Lente vol kameraadschap te midden van de zuidwestelijke zee

In de dagen voorafgaand aan Tet (Vietnamees Nieuwjaar), wanneer de lentestemming al in elk huis voelbaar is, vervullen de officieren en soldaten van kustwachtschip 8005 in stilte en met toewijding hun plicht om de soevereiniteit van de zeeën en eilanden van het vaderland te bewaken. Ze zijn niet alleen druk bezig met het versieren van de "lentekamer" van het schip, maar ze onderhouden ook voortdurend de band tussen het leger en de bevolking door oprechte geschenken te geven en zo de warmte van het vasteland naar de vissers in dit afgelegen, winderige gebied te brengen.

• De Vietnamese kustwacht zal de ontwikkeling van de speciale economische zone Tho Chau blijven ondersteunen.
• De Vietnamese kustwacht wordt in geen enkele situatie overrompeld of verrast.
• Een bezoek brengen aan en nieuwjaarswensen overbrengen aan eenheden die verantwoordelijk zijn voor het waarborgen van de maritieme veiligheid en soevereiniteit .
• De lente naar het eiland brengen
• Terugdenkend aan de reis om de lente naar de zuidwestelijke eilanden te brengen.

Het schip draagt ​​de geest van de lente in zich en staat stevig op zijn benen te midden van de golven.

Op de 28e dag van de 12e maanmaand cirkelden zwaluwen boven de boeg van het schip, als aankondiging van de lente; binnen versierden officieren en soldaten zich vrolijk voor Tet. Deze kustwachters, gewend aan de barre omstandigheden van de open zee, met hun vaste handen aan hun wapens en roer, waren verrassend behendig.

De "Lentefeestzaal" op het schip was zorgvuldig voorbereid, plechtig en warm.

In de Ho Chi Minh -kamer, die tijdens de Tet-patrouilles op zee als de "ziel" van het schip werd beschouwd, begonnen de voorbereidingen al lang van tevoren. Omdat verse bloemen moeilijk te bewaren zijn in de zilte wind, knipte de bemanning zorgvuldig gekleurd papier in de vorm van abrikozen- en perzikbloesems en bevestigde deze aan gedroogde takken die van het vasteland waren meegebracht. Het altaar, gewijd aan Oom Ho, was plechtig ingericht met een schaal met vijf soorten fruit, als uiting van hun oprechte dankbaarheid aan de geliefde Vader des Vaderlands. In deze betekenisvolle ruimte stonden de soldaten plechtig en brachten verslag uit aan Oom Ho over een jaar van vrede op zee.

In de knusse sfeer van de 'lentefeestzaal' voelde het schip, met zijn verzameling officieren en soldaten die banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) inpakten, nog huiselijker aan. Tegenwoordig wordt de vriezer nauwgezet gecontroleerd, elk kilogram vlees wordt nagekeken; de bananenbladeren worden zorgvuldig afgedekt om te voorkomen dat ze door het zout water verbranden. De bemanning maakt gebruik van de kalme zee om de koekjes in te pakken. Omdat er geen stevige tafel is, spreiden ze matten uit op het dek, waarbij ze hun voeten op de deurposten laten rusten voor evenwicht.

Officieren en soldaten van kustwachtschip 8005 verzamelen zich om banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) in te pakken in de dagen voorafgaand aan Tet (Vietnamees Nieuwjaar).

Daarom worden de kleefrijstkoeken (Bánh Chưng) voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar) op zee steviger vastgebonden en beter verpakt, zodat ze vierkant blijven en de hoeken niet breken, zelfs als het schip kantelt en de kookpot schudt. Diep van binnen begrijpt iedereen dat de nauwgezette voorbereiding op oudejaarsavond een bevestiging is van hun standvastigheid: ongeacht de omstandigheden blijven de soldaten van de Vietnamese kustwacht onwrikbaar in hun vastberadenheid en behouden ze de schoonheid van hun ziel.

Toen de voorbereidingen waren voltooid, was het schip niet langer alleen een middel om zijn missie uit te voeren, maar veranderde het in een "bloementuin" midden op de oceaan. De soldaten van de kustwacht kwamen in een nieuwe gemoedstoestand terecht, droegen de geest van de lente in hun hart en vervulden standvastig en voortreffelijk hun taken aan de frontlinie van de golven, zodat de mensen Tet in vrede konden vieren.

Het vieren van Tet op zee versterkt de band tussen het leger en de bevolking.

Luitenant Cao Dang Trung, politiek adviseur van kustwachtschip 8005, bracht een bezoek, bracht nieuwjaarsgroeten over en overhandigde nationale vlaggen aan lokale vissers.

Op de uitgestrekte oceaan, vol met de kleuren van de lente, terwijl ons schip zich een weg baande door de golven op weg naar zijn bestemming, kwamen we vissersboten tegen van lokale vissers die nog steeds ijverig de zee op gingen. Toen ik het dek betrad, dat nog vochtig was van de zilte geur, viel mijn oog meteen op het kleine altaartje in de kajuit: een wierookbrander die met ijzerdraad was vastgemaakt om de golven te weerstaan, ernaast een tros groene bananen en een paar eenvoudige rijstwafels. Zo eenvoudig is de nieuwjaarsviering voor vissers op zee.

Temidden van de uitgestrekte zee op een lentedag zaten we samen met een kop warme thee. Het advies over het naleven van de wetgeving voor veilig vissen en over de regels tegen illegale, ongemelde en ongereguleerde (IUU) visserij voelde warm en intiem aan, als broers die elkaar voor een lange reis eraan herinneren. De oude visser glimlachte vriendelijk toen hij een klein cadeautje van de soldaat in ontvangst nam: "Met jullie officieren hier aan het werk, kunnen wij vissers Tet (het Chinese Nieuwjaar) met een gerust hart op zee vieren. Het zien van het kustwachtschip van veraf is als thuiskomen."

Staand op het dek, kijkend naar de vertrekkende vissersboot, riepen we over het schip: "Gelukkig nieuwjaar aan alle vissers! Moge jullie een voorspoedige vaart, een kalme zee en een rijke vangst hebben!" Op de uitgestrekte oceaan wisten we dat we niet alleen waren: de vissers waren onze steun, onze ogen; en wij waren hun anker. Zo bloeide de band tussen het leger en de bevolking op in de lente in de zuidwestelijke zeeregio van ons vaderland.

Cao Dang Trung

Bron: https://baocamau.vn/xuan-nghia-tinh-giua-bien-tay-nam-a126393.html