ການຕັ້ງຊື່ແຂວງຕ່າງໆໃນປະເທດຫວຽດນາມ ໃນອະດີດ ແລະ ປະຈຸບັນ.

(NLĐO) - ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງທົບທວນຄືນ "Dai Nam Nhat Thong Chi" ແລະ "Dai Nam Nhat Thong Toan Do" ຢ່າງບໍ່ຄິດຫຍັງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າ ຫວຽດນາມນັ້ນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານສໍ່າໃດໃນລາຊະສະໄໝຂອງພະເຈົ້າຈັກກະພັດ ມິງ ໝັງ.

ປະເທດທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຕ້ອງການລະບົບການປົກຄອງທີ່ດີທີ່ສຸດເພື່ອຮັບປະກັນການພັດທະນາຂອງຕົນ. ເພື່ອບັນລຸລະບົບການປົກຄອງທີ່ດີທີ່ສຸດ, ຄົນເຮົາຕ້ອງມີລະບົບການປົກຄອງທີ່ດີທີ່ສຸດ. ກະສັດມິງໝັງໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການປະຕິຮູບການບໍລິຫານໃນປີ 1831. ຄົນລຸ້ນຫຼັງຖືວ່ານີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນສອງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານທີ່ດີທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຫວຽດນາມ. ຄັ້ງທຳອິດໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂດຍກະສັດເລແທງຕົງໃນປີ 1466.

ການຕັ້ງຊື່ຫົວໜ່ວຍບໍລິຫານໃໝ່ຫຼັງຈາກການລວມຕົວໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈຈາກປະຊາຊົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ພາບ: ຮື ຮຸ່ງ

ໃນລະຫວ່າງການປະຕິຮູບ, ຫຼັງຈາກການຈັດຕັ້ງລັດຖະບານກາງຄືນໃໝ່, ກະສັດມິງໝັງໄດ້ຈັດຕັ້ງລັດຖະບານທ້ອງຖິ່ນຄືນໃໝ່. ທົ່ວປະເທດໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນ 30 ແຂວງ ແລະ 1 ແຂວງທູທຽນເພື່ອຄຸ້ມຄອງເຂດນະຄອນຫຼວງ. ພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມມີ 13 ແຂວງ, ພາກກາງຂອງຫວຽດນາມມີ 11 ແຂວງ ແລະ 1 ແຂວງ, ແລະ ພາກໃຕ້ຂອງຫວຽດນາມມີ 6 ແຂວງ. ຫົວໜ່ວຍບໍລິຫານລະດັບແຂວງໃນຫວຽດນາມໄດ້ມີຢູ່ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນ.

ໃນປີ 1858, ຝຣັ່ງໄດ້ຍິງປືນລູກທຳອິດໃນການບຸກລຸກປະເທດຂອງພວກເຮົາ. ຕັ້ງແຕ່ມື້ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ, ຝຣັ່ງໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ລາຊະວົງຫງວຽນລົງນາມໃນສົນທິສັນຍາຫຼາຍສະບັບ, ໂດຍຄ່ອຍໆຂາຍປະເທດຂອງພວກເຮົາໃຫ້ກັບຝຣັ່ງ. ສົນທິສັນຍາສຸດທ້າຍແມ່ນສົນທິສັນຍາ Patenôtre ປີ 1884. ອີງຕາມສົນທິສັນຍາເຫຼົ່ານີ້, ໂຄຊິນຈີນເປັນອານານິຄົມ, ໂຕນກິນເປັນລັດອາລັກຂາ, ແລະ ອານາມເປັນດິນແດນປົກຄອງຕົນເອງ.

ຫົກແຂວງພາກໃຕ້ຂອງຫວຽດນາມຖືກແບ່ງອອກເປັນຫຼາຍແຂວງນ້ອຍໆໂດຍຝຣັ່ງຕາມລະບຽບການຂອງຝຣັ່ງ.

ພາກກາງຂອງຫວຽດນາມເປັນເຂດປົກຄອງຕົນເອງ, ສະນັ້ນຝຣັ່ງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ແຊກແຊງຫຼາຍ. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວແຂວງຕ່າງໆຍັງຄົງບໍ່ປ່ຽນແປງ, ພຽງແຕ່ມອບສ່ວນໃຫຍ່ຂອງແຂວງແທງຮວ່າ, ເງະອານ, ຮ່າຕິ້ງ , ກວາງບິ່ງ, ແລະ ກວາງຈິ້ ໃຫ້ແກ່ປະເທດອື່ນໆ ຕາມລັດຖະດຳລັດວ່າດ້ວຍການແບ່ງເຂດແດນສາມປະເທດຂອງຜູ້ວ່າການລັດອິນດູຈີນ, ແລະ ໂອນແຂວງນິງທ້ວນຂອງແຂວງບິງທ້ວນໄປໃຫ້ແຂວງນິງທ້ວນ.

ພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມແມ່ນພາກພື້ນທີ່ມີຄວາມວຸ້ນວາຍຫຼາຍທີ່ສຸດ. ມັນໄດ້ເຫັນການລຸກຮືຂຶ້ນຫຼາຍຄັ້ງໂດຍກຸ່ມຊົນເຜົ່າທຸກກຸ່ມຕໍ່ຕ້ານລັດທິລ່າເມືອງຂຶ້ນຝຣັ່ງ, ທັງຊາວກິງ ແລະ ຊາວພູດອຍ, ເຊັ່ນ: ການກະບົດທີ່ນຳໂດຍ ຮວ່າງຮວ່າທຳ, ດອກງູ, ແລະ ດອກຕິດ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນເບື້ອງຕົ້ນ, ຝຣັ່ງໄດ້ໃຊ້ການປົກຄອງ ທາງທະຫານ , ສ້າງຕັ້ງເຂດທະຫານຫ້າແຫ່ງ. ຫຼັງຈາກປາບປາມການຕໍ່ຕ້ານ, ພວກເຂົາເລີ່ມຈັດລະບຽບແຂວງຄືນໃໝ່. ຜ່ານນະໂຍບາຍ "ແບ່ງແຍກແລະຍຶດຄອງ" ຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາໄດ້ແບ່ງ 13 ແຂວງຂອງພາກເໜືອຫວຽດນາມອອກເປັນຫຼາຍກວ່າ 30 ແຂວງ. ໃນຈຸດໜຶ່ງ, ຫງວຽນຂຸຍເຢີນ ໄດ້ນັບເຖິງ 36 ແຂວງ, ດັ່ງທີ່ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນໃນຄູ່ຄຳທີ່ສະເຫຼີມສະຫຼອງແມ່ຝຣັ່ງ ຕືຮົ່ງ:

"ມີຫລັງຄາ, ເຕົາທູບ, ແລະແທ່ນບູຊາທີ່ອຸທິດໃຫ້ແກ່ກະສັດ; ຊື່ສຽງຂອງນາງດັງກ້ອງໄປທົ່ວ 36 ແຂວງ." ຊາຍເຖົ້າຕ້ອງການຖ່າຍທອດຊື່ສຽງຢ່າງກວ້າງຂວາງຂອງຜູ້ຍິງຝຣັ່ງໃນເວລານັ້ນທົ່ວພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມ.

ການແບ່ງພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມອອກເປັນຫຼາຍກວ່າ 30 ແຂວງໃນເວລາດຽວກັນໄດ້ນຳໄປສູ່ຄວາມບໍ່ພຽງພໍ, ການບັງຄັບໃຊ້, ແລະ ຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບໃນການຕັ້ງຊື່. ໃນເວລານັ້ນ, ບາງຊື່ແຂວງຟັງແລ້ວໜ້າຫົວຂວັນ ແລະ ຕ້ອງໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ, ແຕ່ບາງຊື່ຍັງໃຊ້ຢູ່ໃນປະຈຸບັນ. ໃນເວລານັ້ນ, ຝຣັ່ງມີວິທີການຕັ້ງຊື່ແຂວງໂດຍອີງໃສ່ສະຖານທີ່ຕັ້ງຂອງຜູ້ປົກຄອງແຂວງ.

ໃນປີ 1896, ເມື່ອຕົວເມືອງພາຍໃນ ຮ່າໂນ້ຍ ແລະ ບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງກາຍເປັນເຂດສຳປະທານຂອງຝຣັ່ງ, ຝຣັ່ງໄດ້ຕັດສິນໃຈຍ້າຍຫ້ອງການບໍລິຫານຂອງສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງແຂວງຮ່າໂນ້ຍເກົ່າໄປຢູ່ບ້ານໂດ ໃນເມືອງແທງອວາຍ. ບ້ານນີ້ມີຂົວປູດ້ວຍກະເບື້ອງທີ່ສວຍງາມຂ້າມແມ່ນ້ຳເຍວ, ເຊິ່ງປະຊາຊົນເອີ້ນວ່າຂົວໂດ. ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງແຂວງຕັ້ງຢູ່ຖັດຈາກຂົວໂດ, ດັ່ງນັ້ນຝຣັ່ງຈຶ່ງຕັ້ງຊື່ພື້ນທີ່ທີ່ເຫຼືອຂອງແຂວງຮ່າໂນ້ຍເກົ່າວ່າ ແຂວງຂົວໂດ! ຕໍ່ມາ, ຜູ້ວ່າການແຂວງໂດຂົວທີ່ມີການສຶກສາໄດ້ຮ້ອງຂໍໃຫ້ປ່ຽນຊື່ເປັນແຂວງຮ່າດົງ!

