
บ้านหลังนี้เต็มไปด้วยความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน - ภาพ: ผู้เขียนเป็นผู้จัดหาให้
สำหรับฉัน ดินแดนแห่งความทรงจำนั้นถูกเก็บรักษาไว้ในบ้านเก่าทรุดโทรมหลังนั้น สถานที่ที่เคยเป็นที่พักพิงในวัยเด็กที่เต็มไปด้วยแสงแดดและสายลม และเป็นที่ที่ฉันได้ฝ่าฟันพายุแห่งครอบครัวใหญ่ของเรา
เมื่อนึกถึงบ้าน ภาพแรกที่ผุดขึ้นมาในใจไม่ใช่ผนังปูนฉาบ แต่เป็นโรงโม่หินที่มุมห้องครัว โรงโม่หินนั้นดูเหมือนจะกลายเป็นสมาชิกเงียบๆ ของครอบครัว ที่ผูกพันกันอย่างใกล้ชิดมาหลายชั่วอายุคน
พื้นผิวหินสีเทาเรียบเนียน แม้จะเย็นเมื่อสัมผัส แต่ก็เปี่ยมไปด้วยพลังแห่งการทำเส้นก๋วยเตี๋ยวแบบดั้งเดิม ฉันจำช่วงเช้าตรู่เหล่านั้นได้อย่างชัดเจน เมื่อบริเวณทะเลสาบตามเกียงทั้งหมดยังคงปกคลุมไปด้วยหมอกจางๆ และเสียง "ครึกครัก" เป็นจังหวะของโรงโม่หินเริ่มดังก้อง มันเป็นเสียงที่ปลุกรุ่งอรุณ เสียงนาฬิกาปลุกสำหรับพวกเราเด็กๆ
เพื่อให้ได้เส้นก๋วยเตี๋ยวข้าวที่เนียนนุ่ม ละเอียด และโปร่งใสเหล่านั้น แม่ของฉันต้องตื่นก่อนรุ่งสาง แต่ละกำมือของข้าวจะถูกแช่อย่างระมัดระวัง จากนั้นก็หมุนอย่างเป็นจังหวะในครกหินด้วยมือของเธอ จนได้แป้งสีขาวบริสุทธิ์และเนียนนุ่ม
เมื่อมองดูแป้งไหลลงมา ฉันนึกภาพว่ามันคือน้ำนมหวานจากผืนดิน ที่ได้รับการบำรุงเลี้ยงอย่างพิถีพิถันด้วยความเหนื่อยยากและอุตสาหะของแม่และยายของฉัน มือของบรรดาผู้หญิงในบ้านไม่เคยปราศจากกลิ่นแป้งข้าวเจ้า นิ้วมือที่หยาบกร้านของพวกเธอนั้นชำนาญอย่างเหลือเชื่อในการเกลี่ยแป้งเป็นแผ่นบางๆ บนผ้าที่ขึงตึง
มีหลายคืนที่ทั้งครอบครัวนอนดึก พ่อคอยก่อไฟ แม่กับยายผลัดกันทอดแพนเค้ก ส่วนฉันและพี่น้องก็ช่วยกันปั้นแพนเค้กและจัดเรียงใส่ตะกร้า
มีบางครั้งที่เราง่วงนอนมากจนตาแทบจะปรกตา บางคนงีบหลับไปซบไหล่ของอีกคน แต่ทันทีที่ได้ยินพ่อเล่าเรื่องตลกข้างเตาผิง หรือแม่สัญญาว่า "หลังจากช่วงนี้ แม่จะซื้อชุดใหม่ให้พวกเธอทุกคน" พวกเราก็จะตื่นเต็มที่อีกครั้ง
ทะเลสาบตัมเจียงใน เมืองเว้ มีความสงบเงียบตามธรรมชาติ แต่ในช่วงฤดูน้ำท่วมกลับมีสภาพอากาศที่รุนแรงอย่างเหลือเชื่อ ฉันจำวันเหล่านั้นได้ดี วันที่ฝนตกไม่หยุด น้ำในทะเลสาบสูงเกือบถึงขอบประตูบ้าน ลมพัดหวีดหวิวผ่านรอยแตกทุกแห่งบนหลังคากระเบื้องของบ้านหลังเล็กๆ ของเรา
ท่ามกลางความหนาวเหน็บของภาคกลางของเวียดนาม ครัวเล็กๆ ที่มีเตาสำหรับทำขนมข้าวกลายเป็นที่พักพิงอันอบอุ่น พวกเรา—เด็กๆ ในยุคนั้น—ไม่มีอะไรที่รักมากไปกว่าการนั่งใกล้ๆ เท้าของแม่ สูดดมกลิ่นควันจากครัวที่ผสมผสานกับกลิ่นหอมของแป้งข้าวเจ้าที่กำลังสุก
เสียงฟืนแตกเปาะแปะ และไอน้ำที่ลอยขึ้นมาบดบังใบหน้าที่วิตกกังวลซึ่งบอบช้ำจากพายุ ณ ที่นั่นเอง เราได้เรียนรู้บทเรียนเรื่องความเข้มแข็ง: ไม่ว่าคลื่นภายนอกจะรุนแรงเพียงใด ไม่ว่าชีวิตจะผันผวนแค่ไหน ไฟในครัวก็ต้องยังคงลุกโชน แป้งก็ต้องยังคงไหล และรอยยิ้มก็ต้องยังคงประดับอยู่บนริมฝีปากของเรา
