Rode rijmpjes, tentoongesteld tijdens de bruisende lentedagen, roepen een verfijnd tijdverdrijf op en brengen tegelijkertijd culturele, educatieve en morele boodschappen over.
Naarmate de koude winter langzaam verdwijnt, breekt de warme, levendige lente aan. Deze voedt de jonge scheuten en bloesems, geeft kleur en geur aan de bloemen en zoetheid aan het fruit. De lente komt, het Chinese Nieuwjaar breekt aan, de cyclus van de tijd als een belofte van geluk.
Volgens de Vietnamese traditie heeft Tet (Vietnamees Nieuwjaar) een bijzondere betekenis. Het markeert het einde van het oude jaar en het begin van een nieuw jaar, vol opwinding, vreugde en hoop. Afhankelijk van hun sociale status hebben mensen daarom hun eigen unieke manieren om over deze betekenisvolle tijd van het jaar na te denken en deze te waarderen.
Verfijnde geleerden nippen aan thee of wijn en bewonderen de schoonheid van de natuur. Intellectuelen overdenken de tijdgeest en mijmeren over de menselijke natuur en de gang van zaken in de wereld. Handelaren hopen slechts op een voorspoedige en succesvolle handel met goede verkoopcijfers. Boeren, die hun leven zwoegen op het land, koesteren geen verheven aspiraties, afgezien van een paar eenvoudige wensen: "hopen op de hemel, de aarde, de wolken / Hopen op regen, de zon, de dag, de nacht / Hopen op sterke benen en een stevige basis," een sentiment dat vereeuwigd is in volksliederen en spreekwoorden...
Alle hoop en aspiraties voor het nieuwe jaar worden levendig en aantrekkelijk overgebracht via verschillende vormen van literatuur en kunst. Nieuwjaarsgedichten behoren wellicht tot de meest geschikte literaire genres om de gevoelens en gedachten van mensen tijdens de overgang tussen de seizoenen uit te drukken en te onthullen. Zo zijn nieuwjaarsgedichten, oorspronkelijk afkomstig uit China, door een proces van aanpassing, creativiteit en ontwikkeling uitgegroeid tot een bron van spirituele voeding en een prachtig cultureel kenmerk van Vietnam.
In zijn boek "Een beknopte geschiedenis van de Vietnamese literatuur" stelt auteur Duong Quang Ham: Parallellisme is de praktijk van het combineren van twee regels zodanig dat de betekenis en de woorden erin in evenwicht zijn. Parallellisme van betekenis houdt in dat twee evenwichtige ideeën in twee parallelle regels worden geplaatst. Parallellisme van woorden vereist zowel een evenwichtige toon – dat wil zeggen, vlakke tonen tegenover stijgende tonen en stijgende tonen tegenover vlakke tonen – als een evenwichtig woordgebruik. Parallellisme wordt in veel poëtische vormen toegepast, maar coupletten zijn een literair genre dat dit principe ten volle benut.
Tweeregelige gedichten zijn een vorm van woordspel, waarmee menselijk talent, intellect, geest en emoties tot uitdrukking komen. Vroeger gebruikten mensen tweeregelige gedichten vaak om elkaars geestigheid te testen. In politieke of diplomatieke betrekkingen tussen landen wedijverden gezanten soms met elkaar door middel van tweeregelige gedichten. Geleerden en intellectuelen schreven ook hun eigen nieuwjaarsgedichten, waarin ze hun gevoelens over deze heilige gelegenheid uitten, reflecteerden op de vernieuwing van hun vaderland, de menselijke conditie, de vreugde en het verdriet van het leven, en waardevolle culturele en educatieve boodschappen overbrachten.
Als men het heeft over de optimistische, vrolijke en blije sfeer tijdens Tet (het Maan Nieuwjaar), denken veel mensen meteen aan het couplet van Nguyen Cong Tru en grinniken ze: "Op de dertigste dag van de maanmaand stapelen de schulden zich op en schoppen de arme man de deur uit / Op de eerste dag van het nieuwe jaar, dronken en aangeschoten, verwelkomen ze het geluk in huis."
