Ślad prozy Lao Caia

W moich rękach spoczywa publikacja, wciąż pachnąca świeżym tuszem: Antologia znakomitych opowiadań Lao Cai. Moje serce przepełnia nieopisane wzruszenie, ponieważ publikacja ta została wydana przez Stowarzyszenie Literatury i Sztuki Lao Cai w czasie, gdy cały kraj z entuzjazmem obchodzi 50. rocznicę zjednoczenia kraju, a także 50. rocznicę literatury i sztuki po zjednoczeniu.

Zbiór znakomitych opowiadań Lao Cai zawiera 27 utworów 18 autorów, członków Prowincjonalnego Stowarzyszenia Literatury i Sztuki. Są to nagradzane i imponujące dzieła prozaików Lao Cai z ostatnich lat.

Są to „By the Cliff” i „Mother Dung” autorstwa nieżyjącego już pisarza Ma A Lenha, którego delikatny styl pisania z łatwością chwyta za serce. Czytając jego prace, możemy wyobrazić sobie życie, zwyczaje, kulturę i charakter ludu Hmong w górach: „ Ten Tet, niepewnie usytuowany na odludnym zboczu góry zwanym Doc Nui Lo, wyglądał jak prosta, bezpretensjonalna chata, niczym prowizoryczne schronienie do pilnowania pola kukurydzy. To był dom pana i pani Gie Song. Początkowo był bezpretensjonalny, ponieważ nie mieli nic poza gołymi rękami. Posiadali jednak ogromną siłę i pracowitość; wystarczyło obserwować, jak pan Gie rąbał drewno nożem i jak uderzał w ziemię motyką, by to wiedzieć. Poświęcili się sobie nawzajem całym sercem i po kilku zbiorach ryżu i kilku sezonach uprawy roli stali się Xenh Lau, zamożnym gospodarstwem z dużą ilością jedzenia i picia, świniami i kurami wypełniającymi zagrody i podwórze, bawołami, krowami, końmi, kozami i owcami wypełniającymi pola, zyskując szacunek wszystkich .” (By the Cliff). Nguyen Van Cu, w swoich dziełach „Opowieści z Ban Thanh” i „Love Story nad wodospadem miłości”, prezentuje bogactwo doświadczeń życiowych, odzwierciedlając głębię i doświadczenie lidera głęboko zaangażowanego w sprawy ludzi i społeczności, zanim został pisarzem. Doan Huu Nam, pisarz z bogatym zbiorem opowiadań i powieści, zdecydował się opublikować fragmenty swojej powieści „Human Roots” – dzieła, które zdobyło nagrodę A w konkursie literackim na temat bezpieczeństwa narodowego (zorganizowanym przez Wietnamskie Stowarzyszenie Pisarzy i Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego ) – oraz opowiadania „Following the Current”. Dzieła te noszą charakterystyczne piętno Doana Huu Nama, pisarza, który zawsze zgłębia wiele aspektów życia swoim pomysłowym, a zarazem realistycznym stylem pisania. Dla pisarza i nauczyciela Cao Van Tu, redakcja zdecydowała się opublikować „Małego Jeźdźca” i „Powrót do Sin Chai”, łagodne opowiadania dla dzieci, odzwierciedlające cechy nauczyciela, który poświęcił swoje życie edukacji i pisaniu dla dzieci. Antologia zawiera również opowiadania takich autorów jak Nguyen Van Tong, Nguyen Xuan Man, Tran Thi Minh, Trinh Bang i Ngo Quyen. Każdy z nich ma inny styl i historię.

Dla młodych autorów antologia ta przedstawia Hoàng Anh Tuấn, najmłodszego z czterech członków Stowarzyszenia Pisarzy Wietnamskich z Lào Cai. Tuấn celuje w poezji, więc gdy przechodzi do prozy, jego pisanie jest równie eteryczne, tak eteryczne jak poetyckie wersy: „ Drobny deszcz delikatnie pada na głowę i sukienkę mojej matki, ale nie moczy jej głowy ani ubrania. Och, czy ten styczniowy deszcz to mgła czy dym? Z każdym krokiem mojej matki, delikatna trawa kiełkuje, mrowiąc pod stopami. Patrząc na szarfę powiewającą na wietrze, Tùng wyobraża sobie moją matkę wiążącą oba brzegi rzeki Diêm Hộ, jedną stronę erodującą, drugą narastającą, jedną pamiętającą, drugą kochającą ” (Dźwięk bębna Chèo w wiosenną noc), z żywymi obrazami, takimi jak „ Zimowa noc w wiosce Phiêng Ban jest tak długa, jak nić zszywająca bawełniany materac. Góra Huổi Nưa zapada się jak chude, niespokojne piersi szesnastoletniej dziewczyny ” (Bawełniany materac z czerwonym wykończeniem). To jest Nguyen Thi Thu Trang ze swoimi bardzo lirycznymi i młodzieńczymi opowiadaniami: Hoa obserwował Sinha opowiadającego o ich marzeniach i planach z minionych dni, jego serce rozgrzane uśmiechem Sinha, pełnym wiosennego słońca. Delikatnie głaskał jej powiewające włosy i podnosił z jej ramienia opadły płatek kwiatu brzoskwini. Tak, Hoa musiał kontynuować naukę, podobnie jak Hoa. Hoa i Sinh spełnili swoje marzenie o przekształceniu wioski Dao w atrakcję turystyczną. Tu i ówdzie wyrastały domy dla turystów, pod drzewami brzoskwini, dziewczyny Hmong z jego wioski wciąż pilnie haftowały kolorowe wzory i radośnie się śmiały. Hoa wyjmował flet i grał, każda nuta była żywa i radosna. Gdzieś daleko jego rodzice musieli się odnaleźć i patrzeć, jak żyje szczęśliwie… (Flet na zboczu wzgórza).

W antologii znalazły się prace kilku autorów, którzy po raz pierwszy eksperymentują z gatunkiem opowiadań, ale już odnieśli sukces, takich jak Nguyen Thanh Long, Nguyen Thi Hang i Luu Tu Anh… Na szczególną uwagę zasługuje Chu Nguyen Thuy Duong, młoda autorka, która również eksperymentuje z poezją i opowiadaniami i odniosła sukces, zdobywając liczne nagrody i wywierając silne wrażenie na czytelnikach. Jej debiutanckie opowiadanie „ Kwitnące drzewo ryżowe”, którego treść porusza trudny temat: zgłębianie wiary, duchowości i brutalnego triumfu nad losem, zostało wybrane przez redakcję do antologii.

Przez lata, dzięki swojemu talentowi, zawodowej uczciwości, odpowiedzialności, pasji i twórczym aspiracjom, prozaicy z Lao Cai zjednoczyli się i wspólnie dążyli do celu, stopniowo umacniając swoją pozycję i przyczyniając się do rozwoju literatury lao cai oraz literatury narodowej. Chociaż niniejsza książka może nie w pełni sprostać oczekiwaniom w zakresie prezentacji osiągnięć wszystkich pisarzy, redakcja dołożyła starań, aby wybrać i zaprezentować reprezentatywne dzieła odzwierciedlające literackie osiągnięcia tych autorów w okresie reform. Z szacunkiem przedstawiamy tę książkę naszym Czytelnikom.

Źródło: https://baolaocai.vn/dau-an-van-xuoi-lao-cai-post401161.html