ความฝันเกี่ยวกับคันกั้นน้ำของหมู่บ้าน

QTO - ขณะที่ฉันกำลังพยายามเอาหนอนที่เกาะอยู่บนผักกวางตุ้งบนหลังคาออก แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเอาออกยังไง ลูกน้อยของฉันก็วิ่งเข้ามาถามว่า "แม่รู้ไหมว่าคันดินในหมู่บ้านคืออะไร?" ฉันจึงหวนนึกถึงความทรงจำในวัยเด็ก และเริ่มเล่าเรื่องคันดินในหมู่บ้านที่เป็นส่วนสำคัญของความทรงจำในวัยเด็กของฉันให้ลูกฟัง

คันดินในหมู่บ้านของฉันเป็นสมบัติล้ำค่าในวัยเด็ก เป็นเพื่อนที่รักและเป็นที่เคารักของพวกเราเด็กๆ ทุกคนในสมัยนั้น ชาวบ้านช่วยกันสร้างมันขึ้นมา โดยทอดยาวไปตามทุ่งนาอันกว้างใหญ่ บางส่วนโค้งงอเหมือนคันธนู บางส่วนก็ตรงดิ่งราวกับงูที่บางครั้งขดตัว บางครั้งก็เหยียดตัวอย่างสบายๆ

หญ้าขึ้นเขียวชอุ่มตลอดทั้งปีตามแนวคันดิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูใบไม้ผลิที่มีอากาศอบอุ่น หญ้าชนิดต่างๆ เช่น หญ้าผักเบี้ย หญ้ากก และหญ้าไก่ จะแตกหน่อด้วยใบอ่อนสีเขียวสดใส บางครั้งก็มีดอกไม้ป่าหลากสีสันผลิบาน เช่น สีขาว สีฟ้า สีแดง และสีม่วง ดอกคอสมอสก็บานสะพรั่งในฤดูใบไม้ผลิเช่นกัน ดอกสีขาวบริสุทธิ์ที่มีเกสรตัวผู้สีเหลืองระยิบระยับเป็นประกายในแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้า เมื่อมองจากระยะไกล จะรู้สึกถึงความน่าทึ่งและความมหัศจรรย์ของภาพคันดินที่สวยงามและเงียบสงบซึ่งเต็มไปด้วยดอกไม้บานสะพรั่ง

ภาพประกอบ: ฮู ฮุง

มีคูน้ำอยู่ข้างคันดินของหมู่บ้าน ซึ่งสะดวกสำหรับการชลประทานไร่นาและยังใช้สำหรับชาวบ้านซักผ้าทำความสะอาดด้วย พวกเราเด็กๆ มักจะไปที่คูน้ำตรงส่วนที่กว้างที่สุดเพื่อว่ายน้ำ จับปู และตกปลา ในฤดูร้อน น้ำในคูน้ำเย็นสดชื่น และเสียงหัวเราะของเด็กๆ ดังก้องไปทั่วบริเวณ ถ้าเราอยากเจอใคร เราไม่จำเป็นต้องไปไหน เราแค่จะวิ่งไปที่คันดินแล้วก็เจอพวกเขา วัวอ้วนขนเงางามกำลังเล็มหญ้าอย่างสงบสุขอยู่บนคันดิน บางวันเราจะนั่งบนหลังวัวและควาย เป่าขลุ่ยและร้องเพลงพื้นบ้านที่คุ้นเคย บางวันเราจะนอนแผ่หลาอยู่บนเนินคันดินตรงที่หญ้าขึ้นหนาและเขียวที่สุด เราไม่ได้ทำอะไรจริงๆ แค่ปล่อยให้ลมพัดผ่าน ดูเมฆปุยลอยอยู่เหนือศีรษะ และหวังว่าเราจะเป็นนกตัวเล็กๆ ที่บินอย่างอิสระบนท้องฟ้า

