Wspomnienia żołnierza z czasów pokoju

BBK – To historia pokolenia żołnierzy, którzy dorastali w Bac Kan, żołnierzy, którzy porzucili młodość, marzenia i aspiracje, by przyczynić się do rozwoju dzisiejszego wspaniałego i szczęśliwego narodu. Z okazji 50. rocznicy Wyzwolenia Południa i zjednoczenia kraju (30 kwietnia 1975 – 30 kwietnia 2025), chcielibyśmy przedstawić naszym czytelnikom dwie książki, których autorami są weterani.

„Żołnierze Bac Kan, krainy krwi i ognia”.

„Wspomnienia wojny, czasem bliskiej, czasem dalekiej, czasem wyraźne, czasem zapomniane, przerwane czasem i wiekiem, trudami wojny i życia, są zapisane na tych stronach… – Pokolenie odważnych młodych ludzi z Bac Kan, w decydujących momentach prób Ojczyzny, było gotowe „odłożyć pióra i książki”, aby chwycić za broń przeciwko wrogowi, swoją młodość spędzając na polach bitew, poświęcając swoje życie lub części swoich ciał za spokojne życie, które mamy dzisiaj…”

To pierwsze słowa autora Bui Kim Phunga z jego książki „Żołnierze Bac Kan: Czas krwi i ognia”. W tym duchu czytelnicy będą mogli na nowo przeżyć lata bombardowań i ostrzałów dzięki wspomnieniom samych żołnierzy, spisanym przez Bui Kim Phunga z pasją i podziwem…

Książka rozpoczyna się dwoma wersami piosenki: „Chociaż kochamy róże, wróg zmusza nas do chwycenia za broń!” (kompozytora Diep Minh Tuyen), po których następują historie zarówno radosne, jak i wzruszające : „Pojechaliśmy na ostatnią akcję rekrutacyjną w roku – trzecią akcję, 12 grudnia 1971 r., w grupie 150 młodych, pełnych entuzjazmu mężczyzn z gmin dystryktu Bach Thong, dystryktu Na Ri i miasta Bac Kan. Wyjechaliśmy, niosąc uroczystą wiadomość: Nie dezerterujcie nawet w trudnościach! Od naszego ojca i ze łzami w oczach radzimy naszej matki: Dbaj o swoje zdrowie, synu!... Nosiliśmy obraz ukochanej osoby, którą trzymaliśmy w tajemnicy w naszych sercach, tajemnicę, która teraz nie jest już tajemnicą, mimo że wielu naszych kolegów z klasy niedbale zorganizowało przyjęcia pożegnalne, nieświadomych, że serce biło dla nas dziko…” ( Opowieści o rekrutacji).

Po początkowej niezręczności i emocjach, żołnierze naprawdę żyli pośród bomb i kul. Od tego momentu każda strona książki staje się zapisem historycznym, śledzącym każdą kampanię, bitwę i miejsce. Dzięki temu czytelnicy poznają nigdy wcześniej nieopowiedziane historie żołnierzy z Bac Kan walczących o Cytadelę Quang Tri; kampanię Thuong Duc; kampanię Ho Chi Minha z 1975 roku – wyzwolenie Południa… Wojna jest z natury okrutna, a każdy fragment wspomnień wojennych jest pełen okrucieństwa i tragedii w takich utworach jak: „Nawiedzający”; „Pierwszy raz ranny”; „Niespodziewana strata”; „Towarzysze! Nie dajcie się zaskoczyć…”; „Sen żołnierza pilnującego drogi B40 na posterunku 383”…

W historycznym momencie 30 kwietnia 1975 roku młodzi żołnierze z prowincji Bac Kan opowiadali o swoich ogromnych emocjach: „Gdyby wówczas, z nabrzeża Nha Rong po drugiej stronie rzeki, nasz prezydent Ho Chi Minh nie pogodził się z losem narodu pod obcymi rządami i nie przemierzył całego świata, aby znaleźć sposób na odzyskanie niepodległości i wolności dla narodu, to jego potomkowie również nie zaakceptowaliby tego cierpienia”.

„Droga do wyzwolenia to dopiero połowa drogi”.

Połowa mojego ciała nadal znajdowała się w wrzącej wodzie.

Jednego ciała nie można podzielić na dwie części.

„Ogień miecza nie jest w stanie przeciąć gór i rzek”.

(Tố Hữu)

Przez pokolenia podążali jeden za drugim, poświęcając krew i życie, by odzyskać połowę kraju... A dziś, właśnie tutaj, nad tą rzeką, z pozycji kapitanów, żołnierze dumnie stoją na dziobie okrętu wojennego wielkości wielopiętrowego budynku, patrząc na malowniczą rzekę i mówiąc: „Wujku Ho! Kraj jest teraz zjednoczony...”

(Decyzja podjęta w ostatniej chwili)

Idźcie na wojnę!

„Był wściekły i podniósł głowę, żeby ruszyć do walki”.

Popieram Cię całym sercem i zdecydowanie.

Zostawmy na razie na boku związki romantyczne i randki.

