Pieśni rewolucyjne, siła zwycięstwa.

(Baohatinh.vn) – Minęło pięćdziesiąt lat od zakończenia wojny z USA, która ocaliła naród, ale heroiczne echa tych burzliwych dni pozostały nienaruszone dzięki pieśniom, które przetrwały przez lata. Teksty i melodie stworzyły ogromną siłę duchową, wzmacniając ducha całego narodu, by ruszył na wojnę i osiągnął zwycięstwo 30 kwietnia 1975 roku.

Wietnam to wyjątkowy naród, ponieważ jego historia oporu wobec obcych najeźdźców opierała się nie tylko na sile oręża, ale co ważniejsze, na sile ideałów i ducha, zwłaszcza podczas ponad 20-letniej wojny z USA o ocalenie kraju. Przeżywając te burzliwe dni, gdy cały kraj tętnił duchem wojny, zdeterminowany, by pokonać amerykańskich najeźdźców i odzyskać niepodległość, wolność i jedność narodową, wietnamscy muzycy tamtej epoki uchwycili duchowy nurt narodu i skomponowali serię pieśni o sile podziałów.

Rewolucyjne pieśni nawoływały młodych mężczyzn ze wsi do zgłaszania się na ochotnika do pójścia na wojnę, namawiając ich do przekraczania wysokich gór i stromych zboczy w kierunku Południa... Zdjęcie: Armia Wyzwolenia regionu Południowo-Wschodniego maszeruje podczas kampanii zimowo-wiosennej 1966-1967 (archiwum).

Dzieła takich kompozytorów jak Do Nhuan, Luu Huu Phuoc, Pham Tuyen, Trong Bang, Trinh Cong Son, Huy Du, Huy Thuc, Phan Huynh Dieu, Doan Nho, Hoang Hiep, Xuan Giao, Tran Chung, Van Dung, Vu Trong Hoi, Anh Duong, Van Ky, Nguyen Van Ty… zostały szybko wyemitowane w rozgłośniach Voice of Vietnam Radio i Liberation Radio, wzywając młodych mężczyzn z wiosek do zgłaszania się na ochotników do pójścia na wojnę, nawołując nogi do pokonywania wysokich gór i stromych zboczy w kierunku południa, nawołując ręce do przecinania gór w celu budowy dróg i nawołując pojazdy do podróżowania pod bombami i kulami w kierunku wielkich linii frontu.

Zmarły profesor, muzyk i artysta ludowy Trong Bang pozostawił po sobie wiele słynnych kompozycji, dokumentujących wspaniałą podróż narodu. Zdjęcie: Internet.

Utwór „The Storm Has Risen”, napisany w 1968 roku przez profesora, muzyka i artystę ludowego Tronga Banga, emanuje duchem powszechnej ofensywy i powstania ze wszystkich stron dzięki swojej natarczywej i dźwięcznej melodii oraz tekstowi: „Burza się rozpętała / Z południa, z naszej ojczyzny / Z Tri Thien, przez Centralne Wyżyny, rozprzestrzeniając się na bagna / Miliony ludzi kipią energią… Ludzie będą walczyć / Ramię w ramię, maszerują dalej…”

Gdy wojna oporu wkroczyła w najintensywniejszą fazę, ruch „Śpiew, by zagłuszyć huk bomb”, zainicjowany przez Komitet Centralny Komunistycznego Związku Młodzieży Ho Chi Minha , szybko rozprzestrzenił się po całym kraju, od zaplecza po linię frontu, wzdłuż ważnych szlaków transportowych drogi Truong Son. Narodził się cykl pieśni przesiąkniętych duchem nieustępliwego ataku, dodających siły młodym ochotnikom, żołnierzom, posłańcom oraz wszystkim ludziom i żołnierzom w całym kraju, takich jak: „Dziewczyna, która otwiera drogę” (Xuan Giao); „Moja droga rozciąga się wzdłuż kraju”, „Ślady na pasmie górskim Truong Son” (Vu Trong Hoi); „Mój pojazd przejeżdża przez drogę Truong Son” (Van Dung); „Laska Truong Son” (Pham Tuyen); „Rozpal ogień, moja droga” (muzyka Huy Du, słowa Giang Lam); „Pieśń Truong Son” (muzyka Tran Chung, słowa Gia Dung); „Wspominając wujka Ho w noc Truong Son” (muzyka Tran Chung, słowa Nguyen Trung Thu)...

Oto romantyczne eposy o legendarnym szlaku Truong Son, przesiąknięte krwią, potem i wielkim pragnieniem wyzwolenia kraju: „Droga nosi twoje ślady / Droga jest wyryta w moim sercu / Jak bardzo kocham drogę Truong Son / Gdy twoja miłość płonie w moim sercu”; „Rozpal ogień, moja miłości / Walcz z Amerykanami dniem i nocą / Wszechświat podąża za nami / Na polu bitwy jest Bogini Księżyca / Świecąca jasno przez całą noc”; „Och, są gwiazdy, które nie śpią z nami tej nocy / Jak twoje oczy błyszczące niezliczonymi nadziejami / Pamiętamy Matkę Nam Can, cenimy cię Cua Viet…” W ostatnich latach wojny oporu Sajgon, ostatnia twierdza amerykańskiego reżimu marionetkowego, był celem podróży, która miała zakończyć przedłużającą się wojnę.

