สิ่งที่พ่อของฉันปรารถนา

เมื่อวันก่อน ขณะที่กำลังรอรถประจำทางอยู่ที่ป้ายใกล้กับหมู่บ้านมหาวิทยาลัย ผมเหลือบมองไปรอบๆ อย่างไม่ตั้งใจ และสังเกตเห็นซองจดหมายเล็กๆ ซองหนึ่งวางอยู่ที่เท้าของผม

ภาพประกอบ

ด้วยความสงสัย ฉันจึงหยิบมันขึ้นมาดู ซองจดหมายไม่ได้ระบุว่าส่งถึงใคร ฉันเปิดมันออก และข้างในเป็นการ์ดสีเหลืองอ่อนที่มีลายมือเรียบร้อย ไม่ชัดเจนว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง เขียนว่า "ธันวาคม 2025 แม่คะ หนูคิดถึงแม่ คิดถึงมุมบ้านของเรา คิดถึงต้นมะขาม คิดถึงโอ่งดินเผาที่เต็มไปด้วยน้ำฝนเย็นๆ..."

มีคนทำจดหมายรักตกไว้ พออ่านบรรทัดสุดท้าย น้ำตาฉันก็เอ่อล้น ฉันนึกถึงพ่อ บ้านริมแม่น้ำที่ฉันเคยอยู่ตอนเด็ก และวัยเด็กที่เต็มไปด้วยความทรงจำ

ในอากาศเย็นสบายของเดือนธันวาคม เด็กทุกคนต่างรู้สึกโหยหาบ้านเกิดเมืองนอนที่อยู่ห่างไกล คิดถึงพ่อแม่ ความรู้สึกตื่นเต้น จุกในลำคอ ความโหยหาที่ยากจะบรรยาย

พ่อของผมเป็นคนเรียบง่าย ผมเพิ่งจะเข้าใจเขาอย่างถ่องแท้มากขึ้น เหมือนกับเด็กคนอื่นๆ หลังจากที่เขาจากไปแล้ว เขาใช้ชีวิตและรักครอบครัวอย่างสุดหัวใจ ตลอดชีวิตของเขา วันแล้ววันเล่า ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า เขายึดมั่นในความรักนั้นราวกับเป็นภารกิจ

ตอนนี้เทศกาลตรุษจีน (ปีใหม่เวียดนาม) กำลังจะมาถึงอีกครั้งแล้ว สองปีแล้วที่พ่อของฉันจากไป สองปีแล้วที่ฉันไม่ได้สัมผัสความอบอุ่นของท่าน แต่ฉันไม่เศร้า ฉันคิดว่าสิ่งที่พ่ออยากเห็นในตัวฉันและพี่น้อง สิ่งที่ท่านอยากเห็นในตัวแม่...

มันไม่ใช่เรื่องของการนั่งกอดกันร้องไห้ด้วยความโหยหาในช่วงปลายเดือนธันวาคม ฉันรู้ว่าพ่ออยากเห็นพวกเรายิ้ม เขาอยากเห็นหน่ออ่อนผลิบานบนกิ่งก้านที่บอบบางแต่แข็งแรงของต้นแอปริคอต

พ่อโหยหาที่จะเห็นแสงสีทองอ่อนๆ เย็นสบายของเทศกาลตรุษจีนส่องลงมาที่หน้าประตูบ้าน ท่านโหยหาที่จะเห็นบ้านที่เจริญรุ่งเรืองและสงบสุข แม้ว่าท่านจะไม่อยู่ที่นี่แล้วก็ตาม

เมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนที่ได้ยินคนพูดว่าอีกไม่กี่ปีข้างหน้าจะไม่มีเทศกาลตรุษจีนอีกแล้ว... ฉันรู้สึกเศร้าและเสียดาย แต่แล้วฉันก็ตระหนักว่าความเศร้าและความเสียดายนี้เป็นเพียงหนึ่งในอารมณ์มากมายที่ฉันเลือกได้ ดังนั้นฉันจึงเลือกความสุข

ฉันเลือกที่จะฉลองตรุษจีนอย่างอุดมสมบูรณ์ ฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่พ่ออยากเห็นมากที่สุด ฉันลุกขึ้นและหยิบสมุดบันทึกขึ้นมา บันทึกที่สามเขียนว่า "ซื้อดอกดาวเรืองสองคู่สำหรับตรุษจีน" พ่อชอบดอกดาวเรืองที่สุด

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สมัยที่แม่ยังให้ป้าบาเบ้เย็บชุดปีใหม่ให้ สมัยที่ฉันยังเป็นเด็ก แม่ชอบมัดผมฉันเป็นมวยสองข้างแบบนาตรา บ้านหลังเก่าของเราอยู่ในชนบท ห่างไกลจากตัวเมือง บ้านของฉันเป็นบ้านยกพื้นสูงริมแม่น้ำ

สิ่งที่ฉันชอบที่สุดคือการนอนเหยียดตัวในสวนหลังบ้าน อ่านหนังสือ และสูดดมกลิ่นน้ำ กลิ่นฝน และกลิ่นนาข้าวที่ลอยมาตามสายลม

