ຄົນທີ່ມີສະຕິປັນຍາສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ, ຕັ້ງແຕ່ອາຈານສອນຊັ້ນນຳຈົນເຖິງຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານ AI, ພວມອອກຈາກເກົາຫຼີໃຕ້ຢ່າງງຽບໆ ເພື່ອຊອກຫາສະພາບແວດລ້ອມການເຮັດວຽກທີ່ດີກວ່າຢູ່ຕ່າງປະເທດ.
ຢູ່ໃນມະຫາວິທະຍາໄລຊັ້ນນໍາເຊັ່ນມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດເຊອຸນ, ເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງ ການສຶກສາ ຊັ້ນສູງຂອງເກົາຫຼີໃຕ້, ແນວໂນ້ມ "ການລະບາຍສະໝອງ" ກໍາລັງເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ໃນສີ່ປີຜ່ານມາ, ມີອາຈານສອນ 56 ຄົນໄດ້ລາອອກ, ຍ້າຍໄປຢູ່ສະຖາບັນການສຶກສາໃນສະຫະລັດ, ສິງກະໂປ, ຫຼື ຈີນ.
ຕົວເລກນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ລວມມີ ນັກວິທະຍາສາດ ແລະ ວິສະວະກອນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງລວມມີອາຈານສອນໃນສາຂາວິທະຍາສາດສັງຄົມ, ມະນຸດສາດ, ການແພດ ແລະ ສິລະປະ. ເງິນເດືອນທີ່ສູງຂຶ້ນເຖິງສີ່ເທົ່າ, ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຄວ້າທີ່ເອື້ອອຳນວຍ, ແລະ ການສະໜັບສະໜູນດ້ານທີ່ຢູ່ອາໄສ ກຳລັງຊຸກຍູ້ໃຫ້ຄົນທີ່ມີຄວາມຄິດທີ່ດີທີ່ສຸດອອກໄປ.
ສາເຫດຫຼັກຂອງຄື້ນຟອງຂອງ "ການເຄື່ອນຍ້າຍທາງປັນຍາ" ນີ້ແມ່ນຢູ່ໃນຂໍ້ບົກຜ່ອງຂອງລະບົບການສຶກສາຊັ້ນສູງຂອງເກົາຫຼີໃຕ້. ມະຫາວິທະຍາໄລຕ່າງໆກຳລັງປະສົບກັບຜົນສະທ້ອນຂອງການຢຸດຄ່າຮຽນທີ່ແກ່ຍາວມາເປັນເວລາເກືອບສອງທົດສະວັດ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາປັບປຸງເງິນເດືອນຂອງຄະນະວິຊາ ຫຼື ລົງທຶນໃນການຄົ້ນຄວ້າ.
ອີງຕາມກະຊວງສຶກສາທິການເກົາຫຼີໃຕ້, ເງິນເດືອນສະເລ່ຍຂອງຄະນະວິຊາຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລເອກະຊົນເພີ່ມຂຶ້ນພຽງແຕ່ 0.8% ໃນໄລຍະຫ້າປີທີ່ຜ່ານມາ, ຈາກ 100.6 ລ້ານວອນໃນປີ 2019 ເປັນ 101.4 ລ້ານວອນໃນປີ 2024. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ມະຫາວິທະຍາໄລສາກົນເຕັມໃຈທີ່ຈະໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍກວ່າ 330,000 ໂດລາເພື່ອດຶງດູດຕຳແໜ່ງດຽວກັນ.
ສຳລັບຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນຂະແໜງການປັນຍາປະດິດ, ຂະແໜງການທີ່ຄາດວ່າຈະເປັນຕົວຂັບເຄື່ອນການເຕີບໂຕຂອງຊາດ, ຮູບພາບດັ່ງກ່າວຍິ່ງໜ້າເປັນຫ່ວງຍິ່ງຂຶ້ນ. ອີງຕາມສະພາການຄ້າ ແລະ ອຸດສາຫະກຳເກົາຫຼີ, ປະຈຸບັນເກົາຫຼີຢູ່ໃນອັນດັບທີ 35 ຈາກ 38 ປະເທດ OECD ໃນດ້ານຄວາມສາມາດໃນການຮັກສາພອນສະຫວັນດ້ານ AI. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ບັນດາປະເທດເຊັ່ນ: ລັກເຊມເບີກ ແລະ ເຢຍລະມັນ ກຳລັງກາຍເປັນຈຸດໝາຍປາຍທາງທີ່ໜ້າສົນໃຈຍ້ອນນະໂຍບາຍການຮັບສະໝັກພອນສະຫວັນທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກດ້ານການຄົ້ນຄວ້າທີ່ດີເລີດ.