วัยเด็กของเราผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมากมาย วันที่ไปโรงเรียนด้วยเท้าเปื้อนโคลน คืนที่ต้องอยู่กับแม่เฝ้าดูแลหม้อปรุงอาหาร บ้านชั้นเดียวหลังเล็กๆ นั้น แม้จะคับแคบ แต่ก็ไม่เคยขาดเสียงหัวเราะและความอบอุ่นเลย
ที่นี่เป็นพยานถึงการเติบโตของสมาชิกแต่ละคน เป็นสถานที่ที่ความใฝ่ฝันของเยาวชนที่จะก้าวไปไกลสุดขอบมหาสมุทรถูกเก็บรักษาไว้ และยังเป็นที่พึ่งพิงทางใจของเราเมื่อใดก็ตามที่เราเหนื่อยล้า

ช่วงเวลาอันสงบสุขริมทะเลสาบตามเจียง - ภาพประกอบ
ฤดูหนาวผ่านพ้นไปในที่สุด เปิดทางให้แสงแดดสีทองของฤดูใบไม้ผลิแผ่กระจายไปทั่วทะเลสาบ ฤดูใบไม้ผลิในเมืองเว้ นำมาซึ่งเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ ทั้งความสงบและความมีชีวิตชีวา สำหรับครอบครัวที่ทำก๋วยเตี๋ยวห่อใบตองขาย เทศกาลตรุษจีน (ปีใหม่ตามปฏิทินจันทรคติ) ไม่ใช่แค่ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อน แต่เป็นโอกาสที่จะแบ่งปันความสุขผ่านของขวัญแบบเรียบง่ายและดั้งเดิมจากชนบท ในช่วงหลายวันก่อนถึงเทศกาลตรุษจีน บ้านเรือนจะคึกคักกว่าที่เคย เสียงของโรงสีหินดูร่าเริงและเร่งรีบมากขึ้นเพื่อตอบสนองคำสั่งซื้อของชาวบ้านที่ฉลองเทศกาลตรุษจีน
ในช่วงวันส่งท้ายปีเก่าหรือวันแรก ๆ ของปีใหม่ ไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่ไหน ไม่ว่าเราจะยุ่งแค่ไหนในเมือง เราก็มักจะหาทางกลับมายังบ้านอันเป็นที่รักและแสนเรียบง่ายแห่งนี้เสมอ
พวกเรามารวมตัวกันรอบโต๊ะอาหารค่ำในวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ที่นั่นมีเส้นก๋วยเตี๋ยวข้าวขาวสะอาดวางเรียงอย่างสวยงามเคียงข้างชามน้ำจิ้มปลาที่มีรสชาติเข้มข้น หอมกลิ่นทะเล ในเวลานั้น พวกเราเล่าเรื่องราวความสำเร็จและความล้มเหลวของปีที่ผ่านมา พูดคุยถึงแผนการในอนาคต และมองไปยังครกหินที่ยังคงตั้งนิ่งเงียบอยู่ในมุมครัว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความเพียรพยายามและความจงรักภักดี
เมื่อเวลาผ่านไป คุณยายและคุณแม่ของฉันก็จากไป แต่ความทรงจำเกี่ยวกับช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกันข้างเตาผิงและโรงสีหินยังคงอยู่ครบถ้วนในบ้านชั้นเดียวอันเป็นที่รักของเรา
เราขอเชิญชวนผู้อ่านเข้าร่วมการ ประกวดเขียน เรื่องสั้น "บ้านในฤดูใบไม้ผลิ"
ในฐานะแหล่งบำรุงจิตใจในช่วงเทศกาลตรุษจีน หนังสือพิมพ์ ความเยาว์ ร่วมกับพันธมิตรของเรา บริษัท INSEE Cement Company เรายังคงเชิญชวนผู้อ่านเข้าร่วมการประกวดเขียนเรื่องสั้น "บ้านในฤดูใบไม้ผลิ" เพื่อแบ่งปันและแนะนำบ้านของคุณ – สถานที่พักผ่อนอันอบอุ่นและน่าอยู่ของคุณ คุณสมบัติต่างๆ และความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน
บ้านที่ปู่ย่าตายาย พ่อแม่ และคุณเกิดและเติบโต บ้านที่คุณสร้างด้วยตัวเอง บ้านที่คุณฉลองเทศกาลตรุษจีนครั้งแรกกับครอบครัวเล็กๆ ของคุณ... ทั้งหมดนี้สามารถส่งเข้าร่วมการประกวดเพื่อแนะนำให้ผู้อ่านทั่วประเทศได้รู้จัก