พ่อของผมเป็นชาวนา เขาจับปลาด้วยแห ซ่อมจักรยาน... เขาทำงานสารพัดเพื่อหาเลี้ยงชีพและเลี้ยงดูลูกๆ ส่วนแม่ของผมขายกาแฟและทำงานบ้าน ผมและพี่น้องอีกสามคนเติบโตมาในสภาพแวดล้อมอันสงบสุขของทุ่งนาและแม่น้ำ ซึ่งถ้าจะพูดให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ก็คือ "มันประทับอยู่ในหัวใจของเรา" ตลอดไปในความทรงจำ

ฉันจำได้ว่าหนึ่งสัปดาห์ก่อนตรุษจีน แม่ของฉันจะซื้อวอลเปเปอร์ลายสีแดง ผสมแป้งให้เป็นกาว แล้วนำกระดาษลายดอกไม้ไปติดลงบนผนังไม้ และท่านจะแขวนลูกบอลประดับที่ตัดอย่างประณีตจากริบบิ้นระยิบระยับสีแดง เหลือง และเขียวหลายเฉดสีไว้บนเพดาน

ลูกบอลกลมๆ นั้นหมุนได้ มีพู่ยาวสี่อันห้อยลงมาจากมุมทั้งสี่ หลังจากเทศกาลตรุษจีนสิ้นสุดลง แม่ของฉันจะนำลูกบอลลงมา เก็บใส่ถุงอย่างระมัดระวัง และแขวนมันขึ้นอีกครั้งในปีถัดไปเพื่อเป็นของตกแต่ง ฉันรักลูกบอลริบบิ้นนั้นมาก

ทุกครั้งที่ฉันเอนตัวพิงมือ เคี้ยวเมล็ดทานตะวัน กินแตงโมเชื่อม และมองขึ้นไปบนลูกโลกที่หมุนอยู่ จิตใจของเด็กคนหนึ่งก็จะล่องลอยไป เต็มไปด้วยความคิดมากมายนับไม่ถ้วน ไร้จุดเริ่มต้นหรือจุดจบ ไร้รูปแบบหรือรูปร่าง ลูกโลกในความทรงจำวัยเด็กของฉัน

ทุกๆ เทศกาลตรุษจีน พ่อของฉันจะซื้อต้นแอปริคอตกระถางเล็กๆ และดอกดาวเรืองคู่หนึ่งมาวางไว้บนโต๊ะเสมอ ท่านชื่นชอบต้นแอปริคอตประดับ และชอบนั่งจิบชาพลางชื่นชมดอกไม้เหล่านั้น ฉันเคยคิดที่จะซื้อที่ดินสักแปลงแล้วปลูกต้นแอปริคอตเต็มสนามเพื่อให้ท่านได้ชื่นชมอย่างจุใจ แต่ฉันก็ไม่เคยทำได้สำเร็จ ตอนนี้ท่านจากไปแล้ว

บางครั้ง ฉันรู้สึกว่าในเทศกาลตรุษจีนอีกนับไม่ถ้วนในอนาคต พ่อของฉันก็ยังคงนั่งอยู่บนม้านั่งหินหน้าบ้าน ค่อยๆ จิบชาและชื่นชมต้นแอปริคอตที่ออกดอกปีใหม่ด้วยความสงบและเยือกเย็น ท่านจะเป็นพ่อที่รักของเราเสมอ

ฉันได้สัมผัสทุกช่วงเวลาของเทศกาลตรุษจีนมาแล้ว ทั้งช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด สงบสุขที่สุด และสนุกสนานที่สุด และฉันก็เคยผ่านช่วงเทศกาลตรุษจีนที่คิดถึงพ่ออย่างสุดซึ้งมาแล้วเช่นกัน แต่ฉันอยากจะบอกสิ่งนี้กับตัวเอง กับครอบครัวของฉัน และกับแม่ที่รักของฉัน...

ฉันหวังว่าครอบครัวของฉันทุกคนจะมีสุขภาพแข็งแรงและปลอดภัยเสมอ ฉันรู้ว่าแม่จะเสียใจที่เห็นต้นแอปริคอตยังคงมีใบอยู่ครบในกลางเดือนธันวาคม โดยไม่มีใครมาตัดแต่งกิ่งเลย... แต่ทุกอย่างจะโอเค ทุกอย่างจะผ่านไป เรายังคงอยู่ที่นี่ เต็ตคือชีวิต

เพราะชีวิตย่อมยืนยาวกว่าความสูญเสีย เพราะความรักย่อมยืนยาวกว่าความเศร้าโศก เทศกาลตรุษจีนให้โอกาสเราได้ทบทวนแต่ละปีด้วยความกตัญญูและแรงบันดาลใจ เราจะเติมเต็มหัวใจด้วยความหวังอันสดใสที่เราสามารถรวบรวมได้

เมื่อมองจากเบื้องบน เมื่อพ่อเห็นครอบครัวของเขา เขาจะเห็นบ้านที่อบอวลไปด้วยความรักเสมอ เขาจะยิ้ม

