VHO - Hij heeft zijn hele leven gewijd aan de klanken van trommels, gezangen en volksliederen. Hij bewaart niet alleen de culturele essentie van zijn voorouders, maar draagt ook bij aan het doorgeven van die passie aan vele toekomstige generaties. Dit is ambachtsman Nguyen Du (geboren in 1948), ook wel bekend als "Meneer Du Bai Choi", een representatieve figuur van de Bai Choi-volkskunst uit de provincie Binh Dinh.
De heer Du werd geboren in een vissersfamilie in het vissersdorp Hai Dong, in de gemeente Nhon Hai, stad Quy Nhon, op het schiereiland Phuong Mai. Op twaalfjarige leeftijd begon hij Bai Choi-zang te leren van de ouderen. Later leidde zijn liefde voor traditie hem naar de wereld van het klassieke theater, met klassieke stukken zoals Van Hoa Lau, Tiet Nhon Quy, Thoai Khanh – Chau Tuan…
Zittend in de knusse sfeer van zijn privéwoning aan de kust van het eiland Hon Kho, vertelde meneer Du ons: "In 1983 sloot ik me aan bij het team voor traditionele kunsten van de gemeente Nhon Hai, waar ik werd begeleid door vooraanstaande kunstenaars uit de provincie, gespecialiseerd in klassieke opera, volkszang en toneelvoorstellingen."
En vervolgens maakten iconische rollen zoals Cao Hoai Duc (Dao Tam Xuan in het chaotische tijdperk), Ta On Dinh (San Hau Thanh), de oude visser (Phung Hoang Anh)... een diepe indruk op het publiek in zijn geboortestad aan de kust.
In 1985 begon de heer Du, naast zijn optredens, met het componeren en schrijven van nieuwe teksten voor volksliederen van Bài Chòi. Hij verwerkte op behendige wijze boodschappen ter ere van de Partij, president Ho Chi Minh en ter bescherming van het milieu en de eilanden. Daarnaast verzamelde en verfijnde hij in stilte volksliederen, spreekwoorden en gezangen over Binh Dinh, waarmee hij de lokale schat aan volksliederen verrijkte.
Dhr. Dư vervolgde zijn verhaal over zijn passie voor Bài Chòi: "Toen Bài Chòi in 2012 voor het eerst werd opgenomen in het Kustcultuur- en Sportfestival van Quy Nhơn, kreeg ik de verantwoordelijkheid om het team van de gemeente Nhơn Hải te trainen en de 'geest' van het spel te zijn. Bij onze eerste deelname won mijn team de eerste prijs en behaalde in de daaropvolgende jaren steeds goede resultaten."
Hij vermeldde ook dat hij onlangs de derde prijs had gewonnen in een wedstrijd voor het componeren van Thaise volksliederen, georganiseerd door de Provinciale Vereniging voor Literatuur en Kunst van Binh Dinh.
Terwijl hij terugdacht aan zijn eerste ervaring met het leren van Bài Chòi (een traditioneel Vietnamees volksspel), zijn emotie bij de ontvangst door de jonge generatie en zijn bezorgdheid over het geleidelijke verdwijnen van deze eeuwenoude melodieën, klonk de stem van meneer Dư warm en straalden zijn ogen toen hij vertelde over zijn reis langs de dorpstempels van Bình Định om Bài Chòi te onderwijzen.
Toen verhief hij zijn stem en zong spontaan, terwijl hij in zijn handen klapte op het ritme van elke frase. Het diepe, resonerende geluid galmde na alsof het van oude festivals afkomstig was.
Temidden van de serene ochtendlucht van het strand van Nhon Hai klonken zijn eenvoudige, oprechte liedjes, waardoor we de levendige energie van dit ogenschijnlijk bescheiden erfgoed beter konden waarderen.
“Elke keer dat ik zachtjes op de trommel tik, hoor ik echo's van het verleden, de stemmen van mijn voorouders, van generaties geleden. Elk gezang, elk vers in de Thaise taal, is een stukje van de ziel van het vaderland dat nog steeds voortleeft. Ik hoop dat mijn kleinkinderen die waarde begrijpen, zodat ze die kunnen bewaren en verspreiden,” deelde meneer Du geëmotioneerd mee.
Er zijn zevenenzeventig lentes voorbijgegaan, en hoewel hij nog steeds Bài Chòi (een traditioneel Vietnamees volksspel) componeert en onderwijst, kan meneer Dư niet anders dan zich zorgen maken en ongerust voelen.
In zijn laatste levensjaren, met grijs wordend haar door de talloze dorpsfeesten, was de grootste wens van meneer Du om het Nhon Hai-vissersfestival met eigen ogen te zien – een heilig ritueel dat nauw verweven is met de religieuze overtuigingen en het levensonderhoud van de vissers, en dat erkend is als nationaal immaterieel cultureel erfgoed.
Kijkend naar het vissersdorp vertrouwde hij toe: "Niet alleen ik, maar de hele gemeenschap van het vissersdorp Nhon Hai verlangt hiernaar. Want het is niet zomaar een festival, maar de ziel van het vissersdorp, waar Bài Chòi, Bảo Chạo, zwaarddansen... met trots worden uitgevoerd. Erkend worden betekent dat we deze tradities kunnen behouden en doorgeven aan toekomstige generaties."
Volgens volkscultuuronderzoeker Nguyen Van Ngoc, vicevoorzitter van de afdeling Volkskunst van de Provinciale Vereniging voor Literatuur en Kunst van Binh Dinh, verdient ambachtsman Nguyen Du het om beschouwd te worden als een "levend erfgoed" van het Bai Choi-volksspel van Nhon Hai. Hij is bedreven in het organiseren van Bai Choi-spellen, het optreden als "Hieu" (leider) en het zelfstandig uitvoeren van Bai Choi, zowel op matten als op het tempelplein.
Het vermogen om nieuwe teksten te schrijven voor sociaal- politieke propaganda, samen met de drang om kennis door te geven, houdt deze volkskunstvorm levendig.
Al meer dan zes decennia lang is de heer Du, ondanks dat hij niet ver hoeft te reizen om op te treden, onwrikbaar toegewijd gebleven aan de traditionele kunsten en heeft hij een stille band met elke dorpstempel en elk strand in zijn thuisland.
Het beeld van "Ông Dư Bài Chòi" (Meneer Du van Bài Chòi) die rustig zingt en geduldig de jongere generatie onderwijst, subtiel verweven met de weergalmende trommels en de aangrijpende Bài Chòi-gezangen, is een levendig symbool geworden van de blijvende vitaliteit van het Bài Chòi-volkscultureel erfgoed.
Bron: https://baovanhoa.vn/van-hoa/chuyen-ve-ong-du-bai-choi-135595.html
![[Foto] Een groot aantal mensen offert wierook en bezoekt de Ho Chi Minh-herdenkingskerk.](https://vphoto.vietnam.vn/thumb/1200x675/vietnam/resource/IMAGE/2026/02/21/1771668099014_ndo_br_12-resize-7721-jpg.webp)
Reactie (0)