Naast het behoud van de essentie van traditionele architectuur en cultuur, dragen de oude dorpspoorten ook vele diepgaande boodschappen in zich, die de ziel, gevoelens en het karakter weerspiegelen van de gemeenschappen die in elk bamboebos wonen.
De oude poort... vertelt een verhaal.
Op een zomermiddag bezochten we het dorp Van Trung (gemeente Tan Chi), en in de verte zagen we de schaduw van een eeuwenoude banyanboom die de oude bakstenen poort bedekte. De knoestige wortels omarmden de poort als de hand van de tijd die een rijk van herinneringen vasthield.
Volgens de lokale bevolking was de poort van het dorp Van Trung ooit onderdeel van het decor voor de beroemde film "Vu Dai Village in the Old Days" van regisseur Pham Van Khoa.
 |
De poort van het dorp Van Trung (gemeente Tan Chi) heeft zijn oude charme behouden. |
Meneer Cao Hong, inmiddels ruim 90 jaar oud en woonachtig vlak naast de dorpspoort, vertelde langzaam: "Vroeger stond er een uitkijktoren op de poort, met een houten gong die de dorpelingen een signaal gaf. Toen ik 9 of 10 jaar oud was, was de banyanboom nog klein en kwam hij net uit de kieren in de bakstenen. Later werd de uitkijktoren afgebroken en de stam van de boom omgehakt, maar de wortels bleven stevig aan de bakstenen muur vastzitten en groeiden geleidelijk uit tot de weelderige banyanboom die het nu is. De ouderen in het dorp herinneren zich nog levendig hun jeugd, zittend in de schaduw van de poort, kijkend naar de Franse konvooien die over de Trambrug reden en materialen vervoerden voor de bouw van bunkers. Vele generaties zijn opgegroeid bij die dorpspoort, zijn ver weg getrokken en vervolgens teruggekeerd in de vertrouwde schaduw van de banyanboom."
De Ouden geloofden: "Elk huis heeft een dak, elk dorp heeft een poort." Daarom streefde elk dorp, rijk of arm, ernaar een stevige poort te bouwen als teken van status, tradities en identiteit. Veel mensen vertellen dat ze, telkens wanneer ze door de met mos bedekte, oude poort van het dorp Tho Ha (wijk Van Ha) lopen, het gevoel hebben alsof ze door een tijdpoort stappen en terugkeren naar een vervlogen tijdperk.
De poort is niet gesloten, maar wijd open, als de verwelkomende armen van eerlijke plattelandsbewoners die klaarstaan om vrienden en gasten van verre te begroeten. Boven de poort staan twee coupletten in Chinese karakters, die de oprechte gevoelens van de ouden overbrengen: "De grote poort staat altijd wijd open om gasten te verwelkomen / De hoge toren verheugt zich bij het zien van vrienden van verre," wat de gastvrijheid en het respect voor vriendschap van de lokale bevolking weerspiegelt .
Volgens de oudsten werd de poort van het dorp Tho Ha gebouwd in 1692. Op de voorkant van de poort staan drie Chinese karakters gegraveerd: "Tho chi tan", wat ruwweg vertaald kan worden als "Dorp Tho Ha aan de rivieroever", een symbool voor een heilige en eeuwige plek. Op de achterkant staan de drie karakters "Ha nguyen hau", wat "eindeloze waterbron" betekent, wat impliceert dat de zegeningen van de hemel voor de dorpelingen eeuwig zullen duren.
Na meer dan drie eeuwen regen, zon en de wisselvalligheden van de tijd te hebben doorstaan, staat de poort van het dorp Tho Ha nog steeds majestueus overeind. De poort getuigt van de tradities van het land, de mensen en de leefgewoonten die van generatie op generatie zijn doorgegeven. Achter de poort ligt een verzameling historische overblijfselen, waaronder gemeenschapshuizen, tempels, pagodes en voorouderlijke heiligdommen, evenals eeuwenoude huizen diep verscholen in smalle steegjes; traditionele festivals en talloze verhalen over de ooit zo beroemde rijstpapier- en pottenbakkerskunst van de Kinh Bac-regio.
De charme van het platteland in de stad
Telkens als we door de eeuwenoude poort van het dorp Diem (woonwijk Viem Xa, wijk Kinh Bac) lopen, voelen we een gevoel van rust en warmte. Op koele zomermiddagen bij de dorpspoort vertelt de ruim 90-jarige ambachtsvrouw Nguyen Thi Ban vaak: "Ik weet niet wanneer de dorpspoort is gebouwd, maar ik heb van de ouderen gehoord dat hij er is gekomen nadat het dorpshuis was opgetrokken. Wij dorpelingen zijn er allemaal trots op dat de dorpspoort na honderden jaren vrijwel intact is gebleven en zijn oorspronkelijke majestueuze schoonheid heeft behouden."
| Het aanraken van de dorpspoort is als het betreden van een heilige en intieme wereld . Binnen de poort bevindt zich de gemeenschap, het gezin, het gevoel van naastenliefde en de gebruiken en tradities van het thuisland. Buiten de poort ligt een horizon van dromen, een verlangen om verder te kijken. |
De poort van het dorp Diem, gebouwd van baksteen met een twee verdiepingen tellende structuur en een pannendak, heeft een majestueuze maar tegelijkertijd bescheiden uitstraling. Boven de poort prijkt een prominente rol met vier Chinese karakters: "Vãng du hữu lợi", wat betekent "Het passeren van het dorp brengt voordeel". Deze vier karakters zijn meer dan alleen een goede wens voor bezoekers van ver; ze dienen ook als een oprechte uitnodiging en weerspiegelen de gastvrije en meelevende aard van de mensen uit het voorouderlijk land van de Quan Ho-volksmuziek.