เราขอเชิญชวนผู้อ่านเข้าร่วมการประกวดเขียนเรียงความ

วันฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่น

เนื่องในโอกาสตรุษจีน หนังสือพิมพ์ ต๋วยเตร ร่วมกับบริษัท อินซี ซีมงต์ ขอเชิญชวนผู้อ่านร่วมกิจกรรมเขียนเรื่องราว "บ้านในฤดูใบไม้ผลิ" เพื่อแบ่งปันและแนะนำบ้านของคุณ – สถานที่พักผ่อนอันอบอุ่นและน่าอยู่ของคุณ รายละเอียดต่างๆ และความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน

บ้านที่ปู่ย่าตายาย พ่อแม่ และคุณเกิดและเติบโต บ้านที่คุณสร้างด้วยตัวเอง บ้านที่คุณฉลองเทศกาลตรุษจีนครั้งแรกกับครอบครัวเล็กๆ ของคุณ... ทั้งหมดนี้สามารถส่งเข้าร่วมการประกวดเพื่อแนะนำให้ผู้อ่านทั่วประเทศได้รู้จัก

บทความเรื่อง "บ้านแสนอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ" ต้องไม่เคยส่งเข้าประกวดงานเขียนหรือตีพิมพ์ในสื่อหรือเครือข่ายสังคมออนไลน์ใด ๆ มาก่อน ผู้เขียนเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ คณะกรรมการจัดงานมีสิทธิ์ในการแก้ไข และผู้เขียนจะได้รับค่าลิขสิทธิ์หากบทความได้รับการคัดเลือกให้ตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ ของต้วยเตร

การแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 2568 ถึง 15 มกราคม 2569 และชาวเวียดนามทุกคนไม่ว่าอายุหรืออาชีพใดก็สามารถเข้าร่วมได้

บทความเรื่อง "บ้านอันอบอุ่นในวันฤดูใบไม้ผลิ" ในภาษาเวียดนาม ควรมีความยาวไม่เกิน 1,000 คำ แนะนำให้แนบรูปภาพและวิดีโอประกอบ (รูปภาพและวิดีโอที่นำมาจากโซเชียลมีเดียโดยไม่มีลิขสิทธิ์จะไม่ได้รับการพิจารณา) รับเฉพาะการส่งผลงานทางอีเมลเท่านั้น ไม่รับการ ส่งทางไปรษณีย์ เพื่อป้องกันการสูญหาย

ส่งผลงานเข้าประกวดได้ที่อีเมล maiamngayxuan@tuoitre.com.vn

ผู้เขียนต้องแจ้งที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ อีเมล หมายเลขบัญชีธนาคาร และหมายเลขประจำตัวประชาชน เพื่อให้ผู้จัดงานสามารถติดต่อและส่งค่าลิขสิทธิ์หรือรางวัลได้

บุคลากรและพนักงานของหนังสือพิมพ์ ต้วยเตร และสมาชิกในครอบครัวสามารถเข้าร่วมการประกวดเขียนเรื่องสั้น "บ้านอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ" ได้ แต่จะไม่มีสิทธิ์ได้รับรางวัล การตัดสินของคณะกรรมการจัดงานถือเป็นที่สิ้นสุด

พิธีมอบรางวัล Springtime Shelter Award และการเปิดตัวนิตยสาร Youth Spring Special Edition

คณะกรรมการตัดสิน ซึ่งประกอบด้วยนักข่าวและบุคคลสำคัญในวงการวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียง รวมถึงตัวแทนจากหนังสือพิมพ์ ตุ่ยเตร จะพิจารณาและมอบรางวัลโดยอิงจากผลงานที่ส่งเข้ามาเบื้องต้น

พิธีมอบรางวัลและการเปิดตัวนิตยสารต้วยเตร ฉบับพิเศษฤดูใบไม้ผลิ มีกำหนดจัดขึ้นที่ถนนหนังสือเหงียนวันบินห์ นครโฮจิมินห์ ปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2569

รางวัล:

รางวัลที่ 1: เงิน 10 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับ ฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร

รางวัลที่ 2: 7 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับ ฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร

รางวัลที่ 3: เงินสด 5 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับ ฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร

รางวัลชมเชย 5 รางวัล: รางวัลละ 2 ล้านดอง พร้อมใบประกาศนียบัตร ฉบับ ฤดูใบไม้ผลิจากสำนักพิมพ์ต้วยเตร

รางวัล Readers' Choice Awards 10 รางวัล: รางวัลละ 1 ล้านดง + ใบประกาศเกียรติคุณ, นิตยสาร Tuoi Tre ฉบับฤดูใบไม้ผลิ

คะแนนโหวตจะคำนวณจากปฏิสัมพันธ์กับโพสต์ โดย 1 ดาว = 15 คะแนน, 1 หัวใจ = 3 คะแนน และ 1 ไลค์ = 2 คะแนน

กลับสู่หัวข้อเดิม

เหงียน ทันห์ ตู

ที่มา: https://tuoitre.vn/dieu-cha-mong-uoc-20251206092408322.htm