Tijdens het creatieproces van de strip "Living" ontdekte auteur Hai Anh aspecten van haar moeder (regisseur Hai Linh) die ze niet kende, evenals delen van de Vietnamese geschiedenis en cultuur waar ze nog nooit van had gehoord...
 |
Auteur Hai Anh (midden) bij de boekpresentatie in Vietnam. (Foto: Giang Ngoc)
Hai Anh vertelde aan TG&VN dat ze zich nu realiseert dat Vietnam niet alleen van haar ouders is, maar ook van haarzelf. Vooral het feit dat haar eerste werk in het Vietnamees is gepubliceerd, bewijst de liefde die ze voor haar thuisland en roots heeft... Geboren en getogen in Frankrijk, wat motiveerde je om vol vertrouwen een roman over de oorlog in Vietnam te schrijven? Ik groeide op in Parijs in een familie die diep verbonden was met mijn Vietnamese roots. Mijn moeder was een dynamische regisseur die vaak voor haar werk reisde om filmfestivals te bezoeken of haar eigen films te draaien. Thuis luisterde ik vaak naar haar avonturen en verhalen uit haar tijd in het oorlogsgebied. Telkens als we gasten hadden, vertelde ze ongelooflijk spannende en ongelooflijke verhalen. Ik moet zeggen, mijn moeder was een fantastische verhalenvertelster. Misschien was ik te jong om het volledig te begrijpen, maar ik zag de bewondering op de gezichten van mensen wanneer ze haar verhalen hoorden. Ik besefte al snel dat mijn moeder heel bijzonder was, en dat gold ook voor haar leven. Later, toen ik merkte dat de verhalen van mijn moeder niet meer in films of literatuur verschenen, wist ik dat ik ze moest vertellen. Ik ben een fervent stripboeklezer. De wens om een graphic novel te schrijven over de zeven jaar die mijn moeder in het oorlogsgebied doorbracht, kwam dan ook vanzelf. Voor het eerst in mijn leven, als ambitieuze verhalenverteller, was ik ervan overtuigd dat dit boek gepubliceerd zou worden en dat ik met Pauline – mijn beste vriendin en getalenteerde illustrator – moest samenwerken. Dus wat was de reden en betekenis van de titel "Living"? Ik wist altijd al dat de titel in het Vietnamees zou zijn. Dat was vanzelfsprekend, want het is de taal die me verbindt met mijn moeder en mijn roots. Ik heb dit benadrukt bij de Franse uitgever, ook al zou de titel voor Fransen moeilijk online te vinden zijn omdat ze geen diakritische tekens op hun toetsenbord hebben. "Living" was het eerste woord dat in me opkwam toen mijn moeder haar verhaal begon te vertellen. Het is altijd een Vietnamees woord geweest dat ik mooi vond. Ik vond het prachtig, en natuurlijk vond ik de betekenis ervan ook mooi. De herinneringen van mijn moeder zijn ongelooflijk, maar het is simpelweg het verhaal van haar leven, en ook van de levens van vele andere vrouwen in het oorlogsgebied tijdens de oorlog. Uiteindelijk noemde ik het " Living" omdat ik wilde dat het verhaal van mijn moeder voor altijd zou voortleven. Je vertelde dat je eerst dacht dat de Franse cultuur van jou was, terwijl de Vietnamese cultuur van je ouders was. Hoe is dat veranderd? In de drie jaar dat ik aan " Living " werkte, ontdekte ik aspecten van mijn moeder die ik niet kende, evenals delen van de Vietnamese geschiedenis en cultuur waar ik nog nooit van had gehoord. Ik ging vaker terug naar Vietnam om mijn moeder te interviewen en te ontmoeten. In 2020, tijdens de coronapandemie, werd ik verliefd op Ho Chi Minh- stad en ben ik hierheen verhuisd. Ik heb het gevoel dat Vietnam, naarmate ik ouder werd, niet alleen van mijn ouders is, maar ook van mij. |
Omslag van het stripboek "Living". (Bron: Kim Dong Publishing House)
Regisseur Viet Linh zei ooit dat ze een heel speciale methode had om haar dochter Vietnamees te leren en haar moedertaal niet te laten vergeten. Kunt u daar wat meer over vertellen? In tegenstelling tot andere Vietnamese kinderen die in het buitenland opgroeiden, weigerde ik altijd om Vietnamees te leren van een leraar. Ik zei tegen mijn ouders dat als ik gedwongen zou worden om Vietnamees op school te leren, ik het zou gaan haten. Toch vonden mijn ouders geduldig manieren om het Vietnamees thuis te houden en leerden ze me deze prachtige taal, zodat ik het nu kan spreken, lezen en schrijven. Dat is geen gemakkelijke opgave voor Vietnamese gezinnen die in het buitenland wonen. Ik herinner me dat mijn moeder me opdroeg om elke krantenkop te lezen, e-mails of brieven naar haar te schrijven. Elke zomer, als