"Załóżcie bagaże i udajcie się na miejsce zbiórki..."

(Dołączenie do wojska)

To pierwsze wersy zbioru poezji w języku tay „Khun tang tuc slac” (w tłumaczeniu: Wyruszając na walkę z wrogiem). Księgę przepisał weteran Ha Thiem Thuong na podstawie swojego dziennika z pola bitwy.

Pan Thuong urodził się w 1928 roku. Od najmłodszych lat uwielbiał naukę i marzył o zostaniu pisarzem. Na początku 1948 roku młody mężczyzna z grupy etnicznej Tay zgłosił się na ochotnika do wojska. W swojej jednostce był jednym z niewielu ludzi umiejących czytać i pisać, więc został zatrudniony jako urzędnik ds. uzbrojenia. Od tego czasu zaangażował się w działalność propagandową. Początkowo tłumaczył wiersze prezydenta Ho Chi Minha na język Tay, następnie pisał hasła i zapisywał informacje o walkach oporu. To dało mu materiał do prowadzenia dziennika z pola bitwy.

W 1968 roku otrzymał rozkaz poprowadzenia wojsk na południowe pole bitwy. Po praktycznych doświadczeniach w marszu, weteran Ha Thiem Thuong zaczął pisać w swoim dzienniku. Skrupulatnie opisywał w swoich wierszach dni „treningu”, „wyjazdu” i „powitania wojsk”. Ponieważ był świadkiem i doświadczył tych wydarzeń na własnej skórze, wiele jego wierszy pozwala czytelnikom zrozumieć trudy i bohaterskie poświęcenia poprzedniego pokolenia. Po powrocie do pracy na Północy kontynuował pisanie wierszy o ważnych wydarzeniach naszej wojny oporu. Historyczne kamienie milowe, takie jak „Kampania na Wyżynach Centralnych”, „Kampania Hue Da Nang” i „Kampania Ho Chi Minha”, zostały opisane i uwiecznione w wierszach przepełnionych dumą narodową.

Być może jest to jeden z nielicznych zbiorów wierszy w języku tay, napisanych na polu bitwy w południowym Wietnamie, podczas wojny oporu przeciwko USA. W charakterze pamiętnika wojennego, 36 wierszy zostało ukończonych przez weterana Ha Thiem Thuonga w ciągu 10 lat. Spośród nich najżywiej zapamiętał wiersz „Całkowite zwycięstwo Wietnamu”.

Powiedział, że wszyscy byli spięci, wpatrzeni w telefon, gotowi chwycić za długopis i papier, gdy tylko zadzwonił, słuchając instrukcji dowódcy i tego, co trzeba było nagrać. Słysząc głos dowódcy, niemal krzyczącego „Całkowite zwycięstwo Wietnamu”, powtarzany w kółko, czuł mieszaninę szczęścia i drżenia, trzymając długopis – doprawdy niezwykłe uczucie. Później on i wszyscy inni otrzymali rozkaz zebrania wszystkich starych transparentów, haseł i brezentu, wyczyszczenia ich i napisania tylko czterech słów „Całkowite zwycięstwo Wietnamu”, które miały zostać powieszone następnego dnia. I tak, owego historycznego 30 kwietnia, wziąłem długopis do ręki i napisałem:

„Wieści o wielkim zwycięstwie rozeszły się echem zewsząd”.

Całkowite zwycięstwo! Wietnam odniósł całkowite zwycięstwo…

Szkoda, że ​​wujek Ho tu nie jest.

Trzydzieści wiosen, ta wiosna dobiegła końca…”

(Wietnam odniósł całkowite zwycięstwo)

W 2018 roku autor zbioru poezji „Khửn tàng tức slấc” poświęcił cały swój wysiłek na przetłumaczenie go na standardowy język wietnamski, mając nadzieję na zachowanie go dla przyszłych pokoleń. „Życiowe marzenie” tego weterana spełniło się, ponieważ Wydawnictwo Narodowe Kultury wznowiło książkę w dwujęzycznej wersji tay-wietnamskiej.

Zamykając każdą książkę o wojnie napisaną w czasie pokoju, wielu czytelników, tak jak my, z pewnością poczuje płomień dumy rozpalający się w ich sercach z powodu pokolenia dzielnych i niezłomnych przodków. Pozwólcie, że zakończę ten artykuł kilkoma słowami zachęty: „…Wartość każdej chwili przeżytej w pokoju została zamieniona na krew i kości niezliczonych wybitnych synów i córek: Nie pozwólcie, aby krew przelana od tamtych dni poszła na marne! Ci, którzy cenią każdą chwilę pokoju w teraźniejszości, dołożą wszelkich starań, aby uniknąć ponownego przelania krwi swoich bliźnich! Jeśli nie pamiętamy o tym, jak możemy być godni tej ofiary?” (fragment artykułu „Cena zwycięstwa” w książce „Żołnierze Bac Kan: Czas rozlewu krwi”).

Bich Phuong

Źródło: https://baobackan.vn/ky-uc-nguoi-linh-giua-hoa-binh-post70572.html