บทเพลงอันสงบสุขริมแม่น้ำโขง

หลวงพระบางตั้งอยู่ท่ามกลางความเขียวขจีของภาคเหนือของลาว เปรียบเสมือนเสียงดนตรีอันสงบเงียบในซิมโฟนีอันวุ่นวายของโลกสมัยใหม่ เป็นสถานที่ที่เวลาดูเหมือนจะช้าลง ทำให้คุณได้หายใจลึกๆ และสัมผัสทุกช่วงเวลาได้อย่างเต็มที่

เมืองหลวงพระบางได้รับการยอมรับจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดก โลก ตั้งแต่ปี 1995 เป็นเมืองหลวงเก่าแก่ที่ผสมผสานวัฒนธรรมเอเชียและยุโรปเข้าด้วยกันอย่างลงตัว พร้อมด้วยธรรมชาติอันเงียบสงบ หลวงพระบางไม่ได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวด้วยเสียงแตรรถหรือแสงไฟระยิบระยับ แต่ด้วยกลิ่นธูปที่ลอยมาตามสายลมยามเช้า เสียงระฆังวัดที่ดังก้องในยามบ่าย และวิถีชีวิตที่เรียบง่ายของชาวบ้านราวกับบทเพลงไร้คำพูด

ความงดงามอันสงบเงียบของวัดเชียงทอง

เมืองแห่งความเงียบ

หลวงพระบางเคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรล้านช้าง หรือที่รู้จักกันในชื่อดินแดนแห่งช้างล้านตัว จึงมีมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าจากหลายยุคสมัย สถาปัตยกรรมของเมืองมีความโดดเด่น มีทั้งบ้านไม้แบบเรียบง่ายสลับกับอาคารสองชั้นสไตล์ฝรั่งเศสยุคอาณานิคม พร้อมระเบียงกว้าง บานประตูหน้าต่างไม้ และร้านกาแฟริมทาง ถนนปูด้วยหินและวัดกว่า 30 แห่งที่กระจายอยู่ทั่วคาบสมุทรเล็กๆ สร้างบรรยากาศที่เงียบสงบและร่มรื่น

ในบรรดาวัดเหล่านั้น วัดเชียงทองโดดเด่นเป็นพิเศษ เนื่องจากเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในหลวงพระบาง ด้วยหลังคาโค้งสูงตระหง่านประดับประดาด้วยโมเสกสีทองอันงดงามบนพื้นสีดำ และผนังที่แกะสลักเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน พระพุทธศาสนา และประเทศและผู้คนของลาว

ไม่ไกลจากที่นั่นคืออดีตพระราชวัง ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ เป็นเหมือนกระจกสะท้อนให้เห็นถึงช่วงเวลาแห่งการปฏิสัมพันธ์ระหว่างลาวและฝรั่งเศส ที่นั่น พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์แห่งพระบางเปล่งประกายสีทองอย่างสงบเงียบตัดกับท้องฟ้าสีคราม ราวกับคอยปกป้องจิตวิญญาณของเมืองผ่านฤดูกาลแห่งฝนและแสงแดดนับไม่ถ้วน

พระพุทธศาสนาแทรกซึมอยู่ในทุกแง่มุมของชีวิตผู้คนในเมืองหลวงพระบาง วันหนึ่งๆ ในหลวงพระบางเริ่มต้นด้วยพิธีตักบาตรที่จัดขึ้นตามถนนสายหลัก พระสงฆ์หลายร้อยรูปในชุดจีวรสีส้มเหลืองยืนเรียงแถวรับข้าวและของถวายจากชาวบ้านและนักท่องเที่ยว พิธีกรรมนี้ไม่เพียงแต่เป็นหน้าที่ของพระสงฆ์เท่านั้น แต่ยังเป็นวิธีการสอนให้ผู้คนทำความดีและสะสมบุญอีกด้วย ในบรรยากาศอันสงบเงียบนั้น เราจะสัมผัสได้ถึงความเคารพต่อพระพุทธเจ้าที่แผ่ซ่านไปตามหมอกยามเช้า

พระอาทิตย์ตกดินเหนือเมืองเก่าหลวงพระบาง

ท่วงทำนองอันอ่อนโยนของธรรมชาติ

นอกจากวัดวาอารามและประวัติศาสตร์แล้ว หลวงพระบางยังได้รับพรจากธรรมชาติด้วยภูมิทัศน์สีเขียวชอุ่มสดชื่น แม่น้ำโขงและน้ำคานไหลคดเคี้ยวผ่านเมือง พัดพาตะกอนดินที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งหล่อเลี้ยงผู้คนมาหลายชั่วอายุคน ทุกเย็นยามพระอาทิตย์ตกดินและเสียงระฆังวัดที่ดังแว่วมาแต่ไกลสร้างบรรยากาศที่น่าหลงใหงอย่างแท้จริง