we teruggingen naar Vietnam, stelde ze me voor aan haar Vietnamese vrienden en zei ze dat ik elk straatbord moest lezen... Mijn ouders probeerden er alles aan te doen om me te motiveren om zelf te leren, om altijd te willen verbeteren en om altijd nieuwsgierig te zijn naar deze tweede taal. Met een moeder die een van de meest gerenommeerde hedendaagse regisseurs van Vietnam is, en zelf een masterdiploma in cultuur en film, zult u in de toekomst in de voetsporen van uw moeder treden? Ik groeide op met het idee dat ik nooit zou kunnen doen wat mijn moeder deed. Ik was een tijdje boos op de filmwereld omdat die mijn moeder van me afnam. Ik vond ook dat het haar vak was en ik wilde mensen geen reden geven om me met haar te vergelijken. Ik dacht altijd dat ik minder 'cool' was dan zij. Toen ik twintig werd, begreep ik dat mijn ouders me van jongs af aan een liefde voor film hadden bijgebracht en dat ik diep van binnen ook films wilde maken. Ik studeerde aan de filmacademie en werkte in de filmindustrie in Frankrijk en Vietnam. Na mijn afstuderen stopte ik met mijn baan om in de boekenbranche te gaan werken, maar ik keer binnenkort terug met mijn eerste film. Ik kijk er enorm naar uit! Vietnamese lezers zijn erg nieuwsgierig en verrast dat een boek over de mensen en het land Vietnam is geïllustreerd door een jonge Franse kunstenares. Hoe zijn jullie tot zo'n prachtig werk gekomen? Ten eerste kwam Paulines inspiratie voor 'Living' voort uit het feit dat ze me al sinds mijn kindertijd kent. Ten tweede heeft ze me negen maanden vergezeld in Vietnam. Dit gaf haar de kans om veel te ervaren over kleur, sfeer en mensen... Mijn moeder en ik gaven Pauline ook veel historisch materiaal en toegang tot een documentaire van mijn grootvader. We moesten veel informatie uitwisselen tussen tekst en tekeningen tijdens het ontwikkelen van het verhaal, en de vertelling zo vloeiend mogelijk laten verlopen. Het verhaal focust zich voornamelijk op de relatie tussen moeder en dochter, op het overbrengen van emoties... We hopen dat elke lezer zich erin kan herkennen en het op de een of andere manier kan voelen, ongeacht hun achtergrond. "Living" is jullie debuut. Met dit eerste succes, welke samenwerkingen staan er in de toekomst op de planning? We kregen de kans om direct na *Living* aan een andere graphic novel met een kort verhaal te werken. Deze strip ging over katten en was een speciale uitgave van het tijdschrift *Métal Hurlant*. Dit gaf ons de mogelijkheid om te experimenteren met fictie, een genre waar we allebei erg van houden. We hopen samen aan grotere projecten te werken, maar misschien pas over een langere tijd, aangezien we het allebei erg druk hebben.
Auteur Hai Anh (rechts) en de Franse kunstenares Pauline Guitton. (Foto: Giang Ngoc) Hai Anh werd geboren in 1993 en groeide op in het 13e arrondissement van Parijs, Frankrijk. Na het behalen van een masterdiploma in economie , cultuur en film, publiceerde ze haar debuutboek, * Living *, als auteur en scenarioschrijfster, samen met de Franse kunstenares Pauline Guitton. Momenteel werkt ze in de audiovisuele sector en de uitgeverijwereld en reist ze heen en weer tussen Vietnam en Frankrijk. Met *Living* en andere activiteiten werd ze in 2023 door Forbes Magazine uitgeroepen tot een van de meest veelbelovende jonge talenten onder de 30 in Azië. *Living* vertelt het verhaal van een moeder die haar kind vertelt over haar tijd in de jungle tijdens de Vietnamoorlog. Van 1969 tot 1975 bracht de hoofdpersoon zeven jaar door met revolutionaire activisten. Tegen de achtergrond van de oorlog werken de personages in het verzetsgebied, studeren ze, maken ze films en dragen ze bij aan het verzet. Het stripboek, verteld vanuit het perspectief van een moeder aan haar dochter en geïllustreerd met levendige tekeningen, laat zien hoe een jong meisje zich aanpast aan het leven tijdens de verzetsstrijd, en de bijzondere band tussen twee generaties – moeder en dochter, verzet en vrede, Vietnam en Frankrijk. Het boek, dat begin 2023 in Frankrijk verscheen, maakte al snel indruk op de Franse lezers met 8.000 verkochte exemplaren. Begin 2024 won het, meer dan veel andere Franstalige geïllustreerde boeken, de Prix du Jury oecuménique de la BD 2024 en werd het afgelopen maart in het Vietnamees vertaald. |
Baoquocte.vn
Reactie (0)