Powodzie i burze zmieniły sposób, w jaki obchodzimy Dzień Nauczyciela.

Bukiety kwiatów zazwyczaj zdobią ławki nauczycieli każdego roku, w Wietnamski Dzień Nauczyciela, 20 listopada. Jednak w tym roku w wielu szkołach kwiaty są wyraźnie nieobecne.

Zamiast tego pojawiły się krótkie ogłoszenia: „Nie przyjmujemy kwiatów, prosimy o przekazanie darowizny na rzecz ofiar powodzi”. Nie była to jedynie decyzja administracyjna, ale oznaka głębszej zmiany, ponieważ klęski żywiołowe zmusiły nas do ponownego przemyślenia sposobu wyrażania wdzięczności w Dniu Nauczyciela, a okoliczności zmieniły nasze wartości.

Nauczyciele i uczniowie szkół w mieście Da Nang przekazują przybory szkolne uczniom mieszkającym na terenach dotkniętych powodzią w Da Nang.

Zdjęcie: Ngoc Han

Nowe zdefiniowanie znaczenia wdzięczności

Chociaż rok 2025 jeszcze się nie skończył, stał się on już jednym z najbardziej niszczycielskich lat w najnowszej historii pod względem klęsk żywiołowych. Do początku listopada na Morzu Wschodnim pojawiło się 19 cyklonów tropikalnych, w tym 14 tajfunów i 5 niżów tropikalnych. Jest to liczba znacznie wyższa niż wieloletnia średnia wynosząca zaledwie około 12-13 burz. W całym kraju odnotowano 20 rodzajów klęsk żywiołowych o szybkim, intensywnym i nieprzewidywalnym przebiegu. Zaburzony został również schemat tajfunów – tajfuny na początku sezonu docierają do środkowego Wietnamu, a tajfuny pod koniec sezonu zmierzają bezpośrednio w kierunku północnego Wietnamu – zjawisko rzadkie od dziesięcioleci.

To nie tylko statystyki; to prawdziwe cierpienie milionów ludzi. Według wiceministra Rolnictwa i Środowiska Nguyen Hoang Hiep, niektóre rodzaje klęsk żywiołowych przekroczyły możliwości radzenia sobie niektórych grup społecznych, zwłaszcza grup wrażliwych. W tym kontekście decyzja szkół o nieprzyjmowaniu kwiatów w Dniu Nauczyciela Wietnamskiego, 20 listopada, nabiera większego znaczenia niż kiedykolwiek.

Departament Edukacji i Szkolenia w Ho Chi Minh wydał dokument wzywający szkoły do ​​powstrzymania się od przyjmowania gości, kwiatów i prezentów 20 listopada. W odpowiedzi na tę dyrektywę, Uniwersytet Edukacji w Ho Chi Minh, Uniwersytet Sajgoński, Uniwersytet Medyczny Pham Ngoc Thach i wiele szkół średnich w Ho Chi Minh kolejno ogłosiły, że nie będą przyjmować kwiatów ani gości, a także zaapelowały o przekazanie funduszy w ramach podziękowania uczniom i nauczycielom z terenów dotkniętych powodzią. Szkoły w innych prowincjach i miastach, takich jak Da Nang i Dong Nai, również przyjęły zasadę nieprzyjmowania kwiatów w Dniu Nauczyciela, koncentrując się zamiast tego na okazywaniu wdzięczności nauczycielom i uczniom z terenów dotkniętych powodzią.

Nie oznacza to jednak porzucenia tradycji okazywania wdzięczności. Wręcz przeciwnie, jest to sposób na wyrażenie wdzięczności na wyższym poziomie. Kiedy Uniwersytet Pedagogiczny apeluje o przekazanie funduszy z kwiatów i prezentów na rzecz „Domu Czerwonego Szalika” dla ubogich studentów lub na mobilny basen, aby uczyć umiejętności zapobiegania utonięciom, uczelnia na nowo definiuje znaczenie wdzięczności. Nie chodzi tu tylko o osobiste uczucia wobec nauczycieli, ale także o odpowiedzialność wobec społeczności, której właśnie nauczyciele zawsze nauczali.

Wolontariusze są obecni w zalanych szkołach w mieście Da Nang, usuwając błoto i gruz.

Zdjęcie: Huy Dat

Zastanawiające jest to, że ta zmiana odzwierciedla subtelną świadomość sytuacji. Podczas gdy wielu traci domy i bliskich, podtrzymywanie ekstrawaganckich rytuałów może wydawać się oderwane od rzeczywistości. Nie chodzi o to, że nie doceniamy naszych nauczycieli, ale raczej o to, że ponieważ ich cenimy – tych, którzy nauczyli nas współczucia – musimy okazywać tę wdzięczność, dzieląc się z tymi, którzy mają mniej szczęścia.

