De getallen van het leven op elkaar laten rijmen

Tijdens mijn ontmoeting met de dichteres Bang Ai Tho besefte ik hoe waar het gezegde "literatuur weerspiegelt de mens" is, wat betekent dat je iemands karakter kunt afleiden uit zijn of haar werk. In het echte leven is ze net zo zachtaardig en meelevend als elk gedicht dat ze schrijft...

Omslagafbeelding van de dichtbundel "De magie van poëzie".

Tijdens een heerlijk weekend in Hanoi had ik de gelegenheid om Ba Vi te verkennen met twee dichters, Nguyen Bich Ngoc en Van Phong. De plek die we bezochten, was er een waarvan de naam al deed denken aan poëzie, muziek, schaken en schilderkunst... Het was Kunstenaarsheuvel – de privéwoning van schrijver, dichter, muzikant en schilder Bang Ai Tho en de ervaren acteur Van Bau.

Zodra de auto stilstond, kon ik mijn bewondering niet bedwingen voor de ruimte gevuld met weelderig groen van bomen en de levendige kleuren van bloemen die zachtjes wiegden in de aangename, koele nazomerzon. Je zou het eerder een plek kunnen noemen waar de buitenkant een kunstwerk van de natuur is en de binnenkant een tuin vol kunst.

Terwijl ik nog steeds van het uitzicht genoot, kwamen de twee eigenaren aan. Mevrouw Ai Tho begroette haar twee collega-dichters met een warme glimlach, terwijl ik zowel verrast als verbijsterd was dat degene die me de hand schudde acteur Van Bau was – iemand die ik alleen op televisie had gezien. Mevrouw Ai Tho zei vriendelijk tegen me: "Verrast, hè? Veel mensen kennen mij, maar weten niets van meneer Bau, en andersom. Vandaag wordt het geheim eindelijk onthuld!"

Een verbinding met kunst

Wie naar de familiegeschiedenis van Ai Tho kijkt, begrijpt des te beter waarom ze over zoveel talenten beschikt. De dichteres, geboren in 1958, is de kleindochter van Bang Nguyen Dung (ook bekend als Nghi Bac Ky), een afstammeling van de 32e generatie van Ly Thai To, een directe afstammeling van de derde prins Ly Hung Tich Hoai Nam Vuong, en de dochter van de dichter en schilder Bang Si Nguyen – een veelzijdig, goed opgeleid en gerenommeerd man met een onberispelijke reputatie.

De oom van Ai Tho van vaderskant was de plattelandsdichter Bang Ba Lan, de leider van de Song Thuong-poëzieschool, beroemd om de twee dichtregels: "O, meisje dat water schept langs de weg / Waarom schep je het gouden maanlicht op en giet je het weg?"... Haar afkomst was de wieg, de grote boom waarop de dichteres Bang Ai Tho leunde, waarnaar ze opkeek voor inspiratie en waaraan ze haar inspanningen ontleende.

Ze vertelde: "Toen ik klein was, hield ik ervan om te lezen, te schrijven en alles om me heen te tekenen. Ik maakte tekeningen gebaseerd op mijn onschuldige en pure waarnemingen. Toen, vanuit het niets, alsof gedreven door een onzichtbare kracht, verlangde ik ernaar om de naïeve en onschuldige gedachten van een kind van slechts 7 of 8 jaar oud op te schrijven."

“Ik werd sterk beïnvloed door mijn vader en groeide op in de strikte tradities van een familie met een lange geschiedenis in de Vietnamese literatuur. Terwijl andere kinderen nog verlangden naar de liefde en genegenheid van hun ouders, nam ik afstand van de kinderwereld en creëerde ik rustige plekjes voor mezelf om te schrijven, te tekenen en woorden tot bloei te laten komen… Beelden uit de natuur kwamen in mijn ziel op en van daaruit streefde ik mijn droom na: iemand te zijn die oprecht leeft voor de kunst van het schrijven. Mijn vader moedigde zijn dochter in stilte aan toen hij mijn potentieel zag om de familietraditie voort te zetten, voorzichtig maar vastberaden,” vertelde de dichteres Bang Ai Tho.

Tijdens onze wandeling in de tuin nam Ai Tho me mee terug in de tijd – naar de tijd dat ze haar vader vergezelde naar de schrijverscursus voor jonge schrijvers van de Vietnamese Schrijversvereniging en achterin zat te luisteren naar zijn discussies met gevestigde schrijvers over methoden om moderne literatuur te benaderen. Misschien was haar literaire aanleg wel diep in haar geworteld, als een lotsbestemming.

"De gedichten, schilderijen, muziek en foto's van de voorouders in mijn familie, en de glorieuze reis van literatuur en kunst in ons land, zijn de belangrijkste factoren die mij een sterke motivatie en blijvende innerlijke kracht geven om de familietraditie voort te zetten," vertelde ze.

Doordrenkt met de wijsheid van haar voorouders, blijven het land en zijn mensen altijd aanwezig en spelen ze een hoofdrol in haar gedichten, melancholische muziekstukken en schilderijen, die allemaal doordrenkt zijn met de geest van Vietnam. Waar ze ook gaat of wat ze ook doet, het land is er altijd.

Bang Ai Tho heeft drie nationale literaire prijzen gewonnen. Ook heeft ze drie muziekprijzen in de wacht gesleept. Daarnaast is ze een getalenteerde schilderes met drie solotentoonstellingen, waarbij de schilderijen bij elke tentoonstelling al vóór de officiële opening waren verkocht.

Poëzie is de zin van het leven, het is het leven zelf.

