وونگ کو (ترانه محلی سنتی ویتنامی): کشور پر از شادی است.

موسیقی: هوانگ ها
Vọng cổ (آهنگ سنتی ویتنامی): HUỲNH THANH TUẤN

ناراستی

کوه‌ها و رودخانه‌های پادشاهی جنوبی متعلق به امپراتور جنوبی هستند .
سرنوشت کاملاً در کتاب آسمانی تعیین شده است.
همچنان که رودخانه جاری می‌شود، بربرها برای حمله می‌آیند.
قطعاً شکست خواهی خورد. (1)

در هوای بهاری غرق شوید
سال گذشته یک پیروزی باشکوه بود.
امسال، مطمئناً خطوط مقدم پیروزی‌های بزرگ‌تری به دست خواهند آورد.
برای استقلال، برای آزادی
برای بیرون راندن آمریکایی‌ها بجنگید، برای سرنگونی رژیم دست‌نشانده بجنگید.
به پیش! سربازان و هموطنان!
شمال و جنوب دوباره به هم پیوستند، چه بهاری می‌تواند شادتر از این باشد؟ (2)

موسیقی
ما در میان ستاره‌های طلایی بی‌شماری، با جنگلی از پرچم‌های در حال اهتزاز، قدم می‌زنیم.
پر از هیجان و شور، قدم‌ها اینجا به هم می‌رسند.
ای سایگون! ما سال‌های سال، تا روز شاد آزادی، در ایمان خود استوار ماندیم.
ما صدای رئیس جمهور هوشی مین را می‌شنویم که از میان کوه‌ها و رودخانه‌ها برمی‌خیزد.
عمو هو امروز چقدر هیجان‌زده است، از پیوستن به مردم در این گردهمایی خوشحال است.
ای دژ تسخیرناپذیر! وفاداری تزلزل‌ناپذیر تو، طنین پیروزی را به صدا درآورده است.
آه! خوشبختی بی‌کران. بیشتر بخوان، عشق من، آن کلمات محبت‌آمیز را.

وونگ کونگ
۴. بیایید با هم آواز بخوانیم و میهن خود را که اکنون پس از روزهای طولانی جنگ، سرشار از شادی است، ستایش کنیم. من و تو اینجا ایستاده‌ایم، به آسمان پهناور خیره شده‌ایم و به صدای باشکوه طبل‌های جنگ که در باد به صدا در می‌آیند، گوش می‌دهیم...
پژواک صداهای باستانی، ارتش را در ستون‌های بی‌پایان به جلو می‌راند.
«آه! زمین باید برود و زمین باید برگردد.»
این خشت و آجرِ غم و اندوه است، سنگرِ خشم.
رشته کوه ترونگ سون هزاران سکوی پرتاب فراهم کرد.
به عنوان یک بنای باستانی، ما سوگند یاد کردیم: آزادی" (3)
آزادی واقعاً فرا رسیده است، و کشور اکنون یک ملت متحد است.
ما شادی یکسانی را با هم تقسیم کردیم، اما اشک‌هایمان بی‌اختیار جاری شد.

موسیقی
هو ... هو ... هو ... هو ...
جشن پیروزی، کشور را سرشار از شور و هیجان کرد. ما می‌خواهیم پرواز کنیم!
به کوه‌ها و رودخانه‌های باشکوه خیره می‌شوم. می‌خواهم از شادی فریاد بزنم.
سرود ویتنام را تا ابد بخوانید. ای میهن قهرمان!
آه، سرزمین من، اگرچه بارها توسط مهاجمان ویران و تخریب شده، اما همچنان مقاوم است.
روزی سرشار از پیروزی. واقعاً زیبا!
زندگی با چشمانی درخشان می‌درخشد.
می‌خواهم هر ذره از خاک وطنم را در آغوش بگیرم و ببوسم.
ما می‌خواهیم در ستایش گام‌های مبارزان شجاع آزادی، سرود ستایش سر دهیم.
در شب جشنواره فانوس، آن چهره‌های خندان مانند زیباترین و شاداب‌ترین گل‌های زندگی هستند.
ایمان زیبا، برای همیشه، سرزمین پدری تا ابد.
تمام ملت متحد است. ویتنام به روشنی می‌درخشد.

وونگ کونگ
۵/ اژدهایان از سرزمین جنوب به پرواز در می‌آیند و شکوه را در آسمان پهناور می‌تابانند. ای میهن، اگرچه بارها ویران شده‌ای، روح شکست‌ناپذیر مردم جنوب پابرجاست و پیروزی‌های باشکوهی را برای فرزندان اژدهای جاودان به ارمغان می‌آورد...
این سربازان، تفنگ بر دوش و روح شاعرانه، پرچم سرخ را دنبال می‌کردند.
روح شعر با روح ملت عجین شده است. دنبال کردن ردپای ارتش هنگام عبور از رشته کوه ترونگ سون.
«کشور ما، کشور کسانی که هرگز شکست نخورده‌اند...»
... توپ‌ها غرش کردند و آسمان‌ها را از خشم به لرزه درآوردند.
مردم مثل سیلی که سدی را می‌شکند، در حال طغیان هستند.
ویتنام بر پایه خون و آتش بنا شده بود.
گل و لای را از خود بتکان و درخشان برخیز.» (4)

۶/ موسیقی
آه، سرزمین مادری من، اگرچه بارها توسط مهاجمان ویران و ویران شده است!
و با این حال، آنها همچنان شجاعانه یک روز پیروزی کامل را تضمین کردند. واقعاً شگفت‌انگیز است!
زندگی با چشمانی درخشان، به روشنی می‌درخشد.
می‌خواهم هر ذره از خاک وطنم را در آغوش بگیرم و ببوسم.
ما می‌خواهیم برای قدم‌های سربازان ستایش بخوانیم.
رهایی قاطعانه!
در شب جشنواره فانوس، لبخندها مانند گل‌های زندگی هستند.
ایمانی تازه، شگفت‌انگیز، زیبا و جاودانه.
این سرزمین برای همیشه یکپارچه و متحد باقی خواهد ماند، با تمام قلمرو خود.
ویتنامِ درخشان!
(درباره سبک سنتی آهنگ‌های فولکلور ویتنامی) ای سرزمین من، تو قهرمانی هزار ساله هستی.
همیشه کشتی را در میان طوفان‌ها و تندبادها استوار هدایت کن.
«از زمانی که شمشیر به دست گرفتیم تا سرزمین‌های جدید را فتح کنیم»
«آسمان جنوب دلتنگ سرزمین تانگ لانگ است» (5)
آیات باستانی کسانی را که پیشگام ملت بودند، همراهی می‌کردند.
این برای همیشه در قلب کسانی که امروز از ملت دفاع می‌کنند، باقی خواهد ماند!