ความทรงจำดูเหมือนจะเลือนหายไปในอดีต แต่ไม่เลย ทุกครั้งที่ฉันนึกถึงมันหรือเดินผ่านคันดินในหมู่บ้าน ฉันก็ยังจำใบหน้าของเพื่อนๆ ได้อย่างชัดเจน ผิวสีแทนของพวกเขา ผมสีบลอนด์ที่ถูกแดดเผา ฉันบอกลูกๆ ว่าคันดินในหมู่บ้านแห่งนี้เก็บความทรงจำในวัยเด็กอันล้ำค่าเอาไว้ การเล่นว่าวเป็นเรื่องสนุกมาก เราจะแหงนหน้ามองท้องฟ้า แต่เราก็สนุกกับมันเสมอ เราจะแข่งขันกันว่าใครจะทำว่าวได้สูงที่สุด และผู้ชนะจะได้เป็นผู้นำหมู่บ้าน ความทรงจำเหล่านั้นเรียบง่ายแต่เปี่ยมไปด้วยความสุข แล้วก็มีงานเลี้ยงที่เราจะเก็บผลไม้จากสวนของตัวเองมานั่งกินกันบนคันดิน โลก ในตอนนั้นช่างวิเศษเหลือเกิน ไม่มีสมาร์ทโฟนหรืออินเทอร์เน็ต!

คันดินในหมู่บ้านยังเป็นสถานที่ที่รอยเท้าและเหงื่อของชาวนาผู้ขยันขันแข็งประทับอยู่ ในฤดูเก็บเกี่ยว อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นข้าวใหม่ และในชุดผ้าสีน้ำตาลที่เก่าคร่ำคร่า พวกเขานั่งพักผ่อนบนคันดิน ในฤดูเพาะปลูก อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นของต้นกล้าข้าวและกลิ่นดินเหนียวสีน้ำตาล พ่อแม่ของฉันแบกข้าวและฟางหนักอึ้งไว้บนบ่า น้ำหนักของพวกท่านขึ้นๆ ลงๆ ตามแต่ละก้าว ในฤดูฝน คันดินในหมู่บ้านลื่น ทำให้พวกท่านต้องเดินเท้าเปล่า นิ้วเท้าทั้งสิบยึดเกาะพื้นไว้แน่น ภาพความเหนื่อยยากลำบากและการต่อสู้ดิ้นรนที่พวกท่านต้องเผชิญบนคันดินเล็กๆ นั้นยังคงฝังอยู่ในใจฉัน และฉันก็รู้สึกสะเทือนใจเสมอเมื่อนึกถึงความทรงจำเหล่านั้น บางครั้ง ฉันก็ร้องไห้ออกมาดังๆ เพื่อรู้สึกถึงความรักและความเมตตาต่อแม่มากยิ่งขึ้น

เด็กชายตัวน้อยอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจเมื่อแม่เล่าเรื่องคันดินในหมู่บ้านให้ฟัง เขาหลงใหลคันดินนั้นมากจนยืนกรานให้แม่พาเขากลับไปหมู่บ้านในวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่ตอนนี้ เมื่อกลับมาบ้าน คันดินยังคงอยู่ แต่ภาพเด็กๆ เล่นกันเหมือนสมัยก่อนนั้นหายไปแล้ว ความฝันถึงคันดินในหมู่บ้านยังคงอยู่ในตัวฉัน ในลูกชายของฉัน และที่แปลกก็คือ คืนนั้น ฉันฝันว่าตัวเองเป็นเด็กอีกครั้ง นอนอย่างสงบสุขท่ามกลางหญ้าหอมและสายลมอ่อนๆ ของชนบท บนคันดินในหมู่บ้านแห่งอดีต คันดินในหมู่บ้านคือบ้านเกิดของฉัน สายธารแห่งความทรงจำในวัยเด็กที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณอันอ่อนเยาว์ของฉัน พาความฝันของฉันไปไกลแสนไกล…

ไม ถิ ทรุค

ที่มา: https://baoquangtri.vn/van-hoa/202509/giac-mo-de-lang-52e6945/