Ik ben blij dat ik de geest van de traditionele Vietnamese kleding kan behouden.

Als je haar gerimpelde handen behendig met het meetlint ziet werken en elk getal nauwgezet in een notitieboekje naast de antieke naaimachine noteert, zou niemand vermoeden dat dit een kleermaker is die bijna 85 wordt. Haar kleermakerij bedient niet alleen Vietnamese klanten, maar ook veel buitenlandse toeristen komen er graag rondkijken en bestellen er drie of vier kledingstukken tegelijk.

1. Net als andere winkels in de oude wijk van Hanoi, is de kleermakerij Vinh Trach, met een oppervlakte van iets meer dan tien vierkante meter aan de Luong Van Can-straat, niet rijkelijk versierd of opzichtig, en maakt ze ook geen gebruik van uitgebreide reclame of klantlokmiddelen. De ouderwetse inrichting van de kleermakerij Vinh Trach roept herinneringen op aan het vertrouwde Hanoi van de jaren 90 en eerder. De eigenaresse van de kleermakerij is al twee eeuwen actief in het kleermakersvak. Het is mevrouw Luong Thi Quyen (geboren in 1940), bijna 85 jaar oud, die al meer dan 70 jaar toegewijd aan haar naaimachine werkt om het ambacht van de Trach Xa ao dai (traditionele Indiase jurk) in stand te houden.

Mevrouw Luong Thi Quyen zet zich met grote zorg in voor het behoud van het traditionele ambacht van het maken van ao dai (traditionele Vietnamese kleding). Foto: Trung Nguyen.

Tijdens het opmeten van een jurk van een klant vertelde mevrouw Quyen haar verhaal. Ze kwam oorspronkelijk uit het dorp Trach Xa, in de gemeente Hoa Lam, district Ung Hoa, in de voormalige provincie Ha Dong, een plek die bekendstaat als de bakermat van het ambacht van het maken van de ao dai (traditionele Vietnamese jurk). Daarom staat er, net als bij andere gevestigde winkels in de Luong Van Can-straat, "Trach" in het uithangbord van haar kleermakerij. Ze is de vierde generatie van een familie met een traditioneel ao dai-atelier. Destijds waren haar ouders gerenommeerde kleermakers in het dorp Trach Xa. Mevrouw Quyen groeide op omringd door het geluid van naaimachines en absorbeerde al vroeg de essentie van het ambacht – zoals ze zelf zegt: "het is in mijn bloed gesijpeld zonder dat ik het besefte." Begin jaren vijftig begon haar vader haar te helpen. Vanaf haar twaalfde droeg ze haar naaigereedschap mee en volgde ze haar vader naar verschillende straten om als kleermaker te werken.

Mevrouw Quyen herinnerde zich een tijd waarin de ao dai (Vietnamese traditionele kleding) erg populair was vanwege de elegantie die het de draagster gaf. Iedereen droeg een ao dai, van de stijlvolle dochters van rijke families die 3-4 keer per dag van outfit wisselden, tot bloemen- en groenteverkopers, allen gekleed in een bruine ao dai met een ceintuur. Daardoor was de kleermakerij van haar familie altijd drukbezocht. Tijdens haar jeugd sloot ze zich aan bij de staatscoöperatie voor kleermakerij in de Hang Trongstraat. Het was mede dankzij het maken van ao dai's dat mevrouw Quyen haar man, de heer Le Thanh Vinh, een gerenommeerde ao dai-kleermaker uit het dorp Trach Xa, ontmoette en met hem trouwde. In de jaren negentig, nadat het land het subsidiesysteem had afgeschaft, opende het echtpaar de kleermakerij Vinh Trach. Dit was tevens een van de eerste kleermakerijen die in de Luong Van Canstraat werd geopend. Door de jaren heen heeft hun kleermakerij veel trouwe klanten gehad die er een ao dai lieten maken voor belangrijke gelegenheden of gewoon om te dragen als ze uitgingen.

2. Hoewel ze bijna 85 jaar oud is, staan ​​klanten nog steeds versteld van het scherpe oog en de vaardigheid van mevrouw Quyen, die nog steeds persoonlijk elke jurk opmeet, knipt, rijgt en naait. "Het ambacht zit in mijn bloed. Zolang mijn zicht goed is en mijn handen sterk, blijf ik het doen," vertelde mevrouw Quyen toen haar werd gevraagd waarom ze ondanks haar hoge leeftijd nog steeds zelf ao dai (traditionele Vietnamese jurken) naait.

Mevrouw Luong Thi Quyen en haar voormalige collega's praten met klanten. Foto: Minh Quang.

