ບັນຫາທີ່ຫຍຸ້ງຍາກສຳລັບ Son Tung M-TP

ຮອງສາດສະດາຈານ ບຸ່ຍຮວ່າຍເຊີນ ເຊື່ອວ່າ ການຮ້ອງເພງພາສາອັງກິດຂອງ ເຊີນຕຸງ ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງຜູ້ຊົມນອກປະເທດຫວຽດນາມ, ແຕ່ມັນຍັງສຳຄັນທີ່ຕ້ອງຈື່ໄວ້ວ່າ ພາສາຫວຽດນາມ ແມ່ນຕົວຕົນຂອງນັກສິລະປິນຫວຽດນາມ.

ທ່ານ Sơn Tùng ເຄີຍກ່າວວ່າຄວາມຝັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງລາວແມ່ນການນຳເອົາພາສາຫວຽດນາມມາສູ່ ໂລກ . ລາວປາດຖະໜາຢາກໃຫ້ສາທາລະນະຊົນສາກົນຮູ້ກ່ຽວກັບເພງຫວຽດນາມ, ຮ້ອງໂດຍຄົນຫວຽດນາມ ແລະ ຜະລິດໂດຍທີມງານຫວຽດນາມ. ຖ້າຄວາມຝັນນັ້ນເປັນຈິງ, ມັນຈະເປັນແຫຼ່ງຄວາມພາກພູມໃຈອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບລາວ.

ຫຼາຍປີຜ່ານມາ, Son Tung ໄດ້ອອກເພງປະສົມລະຫວ່າງເພງຫວຽດນາມ ແລະ ອັງກິດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ສຳລັບເພງທີ່ແນໃສ່ຕະຫຼາດສາກົນ, ນັກຮ້ອງຊາຍຈະຮ້ອງເພງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນພາສາອັງກິດ.

ຄວາມທະເຍີທະຍານຂອງອາເມລິກາ

ເລື່ອງລາວການບຸກເບີກເຂົ້າສູ່ຕະຫຼາດອາເມລິກາຂອງ Sơn Tùng ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກໃນການສໍາພາດຂອງລາວ. ນັກຮ້ອງຊາຍຄົນນີ້ບໍ່ໄດ້ປິດບັງຄວາມທະເຍີທະຍານຂອງລາວ ແລະ ຄ່ອຍໆບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງລາວດ້ວຍວິທີທີ່ເປັນລະບົບ, ລົງທຶນຢ່າງດີ, ແລະ ອາດເປັນວິທີທີ່ໜ້າປະທັບໃຈທີ່ສຸດໃນ Vpop.

ໃນໄລຍະຫຼາຍປີທີ່ຜ່ານມາ, ລາວໄດ້ອອກເພງພາສາອັງກິດເຊັ່ນ "There's No One At All," "Making My Way," ແລະ ບໍ່ດົນມານີ້, " Come My Way ." ລາວໄດ້ຮ່ວມມືກັບທີມງານຜະລິດ ແລະ ດາລາລະດັບສາກົນເຊັ່ນ Mai Davika, Snoop Dogg, Madison Beer, Marvey Muzique, Tyga, ແລະ ແມ່ນແຕ່ຖ່າຍທຳມິວສິກວິດີໂອໃນທະເລຊາຍ Mojave ແລະ ອຸທະຍານແຫ່ງຊາດ Joshua Tree ໃນລັດ California (ສະຫະລັດອາເມລິກາ).

ໃນມິວສິກວິດີໂອລ່າສຸດຂອງລາວ , "Come My Way," Son Tung ໄດ້ວາງອົງປະກອບຂອງວັດທະນະທໍາພື້ນເມືອງຫວຽດນາມໄວ້ໃຈກາງ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະປະຕິບັດຕາມແນວໂນ້ມ ດົນຕີ ທີ່ທັນສະໄຫມທີ່ສອດຄ່ອງກັບແບບສາກົນ. ນີ້ແມ່ນທິດທາງທີ່ໜ້າຊື່ນຊົມ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງນັກຮ້ອງທີ່ຈະບຸກເຂົ້າໄປໃນຕະຫຼາດອາເມລິກາ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາເອກະລັກແຫ່ງຊາດຂອງລາວໄວ້.

ທ້າວ Son Tung ຫາກໍ່ອອກເພງ "Come My Way" ພ້ອມດ້ວຍເນື້ອເພງເປັນພາສາອັງກິດ. ຮູບພາບ: FBNV.

