Nie utożsamiaj rytuałów i czci z przesądami.

Modlitwy i praktyki religijne są głęboko zakorzenione w życiu duchowym wielu Wietnamczyków, ale często są uznawane za tajemnicze lub kojarzone z przesądami.

Młodzi ludzie składają modlitwy i dary na święto Boga Kuchni i Boga Pieca. Zdjęcie: Pham Thang .

Poprzez swoje prace i pisma poświęcone rytuałom rodzinnym, kulturze kultu i numerologii, badacz Trung Chinh Quach Trong Tra dąży do przywrócenia wartościom duchowym ich prawdziwej, kulturowej i afirmującej życie istocie. Jego celem jest obalenie warstw błędnych przekonań, niewidzialnych lęków i błędnych interpretacji, które coraz bardziej kładą się cieniem na życiu duchowym współczesnych Wietnamczyków.

Według niego modlitwy, rytuały i liczby symboliczne odzwierciedlają ludzką potrzebę odnalezienia duchowych punktów odniesienia w niespokojnym społeczeństwie, w którym granice między wiarą, wiedzą i zagubieniem stają się coraz bardziej niewyraźne.

Źródło duchowego wsparcia w społeczeństwie pogrążonym w kryzysie wiary.

– Z zewnątrz Twoja podróż wydaje się dość nietypowa, ponieważ tradycyjne nabożeństwa, modlitwy i numerologia to dziedziny, które łatwo uznać za „tajemnicze” lub kontrowersyjne. Dlaczego zdecydowałeś się na eksplorację tych obszarów?

- Nie sądzę, żebym zapuszczał się w jakąś „tajemniczą krainę”. Po prostu zagłębiam się w sprawy bardzo bliskie życiu w Wietnamie, które jednak od dawna owiane są wieloma błędnymi przekonaniami.

Dorastałem otoczony ołtarzami przodków, kadzidłem palonym w rocznice śmierci i modlitwami sylwestrowymi. Ale z wiekiem uświadomiłem sobie, że wiele osób praktykuje te rytuały, nie rozumiejąc do końca ich znaczenia. Gdy sens zanika, rytuały łatwo stają się jedynie formalnością; gdy wkrada się strach, wiara łatwo przeradza się w przesąd.

Nie piszę, by promować przesądy. Chcę po prostu, aby to, co jest zmyślone, zostało ponownie zbadane ze zrozumieniem i jasnym myśleniem, aby ludzie byli mniej skłonni wierzyć w fałszywe przekonania.

- Powiedziałeś „przestań wierzyć w kłamstwa”. Jakie jest więc twoje stanowisko pomiędzy współczesną nauką , wiarą, duchowością i przesądami?

Moim zdaniem nauka i religia należą do dwóch różnych obszarów życia. Nauka wymaga weryfikacji, podczas gdy religia odnosi się do pamięci kulturowej, wartości rodzinnych i ludzkiej potrzeby duchowego ukojenia.

Dziś tradycje nie tylko są zagrożone zanikiem, ale także narażają się na sensację. Rytuał wymagający głębi można łatwo przekształcić w kilka ulotnych „duchowych sztuczek”, trwających zaledwie kilkadziesiąt sekund.

Quach Trong Tra

Ale jestem też bardzo ostrożny w wykorzystywaniu duchowości do manipulowania strachem lub sprzedawania obietnic „zmiany losu”. Kiedy duchowość uzależnia ludzi i traci zdolność do niezależnego myślenia, odchodzi od swojego prawdziwego celu.

Na przykład numerologia. Nie uważam, że kilka liczb jest jedynym wyznacznikiem przeznaczenia. Ale jeśli pomaga komuś zastanowić się nad swoją osobowością i zrozumieć, jak reaguje na życie, to można to postrzegać jako narzędzie psychologiczne. Problem zaczyna się, gdy ludzie powierzają swoją przyszłość, małżeństwo lub los wyłącznie kilku liczbom.

Myślę, że przesądy nie zaczynają się od ołtarzy ani kadzidełek. Przesądy zaczynają się, gdy ludzie tracą zdolność samodzielnego myślenia.

Ostatecznie kieruję się prostą zasadą: to, co sprawia, że ​​ludzie są bardziej świadomi, bardziej współczujący i bardziej odpowiedzialni za swoje życie, jest tym, co naprawdę się liczy.

– Wygląda na to, że nasze społeczeństwo tkwi między dwiema reakcjami: jedna strona zbyt łatwo w coś wierzy, a druga odrzuca wszelkie rytuały jako przestarzałe. Dlaczego dziedziny, o których piszesz, są tak często źle rozumiane?

– Ponieważ leżą na styku kultury, wierzeń i życia duchowego, gdzie granice nigdy nie są do końca jasne. Ci, którzy są nadmiernie przesądni, widzą jedynie „cudowne rezultaty”. Ci, którzy są nadmiernie sceptyczni, całkowicie odrzucają wszelkie tradycyjne wartości. Tymczasem media społecznościowe powodują, że wiele rytuałów jest wyrywanych z kontekstu i przekształcanych w łatwo rozpowszechniane „formuły na zmianę losu”.