ຊື່ເກົ່າຂອງແຂວງຮວ່າບິ່ງຟັງແລ້ວໜ້າສົນໃຈຫຼາຍ. ຝຣັ່ງພົບວ່າແຂວງຮືງຮວ່າກວ້າງໃຫຍ່ເກີນໄປ ຈຶ່ງຕັດສິນໃຈແບ່ງມັນອອກເປັນຫຼາຍແຂວງນ້ອຍໆ. ເມື່ອສຳຫຼວດພື້ນທີ່, ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບວ່າຫຼາຍເມືອງມີຊາວເມືອງມ່ວງອາໄສຢູ່ເປັນສ່ວນໃຫຍ່, ແລະເມືອງລາກເຊີນ ແລະ ລາກຖູຍ ຂອງແຂວງນິງບິ່ງ ກໍ່ມີຊາວເມືອງມ່ວງອາໄສຢູ່ເຊັ່ນກັນ. ພວກເຂົາໄດ້ຕັດສິນໃຈລວມພື້ນທີ່ເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າກັນເພື່ອສ້າງແຂວງໃໝ່, ໃນເບື້ອງຕົ້ນມີຊື່ວ່າແຂວງມ່ວງ. ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງແຂວງຕັ້ງຢູ່ໃນເບື້ອງຕົ້ນທີ່ຈໍໂບ, ແຕ່ເພື່ອຮັກສາຄວາມສອດຄ່ອງກັບສົນທິສັນຍາການຕັ້ງຊື່, ແຂວງໄດ້ປ່ຽນຊື່ເປັນແຂວງຈໍໂບ. ເມືອງຫຼວງຂອງແຂວງ, ຕັ້ງຢູ່ໃນຕົວເມືອງພູຜາທີ່ຫ່າງໄກ, ໄດ້ຖືກໂຈມຕີໂດຍກອງກຳລັງກະບົດຂອງດອກຕິດ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍຶດສຳນັກງານໃຫຍ່ ແລະ ຂ້າຮອງຜູ້ບັນຊາການຝຣັ່ງ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ຝຣັ່ງຕ້ອງໄດ້ຍ້າຍສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງແຂວງໄປທາງທິດໃຕ້ຕື່ມອີກ, ໄປຍັງບ້ານຮວ່າບິ່ງ, ຫ່າງອອກໄປປະມານ 30 ກິໂລແມັດ. ຊື່ຮວ່າບິ່ງ (ໝາຍຄວາມວ່າ "ສະຫງົບສຸກ") ມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກເຫດການນີ້. ໂຊກດີ, ຮວ່າບິ່ງເປັນຊື່ທີ່ສວຍງາມ ແລະ ບໍ່ໄດ້ມີການປ່ຽນແປງ!

ຊື່ຂອງແຂວງລາວກາຍຍັງເປັນຫົວຂໍ້ທີ່ມີການໂຕ້ວາທີກັນຫຼາຍ. ເຖິງແມ່ນວ່າໃນປັດຈຸບັນ, ບາງຄົນເວົ້າວ່າລາວກາຍ, ບາງຄົນເອີ້ນມັນວ່າລາວກາຍ, ແລະບາງຄົນກໍ່ເວົ້າວ່າລາວກາຍ ຫຼື ລາວກາຍ. ເຫດຜົນສຳລັບສິ່ງນີ້ແມ່ນຕົ້ນກຳເນີດຂອງຊື່ຂອງມັນ!

ໃນຊ່ວງສະໄໝອານານິຄົມຝຣັ່ງ, ແຂວງລາວກາຍແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງແຂວງກວີວຮວ່າ ແລະ ແຂວງອານໄຕ ຂອງແຂວງຮືງຮວາ ໃນສະໄໝຂອງມິງຫງາຍ. ຝຣັ່ງໄດ້ຮັບຮູ້ວ່ານີ້ເເປັນພື້ນທີ່ທີ່ມີຄວາມສຳຄັນທາງຍຸດທະສາດ ແລະ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຄ້າຍທະຫານທີ່ຂະຫຍາຍໄປຕາມຊາຍແດນຈາກສີມາໄຊໄປຫາຟອງທໍ. ຫຼັງຈາກສະຖານະການມີສະຖຽນລະພາບ, ມັນໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນພົນລະເມືອງ ແລະ ປ່ຽນຊື່ເປັນແຂວງລາວກາຍ (ລາວກາຍ, ລາວກາຍ, ລາວກາຍ).

