ការសិក្សាថ្មីមួយពីសាកលវិទ្យាល័យ Carnegie Mellon, MIT, Oxford និង UCLA ទើបតែត្រូវបានបោះពុម្ពផ្សាយ ដោយបង្ហាញពីលទ្ធផលគួរឱ្យព្រួយបារម្ភ។ ការវិភាគបង្ហាញថា ការប្រើប្រាស់ AI រយៈពេល 10 នាទីដើម្បីទទួលបានចម្លើយដោយផ្ទាល់ បានកាត់បន្ថយយ៉ាងខ្លាំងនូវសមត្ថភាពគិតដោយឯករាជ្យ និងឆន្ទៈក្នុងការបន្តដោយគ្មានជំនួយពី AI។ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ចៃដន្យចំនួនបីជាមួយអ្នកចូលរួមចំនួន 1,222 នាក់។
នៅក្នុងការពិសោធន៍លើកដំបូង មនុស្សចំនួន ៣៥៤ នាក់ត្រូវបានបែងចែកជាពីរក្រុមដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រភាគ។ ក្រុមទីមួយបានប្រើគំរូ GPT-5 សម្រាប់សំណួរចំនួន ១២ ដំបូង បន្ទាប់មកត្រូវបានដកហូតសិទ្ធិចូលប្រើរបស់ពួកគេសម្រាប់សំណួរចំនួន ៣ ចុងក្រោយ។ ក្រុមត្រួតពិនិត្យបានដោះស្រាយសំណួរទាំង ១៥ ដោយឯករាជ្យ។ លទ្ធផលសម្រាប់សំណួរចំនួន ៣ ចុងក្រោយបានបង្ហាញថា ក្រុម AI សម្រេចបានអត្រាភាពត្រឹមត្រូវត្រឹមតែ ០,៥៧ ប៉ុណ្ណោះ បើប្រៀបធៀបទៅនឹង ០,៧៣ សម្រាប់ក្រុមត្រួតពិនិត្យ។ អត្រារំលងសំណួររបស់ក្រុម AI គឺ ០,២០ ដែលខ្ពស់ជាងក្រុមត្រួតពិនិត្យស្ទើរតែពីរដង។
ការពិសោធន៍លើកទីពីរពាក់ព័ន្ធនឹងការដកអថេរដែលច្របូកច្របល់ចេញ ដើម្បីសាកល្បងសមត្ថភាពដំបូងរបស់អ្នកចូលរួមទាំងអស់។ ក្នុងចំណោមអ្នកប្រើប្រាស់ AI 61% បានស្នើសុំចម្លើយដោយផ្ទាល់ 27% បានស្នើសុំតែតម្រុយ ឬការណែនាំ និង 12% ស្ទើរតែមិនបានប្រើប្រាស់ AI អ្វីទាំងអស់។ ក្រុមដែលស្នើសុំចម្លើយដោយផ្ទាល់មានអត្រាភាពត្រឹមត្រូវឯករាជ្យទាបបំផុត និងអត្រារំលងខ្ពស់បំផុត។ ក្រុមដែលប្រើ AI សម្រាប់តម្រុយតែប៉ុណ្ណោះ មានលទ្ធផលដែលមិនខុសគ្នាច្រើនពីក្រុមដែលមិនបានប្រើ AI។
ក្រុមស្រាវជ្រាវបានសរសេរនៅក្នុងរបាយការណ៍ថា «ប្រសិនបើការពឹងផ្អែកនេះនៅតែបន្តរយៈពេលជាច្រើនខែ ឬច្រើនឆ្នាំ យើងអាចបង្កើតអ្នករៀនជំនាន់ទាំងមូលដែលបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាដោយខ្លួនឯង។ បើគ្មានការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាទេ ពួកគេនឹងមិនដឹងពីរបៀបគិតប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពនោះទេ»។
ការពិសោធន៍លើកទីបីបានប្តូរទៅការយល់អំពីការអានជាមួយអ្នកធ្វើតេស្ត SAT ចំនួន 201 នាក់ ហើយបានផ្តល់លទ្ធផលស្រដៀងគ្នា។ ក្រុមដែលដំណើរការដោយ AI ទទួលបានពិន្ទុត្រឹមតែ 0.76 ប៉ុណ្ណោះនៅពេលធ្វើតេស្តដោយខ្លួនឯង បើប្រៀបធៀបទៅនឹង 0.89 សម្រាប់ក្រុមត្រួតពិនិត្យ។
ក្រុមស្រាវជ្រាវបានពន្យល់ពីបាតុភូតនេះតាមរយៈយន្តការពីរ។ ទីមួយ មានការផ្លាស់ប្តូរការរំពឹងទុក។ នៅពេលដែលខួរក្បាលស៊ាំនឹងការទទួលបានចម្លើយក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានវិនាទី កិច្ចការដែលត្រូវការការផ្តោតអារម្មណ៍លើសពីបីនាទីនឹងមានអារម្មណ៍ថាលើសលប់។ ទីពីរ មានការបាត់បង់ការវាយតម្លៃខ្លួនឯង ដោយសារដំណើរការនៃការដោះស្រាយបញ្ហា និងការស្វែងរកចម្លើយជួយអ្នករៀនឱ្យយល់ពីដែនកំណត់ និងសមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។
ជាចុងក្រោយ MIT ក៏បានបោះពុម្ពផ្សាយការស្រាវជ្រាវផ្ទាល់ខ្លួនដែលបង្ហាញថា មនុស្សដែលប្រើប្រាស់ AI ដើម្បីសរសេរអត្ថបទវែងៗ ជារឿយៗមិនអាចចងចាំខ្លឹមសារបានទេ ហើយថែមទាំងមិនស្គាល់ការងាររបស់ពួកគេនៅក្នុងការធ្វើតេស្តជាបន្តបន្ទាប់ទៀតផង។ ក្រុមស្រាវជ្រាវបានដាក់ឈ្មោះបាតុភូតនេះថា "បំណុលនៃការយល់ដឹង" ដែលអ្នកប្រើប្រាស់ប្រើប្រាស់ខ្លឹមសារដោយគ្មានការគិតរិះគន់ ដែលបណ្តាលឱ្យខួរក្បាលបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការចងចាំ។
ប្រភព៖ https://znews.vn/nguy-co-moi-cua-ai-post1646890.html
Kommentar (0)