De bloemen, die zich wentelen in de dauw en de snijdende winterwind in de hooglanden, barsten los in levendige tinten rood en roze op de heuvels, berghellingen, langs de wegen naar de dorpen en pal voor de deur van de huizen. Zo creëren ze een poëtisch en betoverend tafereel dat de harten van toeristen die de erfgoedregio Mu Cang ooit hebben bezocht, verovert.
Tớ dày is een soort perzikbloesem. De Hmong in Mù Cang Chải noemen het vaak "Pằng Tớ dày", wat in het Vietnamees "bosperzikbloesem" betekent. Tớ dày is een houtachtige plant met een brede kroon, die groeit op heuvels en berghellingen. De bloemen hebben vijf roze bloemblaadjes, net als onze perzikbloesems, maar ze bloeien in trossen en de meeldraden zijn erg lang en rood.
De heer Thào Dủ Sinh uit het dorp Tà Chí Lừ in de gemeente La Pán Tẩn vertelde: “De Hmong geloven dat wanneer de aarde en de hemel veranderen in de lente, na een jaar van hard werken, met een overvloedige oogst en huizen vol rijst, en ze naar de bergtoppen kijken en de Tớ dày-bloemen helder zien bloeien in het bos, het ook de tijd is dat Hmong-jongens en -meisjes nieuwe kleren aantrekken, op hun fluiten oefenen en Pao-fruit bereiden om Tet te vieren en lente-uitstapjes te maken. De Tớ dày-bloem is nauw verbonden met het leven van vele generaties Hmong-mensen in de hooglanden van Mù Cang Chải. Het is een bloem met een sterke vitaliteit die alleen in de koude winter bloeit, meestal het meest uitbundig rond eind december. Na die tijd zal de kleur, hoewel niet volledig verwelkt, vervagen en zal de bloem niet meer zo mooi zijn als voorheen.”
Aanvankelijk slechts kleine roze stipjes aan de bomen, bedekten de Tớ dày-bloemen na slechts een week bloei de bergen en bossen met een levendig roze kleed. Deze uitgestrekte velden met Tớ dày-bloemen kondigden een vroege lente aan en verspreidden zich van de bergtoppen tot in de valleien, langs de wegen van de stad en op elk pad. Ook de huizen van de Hmong-bevolking waren gehuld in de bloesem. De uitgestrekte groene bossen ontwaakten in hun elegante roze gewaad en vormden een dromerig, sprookjesachtig tafereel.
Om deze plantensoort te ontwikkelen in combinatie met toerisme , heeft het district Mu Cang Chai onlangs resolute maatregelen genomen om de natuurlijke Tớ dày-bloemenbossen te beschermen en mensen aan te moedigen nieuwe bossen aan te planten. Deze maatregelen omvatten campagnes die elke ambtenaar en partijlid aanmoedigen om 2 tot 5 Tớ dày-bomen te planten; elke school en elk kantoor om 30 bomen te planten; en gemeenten en steden om bomen te planten bij hun hoofdkwartier en langs de wegen.
De heer Sung A Chua, vicevoorzitter van het Volkscomité van het district Mu Cang Chai, zei: "De afgelopen twee jaar heeft het district actief campagne gevoerd en mensen gemobiliseerd om de Tớ dày-bloemen te beschermen en nieuwe Tớ dày-bloemen te planten om het landschap te verfraaien en het toerisme te bevorderen. Vooral tijdens elk Lenteboomplantfestival combineert het district dit met het mobiliseren van mensen om honderdduizenden Tớ dày-bloemen te planten. Momenteel heeft het hele district ongeveer 5 hectare aan Tớ dày-bloementeeltgebied, geconcentreerd in de stad Mu Cang Chai en de gemeenten La Pan Tan, Mo De, Cao Pha, Che Tao en Khao Mang."
In de heldere winterzon verlichten de levendige kleuren van de Tớ dày-bloemen het majestueuze hoogland en betoveren ze bezoekers. De Tớ dày-bloemen, samen met de Hmong-fluitkunst, de kunst van het creëren van patronen met bijenwas op textiel en het bijzondere nationale monument van terrasvormige rijstvelden, hebben de unieke identiteit van de regio Mù Cang gevormd.
De levendige kleuren van de Hmong-bevolking in de drie districten Van Chan, Tram Tau en Mu Cang Chai vielen samen met een belangrijke gebeurtenis: de Hmong Khen-kunst (bamboefluit) en de kunst van het creëren van patronen met bijenwas op textiel werden door het Ministerie van Cultuur, Sport en Toerisme erkend als Nationaal Immaterieel Cultureel Erfgoed. Dit is een vreugdevol teken, een bron van trots en een verantwoordelijkheid voor vele generaties Hmong-mensen hier – de "culturele ambassadeurs" die de belangrijke taak hebben vervuld, vervullen en zullen blijven vervullen om de culturele identiteit van hun etnische groep te behouden, te beschermen en te promoten bij een breed publiek van binnenlandse en internationale toeristen.
Tekst en foto's: Thanh Mien
Ontwerp: Khanh Linh
Bronlink
Reactie (0)