ຊື່ນີ້ມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກບ້ານທີ່ຊາວຈີນອົບພະຍົບມາຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ຈຸດທີ່ແມ່ນ້ຳແດງໄຫຼມາบรรจบກັນ ແລະ ລຳນ້ຳນ້ຳທິ ພາຍໃນດິນແດນຂອງແຂວງດ້າຍຫວຽດ (ຫວຽດນາມ). ຫຼັງຈາກນັ້ນບໍ່ດົນ, ຊາວຫວຽດນາມ, ໄຕ, ແລະ ນຸ່ງ ຈຳນວນໜຶ່ງກໍ່ໄດ້ອົບພະຍົບ ແລະ ສ້າງຕະຫຼາດຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງແມ່ນ້ຳແດງ, ຫ່າງອອກໄປສອງສາມກິໂລແມັດ. ຜູ້ອາໄສຢູ່ບ້ານທີ່ຈຸດທີ່ແມ່ນ້ຳທິໄຫຼມາบรรจบກັນສ່ວນໃຫຍ່ເວົ້າພາສາຈີນກາງ, ໂດຍປະກາດຕົນເອງວ່າເປັນຜູ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານກຸ່ມທຳອິດ, ໂດຍເອີ້ນຕົນເອງວ່າ "ລາວຍ່າວ" (ໝາຍຄວາມວ່າ "ຖະໜົນເກົ່າ" ໃນພາສາຈີນ-ຫວຽດນາມ), ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຖິ່ນຖານຕໍ່ມາເອີ້ນວ່າ "ເຕີນຍ່າວ" ຫຼື "ຖະໜົນໃໝ່", ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີຊື່ວ່າ ໂພ້ມອຍ (ຖະໜົນໃໝ່) ຕາມທີ່ຮູ້ກັນໃນປະຈຸບັນ.

ຄຳວ່າ "ລາວນອກ" ໃນພາສາກວານຮວ່າ, ໄຕນຶງ, ແລະ ມົງ ໄດ້ກາຍເປັນ ລາວນອກ ແລະ ການປ່ຽນແປງຂອງມັນດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທິງ. ເມື່ອເຂດທະຫານໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ແລະ ປ່ຽນເປັນແຂວງ, ເມືອງຫຼວງຂອງແຂວງຕັ້ງຢູ່ໃນບ້ານເກົ່າ, ສະນັ້ນຊື່ຂອງແຂວງຈຶ່ງຖືກນຳມາຈາກບ້ານເກົ່າ, ແຂວງລາວນອກ (ລາວນອກ, ລາວນອກ, ລາວນອກ). ຊື່ນັ້ນຖືກໃຊ້ເພື່ອອ້າງອີງເຖິງເຂດຊາຍແດນທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາໄດ້ຕັ້ງຊື່ທີ່ສວຍງາມ ແລະ ມີຄວາມໝາຍໃນອະດີດ. ຊື່ທີ່ຝຣັ່ງຕັ້ງໃຫ້ນັ້ນເໝາະສົມສຳລັບການຕັ້ງຊື່ບ້ານ ຫຼື ເມືອງເທົ່ານັ້ນ.

ນັ້ນແມ່ນວິທີການຕັ້ງຊື່ສິ່ງຕ່າງໆແບບບໍ່ມີເຫດຜົນ, ບໍ່ເປັນລະບຽບ, ແລະ ບໍ່ກະຕືລືລົ້ນໂດຍຊາວຝຣັ່ງ.

ສົນທິສັນຍາການຕັ້ງຊື່ດັ່ງກ່າວຍັງຖືກຮັບຮອງເອົາໂດຍຝຣັ່ງສຳລັບແຂວງ ແລະ ນະຄອນອື່ນໆຈຳນວນຫຼາຍໃນອະດີດ Tonkin ແລະ Cochinchina! ຊື່ເຫຼົ່ານີ້ສ່ວນຫຼາຍຍັງຄົງໃຊ້ຢູ່ຈົນເຖິງທຸກມື້ນີ້.

ລັດຖະບານຂອງພວກເຮົາກຳລັງດຳເນີນການປະຕິຮູບການບໍລິຫານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແທ້ຈິງ ເພື່ອເປີດຍຸກໃໝ່ໃຫ້ແກ່ຫວຽດນາມ, ຍຸກໃໝ່ຂອງການພັດທະນາປະເທດຊາດ. ຫວັງວ່າປະຫວັດສາດຈະບັນທຶກນີ້ເປັນການປະຕິຮູບການບໍລິຫານຄັ້ງທີສາມທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນຫວຽດນາມ. ຫວັງວ່າຊື່ຂອງແຂວງໃໝ່ນີ້ຈະສືບທອດປະເພນີແຫ່ງຊາດ ແລະ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ, ປະຖິ້ມສິ່ງເສດເຫຼືອທີ່ບໍ່ເໝາະສົມຂອງຍຸກອານານິຄົມ, ແລະ ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງແຮງກະຕຸ້ນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຍຸກໃໝ່!

ຫວັງວ່າຈະເຂົ້າສູ່ຍຸກໃໝ່.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://nld.com.vn/dat-ten-tinh-o-ta-xua-va-nay-196250327183351058.htm