Een land vol unieke en kleurrijke volksliederen.

Vinh Loc is een land rijk aan volksliederen en -dansen, levendig en divers. De Ma-rivier stroomt door vele plaatsen in de provincie Thanh Hoa voordat hij in de zee uitmondt, maar de liederen en gezangen die met de rivier verbonden zijn, doordrenkt met het slib van de schitterende Dong Son-cultuur, zijn niet in elke plaats langs de rivierloop te vinden.

Gezang tijdens de waterprocessie op het dorpsfestival van Bong Thuong, gemeente Vinh Hung.

De Ma-rivier weerspiegelt het Hung Linh-gebergte, verzamelt de spirituele energie van hemel en aarde, verspreidt het resonerende geluid van gongs, fluistert in de aderen van de aarde en weerspiegelt de majestueuze citadel van de Ho-dynastie, de oude en heilige tempels en heiligdommen, en de mensen met hun buitengewone moed en zachtaardige aard... Vanuit dit volk en dit land klinken de ontroerende volksliederen van de Ma-rivier, die de ziel beroeren en voor altijd over het land weergalmen: "Kom hier, ik zal met je zingen / Zing voor zes districten en tien dorpen om te horen."

De Ma-rivier stroomt door het hart van Vinh Loc en vloeit langzaam richting de zee, langs dorpen waar de melodieuze volksliederen van de regio West-Hoofdstad weerklinken: "Gouden kernhout blijft fris in het water / Helden in nood glimlachen en juichen nog steeds."

Volksliederen in Vinh Loc vinden hun oorsprong in de landbouw en de bijbehorende productie, nauw verbonden met de vruchtbare rivier die de velden en vlakten voedt en in alle vier de seizoenen overvloedig fruit en bloemen voortbrengt. Het koele, schone water draagt ​​bij aan het fysieke en spirituele welzijn van de mensen die hun leven aan deze culturele rivier hebben gewijd. Langs de oevers van deze rivier ontstonden diverse volksmelodieën, lokaal bekend als: plagerige liedjes, hofmakerijliederen, liefdesliederen en vraag-en-antwoordliederen... Van de teksten tot de melodieën dragen ze allemaal de onuitwisbare stempel van de riviercultuur van de majestueuze en poëtische Ma Giang-rivier: "De boot heeft de oever bereikt, mijn liefste / Waarom bouw je geen brug voor me om aan land te komen? / De boot heeft de oever bereikt, mijn liefste / Veranker de mast stevig en kom binnen om betel te kauwen."

De volksliederen van de dorpen in Vinh Loc zijn nauw verbonden met de rivier, de landbouwproductie en de plantseizoenen van de boeren – “eenvoudige, eerlijke zielen zo zacht als de aarde / De liefde voor aardappelen en cassave is zo oprecht”, hardwerkend, ijverig, trots op zon en regen, mooi van uiterlijk en karakter. Ze produceren niet alleen de gewenste gouden oogsten, die welvaart brengen in elk huis, maar zijn ook de scheppers van volksliederen en melodieën, waarbij ze vaak zang en dans combineren om harten te veroveren: ... “De bron in het dorp Du is helder en koel / De meisjes in het dorp Cong zijn mooi, zelfs zonder te zingen.”

Water is een essentieel element in het leven. Langs de Ma Giang-rivier ontstond geleidelijk aan een geloof in waterverering. Tijdens het ritueel van het dragen van water werden gebeden uitgesproken voor nationale voorspoed, vrede en overvloed, begeleid door volksliederen en gezangen, gecombineerd met de roeibewegingen van het dorp Bong Thuong in de gemeente Vinh Hung: “Drijvend, drijvend / Op de drakenboot / Met bekwame handen stuurt het meisje / Grote golven overwinnend / Oh, roeien, roeien / De boot van juffrouw Ba Thoai / Glijdend over de diepe rivier / Dit is de Ma Giang-rivier /... Voor de scène van Bong Tien / Roeit het meisje met vaste hand / De boot glijdend door de golven / Oh, roeien, roeien”...

De Ma-rivier die door Vinh Loc stroomt, maakt niet alleen de dorpen en velden vruchtbaar, maar beïnvloedt ook de perceptie en het denken van de mensen hier, wat aanleiding geeft tot een unieke vorm van volksvoorstelling: Cheo Chai in het dorp Cam Hoang (Vinh Quang), waar "De Le-berg is bedekt met wolken, die eruitzien als brokaat / De Ma-rivier schittert in het maanlicht als parels", geïnspireerd door het gedicht van koning Binh Dinh.