De dichter Ho Xuan Huong voegde ook een vleugje humor en persoonlijkheid toe aan de schat aan Vietnamese nieuwjaarsgedichten: "Sluit op de dertigste nacht de poorten van hemel en aarde, doe ze stevig op slot, opdat de demonenkoning geen geesten brengt / Maak op de eerste ochtend de grendels van de schepping los, open ze wijd zodat jonge vrouwen de lente kunnen verwelkomen."
Tijdens zijn leven componeerde president Ho Chi Minh ook vele prachtige coupletten voor het Maan Nieuwjaar. De lente van 1946 (het Jaar van de Hond) was een bijzondere lente, diep getekend door de historische betekenis voor de revolutionaire zaak, voor ons land en ons volk. Dit was de eerste Tet, de eerste lente van een onafhankelijk Vietnam: "Republikeinse wijn, bloemen van gelijkheid, ter ere van de lente van de onafhankelijkheid / Vrijheidskoeken, broederlijke worsten, ter ere van de Tet van de democratie"...
Met bewondering voor het talent en de eruditie van de ouden, slaan we bruggen om te reflecteren op coupletten in het algemeen, en Tet-coupletten in het bijzonder, in de context van het moderne leven. Bij het observeren van het hedendaagse leven en de huidige staat van coupletten ervaren velen zowel vreugde als bezorgdheid. Vreugde omdat, ondanks de wisselvalligheden van de tijd en de historische hoogte- en dieptepunten, terwijl veel traditionele culturele waarden het risico lopen te verdwijnen of al verdwenen zijn, coupletten hun unieke positie behouden. Mensen investeren nog steeds tijd en moeite, en zijn bereid geld uit te geven om mooie, betekenisvolle en esthetisch aantrekkelijke coupletten te vinden om op prominente en waardige plaatsen in hun huizen, voorouderlijke tempels of historische locaties op te hangen... Coupletten blijven voortbestaan in de stroom van de nationale cultuur. Dat is iets kostbaars.
Temidden van die vreugde bleven er echter ook zorgen en angsten bestaan. De heer Le Van Bai, auteur van het boek "Vietnamese coupletten - Verzameling en onderzoek", vertelde: "Veel mensen in de samenleving begrijpen coupletten niet volledig. Op veel plaatsen worden prachtig gepresenteerde coupletten tentoongesteld, geschilderd in rood en goud, gekocht voor aanzienlijke bedragen, maar mensen begrijpen niet wat coupletten zijn, of wat de coupletten die ze gebruiken overbrengen." Mensen neigen dus meer naar de vorm dan naar de inhoud; ze beschouwen coupletten simpelweg als decoratieve objecten in plaats van vanwege hun diepere betekenis.
Tijdens culturele uitwisseling ontstaan onvermijdelijk zorgen en angsten door de verwevenheid en botsing van nieuwe en traditionele waarden. Het is belangrijk hoe we het kaf van het koren scheiden en de geest en verantwoordelijkheid behouden om de schoonheid van de traditionele cultuur van onze voorouders te bewaren en te bevorderen. Elk couplet, geschreven op rood of roze papier, is slechts één voorbeeld van hoe de schoonheid en betekenis van de lente en Tet (Vietnamees Nieuwjaar) zich verspreiden en worden benadrukt binnen de Vietnamese cultuur.
Tekst en foto's: Hoang Linh
Bron: https://baothanhhoa.vn/cau-doi-do-nbsp-uoc-vong-tam-tinh-xuan-277031.htm
![[Foto] Voorzitter van de Nationale Vergadering Tran Thanh Man bezoekt en werkt samen met de commissies van de Nationale Vergadering en de Rijksaccountantsdienst.](https://vphoto.vietnam.vn/thumb/1200x675/vietnam/resource/IMAGE/2026/02/23/1771848141941_ndo_br_bnd-6798-jpg.webp)
Reactie (0)