Ci, którzy podtrzymują dziedzictwo pieśni ludowych Mongów.

- Pieśni ludowe Hmongów (Tú sỉ Na Miẻo) stanowią wyjątkową formę dziedzictwa kulturowego, zawierającą wartości w wielu aspektach: muzyka, język, zwyczaje i tradycje życia codziennego, pracy i produkcji... Pieśni ludowe są głosem ludu Hmong żyjącego w wysokich górach, opowiadającym o życiu i pięknych aspiracjach miłosnych; uczuciach, moralności rodziny i wsi... We współczesnej gminie Đoàn Kết Hmongowie zawsze dbają o zachowanie cennego dziedzictwa pieśni ludowych swojej grupy etnicznej, w tym niektórych znanych rzemieślników.

Pani Trinh Thi Nhinh i pani Trinh Thi Khen (druga i trzecia od prawej) w grupie śpiewającej Tu Si Na Mieo w Khuoi Lam.

Pieśni ludowe Hmongów to zbiorowe dzieło ludzi, przekazywane z pokolenia na pokolenie. W przeciwieństwie do grup etnicznych Tay, Nung, Cao Lan i San Chi, których teksty pieśni ludowych są zazwyczaj pisane siedmiosylabowymi wersami, pieśni ludowe Hmongów to krótkie, pięciosylabowe wiersze.

Należą do nich liryczne pieśni miłosne między mężczyznami i kobietami, pieśni o życiu codziennym i pracy, pieśni moralne dla dzieci, kołysanki i pieśni obrzędowe… Ludowe pieśni Mong obejmują również pieśni z nowymi tekstami śpiewane do tradycyjnych melodii ludowych. To cenne niematerialne dziedzictwo kulturowe jest nadal wyraźnie zachowane w gminie Doan Ket – obszarze o największej koncentracji Czarnych Mongów w prowincji. Tutaj chłopcy nadal pasjonują się wytwarzaniem fletów bambusowych, a zarówno młodzi, jak i starzy uwielbiają śpiewać pieśni ludowe, grać na fletach i grać na rogach liściowych… We wsiach mężczyźni i kobiety śpiewają pieśni z odpowiedzią i pieśni miłosne w księżycowe noce, podczas festiwali, świąt, ceremonii ślubnych, pogrzebów i parapetówek… Obecnie w gminie działa klub zachowania kultury etnicznej Mong, liczący około 50 członków.

Jako miłośniczka ludowych pieśni Hmongów, pani Trinh Thi Nhinh (60 lat) z Khuoi Lam w gminie Doan Ket, szczególnie lubi grać na flecie i rogu liściowym. Na prostym, samodzielnie wykonanym, czterootworowym flecie bambusowym potrafi zagrać wiele melodii, akompaniując pieśniom Hmongów Tu Si Na Mieo, wydobywając czyste i melodyjne dźwięki. Dla Hmongów róg liściowy jest serdecznym wezwaniem do przyjaciela, sekretnym spotkaniem młodych mężczyzn i kobiet; wyraża radość lub cichą melancholię osób starszych... Pani Nhinh potrafi umiejętnie używać rogu liściowego do przekazywania tych różnych emocji. Dźwięki fletu i rogu liściowego rozbrzmiewają echem po górach niczym echa ich korzeni, co jest naprawdę imponującą cechą kulturową ludu Hmong zamieszkującego wyżyny Doan Ket.

Od najmłodszych lat Trinh Thi Khen, kobieta z plemienia Mong (urodzona w 1968 roku) z Khuoi Lam, słuchała kołysanek i pieśni ludowych śpiewanych przez dziadków i rodziców. Z pasją dbała o zachowanie dziedzictwa kulturowego swojej grupy etnicznej. W wolnym czasie wraz z synem skrupulatnie przepisywała teksty tych pieśni do zeszytów i tłumaczyła je na język ojczysty. Ponadto, z uwagą i uwagą przepisywała teksty pieśni ludowych krążących w jej okolicy, aby wykonywać je podczas wydarzeń kulturalnych, ucząc ich innych i przekazując swoim potomkom.

W 2024 roku, na prośbę Departamentu Kultury, Sportu i Turystyki, pani Trinh Thi Khen, pani Trinh Thi Nhinh i kilka innych osób współpracowało z urzędnikami departamentu, aby zebrać i przetłumaczyć teksty pieśni ludowych gromadzonych i nagrywanych przez wiele lat, w celu badań, ochrony i promocji dziedzictwa pieśni ludowych ludu Mong. Pod koniec 2024 roku Departament Kultury, Sportu i Turystyki ukończył i opublikował książkę „Pieśni ludowe Nha Mieo Czarnego Ludu Mong w dystrykcie Trang Dinh w prowincji Lang Son”. 300-stronicowa książka zawiera 33 pieśni mongijskie przetłumaczone na język wietnamski. Zasadniczo znane i popularne pieśni ludowe z Doan Ket zostały kompleksowo zebrane. Jest to cenne źródło informacji dla badań nad etnologią, literaturą i kulturą ludową ludu Mong w ogóle, a Czarnych Mongów w Lang Son w szczególności. 23 grudnia 2025 roku autorzy książki otrzymali Nagrodę Zachęty (w dziedzinie Badań – Krytyki Teoretycznej, Sztuki Ludowej) podczas pierwszej edycji Nagrody Literatury i Sztuki Prowincji Lang Son – 2025, przyznawanej przez Prowincjonalny Komitet Ludowy. Członek zespołu opracowującego książkę, pan Do Tri Tu, urzędnik Departamentu Kultury, Sportu i Turystyki, stwierdził: „Stworzenie książki napisanej w języku ojczystym najmniejszej grupy etnicznej w prowincji, zamieszkującej odległy i odizolowany obszar, było bardzo trudnym zadaniem. W procesie kompilacji Departament Kultury, Sportu i Turystyki otrzymał entuzjastyczną i aktywną pomoc od grupy rzemieślników z Khuoi Lam. Nie tylko dostarczyli oni teksty w języku mong, ale także przetłumaczyli i zredagowali tekst, aby uzyskać jak najbardziej satysfakcjonujące i doskonałe tłumaczenia”.

Jako osoby posiadające bogatą wiedzę na temat pieśni ludowych Hmongów, ci rzemieślnicy są często zapraszani do udziału w konkursach i występach organizowanych przez sektor kultury i organizacje masowe; w festiwalach i wydarzeniach kulturalnych grup etnicznych w prowincji i poza nią; oraz do udziału w lokalnych wydarzeniach politycznych . Są również pionierami w nauczaniu śpiewu ludowego, gry na flecie i rogu liściowym w społeczności Hmongów, służąc przybyszom z daleka, którzy przybywają, aby poznać ich kulturę. Trwała i wciąż błyszcząca kultura Hmongów oraz niezmiennie dźwięczna melodia Tú sỉ Na Miẻo w znacznej mierze zawdzięczają swój sukces tym, którzy są głęboko zaangażowani w zachowanie swojej kultury etnicznej.

Źródło: https://baolangson.vn/nhung-nguoi-luu-giu-von-dan-ca-mong-xu-lang-5069718.html