Bohaterowie nad poetycką rzeką Kinh

Z wysokich gór, pokonując ponad sto kilometrów, rzeka Tra Khuc łagodnie meandruje do ujścia; na prawym brzegu otwiera swe serce, by przyjąć więcej wody z rzeki Ve, podczas gdy na lewym brzegu dzieli część rzeki, kierując ją na północ do estuarium Sa Ky, tworząc rzekę Kinh, która rozciąga się wzdłuż wybrzeża My Khe – An Chuan. Od pokoleń mieszkańcy Tinh Khe nazywają rzekę Kinh „Przednią Rzeką”, ponieważ płynie ona przed domami i polami, w przeciwieństwie do „Tylnej Rzeki”, rzeki Diem Dien, która okrąża spokojne wioski za nią.

Piwo Hue Duong Vien

Rzeka Kinh, o długości nieco ponad dziesięciu kilometrów, zachwyca urodą. Co więcej, rzeka ta, porośnięta gęstymi lasami namorzynowymi po obu brzegach, jest związana z wieloma słynnymi wydarzeniami historycznymi i postaciami. Była niegdyś niezdobytą bazą dla armii i mieszkańców Quang Ngai podczas wojny z USA, ratując kraj.

Zacznijmy od estuarium rzeki Kinh, położonego na zachód od wioski Co Lu (gmina Tinh Khe), w letni poranek, jeśli jesteś turystą . Tutaj, na wschodzie jest morze z jego jaskrawo kolorowymi tratwami rybackimi o świcie. Daleko w oddali, lekko na północny wschód, znajduje się przylądek Ba Lang An (Batangan) wcinający się w morze. Dalej, słabo widoczna przez mgłę i fale, jest wyspa Ly Son - ojczyzna floty Hoang Sa. Skręcając na południe, pojawia się przed tobą rozległe estuarium Dai, z łodziami rybackimi powracającymi po nocy na morzu. Za tobą, na zachodzie, są góry Thien Ma, Dau Voi, a dalej w oddali są góry Thien An, Long Dau i Tran Cong; rozciąga się po daleki horyzont majestatyczny łańcuch górski Truong Son. Rzeka i morze, chmury i niebo, natura wydaje się harmonijnie ukazywać krajobraz, który jest jednocześnie znajomy i dziwny, urzekający serce.

Mała łódka zabierze Cię w dół rzeki Kinh w kierunku portu Sa Ky, mijając bujne, zielone lasy namorzynowe. Kiedy dostrzeżesz cień prastarego figowca bengalskiego rzucany na rzekę, miniesz wioskę My Lai. Pod tym figowcem od ponad półtora wieku stoi kamienna stela. Trzy chińskie znaki „Hue Duong Vien” (惠養园) wyryte na steli mówią nam, że ogród, położony zaledwie kilka kroków od brzegu rzeki Kinh, został podarowany przez cesarza Tu Duca księciu Tuy Thanh Truong Dang Que (1793–1865), gdy ten cnotliwy urzędnik przybył tu, by przejść na emeryturę w ostatnich dniach życia. Rodzina Truong, z takimi postaciami jak Truong Dang Do, Truong Dang Que, Truong Quang Dan i Truong Van De (Quang De), jest niczym przepowiednia związana ze znaną pieśnią ludową z regionu rzeki Kinh:

Kiedy Pegaz przekroczy rzekę?

Wówczas we wsi Mỹ Lại nie było żadnych wysokich rangą urzędników.

(Pieśni ludowe Quang Ngai)

My Lai – rzeka Kinh to rodzinne miasto admirała Truong Dang Do (? – 1802) z dynastii Tay Son, który wraz z żoną, generał Nguyen Thi Dung, popełnił samobójstwo w Bac Giang około połowy czerwca roku Nham Tuat (1802). Szczątki tej bohaterskiej pary zostały później sprowadzone do rodzinnego miasta przez ich bratanka, Truong Dang Que, za panowania cesarza Minh Manga. Obecnie tablice przodków Truong Dang Do i Nguyen Thi Dung są czczone w świątyni Truong Tieu Tong, położonej kilkadziesiąt metrów od brzegu rzeki Kinh.

Kanał przeszedł przez wzloty i upadki historii.

Patrząc teraz na krajobraz rzeki Kinh, z jej brzegami porośniętymi bujnymi palmami kokosowymi i owocującymi kokosami, a także z łodziami rybackimi i dokami, mało kto pomyślałby, że kiedyś był to kanał zbudowany przez człowieka.

Rzeka Kinh przepływa przez wioskę My Lai (gmina Tinh Khe, miasto Quang Ngai).

Od XVI do XIX wieku handel wodny w regionie Quang Nam – Quang Ngai – Binh Dinh – Phu Yen stopniowo się rozwijał, a także formowała się społeczność kupców, z których większość była pochodzenia chińskiego.

Aby ułatwić podróżowanie i transport towarów między estuariami Sa Ky i Co Luy (i odwrotnie), starożytni stworzyli szlak wodny wzdłuż wybrzeża, łącząc istniejące laguny i pobierając wodę z rzeki Tra Khuc w estuarium Co Luy, aby spłynąć do estuarium Sa Ky, przepływając przez wioski Co Luy i My Lai (obecnie część gminy Tinh Khe), a następnie do An Chuan (Tinh Ky). Szlak wodny był wystarczający, aby łodzie mogły pływać w górę i w dół rzeki przez cały rok, niezależnie od słońca i deszczu, a pod wodą nie było skał ani silnych wiatrów. Towary i produkty leśne ze źródeł Ba To i Minh Long płynęły w dół rzeki Ve, podczas gdy towary ze źródła Son Ha płynęły rzeką Tra Khuc do estuarium Co Luy. Towary ze źródła Tra Bong (Da Bong) płynęły rzeką Tra Bong do ujścia rzeki Sa Can, a z Sa Can drogą morską (w porze spokojnej) lub lądową (w porze sztormowej) do portu Sa Ky, a następnie rzeką Kinh do Co Luy.

Do połowy XX wieku rzeka Kinh niemal całkowicie utraciła swoją rolę jako szlak wodny do transportu, w związku z rozwojem sieci kolejowej i drogowej łączącej północ z południem. Rybołówstwo w rzece Kinh, podążając za naturalnymi procesami, stało się głównym źródłem dochodu dla części ludności gmin Tinh Khe i Tinh Hoa.

18 lipca 2024 r. Ludowy Komitet prowincji Quang Ngai wydał decyzję uznającą las namorzynowy Tinh Khe (gmina Tinh Khe, miasto Quang Ngai) za atrakcję turystyczną prowincji. (ciąg dalszy nastąpi)

Źródło: https://thanhnien.vn/ke-chuyen-dong-song-xu-quang-hao-kiet-ben-dong-kinh-tho-mong-185241119212607902.htm