เพื่อชมทัศนียภาพอันงดงามของเมืองหลวงเก่าแก่ ควรใช้เวลาปีนบันได 328 ขั้นขึ้นสู่ยอดเขาพูสี ที่นี่เป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกที่ดีที่สุดในหลวงพระบาง จากมุมสูง เมืองเก่าปรากฏราวกับภาพวาดสีน้ำ น้ำระยิบระยับเป็นสีทอง สะท้อนหลังคาวัดและต้นไม้เรียงราย ณ จุดที่แม่น้ำและภูเขามาบรรจบกัน คุณจะได้ยินเสียงระฆังวัด เสียงสวดมนต์ และเสียงเรือกระทบฝั่งเบาๆ ทั้งหมดนี้รวมกันเป็นบทเพลงอันศักดิ์สิทธิ์และสงบสุข

น้ำตกกวางสี ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองเพียงประมาณ 30 กิโลเมตร ราวกับความฝันอันบริสุทธิ์ น้ำสีเขียวมรกตไหลลงมาจากชั้นหินปูนสีขาว ก่อให้เกิดสระน้ำธรรมชาติใสสะอาด อะไรจะดีไปกว่าการได้แช่ตัวในน้ำเย็นสดชื่น ชำระล้างฝุ่นละอองและสิ่งสกปรกจากเมือง และปล่อยให้จิตใจได้พบความสงบในบรรยากาศอันบริสุทธิ์ของป่าเขตร้อน?

กำแพงที่เหมือนภาพจิตรกรรมฝาผนังในวัดเชียงทอง

สายใยที่เชื่อมโยงระหว่างประเพณีและความทันสมัย

ในหลวงพระบาง ความดั้งเดิมและความทันสมัยผสานกันอย่างลงตัว หมู่บ้านหัตถกรรมดั้งเดิมอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนกับคาเฟ่สไตล์ฝรั่งเศส ร้านค้า และซูเปอร์มาร์เก็ตที่ทันสมัย

ในหมู่บ้านบ้านซางคงและบ้านเชียงเล็ก ยังคงมีการผลิตกระดาษสา (คล้ายกับกระดาษโดในเวียดนาม) โดยใช้กรรมวิธีแบบดั้งเดิมจากเปลือกต้นหม่อน ช่างฝีมือผู้มีความอดทนจะนำเยื่อกระดาษมาเกลี่ยบนโครงลวด แล้วรอให้แห้งกลางแดด จนได้กระดาษที่ทนทาน ในอดีต กระดาษสาใช้สำหรับคัดลอกพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนาเป็นหลัก แต่ปัจจุบัน ช่างฝีมือยังนำดอกไม้และใบไม้แห้งมาอัดลงบนกระดาษเพื่อทำเป็นการ์ดอวยพร โคมไฟ และสมุดบันทึกอีกด้วย

นอกจากงานหัตถกรรมทำกระดาษซาแล้ว หลวงพระบางยังมีชื่อเสียงด้านการทอผ้าแบบดั้งเดิมที่อ็อกป็อปทอก และหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผาบ้านจันที่มีเครื่องปั้นดินเผาแบบดั้งเดิมที่ทำจากดินเหนียวแม่น้ำโขง ที่นั่น ความทรงจำไม่ได้ถูกเก็บรักษาไว้ด้วยภาพถ่ายหรือภาพยนตร์ แต่ด้วยฝีมือของมนุษย์

เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน ตลาดกลางคืนของหลวงพระบางก็สว่างไสวไปด้วยสีสันของของที่ระลึกและผ้าไหมปักลวดลายฝีมือประณีต ผสมผสานกับกลิ่นหอมจากร้านอาหารนานาชนิด ทั้งลาพ ข้าวเปียกเส้น และแม้แต่อาหารยุโรปสมัยใหม่ แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือบรรยากาศที่ดำเนินไปอย่างไม่เร่งรีบ สะท้อนให้เห็นถึงจังหวะชีวิตที่แท้จริงของหลวงพระบาง

โดยไม่เร่งรีบที่จะสร้างความบันเทิงให้ใครหรือสร้างความวุ่นวาย เมืองนี้กลับเงียบสงบ ช่วยให้ผู้มาเยือนได้พบกับความสงบสุข ชื่นชมและหวงแหนทุกช่วงเวลาของชีวิต ท่ามกลางโลกที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างไม่หยุดยั้ง หลวงพระบางยังคงรักษาจังหวะชีวิตที่ช้าๆ ใกล้ชิดธรรมชาติ และอนุรักษ์คุณค่าดั้งเดิมของเมืองหลวงเก่าแก่แห่งนี้ไว้

ที่มา: https://heritagevietnamairlines.com/khuc-ca-thanh-binh-ben-dong-mekong/