Wzruszające listy wysłane do Truong Sa

NDO - W kwietniu tego roku, pośród obchodów 50. rocznicy wyzwolenia Wietnamu Południowego i zjednoczenia kraju (30 kwietnia 1975 r. - 30 kwietnia 2025 r.) oraz 50. rocznicy wyzwolenia archipelagu Truong Sa, wciąż pojawiają się ręcznie pisane listy od studentów z kontynentu, wysyłane na odległe wyspy w celu zapytania o sytuację żołnierzy marynarki wojennej i dodania im otuchy...

We współczesnym świecie, gdzie króluje technologia cyfrowa , a informacje można przesyłać błyskawicznie, odręczne listy stają się coraz rzadsze. Jednak dla żołnierzy marynarki wojennej, którzy pełnią służbę dzień i noc na otwartym morzu, odręczne listy od studentów z kontynentu pozostają bezcennym darem.

Starannie napisane słowa na stronie niosą ze sobą czyste emocje i szczere ciepło, przekazywane w każdym zdaniu. Dla żołnierzy na odległych wyspach każdy odręcznie napisany list to słowo otuchy, miła niespodzianka, odzwierciedlająca głęboką i trwałą więź między frontem a żołnierzami – gdzie miłość do ojczyzny zawsze wyraża się poprzez najprostsze rzeczy.

Uczniowie bardzo lubią pisać i ozdabiać listy oraz kartki z pozdrowieniami, które wysyłają żołnierzom.

Zwracając uwagę na ojczyste wyspy i morza, z okazji 50. rocznicy wyzwolenia archipelagu Truong Sa, wiele szkół w całym kraju przeprowadziło praktyczne zajęcia, aby uczyć uczniów patriotyzmu i świadomości suwerenności terytorialnej. Jednym z olśniewających przykładów jest Szkoła Podstawowa Ninh Van w mieście Hoa Lu w prowincji Ninh Binh. Nauczycielka Dinh Thi Ngoc, przewodnicząca Związku Młodzieży, dyskretnie zasiała ziarno miłości na każdej stronie zeszytów swoich uczniów.

Dla żołnierzy stacjonujących na odległych wyspach jest to nieoceniony dar podnoszący morale.

Pani Ngoc zachęcała uczniów do pisania odręcznych listów do żołnierzy marynarki wojennej służących w Truong Sa. Początkowo była to jedynie drobna aktywność w ramach zajęć pozalekcyjnych, ale później humanistyczna wartość odręcznych listów rozprzestrzeniła się po całej szkole. Nauczycielka i uczniowie dyskutowali i dzielili się swoimi przemyśleniami, a każda kreska pisma uczniów wydawała się pełna i miękka, starannie formowana przez ich drobne dłonie. Wszystko to niosło ze sobą niezwykle czyste i szczere emocje.

Każdy list zawierał pozdrowienia i wiadomości, a dzieci ozdobiły go uroczymi rysunkami: jaskrawoczerwonym słońcem na błękitnym morzu, żołnierzem stojącym na straży i dumnie powiewającą na falach flagą narodową. Niektóre dzieci starannie dodawały suszone kwiaty lub składały listy w kształty serc lub kwiatowe wzory.

Nauczyciel dokładnie sprawdzał każdy list przed wysłaniem go na odległą wyspę.

Za każdym dziecięcym pociągnięciem pióra kryje się całe niebo dzieciństwa wypełnione miłością i ekscytacją. Oprócz listów, dzieci dołączyły również rysunki, ręcznie robione pocztówki i proste, słodkie życzenia… Wszystkie zostały starannie zapakowane i wysłane grupami odwiedzającymi Truong Sa, które dzielnie stawiały czoła falom, by dotrzeć do żołnierzy na froncie.

Dzieląc się swoimi przemyśleniami na temat tej prostej, a zarazem znaczącej aktywności, nauczycielka Dinh Thi Ngoc powiedziała: „Jako osoba pracująca ze Związkiem Młodzieży, zawsze zależało mi na tym, aby miłość do ojczyzny nie ograniczała się tylko do książek, ale aby dzieci czuły ją w swoich sercach. Pisanie odręcznych listów to drobiazg, ale wierzę, że to sposób na nawiązanie kontaktu z żołnierzami, którzy w milczeniu poświęcają swoje osobiste szczęście dla pokoju w kraju. Czytając ich niewinne pismo i szczere życzenia, byłam głęboko poruszona. Są jeszcze młodzi i nie do końca rozumieją ideę suwerenności morskiej, ale ich uczucia są bardzo szczere. Wierzę, że te proste rzeczy pozostaną z nimi przez całą ich drogę do dorosłości”.