บทความเรื่อง "บ้านอันอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ" ต้องไม่เคยเข้าร่วมการประกวดเขียนหรือเผยแพร่ในสื่อหรือเครือข่ายสังคมออนไลน์ใด ๆ มาก่อน ผู้เขียนเป็นผู้รับผิดชอบลิขสิทธิ์ และคณะกรรมการจัดงานมีสิทธิ์แก้ไขบทความหากได้รับการคัดเลือกเพื่อตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ ความเยาว์ พวกเขาจะได้รับค่าลิขสิทธิ์
การแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 2568 ถึง 15 มกราคม 2569 และชาวเวียดนามทุกคนไม่ว่าอายุหรืออาชีพใดก็สามารถเข้าร่วมได้
บทความเรื่อง "บ้านอันอบอุ่นในวันฤดูใบไม้ผลิ" ในภาษาเวียดนาม ควรมีความยาวไม่เกิน 1,000 คำ แนะนำให้แนบรูปภาพและวิดีโอประกอบ (รูปภาพและวิดีโอที่นำมาจากโซเชียลมีเดียโดยไม่มีลิขสิทธิ์จะไม่ได้รับการพิจารณา) รับเฉพาะการส่งผลงานทางอีเมลเท่านั้น ไม่รับการ ส่งทางไปรษณีย์ เพื่อป้องกันการสูญหาย
ส่งผลงานเข้าประกวดได้ที่อีเมล maiamngayxuan@tuoitre.com.vn
ผู้เขียนต้องแจ้งที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ อีเมล หมายเลขบัญชีธนาคาร และหมายเลขประจำตัวประชาชน เพื่อให้ผู้จัดงานสามารถติดต่อและส่งค่าลิขสิทธิ์หรือรางวัลได้
เจ้าหน้าที่หนังสือพิมพ์ ความเยาว์ สมาชิกในครอบครัวสามารถเข้าร่วมการประกวดเขียนเรื่องสั้น "ความอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ" ได้ แต่จะไม่มีสิทธิ์ได้รับรางวัล การตัดสินของคณะกรรมการจัดงานถือเป็นที่สิ้นสุด

พิธีมอบรางวัล Springtime Shelter Award และการเปิดตัวนิตยสาร Youth Spring Special Edition
คณะกรรมการตัดสินประกอบด้วยนักข่าวชื่อดัง บุคคลสำคัญในวงการวัฒนธรรม และตัวแทนจากสื่อมวลชน ความเยาว์ คณะกรรมการตัดสินจะพิจารณาผลงานที่ผ่านรอบคัดเลือกเบื้องต้นและคัดเลือกผู้ชนะ
พิธีมอบรางวัลและการเปิดตัวนิตยสารต้วยเตร ฉบับพิเศษฤดูใบไม้ผลิ มีกำหนดจัดขึ้นที่ถนนหนังสือเหงียนวันบินห์ นครโฮจิมินห์ ปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2569
รางวัล:
รางวัลที่ 1: เงิน 10 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร
รางวัลที่ 2: 7 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร
รางวัลที่ 3: เงินสด 5 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร
รางวัลชมเชย 5 รางวัล: รางวัลละ 2 ล้านดอง พร้อมใบประกาศนียบัตร ฉบับฤดูใบไม้ผลิจากสำนักพิมพ์ต้วยเตร
รางวัล Readers' Choice Awards 10 รางวัล: รางวัลละ 1 ล้านดง + ใบประกาศเกียรติคุณ, นิตยสาร Tuoi Tre ฉบับฤดูใบไม้ผลิ
คะแนนโหวตจะคำนวณจากปฏิสัมพันธ์กับโพสต์ โดย 1 ดาว = 15 คะแนน, 1 หัวใจ = 3 คะแนน และ 1 ไลค์ = 2 คะแนน
ที่มา: https://tuoitre.vn/coi-xay-da-va-bep-lua-hong-trong-can-nha-cap-bon-2026011511554911.htm






การแสดงความคิดเห็น (0)