In stilte op zoek naar herinneringen aan zijn oude beroep.

(GLO) - Eind 2025 verschijnt het boek "Traditionele weefambachten van de provincie Binh Dinh (van de 19e eeuw tot heden)" van meester Hoang Binh. Dit zorgvuldig onderzochte werk behandelt een ambacht dat ooit nauw verbonden was met het leven van de inwoners van de provincie Binh Dinh.

De heer Hoang Binh, geboren in 1975, komt uit de gemeente An Tuong Tay, district Hoai An, provincie Binh Dinh (nu gemeente An Tuong, provincie Gia Lai). Hij behaalde in 1996 zijn bachelordiploma in Informatie- en Bibliotheekwetenschappen aan de Culturele Universiteit van Hanoi en in 2020 zijn masterdiploma in Vietnamese geschiedenis aan de Quy Nhon Universiteit.

Hij is momenteel adjunct-hoofd van de afdeling Administratie en Algemene Zaken (Provinciale Bibliotheek) en lid van de afdeling Volkskunst (thuộc, de Provinciale Vereniging voor Literatuur en Kunst).

Achter het boek "Traditionele weefkunst van de provincie Binh Dinh (van de 19e eeuw tot heden)" schuilen de herinneringen aan het platteland en de volhardende zoektocht van een bibliothecaris met een passie voor lokale geschiedenis en cultuur, die documenten verzamelde, las en veldwerk verrichtte.

Van herinneringen aan het platteland tot pagina's vol traditionele ambachten.

Wat motiveerde u om jarenlang onderzoek te doen en het boek "Traditionele weefkunst van de provincie Binh Dinh (van de 19e eeuw tot heden)" samen te stellen?

Van jongs af aan was ik bekend met het beeld van moerbeiteelt en zijderupsenteelt in mijn geboorteplaats, met name in de gehuchten Buong en Cui. Over het weven hoorde ik echter alleen van mijn vader, want toen ik opgroeide in het dorp, beoefende geen enkele familie het ambacht meer.

Bij het lezen van oude documenten besefte ik dat weven ooit een belangrijke rol speelde in het economische en culturele leven van Binh Dinh. Met name tijdens de Franse koloniale periode werd in 1903 de textielfabriek Delignon in Phu Phong (Tay Son) gebouwd. Diepgaand onderzoek naar weven in Binh Dinh is echter nog steeds vrij beperkt en het beschikbare materiaal is verspreid over vele bronnen.

Meer dan tien jaar geleden begon ik met het onderzoeken en verzamelen van materiaal. Aanvankelijk waren het slechts persoonlijke aantekeningen, maar hoe meer ik las, hoe meer interessante dingen ik ontdekte. Het materiaal over weefdorpen en de textielproducten die ooit op grote schaal werden verhandeld, vormde geleidelijk aan het idee om een ​​wetenschappelijk werk over dit onderwerp te schrijven.

* Om dit boek te schrijven, moet je toegang hebben gehad tot vele informatiebronnen…

MSc. Hoang Binh heeft veel tijd en energie gestoken in het boek "Traditionele weefkunst van de provincie Binh Dinh (van de 19e eeuw tot heden)". Foto: NN

- Dat klopt. Ik heb verschillende bronnen gebruikt, en dat is nodig voor vergelijking en contrast.

Ten eerste zijn er geografische en historische boeken uit de Nguyen-dynastie, zoals: Dai Nam Nhat Thong Chi, Dong Khanh Du Dia Chi, samen met vele archiefdocumenten over handel en ambachten in Centraal-Vietnam.

Daarnaast zijn er andere werken die betrekking hebben op Binh Dinh, zoals: Nguyen Dinh Dau's studie van de landregisters van de Nguyen-dynastie, met name het gedeelte over de provincie Binh Dinh; Quach Tan's werk over het landschap van Binh Dinh; Bui Van Lang's studie van de geografie van de provincie Binh Dinh; en fragmenten uit de memoires van Tran Duy Duc over weef- of textielhandelactiviteiten...

Ik heb ook veel Franstalig materiaal geraadpleegd via de open data-archieven van de Franse Nationale Bibliotheek, de Franse School voor Oosterse Studies en diverse bronnen op internet.

Naast het lezen van documenten heb ik veldwerk verricht in verschillende ambachtsdorpen, waar ik met oudere mensen sprak om hun herinneringen vast te leggen. Verhalen die heel gewoon leken, zoals weven thuis of het verkopen van stoffen op de markt, leverden veel levendige details op voor mijn onderzoek.

Wat zijn volgens u de opvallende kenmerken van traditioneel weven in Binh Dinh?

- In het verleden telde Binh Dinh veel traditionele weefdorpen, waarvan de beroemdste de "bonenzijde" was. "Bonen" verwijst naar het proces waarbij vele zijdedraden worden samengevoegd om te weven. Bonenzijde wordt onderverdeeld in verschillende soorten, zoals bonen 2, bonen 3, bonen 4 en bonen 6; bonen 4 wordt het meest gebruikt voor het maken van kleding.

Sinds het begin van de 20e eeuw, met de sterke ontwikkeling van de industriële textielindustrie, zijn veel traditionele weefdorpen echter geleidelijk gekrompen of verdwenen. Het documenteren van de geschiedenis van het weven is daarom ook een manier om een ​​deel van het lokale culturele geheugen te bewaren.

Het stimuleren van een passie voor onderzoek vanuit een "levend archief" van bronnen.