Kiedy uczniowie i nauczyciele łączą siły, aby wesprzeć ofiary powodzi, jest to również sposób na wyrażenie wdzięczności. Nie chodzi o porzucenie tradycji, ale o podniesienie jej znaczenia na wyższy poziom, z jednostki na społeczność, z formy na wartość. Ważne jest jednak, abyśmy nie przekształcili odmowy przyjęcia kwiatów w sztywną regułę lub ulotny trend. Każdego roku każda sytuacja może wymagać innej reakcji. W spokojniejszych latach, kiedy rolnicy prowadzą ustabilizowane życie, kupowanie kwiatów jako wyraz wdzięczności nauczycielom pozostaje pięknym i znaczącym gestem.

Wojskowi, oddziały szturmowe i nauczyciele w prowincji Quang Tri sprzątają szkoły, aby powitać uczniów, którzy powrócili do nich po powodzi.

Zdjęcie: Thanh Loc

Inny rodzaj „nieprzyjmowania kwiatów”

Obraz wdzięczności nie może być jednowymiarowy. Za tymi szlachetnymi decyzjami kryje się rzadko wspominana rzeczywistość: hodowcy kwiatów również ponoszą konsekwencje klęsk żywiołowych. W 2023 roku wietnamski przemysł kwiatowy osiągnął wartość 45 000 miliardów VND, a jego powierzchnia wynosiła około 36 000 hektarów. Wietnamski Dzień Nauczyciela, przypadający 20 listopada, to jedna z najważniejszych okazji do konsumpcji kwiatów w ciągu roku. Jednak w tym roku hodowcy kwiatów stoją przed podwójnym wyzwaniem. Z jednej strony wiele ogrodów kwiatowych zostało zniszczonych przez burze i ulewne deszcze; z drugiej strony popyt na kwiaty gwałtownie spadł z powodu polityki nieprzyjmowania zamówień na kwiaty.

Polityka humanitarna mająca na celu pomoc ofiarom powodzi nieumyślnie wywarła dodatkową presję na inną grupę pracowników, którzy również zostali dotknięci tą klęską żywiołową.

Problem nie polega jednak na tym, czy decyzja jest słuszna, czy nie, ale na tym, czy dostrzegamy wszystkie aspekty problemu. Hodowcy kwiatów nie tylko czerpią zyski ze świąt; to prawdziwi rolnicy z rodzinami i dziećmi w szkole. Czy mówiąc o empatii dla osób dotkniętych powodzią, potrzebujemy również empatii dla tych, którzy stracili swoje rynki zbytu?

Potrzebujemy bardziej zrównoważonego podejścia. Moglibyśmy wspierać plantatorów kwiatów w przekazywaniu części ich plonów na projekty społeczne. Moglibyśmy połączyć szkoły i plantatorów kwiatów, aby wspólnie uczestniczyli w akcjach charytatywnych, chroniąc jednocześnie źródła utrzymania rolników i wspierając społeczność. Moglibyśmy zachęcać do kupowania kwiatów z obszarów mniej dotkniętych klęskami żywiołowymi, zarówno w celu okazania wdzięczności nauczycielom, jak i wsparcia gospodarki wiejskiej. Co ważniejsze, musimy pamiętać, że dobra polityka nie jest idealna dla wszystkich, ale raczej taka, która dąży do minimalizacji strat i maksymalizacji korzyści dla większości. Jednocześnie potrzebujemy rozwiązań, które wesprą osoby dotknięte negatywnymi skutkami.

Tegoroczne okoliczności zmieniły sposób, w jaki wyrażamy wdzięczność nauczycielom w Wietnamskim Dniu Nauczyciela, 20 listopada. Być może jednak ta zmiana nie umniejsza znaczenia tego święta, a wręcz przeciwnie, wyjaśnia jego istotę: wdzięczność mierzy się nie kwiatami czy prezentami, ale sercem i czynami. A co ważniejsze, chodzi o umiejętność spojrzenia i zrozumienia na tyle szeroko, aby nikt nie został pominięty.

Nauczyciele przekazują swoim uczniom takie zasady jak zdolność adaptacji, empatia i praca zespołowa.

Rok 2025 zostanie zapamiętany nie tylko z powodu rekordowej liczby klęsk żywiołowych, ale także z powodu naszej reakcji na nie. Kiedy klęski żywiołowe przekraczają ludzkie możliwości, zmuszają nas do ponownego przemyślenia tego, co naprawdę ważne. W tym roku, w Wietnamskim Dniu Nauczyciela, 20 listopada, najważniejszą lekcją, jakiej nauczyciele udzielają uczniom i społeczeństwu, a której nie znajdziemy w podręcznikach, jest zdolność adaptacji, empatia i solidarność. Chodzi o to, by patrzeć poza siebie i dostrzegać trudności innych. Chodzi o odwagę, by zmieniać się, gdy jest to konieczne, niezależnie od tego, jak dobrze znana jest tradycja.

Ale nie zapominajmy, że za każdą szlachetną decyzją zawsze stoją ci, którzy muszą ponieść jej konsekwencje. Prawdziwa empatia to ta, gdy widzimy wszystkich poszkodowanych, nie tylko naszych współobywateli na terenach dotkniętych powodzią, ale także hodowców kwiatów, sprzedawców kwiatów i tych, których utrzymanie zależy od świąt.

Źródło: https://thanhnien.vn/bao-lu-thay-doi-cach-tri-an-ngay-nha-giao-18525111716443378.htm