Wietnamskie piosenki miłosne od dawna urzekają rzesze fanów. Wśród wielu urzekających piosenek miłosnych, znajdują się znane utwory, które subtelnie przywołują obrazy kobiet z długimi włosami.
Ciemne włosy młodości
Młodość życia człowieka wyraźnie odzwierciedla się w jego włosach. Dla kompozytora Van Phunga włosy dziewczyny są jak delikatny strumień, którego poszukuje: „Aby znaleźć kołyszącą się zieloną wierzbę / Lub strumień włosów na jej ramionach”. Ten strumień włosów jest tak delikatny, że natura nie może się z nim równać („Strumień włosów”).
Piosenka „Spring Girl” z muzyką Tu Vu i słowami Nguyen Binh w piękny i poetycki sposób opisuje młodzieńcze włosy dziewczyny w jej najlepszych latach: „Osiemnaście wiosen przepływa przez jej włosy”.
W innej bardzo znanej piosence kompozytora Hoang Thi Tho, „Stare drogi, stare ścieżki”, w tekście subtelnie nawiązuje się do zielonych włosów dziewczyny: „Stare drogi, stare ścieżki, oto moja dziewczyna o zielonych włosach powiewających sennie”.
A oto inny przykład: włosy siedemnastoletniej dziewczyny, które stały się tematem piosenki „Purple Flowers of Yesteryear” kompozytora Huu Xuana: „Właśnie skończyła siedemnaście lat / Jej włosy sięgały ledwie do ramion”. Słuchając ponownie piosenek miłosnych skomponowanych przez muzyka Trịnh Công Sơn, słuchacze zdają sobie sprawę, że nasz utalentowany muzyk włączył do swoich kompozycji wiele różnych obrazów i uczuć dotyczących włosów kobiet: Calling the Four Seasons („Och! Twoje długie włosy w mitycznej nocy”), Sad Stone Age („Róża przypięta do twoich włosów jak chmura”, „Niebo wciąż tworzy chmury, chmury dryfują bez celu / Twoje włosy płynące, dryfujące szybko, szybko”), Lulling us do smutku („Które włosy są wciąż zielone, dając nam odrobinę niewinności”), Watching the Autumns Pass („Nadszedł jesienny wiatr, purpurowy zmierzch rozprzestrzenia się na chodniku / A wiatr całuje twoje zaprzysiężone włosy, a potem jesień odlatuje”), Jak latająca czapla („Wiatr będzie się radował, ponieważ twoje włosy fruwają / pozwalając chmurom dąsać się i zasypiać na twoich ramionach”), The fadeing the Autumn Leaf („Budząc się wieczorem, siadając i obejmując twoje długie włosy”), Jaki wiek ci pozostał ("Jaki wiek błąka się po mieście z włosami jak chmury"), Szkliste światło słoneczne ("Wnosząc światło słoneczne, by smutek wniknął w twoje włosy")...
Kompozytor Ngo Thuy Mien napisał również wiele piosenek o kobiecych włosach. Jedwabiste, falujące włosy, źródło inspiracji dla poezji i muzyki, pojawiły się w piosence miłosnej „Giang Ngoc”: „Twoje pięciopalczaste dłonie wciąż są dumne / Twoje włosy wciąż spływają jak chmury, twoje policzki i usta są różowe” oraz w piosence miłosnej „June Rain”: „Twoje włosy są tak miękkie, że nie tęsknię za wiosną”.
Włosy dziewczyny były kiedyś postrzegane jako bujne, żywe, piękne i gładkie jak zielone pola ryżowe. Piosenka „Homeland Love” (muzyka: Dan Tho, słowa: Phan Lac Tuyen) zawiera następujące wersy: „Wracam do małej wioski. Czeka w cieniu palmy kokosowej / Popołudniowe słońce oświetla jej włosy, prosta miłość do ojczyzny / Jej wioska jest biedna, z białym piaskiem, a jej włosy niczym zielony ryż”.
Czas płynie razem z włosami.