Wellicht vanwege de bijzondere betekenis ervan, is de afbeelding van de dorpspoort van Diem herhaaldelijk gekozen om na te bootsen tijdens grote culturele en toeristische evenementen, waardoor het een herkenbaar herkenningspunt van de Kinh Bac-regio is geworden. Bezoekers van over de hele wereld, met name internationale toeristen, zoeken de dorpspoort steevast op om foto's te maken en hun bewondering te uiten wanneer ze het dorp Diem bezoeken.
We bezochten Trang Liet (wijk Dong Nguyen) - de geboorteplaats van de eerste culturele dorpsbouwbeweging in het land. Te midden van de drukke straten en gladde, geplaveide wegen staan de drie oude dorpspoorten nog steeds overeind.
De heer Phan Dinh Giang, partijsecretaris en hoofd van de Trang Liet-woongroep, is trots op de culturele tradities van zijn geboortestad en vertelde: "Vroeger had mijn dorp vier poorten aan de vier zijden. Elke poort had zijn eigen verhaal en werd door de dorpelingen de Le-poort, Tay-poort, Bong-poort en Da-poort genoemd. Momenteel zijn drie van de vier oude poorten nog redelijk intact (ze zijn gerestaureerd), terwijl de Le-poort, ook wel bekend als de Tien-poort, gebouwd in 1925 en met de mooiste architectuur, tijdens de landhervorming is afgebroken om plaats te maken voor de rijstwagens van de coöperatie."
Elke dorpspoort in Trang Liet draagt een andere inscriptie. De Bong-poort heeft de vier karakters "Xuất nhập tương hữu", wat betekent "iedereen is een vriend bij het komen en gaan", en weerspiegelt de gastvrijheid en de openhartigheid van de inwoners van Ke Sat, van oudsher tot op de dag van vandaag. De Tay-poort heeft de drie karakters "Xử chư dự", wat betekent "alle lof ontvangen", en toont de schoonheid van de poort en de gebruiken van het dorp. De Da-poort heeft de vier karakters "Tiểu vãng đại lai", wat betekent "weinig gaan, veel terugkrijgen", omdat de dorpelingen vroeger schroot verzamelden; ze vertrokken met lege handen, maar keerden terug met een verscheidenheid aan goederen. Voor de inwoners van Trang Liet zijn de dorpspoorten historische getuigen die toekomstige generaties de verhalen van hun voorouders vertellen.
Elke dorpspoort heeft zijn eigen unieke uiterlijk en verhaal, maar ze bewaren allemaal de herinneringen van de gemeenschap en weerspiegelen de levensstijl, gebruiken en culturele identiteit van het platteland. De afgelopen jaren hebben veel dorpen in Bac Ninh zich gericht op het restaureren en herbouwen van dorpspoorten. Naast de projecten waarin goed is geïnvesteerd, zijn er nog steeds plaatsen waar poorten op een opzichtige of juist te simpele manier zijn gebouwd, waardoor de inherente culturele waarde van de dorpspoort verloren gaat.
Volgens folklorist Nguyen Quang Khai is de dorpspoort het "gezicht" van het platteland; daarom moet de bouw of restauratie ervan in harmonie zijn met de traditionele culturele ruimte, en duurzaamheid, plechtigheid en een sterke lokale identiteit waarborgen. Samen met de banyanboom, de wateraanlegplaats en het dorpshuis is de reconstructie en bouw van de dorpspoort noodzakelijk, en draagt deze bij aan het behoud van de culturele identiteit, met name in de context van Bac Ninh's streven naar een centraal bestuurde stad.
Het aanraken van de dorpspoort is als het aanraken van een heilige en intieme wereld. Binnen de poort bevindt zich de gemeenschap, het gezin, de burenbanden, de gebruiken en tradities van het thuisland. Buiten de poort ligt een horizon van dromen, een verlangen om verder te gaan. Het is een plek waar we de aanwezigheid van onze vader kunnen voelen, de omhelzing van onze moeder, en het roept nostalgie op naar ons thuisland, zoals in de tekst van het lied "Drummen bij de dorpspoort" van componist Nguyen Trong Tao: "De dorpspoort is verankerd in het midden, binnen en buiten is de wereld."
Bron: https://baobacninhtv.vn/than-thuong-mot-bong-cong-lang-postid447747.bbg