Moim zdaniem, ważniejszym powodem jest zaburzenie przekazu wartości kulturowych między pokoleniami. W przeszłości dzieci uczyły się rytuałów poprzez życie rodzinne. Dziadkowie i rodzice uczyli je, jak zorganizować ofiarę z pięciu owoców, słuchali modlitw rodziców, uczyli się umiaru nawet w najdrobniejszych czynnościach i stopniowo rozumieli, że najważniejsza jest nie forma ceremonii, ale podejście do życia.

Może ci się spodobać

Ostrzeżenie o ryzyku udaru mózgu podczas uprawiania sportu w upalne dni.VTV.vn - Intensywne ciepło zwiększa ryzyko udaru i zawału serca podczas uprawiania sportu, zwłaszcza w przypadku ćwiczeń o dużej intensywności.

Zachowanie synowej Beckhama wywołuje poruszenie.Nicola Peltz zwróciła na siebie uwagę enigmatycznym wpisem o przebaczeniu, zinterpretowanym jako zawoalowany atak na rodzinę Beckhamów. Ten krok nastąpił w trakcie trwającego konfliktu rodzinnego.

Lipiec jest szczytem sezonu tajfunów, a klęski żywiołowe mogą być bardzo nieprzewidywalne.SKĐS - Przewiduje się, że w 2026 r. na Morzu Wschodnim będzie mniej tajfunów niż wynosi średnia wieloletnia, przy czym będzie ich około 8-10, z czego 3-5 dotknie lądu, przy czym najwięcej będzie w lipcu-wrześniu na północy i październiku-listopadzie w regionie centralnym.

To cichy, ale trwały proces transmisji. Jednak tempo współczesnego życia zaburzyło tę więź. Młodzi ludzie wciąż chcą pielęgnować tradycje, ale często nie wiedzą już, do kogo zwrócić się o właściwe zrozumienie.

Badacz Quách Trọng Trà twierdzi, że przekonania są związane z pamięcią kulturową, etyką rodzinną i ludzką potrzebą duchowego wsparcia. Zdjęcie: Khánh Linh .

W modlitwach pojawia się kolejna „mgła”: język. Wiele starożytnych modlitw jest przepełnionych chińsko-wietnamskimi słowami, aluzjami i zwrotami z minionych epok. Kiedy ludzie czytają tekst, nie rozumiejąc do końca jego znaczenia, łatwo zagmatwać to, czego nie rozumieją. Dlatego nieporozumienia nie wynikają tylko z braku wiedzy; wynikają również ze strachu, luk w nauczaniu oraz braku unowocześnienia i dostosowania języka rytuałów do współczesnych czasów.

– W dobie „gnicia mózgu” i „wściekłości”, duchowy strach lub rytuał wyrwany z kontekstu może łatwo stać się klipem chwytliwym. Jak Pan postrzega to zjawisko?

– To ogromne wyzwanie ery cyfrowej. Algorytmy nie przejmują się tym, co jest dobre, a co złe w kulturze. Priorytetem jest dla nich tylko to, co bardziej przeraża, intryguje lub złości ludzi. Dlatego tradycje są dziś narażone nie tylko na zanik, ale także na sensację. Rytuał wymagający głębi można łatwo przekształcić w kilkusekundowe „duchowe sztuczki”.

Moim zdaniem, aby temu zaradzić, nie należy całkowicie negować mediów społecznościowych, lecz tworzyć interpretacje na tyle wnikliwe i odpowiedzialne, aby czytelnicy nie dali się wprowadzić w błąd pod wpływem strachu.

Dla Wietnamczyków ołtarz przodków jest symbolem więzi z korzeniami.

- Co zrobiłeś, aby przekształcić obszar wiedzy podatny na mistyfikację w książki, które można zrozumieć, porównać i zastosować w praktyce?

- Pierwszą rzeczą, o której zawsze sobie przypominam, jest przywrócenie rzeczy do ich prawdziwej natury. Rytuały należy rozumieć w kontekście kulturowym rytuału. Osobiste przekonania nie mogą stać się prawdami narzucanymi innym.

Dzisiaj pytanie nie brzmi już: „zachować czy porzucić tradycję”, ale raczej: co zachować, by nie utracić korzeni, a co odrzucić, by tradycja nie stała się uciążliwą formalnością.

Quach Trong Tra

Nie mam też ambicji chronić wszystkiego tylko dlatego, że nosi nazwę tradycji. W każdej kulturze są części, które należy zachować, części, które należy dostosować, i części, które należy odfiltrować.

Uderzyło mnie to, że czytelnicy często nie dają się przytłoczyć wielkim teoriom. Potrzebują po prostu spokojnego wyjaśnienia bardzo prozaicznych kwestii: jak zapalić kadzidło, jak złożyć ofiary, jak podtrzymywać rodzinne tradycje, nie przeradzając się w formalną presję.