Zgodnie z naturalnym biegiem życia, ciemne, falujące włosy młodości z wiekiem zmieniają kolor. Kompozytor Tran Long An napisał prosty, bezpretensjonalny, a zarazem głęboko poruszający tekst o blaknących włosach swojej matki w piosence „Celebrating Mother's Birthday”: „Wiosną białe włosy matki fruwają / Jak wiatr, jak chmury przelatujące przez moje życie / Jak wiatr, jak chmury przelatujące przez czas”. Włosy starzejącej się matki zostały również przedstawione przez kompozytora Tuana Khanha w wiosennej piosence pełnej radości i nadziei: „Tej wiosny życzymy naszej starszej matce radości w jej ogrodzie z mnóstwem kwiatów / Radości na rozległych polach, jej białe włosy są tak piękne” (The First Spring).
Kompozytor Ngo Thuy Mien napisał również o włosach z czasów, gdy młodość przeminęła: „Pewnego dnia te niegdyś zielone włosy siwieją” (Ostatnia piosenka miłosna). W utworze „Dust of Distant Love” kompozytor Trinh Cong Son również napisał słowa rozważające ludzkie życie: „Ile lat przeżyłem jako człowiek? / Nagle, pewnego popołudnia, moje włosy stały się białe jak wapno”.
Historie miłosne, które pozostają w pamięci
Być może dlatego, że włosy są tak ściśle związane z ludzkim życiem, opowieści o włosach i miłości, jaka się za nimi kryje, pozostają tak urzekające.
Kompozytor Pham The My napisał piosenkę miłosną „Cloudy Hair” z pięknym, romantycznym tekstem i płynną melodią, wywołującą wiele emocji: „Och, włosy zachmurzone, łagodnie płynące, ukołyszą melancholię / Nitki miłości uniesione wiatrem / Och, włosy zachmurzone, tak pachnące i upojne / Nasza miłość, wiecznie zielona jak włosy zachmurzone, nigdy się nie starzeje”. W „Pierwszej piosence miłosnej” kompozytor Vu Thanh An również napisał o słowach miłości, mając nadzieję, że miłość przyjdzie do tych w kwiecie wieku: „Jeśli kochamy się, niech to będzie w tych niewinnych dniach / Kiedy nasze oczy nie zbladły, kiedy nasze włosy się nie zmieniły”.
Istnieją smutne historie miłosne o ludziach, którzy mijają się na swojej drodze, a deszcz pozostawia po sobie wspomnienia i opóźniony ból: „Pamiętam jesień, gdy chmury zasłaniały drogę / Smutny deszcz, moje włosy były poplątane, a usta wilgotne” (Opóźniony ból - Ngo Thuy Mien).
Tutaj włosy ukochanej spływają do serca młodego mężczyzny, w początkach ich miłości, rodzący się romans jest wciąż nieśmiały i delikatny: „Twoje włosy spływają kaskadami po twoich małych ramionach / Jaki wodospad spływa przez moje serce?” (Golden Butterfly Tree - muzyka: Nguyen Ngoc Thien, słowa: Nguyen Thai Duong).
Nieznajomy, nie mogąc zapomnieć mglistego górskiego miasteczka, z miękkich włosów dziewczyny: „Dziękuję ci, miasto, w którym jesteś / Dziękuję za twoje miękkie włosy” (Something to Remember - muzyka: Pham Duy - słowa: Vu Huu Dinh).
Hanoi, z jego ulicami, rzędami drzew, pachnącymi kwiatami, kochankami czekającymi na siebie w deszczu i niezliczonymi wspomnieniami, które poruszają serce: „Och, moja droga, ulice Hanoi/... Opustoszała droga szumi lekkim deszczem/ Ktoś na kogoś czeka, włosy spływają po miękkich ramionach” (Och, moja droga! Ulice Hanoi - muzyka: Phu Quang, słowa: Phan Vu).
Podobnie jak w wielu innych piosenkach, w których włosy przybierają różne formy, zmieniając się z czasem, pod wpływem bardzo osobistych spostrzeżeń muzyków i poetów.
Włosy kiedyś powiewały jak obłoki, a potem siwieją. Utrzymanie niezachwianej miłości, nawet gdy czas ucieka, pozostaje marzeniem wielu. Ukryte w miłosnych piosenkach włosy, jakkolwiek by one dziś nie były, wciąż mogą opowiadać historie miłosne tych, którzy kiedyś doświadczyli młodości.
Źródło
Komentarz (0)