ฉันจำได้ว่าเขาเอาแผ่นกรองกาแฟอะลูมิเนียมวางลงบนแก้ว ใส่ผงกาแฟลงไป กดเบาๆ แล้วเทน้ำร้อนลงไป เขาจึงนั่งรอ

วางแผ่นกรองอะลูมิเนียมไว้บนปากแก้ว ใส่ผงกาแฟลงไป กดเบาๆ แล้วเทน้ำร้อนลงไป
กาแฟเริ่มร่วงลงมา ช้าๆ และสม่ำเสมอ
ตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กอยู่ มักจะดึงเก้าอี้ไปนั่งข้างๆ เขา แล้วเฝ้ามองตัวกรองเล็กๆ นั้นหยดลงมาด้วยความสงสัย และสงสัยว่าทำไมเขาถึงรอได้อย่างอดทนเช่นนั้น
ครั้งหนึ่ง เขาตบหัวฉันเบาๆ แล้วยิ้มพลางพูดว่า "พอโตขึ้นอีกหน่อยและเริ่มดื่มกาแฟ เธอจะเข้าใจว่าการได้ดื่มกาแฟกรองสักแก้วในตอนเช้ามันเป็นยังไง"
จากนั้นเขาก็คนกาแฟเบาๆ ด้วยช้อนเล็กๆ เสียงช้อนกระทบขอบถ้วยเบามาก เหมือนเสียงที่คุ้นเคยทุกเช้า

กาแฟเริ่มร่วงลงมา ช้าๆ และสม่ำเสมอ
ฉันยังจำกลิ่นกาแฟในตอนนั้นได้อย่างชัดเจน กลิ่นหอมเข้มข้นอบอุ่นที่ค่อยๆ อบอวลไปทั่วบ้านในช่วงที่เศรษฐกิจยังได้รับเงินอุดหนุน
เวลาผ่านไปหลายปี และเมื่อฉันโตขึ้น ฉันก็เริ่มดื่มกาแฟ ในตอนแรก มันเป็นเพียงแค่ความเคยชิน แต่ค่อยๆ ฉันก็ตระหนักว่าฉันมีความสุขจริงๆ กับการนั่งเงียบๆ รอให้กาแฟหยดลงมาจากตัวกรอง
ทุกครั้งที่เกิดเรื่องแบบนี้ ฉันจะนึกถึงเขา
ฉันมักสงสัยว่า ณ ที่ห่างไกล เขายังคงนั่งชงกาแฟทุกเช้าเหมือนที่เคยทำหรือไม่ ความทรงจำหวนกลับมาอย่างเงียบๆ และฉันก็ยังคงนั่งอยู่หน้าตัวกรองกาแฟ มองดูเมล็ดกาแฟค่อยๆ หยดลงมา

กลิ่นหอมเข้มข้นและอบอุ่น ค่อยๆ กระจายตัวอย่างอ่อนโยน
กลิ่นกาแฟหอมอบอวลไปทั่วห้องนั่งเล่น อบอุ่นและลึกซึ้ง เหมือนกับเช้าวันวาน ความขมในจิบแรกนั้นชัดเจนเสมอ แต่แล้วก็ตามมาด้วยความรู้สึกคุ้นเคย: ความสงบ
ตอนนี้เช้าวันของผมไม่ได้เริ่มต้นด้วยเสียงนาฬิกาปลุก แต่เริ่มต้นด้วยกาแฟที่ค่อยๆ หยดลงมาจากที่กรอง และเสียงพูดคุยร่าเริงของลูกสาวที่ถามว่า "ทำไมพ่อถึงชอบดื่มกาแฟคะ?" ผมลูบหัวเธอและยิ้ม

ตอนนี้เช้าวันใหม่ของฉันเริ่มต้นด้วยกาแฟสักแก้ว ไม่ใช่นาฬิกาปลุกอีกต่อไปแล้ว
และในเสียงที่แผ่วเบาและนุ่มนวลนั้น ฉันรู้สึกเสมอว่าเขายังคงนั่งอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่งในเช้าวันหนึ่งอันไกลโพ้น
(ส่งเข้าประกวด "ความประทับใจเกี่ยวกับกาแฟและชาเวียดนาม" ประจำปี 2026 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ "เฉลิมฉลองกาแฟและชาเวียดนาม" ครั้งที่ 4 จัดโดยหนังสือพิมพ์ Nguoi Lao Dong)


ที่มา: https://nld.com.vn/khi-chiec-phin-bat-dau-nho-giot-196260317180316271.htm






การแสดงความคิดเห็น (0)