Bang Ai Tho plukte een geurige roos en bood die aan mij aan. Ze vertelde over haar roeping tot rijm en haar vriendschap met woorden: "Ik schrijf gedichten vanuit de angsten van het dagelijks leven. Ik denk altijd dat vrouwen de helft van de wereld vormen, verantwoordelijk voor het creëren van wonderen in het leven, en samen met de andere helft bijdragen aan de opbouw van een beschaafde en welvarende planeet..."

Dat is ook de reden waarom Ai Tho wil dat haar werk een wereldwijd publiek bereikt, de harten van poëzieliefhebbers raakt en weerklank vindt bij degenen die zich verbonden voelen met haar poëtische ziel. Volgens haar hebben vrouwen – naast hun overeenkomsten – elk hun eigen unieke aspecten, hun eigen verborgen hoekjes van het leven, die alleen vrouwen kunnen begrijpen, waarmee ze zich kunnen identificeren en die ze in verschillende vormen en inhoud met elkaar kunnen delen. Poëzie is zo'n vorm van empathie, uitgedrukt door middel van waardige taal.

"Ik probeer verantwoordelijk om te gaan met elk woord en hoop dat de boodschappen van liefde in mijn gedichten ooit door lezers over de hele wereld zullen worden verwelkomd en gewaardeerd," vertrouwde ze toe.

Bang Ai Tho is niet van plan zich in een specifieke kunstvorm te verdiepen, maar ergens in haar leven blijven de geluiden van het leven zich in haar hoofd vormen en eisen ze dat ze die ontcijfert.

“Als de taal van de poëzie niet volledig overbrengt wat ik wil zeggen, dan doet de schilderkunst de rest. Zo zijn er verschillende kunstvormen ontstaan ​​die in mijn gedachten samenkomen. Ik open mijn ziel om ruimte te maken voor muziek om in mijn werk door te sijpelen, waardoor ze zich kunnen verstrengelen. Of het nu vrolijk en levendig is of melancholisch en peinzend, mijn poëzie, muziek en schilderkunst omarmen elkaar op natuurlijke wijze, zweven en vliegen mee met mijn ziel,” legde Ai Tho uit.

Het echtpaar Van Bau en Ai Tho. (Foto: MH)

Aangekomen in de haven van de liefde

Het leven was Bang Ai Tho niet gunstig gezind op haar levenspad, maar ze verzette zich tegen de hardheid van het lot en wist de stormen van het leven te overwinnen.

Ze zei: "Al meer dan de helft van mijn leven staat meneer Bau aan mijn zijde en is hij mijn vriend geworden, alsof het voorbestemd was. Hij begrijpt mijn werk tot op zekere hoogte en vindt manieren om het te delen. Hij is blij voor me als ik mijn werk loslaat en ga zwerven, me onderdompelend in de natuur als een vogeltje in de buitenlucht. Hij leest mijn werk en bewerkt het voor literaire programma's met zijn eigen stem, emoties en nuances, waarbij hij de boodschappen in de werken met volle verantwoordelijkheid overbrengt. Mijn werk, dat hij leest en uitvoert, wordt zowel in binnen- als buitenland met open armen ontvangen en gewaardeerd, en mijn man en ik tonen een bijzondere genegenheid voor elkaar."

Dankzij haar eigen inspanningen hebben de werken van Bang Ai Tho zich over de hele wereld verspreid. Naast de publicatie van haar dichtbundels in tijdschriften in vele landen, is haar poëzieanthologie "Magical Poetry " ook uitgegeven en gedistribueerd in Canada, Frankrijk, Spanje en Duitsland.

Ze zei: "Ik ben nog steeds, en zal dat ook blijven, toegewijd aan mijn vak als dichter, net zoals de ups en downs van het lot het leven vormgeven. Dankjewel, lot, dat je geen onontkoombare cirkel hebt gecreëerd voor welk levend wezen dan ook. Wanneer we als mens geboren worden en ons in een ironische situatie bevinden, geloof dan dat de uitweg voor ons ligt. Het lot is slechts fluctuerend en veranderlijk, en speelt ons soms parten. We moeten er zelf naar streven het lot te overwinnen, ons pad te veranderen en evenwicht in ons leven te vinden."

Vaarwel, mevrouw Bang, de dame van muziek, schaken, poëzie en schilderkunst. Ik ben diep onder de indruk van de veerkracht en immense kracht die schuilgaat in deze kleine, zachtaardige vrouw. Ik wens u een goede gezondheid en veel geluk toe, zodat u de verantwoordelijkheden die met uw leven verweven zijn, als een lijn op uw handpalm die het teken van het lot draagt, kunt blijven dragen. Zoals u zelf zei: schrijf wat geschreven moet worden, zolang u nog de tijd heeft om van dit leven te genieten.

De dichter, schilder en muzikant Bang Ai Tho heeft zeven dichtbundels gepubliceerd, waaronder haar meest recente werk, dat in Canada tweetalig is uitgegeven: Silent Eyes (Vietnam Writers Association Publishing House), Light from a Pebble (Vietnam Writers Association Publishing House), Early Spring Morning (Literature Publishing House), Returning to Myself (Vietnam Writers Association Publishing House), Loose Sand (Vietnam Writers Association Publishing House), White Wax and Roses (Vietnam Writers Association Publishing House) en The Magic of Poetry (Ukiyoto Canada Publishing House), dat in Duitsland in het Duits is gedrukt.

Bron: https://baoquocte.vn/nu-si-bang-ai-tho-gieo-van-cung-so-cuoc-doi-247657.html