โศกนาฏกรรมของเวสต์แฮมไม่ได้อยู่ที่ฤดูกาลที่ล้มเหลว แต่เกิดจากการสูญเสียเอกลักษณ์ของตัวเอง ทีมที่ครั้งหนึ่งเคยถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นแรงงานและวัฒนธรรมของอีสต์ลอนดอน ได้กลายเป็นสโมสรที่หลงทางในรูปแบบธุรกิจฟุตบอลสมัยใหม่ การย้ายจากอัพตันพาร์คไปยังลอนดอนสเตเดียมถูกยกย่องว่าเป็นจุดเปลี่ยนที่จะพลิกโฉมเวสต์แฮมให้กลายเป็นทีมชั้นนำในวงการฟุตบอลอังกฤษ แต่หลังจากเกือบสิบปี สิ่งที่เหลืออยู่คือความรู้สึกแปลกแยก

นักเตะเวสต์แฮมให้กำลังใจซึ่งกันและกันหลังสโมสรตกชั้น ภาพ: รอยเตอร์

สนามลอนดอนสเตเดียมไม่เคยเป็นของเวสต์แฮมอย่างแท้จริง ระยะทางจากอัฒจันทร์ โครงสร้างที่เย็นชา และบรรยากาศที่ไร้ชีวิตชีวา ทำให้มันดูเหมือนสนามกีฬาอเนกประสงค์มากกว่าสนามฟุตบอลเหย้า แต่สนามเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น สาเหตุสำคัญที่สุดที่ทำให้เวสต์แฮมตกต่ำคือการบริหารจัดการที่อ่อนแอ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทีมภายใต้การนำของเดวิด ซัลลิแวน ตัดสินใจโดยขาดทิศทางที่ชัดเจน เวสต์แฮมใช้เงินจำนวนมาก แต่การลงทุนเหล่านั้นขาดกลยุทธ์ พวกเขาเปลี่ยนผู้จัดการทีมอยู่ตลอด เซ็นสัญญานักเตะแบบกระจัดกระจาย ขาดระบบการสรรหานักเตะที่มีประสิทธิภาพ และล้มเหลวในการสร้างเอกลักษณ์ความเป็นมืออาชีพที่มั่นคง

ในขณะที่สโมสรระดับกลางตารางพรีเมียร์ลีกประสบความสำเร็จด้วยรูปแบบการบริหารจัดการที่ทันสมัย ​​กลยุทธ์ที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล และการวางแผนระยะยาว เวสต์แฮมยังคงดำเนินงานในรูปแบบที่ล้าสมัย กระจัดกระจาย และขับเคลื่อนด้วยอารมณ์ พวกเขาถูกทิ้งไว้ข้างหลังในการแข่งขันที่ฟุตบอลสมัยใหม่ต้องการความเป็นมืออาชีพที่เพิ่มมากขึ้น การตกต่ำนี้สะท้อนให้เห็นในตารางคะแนนลีก ทีมที่มีผู้เล่นคุณภาพมากมายไม่ควรอยู่ในโซนตกชั้น แต่เมื่อโครงสร้างของทีมเน่าเฟะจากภายใน แม้แต่ผู้เล่นดาวเด่นในสนามก็ไม่สามารถช่วยเวสต์แฮมได้

หลังจากการตกชั้น เวสต์แฮมคาดว่าจะขาดทุนประมาณ 100 ล้านปอนด์ในฤดูกาลแรก พนักงานของสโมสรหลายคนเสี่ยงที่จะตกงาน การลดเงินเดือนเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และการย้ายทีมของนักเตะดาวเด่นจำนวนมากก็เป็นสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นได้ ที่น่าประหลาดใจคือ ภายใต้สัญญาเช่าสนามลอนดอนสเตเดียม 99 ปี หากเวสต์แฮมตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก ค่าเช่าที่สโมสรจ่ายให้กับ GLA จะลดลงอย่างมาก ปัจจุบันเวสต์แฮมจ่ายค่าเช่าประมาณ 4.4 ล้านปอนด์ต่อปี แต่ตัวเลขนี้จะลดลงเกือบครึ่งหากทีมเล่นในแชมเปี้ยนชิพ ซึ่งหมายความว่าการขาดทุนทางการเงินจะได้รับการชดเชยจากรัฐบาลเมืองลอนดอนและผู้เสียภาษี

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับเวสต์แฮมไม่ใช่การสูญเสียเงินหรือผู้เล่นดาวเด่น แต่เป็นการสูญเสียตัวตนของพวกเขาเอง สโมสรที่ครั้งหนึ่งเคยภาคภูมิใจในเอกลักษณ์และบรรยากาศอันเร้าใจของสนามอัพตันพาร์ค บัดนี้กลับถูกมองว่าเป็นตัวอย่างที่ล้มเหลวของการนำฟุตบอลมาใช้ในเชิงพาณิชย์อย่างไม่เต็มที่ เมื่อไหร่เราจะได้กลับไปสู่ยุคที่แฟนบอลเวสต์แฮมได้แต่ร่ำไห้เมื่อทีมของพวกเขาล่มสลาย?

    ที่มา: https://www.qdnd.vn/the-thao/quoc-te/ket-cuc-khong-the-tranh-khoi-1041248