ນອກຈາກເງິນເດືອນຕໍ່າແລ້ວ, ສະພາບແວດລ້ອມການຄົ້ນຄວ້າໃນເກົາຫຼີໃຕ້ຍັງຖືກວິພາກວິຈານວ່າຂາດໂອກາດໃນການພັດທະນາອາຊີບ, ພື້ນຖານໂຄງລ່າງທີ່ຈຳກັດ, ແລະ ການເພິ່ງພາການປະເມີນຜົນງານໄລຍະສັ້ນຫຼາຍເກີນໄປ. ນັກຄົ້ນຄວ້າ AI ຢູ່ບໍລິສັດເຕັກໂນໂລຢີໃຫຍ່ແຫ່ງໜຶ່ງໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ, ໃນເກົາຫຼີໃຕ້, ຜູ້ຮຽນຈົບພາຍໃນປະເທດມັກຈະຖືກປະເມີນຄ່າຕໍ່າເກີນໄປເມື່ອທຽບກັບນັກສຶກສາຕ່າງປະເທດ, ບໍ່ພຽງແຕ່ຍ້ອນຄວາມສາມາດດ້ານວິຊາຊີບຂອງເຂົາເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຍ້ອນທັກສະພາສາອັງກິດ ແລະ ປະສົບການສາກົນຂອງເຂົາເຈົ້າອີກດ້ວຍ.
ເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, ປະທານາທິບໍດີ ລີ ແຈ ມຽງ ໄດ້ຮ້ອງຂໍໃຫ້ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຄິມ ມິນ-ຊົກ ສະເໜີມາດຕະການເພື່ອຮັກສາພອນສະຫວັນ, ໂດຍສະເພາະໃນຂົງເຂດຍຸດທະສາດເຊັ່ນ: ປັນຍາປະດິດ (AI) ແລະ ຊີວະເຕັກໂນໂລຊີ.
ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານຫຼາຍຄົນເຕືອນວ່າການປ້ອງກັນການໄຫຼວຽນຂອງສະໝອງນັ້ນຍັງບໍ່ພຽງພໍ. ເກົາຫຼີໃຕ້ຈຳເປັນຕ້ອງປ່ຽນໄປສູ່ຮູບແບບ "ການໄຫຼວຽນຂອງສະໝອງ", ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າບໍ່ພຽງແຕ່ຮັກສາບຸກຄົນທີ່ມີພອນສະຫວັນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງດຶງດູດຜູ້ຊ່ຽວຊານສາກົນ ແລະ ຊຸກຍູ້ໃຫ້ຊາວເກົາຫຼີຢູ່ຕ່າງປະເທດກັບຄືນມາ ແລະ ປະກອບສ່ວນ.
ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍນີ້, ລະບົບການສຶກສາ ແລະ ການຄົ້ນຄວ້າຂອງເກົາຫຼີໃຕ້ ຕ້ອງການການປະຕິຮູບຢ່າງຮຸນແຮງ, ຕັ້ງແຕ່ລະບົບລາງວັນທີ່ອີງໃສ່ຜົນງານ ແລະ ການລົງທຶນໃນສະຖານທີ່ຄົ້ນຄວ້າລະດັບໂລກ ຈົນເຖິງການຂະຫຍາຍໂຄງການຮ່ວມມືດ້ານວິຊາການທົ່ວໂລກ.
ປະກົດການ "ສະໝອງໄຫຼ" ບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນສະເພາະໃນເຊອຸນເທົ່ານັ້ນ. ຢູ່ສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າທີ່ສຳຄັນໃນພາກພື້ນເຊັ່ນ KAIST, GIST, DGIST, ແລະ UNIST, ມີຄະນະວິຊາ 119 ຄົນໄດ້ອອກໄປລະຫວ່າງປີ 2021 ແລະກາງປີ 2025. ໃນນັ້ນ, 18 ຄົນໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ຕ່າງປະເທດ. ອາຈານຈາກພາກພື້ນໄດ້ຍ້າຍໄປຢູ່ນະຄອນຫຼວງ, ແລະຈາກບ່ອນນັ້ນໄດ້ໄປສຶກສາຕໍ່ໃນລະດັບສາກົນ.
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://giaoducthoidai.vn/han-quoc-chat-vat-giu-chan-nhan-tai-post739119.html
(0)