهای عضو و گرایشهای گریز از مرکز در درون این اتحاد به طور فزایندهای آشکار میشود، در حالی که ناتو هنوز راه حلی به اندازه کافی مؤثر برای رسیدگی به آنها پیدا نکرده است.
یکی دیگر از چالشهای ناتو، شکاف قابل توجه بین اعلامیهها، تصمیمات و اقدامات ملموس است. یکی از مهمترین تصمیمات استراتژیک ناتو در دوران اخیر این بود که اعضا بودجه دفاعی و نظامی خود را تا سال ۲۰۳۵ به ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی ملی خود سالانه افزایش دهند و در زمینه تسلیحات، تهیه و تولید سلاحهای مدرن همکاری کنند. در حالی که همه اعضا موافق بودند، تنها تعداد کمی از آنها به این تصمیم واکنش نشان دادند و آن را اجرا کردند. این امر تا حدودی اختلاف بین ایالات متحده و ناتو را تشدید کرد.
چالش اصلی ناتو این است که چگونه جهتگیریهای استراتژیک داخلی، مانند حمایت از اوکراین یا مقابله با روسیه و چین، با تمرکز بر جنگ در اوکراین یا جنگهای خاورمیانه و منطقه خلیج فارس را با هم تطبیق دهد.
علاوه بر این، چالش کلیدی دیگر، توانایی سازگاری با تغییرات سریع و اساسی در روشهای انجام جنگ و همچنین پاسخ به تهدیدات امنیتی غیرسنتی در دنیای مدرن است.
چالشهای ذکر شده در بالا نشان میدهد که بعید است ناتو، علیرغم اهمیت قابل توجه آن، اجلاس واقعاً موفقی داشته باشد. احتمالاً ناتو همچنان بر برخی نتایج نمادین و بیانیههای قوی با هدف نشان دادن وحدت و اجماع داخلی تأکید خواهد کرد. با این حال، بعید است که این واقعیت را پنهان کند که این اتحاد هنوز ایدهها و راهحلهای مؤثر کافی برای غلبه بر چالشهای پیش روی خود نیافته است.
منبع: https://hanoimoi.vn/thach-thuc-truc-them-thuong-dinh-nato-1210407.html