W utworze „Marching Towards Saigon” kompozytor Luu Huu Phuoc wyraża palące pragnienie i tęsknotę, a pospieszne kroki przepełnione są narastającym podnieceniem: „Sajgonie, wróciliśmy! Wróciliśmy... Maszerując w stronę Sajgonu / Zmieciemy wroga / Kierując się ku równinom, będziemy podążać w stronę miasta / Naród czeka / To ostateczna bitwa / Maszerując w stronę równin, wyzwalając miasto”.

Artysta ludowy Thanh Hoa śpiewa dla żołnierzy na Route 9 - Khe Sanh. Zdjęcie: archiwalne.

Obok żywiołowych, poruszających i marszowych pieśni, pojawia się seria lirycznych, głębokich i serdecznych melodii, wyrażających tęsknotę za pokojem, szczęściem i jednością narodową. Miłość między parami przeplata się z miłością do kraju, szlachetnego i pięknego. Obraz matki, kochanki i żony z tyłu, wiernie czekających, pilnie pracujących i produkujących, przesyłających swoją wiarę tym na linii frontu, jest pięknie przedstawiony w pieśniach kompozytora Nguyen Van Ty, takich jak: „Matka kocha swoje dziecko”, „Pieśń pięciu ton”; oraz w pieśniach kompozytora Phan Huynh Dieu, takich jak: „Cień drzewa Kơ-nia”, „Jesteś na czele rzeki, ja jestem na końcu rzeki”, „Marsz dnia i nocy” (wiersz Bui Cong Minha); „Życie wciąż jest piękne” (wiersz Duong Huong Ly): Choć rozdzieliły nas dwie różne ścieżki kampanii / Nadal dzielimy ten sam migoczący blask księżyca / Śpiew ptaka / Morską bryzę / Wiosenny poranek przed bunkrem polowym, widok tak niebieskiego nieba...

Dążenie do poświęcenia się ideałom, gotowość do poświęceń, wiara w zwycięstwo i nadzieja na pokojową przyszłość kraju są głęboko zakorzenione w takich dziełach, jak „Pieśń nadziei” (Van Ky); „Dobrowolny” (Truong Quoc Khanh); „Pieśń nad brzegami rzeki Hien Luong” (Hoang Hiep - Dang Giao); „Czerwone liście” (Hoang Hiep); „Lampa stojącego strażnika” (Hoang Hiep, do wiersza Chinh Huu)...

Podczas wojny z USA Ha Tinh było „krainą muzyki”, miejscem, w którym wielu muzyków odnalazło swoje powołanie. Dziesiątki pieśni o Ha Tinh śpiewano przez wiele osób, między innymi: „Radosne otwarcie drogi” (Do Nhuan); „Pozdrowienia, moja dziewczyno z Lam Hong” (Anh Duong); „Pieśni serca osoby z Ha Tinh” (Nguyen Van Ty); „Dziewczyna z rzeki La”, „Ha Tinh, nasza ojczyzna” (Le Ham); „Ha Tinh na drodze do zwycięstwa” (Thai Quy); „Pieśń o Ha Tinh” (Do Dung); „Dziewczyna z rzeki La” (Doan Nho); „Droga do Ha Tinh” (Vinh An)…

Pieśń „Sercowa melodia ludu Ha Tinh” autorstwa kompozytora Nguyen Van Ty stała się ukochaną pieśnią wielu pokoleń mieszkańców Ha Tinh i mostem łączącym miłość wielu osób do ich ojczyzny.

Właśnie w tej krainie przesiąkniętej ludowymi pieśniami i rymowankami narodziło się wiele rymowanych wierszy, które miały podsycać ducha walki armii i ludu. Najbardziej znanym wierszykiem jest „Upadły Bóg Gromu” autorstwa Le Thanh Binh, który znali wówczas na pamięć zarówno dorośli, jak i dzieci: „Dlaczego to miejsce jest takie opustoszałe? Dwudziestego szóstego marca Bóg Gromu przybył do naszej prowincji. Milicja z gminy Thach Hoa wyciągnęła karabiny i oddała strzały w rytmie od jednego do trzech, strzelając, aż bydło poślizgnęło się i upadło. Jeden strzał, potem dwa, potem trzy, ogon Boga Gromu został odcięty, jego skrzydła złamane, Bóg Gromu upadł głową w dół ze złamanymi skrzydłami…”

Nie sposób wymienić wszystkich dzieł muzycznych z okresu oporu naszego narodu przeciwko amerykańskiej inwazji, ponieważ zrodziły się one z ducha walki, żarliwego patriotyzmu, ducha walki całego narodu oraz czystej, pięknej, szlachetnej i romantycznej duszy całego pokolenia. To bezcenne duchowe skarby pozostawione potomnym, muzyczne zapisy historii stworzone przez kompozytorów i artystów, które będą rezonować, żyć i rozbrzmiewać echem nie tylko za 50 lat, ale przez tysiące lat…

Źródło: https://baohatinh.vn/ca-khuc-cach-manh-suc-manh-chien-thang-post286914.html