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການຮ້ອງເພງພາສາອັງກິດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງລາວ ແລະ ການຮ່ວມມືກັບນັກສິລະປິນສາກົນເຮັດໃຫ້ເກີດຄຳຖາມວ່ານັກຮ້ອງຄົນນີ້ຄ່ອຍໆຫຼົງທາງຈາກເປົ້າໝາຍເດີມຂອງລາວໃນການ "ນຳເອົາພາສາຫວຽດນາມມາສູ່ໂລກ" ຫຼືບໍ່.

ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ບັນຫາທີ່ວ່າຈະຮ້ອງເພງເປັນພາສາອັງກິດເພື່ອເຂົ້າເຖິງຜູ້ຊົມສາກົນໄດ້ງ່າຍ ແລະ ວ່ອງໄວ, ຫຼື ຮ້ອງເພງເປັນພາສາແມ່ເພື່ອຮັກສາເອກະລັກ, ຍັງຄົງເປັນສິ່ງທ້າທາຍບໍ່ພຽງແຕ່ສຳລັບ Son Tung ແລະ Vpop ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງສຳລັບຕະຫຼາດຂະໜາດໃຫຍ່ເຊັ່ນ K-pop ນຳອີກ.

ນັກສິລະປິນເກົາຫຼີຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຊື່ສຽງໃນຕະຫຼາດເພງເອີຣົບ ແລະ ອາເມລິກາ ເຊັ່ນ: BTS, TWICE, ແລະ BlackPink ລ້ວນແຕ່ໄດ້ອອກເພງເປັນພາສາອັງກິດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ເພງລ່າສຸດຂອງ Le Sserafim ຍັງຖືກສະແດງເປັນພາສາອັງກິດທັງໝົດ.

ແລະ ສິ່ງນີ້ມັກຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມແບ່ງແຍກລະຫວ່າງຜູ້ຊ່ຽວຊານ ແລະ ສື່ມວນຊົນເກົາຫຼີໃຕ້.

ບໍ່ດົນມານີ້, ເມື່ອ BlackPink ໄດ້ອອກ EP ໃໝ່ຂອງເຂົາເຈົ້າດ້ວຍເພງທັງໝົດເປັນພາສາອັງກິດ, AP ໄດ້ໃຫ້ຄວາມເຫັນວ່າຜູ້ຊົມບາງຄົນຮູ້ສຶກວ່າອົງປະກອບເກົາຫຼີ, ເອກະລັກທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ K-pop, ກຳລັງຄ່ອຍໆຫາຍໄປໃນຜະລິດຕະພັນຂອງກຸ່ມ. ໃນທາງກັບກັນ, ໜັງສືພິມ Hankyung ໄດ້ໂຕ້ຖຽງວ່າ ໃນຂະນະທີ່ໄອດໍ K-pop ໄດ້ຂະຫຍາຍກິດຈະກຳຂອງເຂົາເຈົ້າໄປສູ່ຕະຫຼາດໂລກເຊັ່ນ: ສະຫະລັດ ແລະ ເອີຣົບໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້, ການຮັບເອົາແບບດົນຕີໃໝ່ ແລະ ການຮ້ອງເພງເປັນພາສາອັງກິດເພື່ອແນໃສ່ຜູ້ຊົມຕ່າງປະເທດແມ່ນຖືວ່າເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້.

ແທນທີ່ຈະເປັນແນວນັ້ນ, ດາລາ Kpop ກຳລັງເນັ້ນໜັກເຖິງປະເພນີຜ່ານອົງປະກອບທາງສາຍຕາຫຼາຍກວ່າເນື້ອເພງ. ນີ້ແມ່ນຍ້ອນວ່າເນື້ອເພງສ້າງອຸປະສັກທາງດ້ານພາສາ, ໃນຂະນະທີ່ພາສາອັງກິດສາມາດເຂົ້າເຖິງຜູ້ຊົມຕ່າງປະເທດໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ໂດຍການໃຫ້ກຽດແກ່ປະເພນີຜ່ານຮູບພາບ, ໄອດໍ Kpop ກະຕຸ້ນຄວາມພາກພູມໃຈໃນແຟນໆພາຍໃນປະເທດ ແລະເຮັດໃຫ້ວັດທະນະທໍາພື້ນເມືອງເປັນ "ທີ່ນິຍົມ" ຫຼາຍຂຶ້ນສໍາລັບແຟນໆຕ່າງປະເທດ, Hankyung ຂຽນ.

ໃນ ມິວສິກວິດີໂອ ເພງ "GO " ຂອງ BlackPink, ຮູບແບບພື້ນເມືອງປະກົດຂຶ້ນຕະຫຼອດ. ໝວກຂອງນັກກິລາໃນ MV ມີລາຍລະອຽດການຕົກແຕ່ງແບບດັ້ງເດີມຫຼາຍຢ່າງ. ຕົວລະຄອນເກົາຫຼີຍັງປາກົດຢູ່ໃນບາງສາກ.