- Co najbardziej Cię zaskoczyło, gdy zagłębiłeś się w modlitwy, rytuały rodzinne i historie życiowe?

Najbardziej zaskoczyło mnie to, że im głębiej zagłębiałem się w dziedziny, które często postrzegane są jako tajemnice, tym bardziej odkrywałem, że ich rdzeń jest bardzo prosty.

Ostatecznie, kult jest wyrazem wdzięczności wobec własnego pochodzenia. Modlitwy są w istocie sposobem, w jaki ludzie przypominają sobie o życiu zgodnie z zasadami moralnymi. Nawet numerologia, pozbawiona mistycznego naleciałości, ostatecznie staje się podróżą ku samopoznaniu.

Myślę, że tradycje nigdy nie są naprawdę stare. Czasem starzeje się tylko sposób, w jaki ludzie je interpretują.

- Kiedy ktoś od razu zaszufladkuje cię jako osobę „przesądną”, w jaki sposób nawiązujesz z nią rozmowę?

– Rozumiem, dlaczego ludzie są sceptyczni. Społeczeństwo doświadczyło zbyt wielu aberracji w imię duchowości. Ale zawsze mówię to wprost: przeczytajcie, jak piszę, zanim mnie zaszufladkujecie. Jeśli moje książki wzbudzają strach, zmuszają czytelników do wiary lub sprawiają, że myślą, że samo odprawianie rytuałów może zmienić ich przeznaczenie, macie pełne prawo mnie krytykować. Ale jeśli książka dąży do jasności, wdzięczności i umiejętności wzięcia odpowiedzialności za własne życie, to nie jest przesądem.

Przesądy zaczęły się pojawiać, gdy ludzie zaczęli wierzyć, że strach ma moc decydowania o ich życiu.

Może ci się spodobać

„Uciekający” samochód zderzył się z kilkoma motocyklami na moście w An Giang.23 czerwca na moście An Hoa (dzielnica Rach Gia, prowincja An Giang) doszło do poważnego wypadku drogowego, kiedy samochód osobowy nagle stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na przeciwległy pas ruchu i zderzył się z kilkoma motocyklami.

Romanse biurowe przyczyniają się do odrodzenia japońskich filmów.Wiele nowych japońskich filmów nie koncentruje się już tylko na nastoletnich romansach, ale na miłości, małżeństwie, presji w pracy i ukrytych psychologicznych aspektach dorosłości, co sprawia, że ​​stają się one wyjątkowo atrakcyjne na azjatyckich ekranach.

Młody aktor ujawnił odważną scenę z Thanh Hằng w filmie „Mesdames Thanh Sắc”.Wśród doświadczonej obsady „Panien Błękitnych” jedną z postaci, która wywarła na widzach największe wrażenie, był boss przestępczy A Lung, grany przez Kane’a Nguyena.

Według badaczy, wartość modlitwy tkwi w jej zdolności do pielęgnowania wdzięczności i pomagania ludziom w życzliwszym życiu wobec siebie nawzajem. Zdjęcie: World Publishing House .

- Patrząc na współczesne życie, jakie są najbardziej palące problemy związane z tematyką pańskich książek?

– Moim zdaniem największym problemem jest kryzys tożsamości w świecie, który zmienia się zbyt szybko. Wietnamczycy nadal chcą pielęgnować ołtarze przodków, rocznice śmierci i Tet (Księżycowy Nowy Rok) jako więź ze swoimi korzeniami. Jednak struktury rodzinne i tempo współczesnego życia uległy znacznym zmianom. Dlatego dziś pytanie nie brzmi już „zachować czy porzucić tradycję”, ale raczej: co zachować, aby nie zatracić korzeni, a co odrzucić, aby tradycja nie stała się uciążliwą formalnością.

Kolejnym problemem jest samotność we współczesnych rodzinach. Wiele osób mieszka razem, ale traci umiejętność słuchania się nawzajem. Myślę, że właśnie dlatego coraz więcej osób sięga po narzędzia samoświadomości, aby lepiej zrozumieć siebie i innych.

- Gdybyś miał powiedzieć jedną rzecz młodym ludziom, którzy chcą zachować tradycję, nie popadając jednocześnie w przesądy, co byś powiedział?

Powiedziałbym: Pielęgnuj tradycję ze zrozumieniem i świadomością, a nie ze strachem. Nie odwracaj się od ołtarza przodków tylko dlatego, że boisz się, że się zdezaktualizujesz. Ale też nie kłaniaj się świętości z przesądnym lub zależnym nastawieniem.

Ostatecznie wartość czci nie leży w ceremonialnych widowiskach, lecz w jej zdolności do kultywowania wdzięczności i pomagania ludziom w życzliwszym życiu wobec siebie nawzajem.

Dziękuję!

Źródło: https://znews.vn/dung-danh-dong-nghi-le-tho-cung-with-me-tin-post1661298.html