To małe osiągnięcie, ale sprawia, że ​​dzieci są bardzo dumne.

Każdego roku, podczas świąt lub ważnych rocznic narodowych, grupy i kluby poświęcone morzu i wyspom zbierają setki, a nawet tysiące ręcznie pisanych listów z całego kraju i wysyłają je do Truong Sa oraz na peron DK1. Osoby odpowiedzialne za zbieranie, pakowanie i wysyłanie tych listów są zawsze wzruszone i ostrożne, ponieważ rozumieją, że każdy list to bicie serca niewinnych serc tęskniących za morzem i wyspami – najdelikatniejsze, a zarazem najpotężniejsze duchowe połączenie.

Listy są źródłem wsparcia moralnego i zachęty dla każdego żołnierza.

Odręczne listy z kontynentu są zawsze cenione przez żołnierzy marynarki wojennej i czytane bezustannie. Wielu żołnierzy uważa je za cenne dary pośród wzburzonego morza i słonych wiatrów. Niektórzy żołnierze starannie składają listy i wkładają je do kieszeni na piersi; inni wkładają je do notesów, od czasu do czasu otwierając je, by przeczytać, odnajdując ciepło w sercach po długich nocnych zmianach na morzu; niektóre jednostki robią nawet ramki do wieszania listów w pokoju wspólnym, aby każdy, kto przechodzień, mógł zatrzymać się na chwilę, przeczytać fragment listu dziecka, podziwiać rysunki i poczuć spokój podczas długich dni spędzonych z dala od kontynentu.

Pismo dzieci jest pełne miłości.

Dla żołnierzy stacjonujących na odległych wyspach każdy list jest niczym miniaturowy fragment lądu, niosący w sobie miłość dzieci, obraz ojczyzny i cały naród, zawsze zwrócony ku morzu. Dlatego odręczne listy są zawsze cenione przez żołnierzy jako jedno z najpiękniejszych wspomnień z ich podróży na straży świętej suwerenności.

Radość żołnierzy marynarki wojennej czytających listy od studentów z kontynentu.

Przez wiele lat, zanim statek wypłynie z portu, przewodniczący Wietnamskiego Stowarzyszenia Morza i Wysp, Tran Vu Thanh, skrupulatnie sprawdza pudła z odręcznymi listami od studentów z całego kraju, aby upewnić się, że są w dobrym stanie. Służąc jako „gołąb pocztowy” przez ponad 10 lat, doskonale rozumie misję przekazywania żołnierzom zaufania kontynentu i nie potrafi nawet zliczyć, ile odręcznych listów dostarczył do Truong Sa…

Czytanie listów przy falach...

Opowiadając o tej podróży, Tran Vu Thanh powiedział: „Dla żołnierza to niezwykle bogaty świat duchowy. Pewnego razu młody żołnierz trzymał w ręku list, czytał go w kółko, a potem cicho powiedział do mnie: »Odkąd przybyłem na wyspę, nie widziałem rodziny, ale dzięki listom od dzieci czuję się jeszcze silniejszy«. Podczas tych podróży na odległe wyspy i platformy wiertnicze… to właśnie te pozornie drobne rzeczy, jak listy od dzieci, tworzą cudowną siłę duchową”.

Dla żołnierzy czytanie listów jest również częścią codziennej rutyny.

Minęło pół wieku od wyzwolenia Truong Sa, ale duch patriotyzmu i świadomość ochrony suwerenności morskiej wciąż rozpalają młode pokolenia. W dobie technologii cyfrowej proste, odręczne listy są sposobem na edukację o tradycyjnych wartościach, aktem podtrzymywania płomienia, aby Truong Sa było blisko, aby żołnierze na odległych wyspach zawsze czuli: kraj jest zjednoczony, a miłość do ojczyzny zaczyna się na stronie, od czystych pociągnięć pióra ucznia.

Źródło: https://nhandan.vn/nhung-la-thu-xuc-dong-gui-truong-sa-post876220.html