Ludzie Dao z Luong Thinh zachowują swoją tożsamość kulturową.

Dziś gmina Luong Thinh przyozdabia się nową szatą dobrobytu i dostatku, a także tradycyjnym pięknem, które tutejsi przedstawiciele grupy etnicznej Dao cenią jak skarby. Szczególnie w wioskach Vuc Tron i Khe Lua pismo Dao Nôm, modlitwy i święte rytuały są nadal przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Wioska Vực Tròn liczy 93 gospodarstwa domowe, z czego 85 zamieszkuje lud Dao Quần Chẹt. Łatwo tu dostrzec starszych ludzi tkających klatki dla kurczaków, kobiety w strojach w kolorze indygo zwinnie pracujące przy krosnach oraz dzieci z radością uczęszczające na lekcje pisma Dao Nôm.

Dyskusja na temat zachowania lokalnej kultury nie może obyć się bez rzemieślnika Trieu Quy Tin, który odegrał kluczową rolę w zachowaniu języka, pisma i zwyczajów grupy etnicznej Dao Quan Chet.

W swoim prostym, lecz schludnym domu na palach, rzemieślnik Trieu Quy Tin starannie przewraca strony starożytnych ksiąg. Eleganckie, płynne pismo Dao Nôm przypomina podziemne strumienie w górach, ciche, ale pełne życia.

Z błyszczącymi oczami za białymi okularami, opowiedział o swojej drodze do zachowania dziedzictwa etnicznego: „W 2000 roku miałem szczęście spotkać pana Ly Tien Tho w wiosce Khe Lua. Jest on żywą skarbnicą języka i systemu pisma Dao Quan Chet. Byłem zafascynowany jego naukami. Później wziąłem nawet udział w kursie języka Dao na Uniwersytecie Hong Duc ( Thanh Hoa ), aby pogłębić swoją wiedzę”.

Zatrzymując się, pan Tin delikatnie gładził strony książki szczupłą dłonią, jego oczy były odległe, lecz ciepłe. Dzięki tej pasji stał się „pochodnią” rozświetlającą wiedzę i miłość do kultury narodowej wśród młodego pokolenia.

Otworzył klasę nauki pisma Dao Nôm w swoim domu, pilnie ucząc każdego znaku, wymowy, czytania, a nawet sposobu wykonywania tradycyjnych rytuałów.

Pan Trieu Duc Ha, uczeń pana Tin, powiedział: „Nauka pisma Dao Nôm i tradycyjnych rytuałów wcale nie jest łatwa. Chociaż mówię płynnie językiem Dao, nauczenie się pisma i zrozumienie modlitw wymaga wytrwałości i autentycznej pasji. Ale dzięki panu Tinowi mogłem docenić piękno i głębię mojej kultury etnicznej”.

Oprócz nauczania czytania i pisania, rzemieślnik Trieu Quy Tin kopiował i kompilował starożytne księgi, w tym dziewięciotomowy zbiór materiałów dotyczących nauczania wietnamskiego pisma Dao Nôm, który został zatwierdzony i szeroko rozpowszechniony przez Ludowy Komitet Prowincji Thanh Hoa. Księgi te nie tylko utrwalają wiedzę, ale także odzwierciedlają jego pasję i troskę o trwałe zachowanie kultury Dao.

Oprócz rzemieślnika Trieu Quy Tin, w wiosce Khe Lua w gminie Luong Thinh, płonie jeszcze jeden „płomień”: rzemieślnik Trieu Tai Thang – wybitny uczeń pana Trieu Quy Tin. W swoim drewnianym domu, pachnącym kadzidłem, pan Thang przegląda stare zapiski, starożytne wiersze i modlitwy zapisane pismem Dao Nôm.

Jego głos był powolny i rozważny: „Kultura narodowa to nie tylko język, obyczaje i tradycje, ale także dusza i istota naszych rytuałów i obyczajów. Uważam, że nauka i nauczanie tych rytuałów to wielka odpowiedzialność”.

Dzięki wiedzy zgromadzonej od starszych i pasji badawczej, pan Thang stał się „mistrzem” w ważnych rytuałach, takich jak: ceremonie inicjacyjne, ceremonie kultu grobów, ceremonie kultu przodków i tańce noworoczne… Ludzie ufają mu i polegają na nim we wszystkich ważnych sprawach. W 2024 roku został uhonorowany tytułem Twórcy Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego na szczeblu prowincji, nadanym przez Przewodniczącego Ludowego Komitetu prowincji Yen Bai (dawniej).

Pan Thang nie tylko trzymał to w tajemnicy, ale także aktywnie otwierał lekcje pisma Dao Nôm i przekazywał rytuały młodzieży w gminie. W księżycowe noce, przy ognisku w domu na palach, zarówno starsi, jak i młodzi uczyli się pisma i słuchali, jak opowiada stare historie. Język Dao rozbrzmiewał nocą niczym muzyka gór i lasów, jednocześnie prosta i święta.

Dzięki tym wytrwałym wysiłkom, w wioskach Vuc Tron i Khe Lua język Dao jest używany nie tylko w codziennej komunikacji, ale także rezonuje na wiejskich spotkaniach i festiwalach. Lekcje pisma Dao Nôm odbywają się regularnie co roku, w każdym kursie uczestniczą dziesiątki uczniów w różnym wieku. Życie materialne i duchowe tutejszych mieszkańców stale się poprawia.

Do tej pory 100% gospodarstw domowych w Vuc Tron uzyskało tytuł „Rodziny Zaawansowanej Kulturowo”, ze średnim dochodem na mieszkańca wynoszącym 55 milionów VND rocznie; w 2023 roku wioska została uznana za „Wzorcową Nową Wioskę Wiejską”. Co ciekawe, podczas świąt, wesel i pogrzebów, lud Dao z Luong Thinh stopniowo eliminował przestarzałe zwyczaje. Zamiast tego stawiają na prostotę i powagę, zachowując jednocześnie silną tożsamość etniczną. Tradycyjne rytuały są przywracane zgodnie z ich pozytywnym i humanistycznym duchem.

Tylko odwiedzając Luong Thinh można w pełni zrozumieć powiedzenie: „Dopóki naród istnieje, kultura istnieje; dopóki kultura istnieje, naród przetrwa”. Pomimo zmian czasów, płomień zachowania tożsamości narodowej wciąż jasno tu płonie.

Rzemieślnicy Trieu Quy Tin, Trieu Tai Thang i lud Dao wciąż pilnie zbierają i oświetlają istotę swojej kultury etnicznej, przekazując ją młodszemu pokoleniu. Nie tylko zachowują swój język, pismo i rytuały, ale także dumę i szacunek do samego siebie.

Źródło: https://baolaocai.vn/nguoi-dao-luong-thinh-giu-gin-ban-sac-post648913.html