De Chèo Chải-voorstelling bestaat uit een hoofdroeier en roeiers, samen met een groep dansers die zingen en dansen terwijl ze roeien. Tijdens de voorstelling roeien ze op het land en zingen ze: "Vandaag is de verjaardag van onze tempel / Eerst brengen we offers aan de tempel, dan roeien we de rivier over om te aanbidden / We roeien de rivier over met één roeispaan / Om de dokter en de hertog terug naar het dorp te brengen." De Chèo Chải-ceremonie, waarbij zang en dans worden uitgevoerd ter ere van de beschermgod van het dorp, vindt plaats in een heilige ruimte en is een eerbetoon aan en uiting van dankbaarheid jegens de voorouders die het vredige en welvarende dorp hebben gesticht en opgebouwd. Twaalf mooie en sierlijke meisjes uit een dorp, gekleed in roze lijfjes en zijden rokken, rond de vijftien jaar oud, met lampen op hun hoofd, waaiers in hun handen en roeispanen, voeren behendig dansen uit: rennen, roeidansen, waaierdansen, vlaggendansen, roeien, sjaaldansen, paaldansen en lampendansen, begeleid door liederen en muzikale begeleiding: "...Met beide handen tillen ze de roeispanen op / Ze heffen ze gelijkmatig op om hulde te brengen aan de Heilige Koning / Vandaag vieren we de heerschappij van de Heilige Keizer / Die waakt over de goede mensen in alle hoeken van de wereld / Landbouw en veeteelt wedijveren / Geleerden studeren, krijgskunsten beoefenen / Handel en industrie bloeien / Liefde voor het volk, zingend vredesliederen / Zo mooi... mooi... mooi / Wij wensen de Heilige Keizer eeuwige wijsheid." De dans is gracieus en ritmisch, het lied soms langzaam, soms snel, opwindend en meeslepend... het heeft de kracht om de ziel te raken, de toeschouwers terug te voeren naar de wortels van het land, de voorouders te herinneren en het geloof te weerspiegelen in het bidden om water, zonlicht en bescherming tegen overstromingen... om rijpe rijst, gouden aren en overvloedige oogsten.

De Chèo-volkszang- en dansvoorstellingen in het gemeenschapshuis van Tam Tong en de Tran Khat Chan-tempel (gemeente Vinh Tien) omvatten: inleidende liederen, "De roeispaan stilletjes vangen", "De roeispaan vangen", "De roeispaan vangen tijdens de eredienst", Ha Thanh-liederen, liederen ter ere van de heilige... uit de rituelen, teksten en ritmische dansen, die sterk beïnvloed zijn door volksliederen en -voorstellingen uit de Ma-rivierregio en hofrituelen: "Vandaag is de verjaardag van onze tempel / De heilige van de Dun-tempel wordt vereerd in alle drie de gemeenten / De Dun-tempel verbindt met Thanh Ho / De oude Cai Hoa-weg, de sporen van het verleden blijven onvervaagd...".

Naast volksliederen over liefde voor het vaderland en de natie, waarin helden en beschermgoden worden geprezen die een bijdrage hebben geleverd aan het volk, creëren en voeren de dorpen langs de Ma-rivier ook traditionele volksliederen uit, zoals "zingen over de rivier" (Vinh Ninh), "zingen in groepen" en "zingen met trommels" (Vinh Thanh, Vinh Quang). Deze liederen drukken de emoties uit van de werkende bevolking, verbonden met de velden, de rivier en de bergen; innig verbonden met de mensen en het landschap van deze streek, met gepassioneerde, vurige en opwindende teksten.

Naast het produceren van diverse vormen van volksliederen, kennen sommige dorpen in Vinh Loc ook traditionele volkszangtradities, met name het dorp Xuan Giai in de gemeente Vinh Tien, waar deze traditie nog steeds in ere wordt gehouden. De weg van de zuidpoort van de citadel van de Ho-dynastie naar Don Son, met name de Hoe Nhai-straat – de koninklijke paleisweg van de Ho-dynastie – weerklonk ooit van de klanken van muziekinstrumenten, percussie en de melodieën van zangeressen. Binnen het district Vinh Loc, in het gebied rond de citadel van Tay Do en omgeving, bevinden zich 36 dorpen die bekend staan ​​om hun traditionele volkszang, met connecties naar vele andere provincies en steden. In Hai Phong is er ook het dorp Dong Mon in de gemeente Hoa Binh, district Thuy Nguyen, waarvan de volkszang zijn oorsprong vindt in Vinh Loc, Thanh Hoa, en door Dinh Triet, de zoon van Dinh Le, vanuit de regio Tay Do naar dit noordoostelijke kustgebied werd gebracht.

Naast volkszang, de creatieve vormen van gesproken en gezongen muziek in gemeenschappelijke huizen en de geleerde Ca Tru, kent het land Tay Do een unieke theatervorm: Tuong (traditionele opera), uitgevoerd in de oude dorpen van de gemeenten Vinh Long en Vinh Thanh. Tuong wordt uitgevoerd in gemeenschappelijke huizen, een hofkunstvorm, maar bevat ook veel volkselementen. De Trong Quan-zang in het dorp Xuan Giai, gemeente Vinh Tien, tijdens festivals en vieringen is eveneens levendig en bruisend, met ritmische trommelmuziek die samensmelt met de oprechte en warme teksten, wat de gemoederen verheft. Vinh Loc biedt ook een rijke en bijzondere verzameling volksliederen, zoals Xuong, wiegeliederen en rituele volksliederen van het Muong-volk, die subtiele en oprechte emoties uitdrukken en het leven en het natuurlijke landschap, verweven met de mensen en het land, prijzen.

Volksliederen zijn de stem van emotie en ziel van de mensen en het land van Vinh Loc, een traditie die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Het platteland, met de Ma Giang-rivier – een groene rivier vol vruchtbare grond – en de heilige Hung Linh-berg, vormt de oorsprong en inspiratie voor volksliederen. Ze kunnen opstijgen, het land doordringen en resoneren in de harten van de mensen, waardoor emoties worden verspreid en beroerd. Volksliederen – een vorm van immaterieel cultureel erfgoed van de mensen en het land van Tay Do – moeten worden bewaard en hun waarde moet worden gepromoot, niet alleen gisteren en vandaag, maar ook in de toekomst.

Tekst en foto's: Hoang Minh Tuong (bijdrager)

Bron: https://baothanhhoa.vn/mien-dat-cua-dan-ca-dac-sac-da-sac-mau-223721.htm