* Hoe heeft uw werk in de bibliotheek, met name uw leidinggevende functie bij de afdeling Informatie en Documentatie, uw onderzoekstraject beïnvloed?

- Ik denk dat de bibliotheekomgeving me enorm heeft geholpen. Toen ik werkzaam was op het gebied van lokale geschiedenis, kreeg ik de mogelijkheid om veel documenten te raadplegen over de geschiedenis, cultuur en mensen van verschillende plaatsen.

Voor mij is de collectie lokale geschiedenis van de bibliotheek een ware schat aan 'levende documenten'. Ze bevat boeken, kranten, tijdschriften, onderzoeksrapporten en soms zelfs zeldzame stukken.

Het proces van het lezen en ordenen van documenten heeft me geholpen een dieper inzicht te krijgen in de regionale geschiedenis en cultuur, en heeft tevens nieuwe onderzoeksrichtingen aangewakkerd.

* Welke bijdrage kan de collectie lokale geschiedenis van de bibliotheek volgens u leveren aan het behoud en de bevordering van lokale culturele en historische waarden ?

- Het archief voor lokale geschiedenis van de provinciale bibliotheek bevat momenteel meer dan 3.000 boeken en documenten met betrekking tot cultureel erfgoed, zoals de Champa-cultuur, de Tay Son-beweging en de Tay Son-dynastie, traditionele vechtkunsten van Binh Dinh, traditionele opera en volksliederen... Daarnaast zijn er meer dan 7.600 gedigitaliseerde fragmenten uit de lokale geschiedenis.

Daarnaast zijn er veel Franstalige documenten, vertaald uit bibliotheken in binnen- en buitenland, die ingaan op de handel, traditionele ambachten, het oude land Quy Nhon - Binh Dinh, de haven van Quy Nhon, enzovoort.

Dit is een belangrijke en uitgebreide informatiebron die systematische details verschaft over de geografie, geschiedenis, economie, samenleving en cultuur van de provincie Binh Dinh, van vroeger tot nu.

Voor mijn onderzoek naar de textielindustrie heb ik ook gebruikgemaakt van vele documenten uit dit lokale historisch archief.

De archieven over lokale geschiedenis in de provinciale bibliotheek werden door masterstudent Hoang Binh gebruikt voor zijn onderzoeksproject. Foto: NN

Ik ben zeer geïnteresseerd in het onderzoeken van het erfgoed van Han Nom-documenten.

Naast zijn professionele werkzaamheden bij de provinciale bibliotheek besteedt de heer Hoang Binh ook veel tijd aan het behoud van het Han-Nom-erfgoed.

Wat heeft u ertoe bewogen om zelf Chinese karakters te bestuderen en onderzoek te doen naar de Chinees-Vietnamese betrekkingen?

Mijn vader was directeur van de provinciale bibliotheek. Toen ik klein was, ging ik vaak met hem mee naar de bibliotheek om boeken te lezen. Toen ik de boeken en documenten in het Han-Nom-schrift zag, was ik erg nieuwsgierig, omdat ik dacht dat ze vast veel waardevolle informatie bevatten, ook al kon ik ze toen nog niet lezen.

Toen ik later, in 1997, in de bibliotheek begon te werken, kwam ik vaak documenten tegen die in het Chinees-Vietnamese schrift waren geschreven en vond ik het altijd jammer dat ik de inhoud niet kon lezen. Daarom besloot ik Chinese karakters te leren.

Ik zocht contact met de heer Nguyen Chat - voormalig adjunct-directeur van het Dao Tan Traditionele Operatheater (nu het Provinciaal Theater voor Traditionele Kunsten) - om Chinese karakters te leren.

Mijn oom hielp me met het leren van het alfabet en de schrijfregels, en daarna leerde ik zelfstandig verder door middel van boeken en gesprekken met ervaren mensen. In het begin was het best moeilijk, maar geleidelijk aan kon ik de meest basale teksten lezen.

MSc. Hoang Binh (links) en dr. Vo Minh Hai (Quy Nhon Universiteit) tijdens veldbezoeken om Chinees-Vietnamese documenten te onderzoeken en meer te leren over de geschiedenis en cultuur van hun thuisland. Foto: NN

Welke soorten Chinees-Vietnamese documenten heeft u vertaald?

- Het merendeel bestaat uit koninklijke decreten, genealogieën, schuldbekentenissen, coupletten uit voorouderlijke tempels of handgeschreven kopieën die bewaard zijn gebleven in de volksliteratuur. Sommige kennissen vragen me ook om hulp bij het lezen of vertalen van Chinees-Vietnamese documenten. Ik zie dit als een kleine bijdrage aan het verkennen van de waarde van het Chinees-Vietnamese documentaire erfgoed.

Bent u van plan uw onderzoek in de toekomst voort te zetten?

- Ik wil graag doorgaan met het onderzoeken van traditionele ambachten en historische en culturele documenten die verband houden met Binh Dinh; vooral omdat er nog heel wat Chinees-Vietnamese documenten zijn die nog niet zijn onderzocht.

Ik zet momenteel mijn onderzoeksproject voort over de stad Quy Nhon in de periode 1874-1945. Dit project bouwt voort op mijn masterscriptie uit 2020, die zich richtte op de geschiedenis van het dorp Chanh Thanh in de stad Quy Nhon.

Bedankt!

Bron: https://baogialai.com.vn/lang-le-tim-ve-ky-uc-nghe-xua-post582210.html