Mevrouw Le Thi Quyen heeft meer dan 70 jaar ervaring in het ambacht en heeft de veranderende stijlen en ontwerpen van de Vietnamese ao dai (traditionele kleding) van dichtbij meegemaakt. Ze is altijd een leergierig persoon gebleven en kan daarom zowel de klassieke ao dai met hoge hals en lange mouwen van vroeger als de moderne, herontworpen ao dai van nu maken.

Mevrouw Quyen heeft zeven kinderen, die allemaal in de voetsporen van hun ouders zijn getreden. Twee van hen hebben zelfs een winkel geopend aan de Luong Van Can-straat. Ze vertelt vol trots dat haar kinderen, ondanks hun universitaire diploma's en andere banen, altijd tijd vrijmaken om ao dai (traditionele Vietnamese jurken) te naaien wanneer ze thuiskomen. Naast traditionele ontwerpen naaien haar kinderen en kleinkinderen nu ook ao dai op bestelling. Veel van deze ao dai, die zowel de Vietnamese geest als moderne trends belichamen, zijn de wereld rondgereisd met Vietnamese en buitenlandse vrouwen. Het meest bijzondere aan het merk Vinh Trach ao dai is echter dat het onmiskenbaar is, omdat de basisdetails nog steeds met de hand worden gestikt.

Hoewel het naaien in het algemeen, en het naaien van ao dai (traditionele Vietnamese kleding) in het bijzonder, tegenwoordig grotendeels machinaal bepaalde processen vervangt, streeft mevrouw Quyen ernaar om zoveel mogelijk traditionele handwerkmethoden te behouden. Volgens haar geeft handnaaien de ao dai "ziel". Het is tevens een speciale techniek en een geheim van het ambachtsdorp in haar geboorteplaats. Elke ao dai van de kleermakerij in Vinh Trach wordt zorgvuldig, steek voor steek, vervaardigd om perfect te passen bij de afmetingen van de drager. Dankzij haar toewijding heeft ze in zeven decennia in het vak nog nooit een klant teleurgesteld. Ondanks dat ze haar producten niet via de massamedia adverteert, ontvangt haar winkel nog steeds talloze bestellingen van klanten in Hanoi en de rest van het land.

3. Voor mevrouw Quyen schuilt de schoonheid van de traditionele ao dai in de zachtheid, elegantie en bescheidenheid, die tot uiting komen in de hoge halslijn, de zachte, ronde schouders en de zwierige rok. Hoewel bescheiden, is de ao dai ook vrouwelijk en verleidelijk. Waar westerlingen graag hun nek en armen laten zien, creëert de ao dai, met zijn sierlijke rondingen in de taille, een boeiende en verleidelijke uitstraling. Dit sluit perfect aan bij de kenmerkende, elegante en bescheiden kledingcultuur van Vietnamese vrouwen in het algemeen, en die in Hanoi in het bijzonder.

In haar latere jaren, als grootmoeder en overgrootmoeder van een groot gezin, terwijl de meeste mensen van hun pensioen zouden genieten, werkt mevrouw Quyen nog steeds met grote toewijding aan het naaien van traditionele ao dai (Vietnamese lange jurk). Met haar scherpe blik meet ze de stof op, ze rijgt de naald zonder bril en haar bekwame handen naaien elke steek. Wat haar bindt aan de traditionele ao dai is haar liefde voor het ambacht. Mevrouw Quyen zegt dat de ao dai al lange tijd een symbool is van Vietnamese vrouwen in het algemeen en de schoonheid van meisjes uit Hanoi in het bijzonder, dus voor haar is het knippen en naaien om deze ao dai te maken een bron van geluk.

Ons gesprek met mevrouw Quyen die dag werd nog betekenisvoller omdat, samenvallend met de 70e verjaardag van de bevrijding van Hanoi, een voormalige collega van de kledingfabriek in Hang Trong haar winkel bezocht. Het was bijna 30 jaar geleden dat ze elkaar voor het laatst hadden gezien. De twee haalden herinneringen op aan hun tijd in de staatskledingfabriek en deelden vele herinneringen aan een moeilijke periode voor de hoofdstad en het land.

Mevrouw Quyen en haar collega vertelden ons dat, ondanks de ups en downs van de tijd en de veranderingen in het leven, traditionele elementen nog steeds de essentie van de culturele stroming vormen. De traditionele ao dai is niet alleen een eerbetoon aan Vietnamese vrouwen, maar ook een symbool van vrede, geluk en rust.

Bron: https://daidoanket.vn/hanh-phuc-boi-duoc-giu-hon-ao-viet-10298707.html