ຜົນງານດົນຕີທີ່ອອກໃໝ່ຫຼ້າສຸດຂອງ BlackPink ລ້ວນແຕ່ແນໃສ່ຜູ້ຊົມທົ່ວໂລກ. ຮູບພາບ: YG Entertainment.

ໂອກາດ ແລະ ສິ່ງທ້າທາຍ

ການຮ້ອງເພງເປັນພາສາອັງກິດ ແລະ ເນັ້ນໜັກເຖິງຄຸນຄ່າພື້ນເມືອງຜ່ານຮູບພາບກໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ Son Tung ໄດ້ເຮັດໃນ MV ທີ່ຫາກໍ່ປ່ອຍອອກມາໃໝ່ໆຂອງລາວ, "Come My Way ." ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ຮູບພາບ ແລະ ເນື້ອເພງໃນຜະລິດຕະພັນນີ້ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງ ຫຼື ກ່ຽວຂ້ອງກັນຢ່າງແທ້ຈິງ.

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, Kpop ແຕກຕ່າງຈາກ Son Tung ໂດຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໃນລະດັບສາກົນໃນເບື້ອງຕົ້ນດ້ວຍເພງເກົາຫຼີກ່ອນທີ່ຈະຄ່ອຍໆປ່ຽນໄປເປັນເພງອັງກິດ.

ກ່ຽວກັບຄຳຖາມທີ່ວ່າຄວນຮ້ອງເພງເປັນພາສາອັງກິດ ຫຼື ໃຊ້ພາສາຫວຽດນາມເພື່ອຮັກສາເອກະລັກທາງວັດທະນະທຳ, ຮອງສາດສະດາຈານ ບຸ່ຍຮວ່າຍເຊີນ, ສະມາຊິກປະຈຳຄະນະກຳມະການວັດທະນະທຳ ແລະ ການສຶກສາຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ, ໄດ້ກ່າວວ່າ ບັນຫາດັ່ງກ່າວບໍ່ຄວນຖືກແກ້ໄຂດ້ວຍວິທີເດັດຂາດ. ຕະຫຼາດສາກົນແມ່ນກວ້າງຂວາງ, ແລະ ນັກສິລະປິນມີເສັ້ນທາງທີ່ຫຼາກຫຼາຍໃນການເຂົ້າເຖິງໂລກ. ພາສາອັງກິດມີຂໍ້ໄດ້ປຽບຢ່າງຈະແຈ້ງໃນດ້ານການເຂົ້າເຖິງ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຕະຫຼາດດົນຕີຂະໜາດໃຫຍ່, ເວທີດິຈິຕອນທົ່ວໂລກ, ແລະ ໂອກາດສຳລັບການຮ່ວມມືສາກົນ.

ການສະແດງເພງ "Come My Way" ເປັນພາສາອັງກິດຂອງ Sơn Tùng M-TP ຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມປາຖະໜາຂອງລາວທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງຜູ້ຊົມທີ່ກວ້າງຂວາງນອກເໜືອໄປຈາກປະເທດຫວຽດນາມ.

ທ່ານກ່າວຕື່ມວ່າ: “ແຕ່ພາສາຫວຽດນາມແມ່ນຕົວຕົນ, ຈິດວິນຍານ, ສິ່ງທີ່ສ້າງ ‘ລາຍນິ້ວມື’ ທາງວັດທະນະທຳຂອງນັກສິລະປິນຫວຽດນາມ. ຄວາມສຳເລັດຂອງ Kpop ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າເຂົາເຈົ້າປະຖິ້ມພາສາເກົາຫຼີ ແລະ ຮ້ອງເພງເປັນພາສາອັງກິດທັງໝົດ. J-pop, ດົນຕີລາຕິນ, Afrobeat, ແລະ ຫຼາຍໆປະເພດພື້ນເມືອງອື່ນໆຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຜູ້ຊົມສາກົນເປີດໃຈຮັບຟັງພາສາອື່ນໆຫຼາຍຂຶ້ນ, ຕາບໃດທີ່ດົນຕີດີ, ພາບທີ່ໜ້າສົນໃຈ, ເລື່ອງລາວທີ່ໜ້າສົນໃຈ, ແລະ ຍຸດທະສາດການໂຄສະນາແມ່ນເປັນມືອາຊີບ.”

ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ, ນັກສິລະປິນຫວຽດນາມສາມາດມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນໄດ້. ພວກເຂົາສາມາດມີເພງພາສາອັງກິດເພື່ອເປີດຕະຫຼາດ. ພວກເຂົາສາມາດມີເພງຫວຽດນາມເພື່ອຮັກສາ 'ເອກະລັກ' ຂອງເຂົາເຈົ້າ. ພວກເຂົາສາມາດປະສົມປະສານສອງພາສາ ຫຼື ໃຊ້ພາສາອັງກິດໃນເນື້ອເພງ ແຕ່ຮັກສາສາລະສຳຄັນຂອງຫວຽດນາມໄວ້ໃນຮູບພາບ, ທຳນອງ, ເລື່ອງລາວ ແລະ ສັນຍະລັກວັດທະນະທຳ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນບໍ່ພຽງແຕ່ພາສາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນເອກະລັກທີ່ສ້າງສັນ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງຜະລິດຕະພັນ.”

ລາວໄດ້ໂຕ້ຖຽງວ່າການຮ້ອງເພງເປັນພາສາອັງກິດສາມາດເຮັດໃຫ້ເພງສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນສຳລັບຜູ້ຊົມສາກົນສ່ວນໜຶ່ງ. ແຕ່ການຮ້ອງເພງເປັນພາສາອັງກິດບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເພງເປັນສາກົນໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ແລະ ການຮ້ອງເພງເປັນພາສາຫວຽດນາມກໍ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນມີເອກະລັກສະເພາະ. ຄວາມເປັນສາກົນບໍ່ພຽງແຕ່ກ່ຽວກັບພາສາເທົ່ານັ້ນ. ເອກະລັກບໍ່ພຽງແຕ່ກ່ຽວກັບການປາກເວົ້າເທົ່ານັ້ນ.

ເອກະລັກຂອງສິລະປະແມ່ນຢູ່ທີ່ວິທີທີ່ນັກສິລະປິນເລົ່າເລື່ອງ, ວິທີທີ່ເຂົາເຈົ້າໃຊ້ວັດສະດຸວັດທະນະທຳ, ສ້າງພາບພົດ, ສ້າງອາລົມ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຟັງຮັບຮູ້: ນີ້ແມ່ນຜະລິດຕະພັນຈາກຫວຽດນາມ, ທີ່ມີຈິດວິນຍານຂອງຫວຽດນາມ, ແຕ່ທັນສະໄໝພຽງພໍທີ່ຈະສົນທະນາກັບໂລກ.

“ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າເສັ້ນທາງທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນການເຊື່ອມໂຍງໂດຍບໍ່ມີການປະສົມປະສານ. ເມື່ອຂະຫຍາຍຕະຫຼາດ, ນັກສິລະປິນສາມາດໃຊ້ພາສາອັງກິດເປັນຂົວຕໍ່. ແຕ່ໃນຂົວນັ້ນ, ພວກເຂົາຍັງຕ້ອງຮັກສາມໍລະດົກຫວຽດນາມຂອງພວກເຂົາຄື: ສຽງ, ຮູບພາບ, ສັນຍະລັກ, ເລື່ອງລາວ, ແລະ ຈິດວິນຍານຂອງຫວຽດນາມ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ເມື່ອຮ້ອງເພງເປັນພາສາຫວຽດນາມ, ນັກສິລະປິນຍັງຕ້ອງຜະລິດຕາມມາດຕະຖານສາກົນ, ຕັ້ງແຕ່ດົນຕີ ແລະ ພາບຖ່າຍ ຈົນເຖິງລິຂະສິດ, ສື່, ແລະ ການສະແດງ,” ລາວກ່າວ.

ການອອກໄປສູ່ໂລກພາຍນອກບໍ່ແມ່ນກ່ຽວກັບການເລືອກລະຫວ່າງພາສາອັງກິດ ແລະ ພາສາຫວຽດນາມ, ແຕ່ກ່ຽວກັບການເລືອກວິທີການທີ່ວັດທະນະທໍາຫວຽດນາມສາມາດຖືກໄດ້ຍິນ, ເຫັນ, ຮູ້ສຶກ ແລະ ຈື່ຈໍາໄດ້. ຖ້າພາສາອັງກິດຊ່ວຍເປີດປະຕູ, ມັນແມ່ນຕົວຕົນຂອງຫວຽດນາມທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາມີເຫດຜົນທີ່ຈະເຂົ້າໄປ ແລະ ຍັງຄົງຢູ່ໃນຄວາມຊົງຈຳຂອງສາທາລະນະຊົນສາກົນ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://znews.vn/bai-toan-kho-cho-son-tung-m-tp-post1656054.html