ภาพประกอบ (AI)
ฉันยังจำได้อย่างชัดเจนในวันที่เตรียมตัวขึ้นชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 แม่ปั่นจักรยานที่โยกเยกไปตลาดประจำเขตอย่างยากลำบาก ถนนลูกรังจากบ้านไปตลาดประจำเขตเป็นหลุมเป็นบ่อ เต็มไปด้วยกรวดเล็กๆ และกรวดใหญ่ๆ ทุกครั้งที่จักรยานผ่านไป ฝุ่นจะฟุ้งกระจายติดชายกางเกงและชายเสื้อของแม่
นานๆ ทีจักรยานก็จะติดอยู่ในแอ่งน้ำเล็กๆ ล้อก็หมุนไม่หยุด แม่ต้องเหยียบคันเร่งสุดแรง พอถึงบ้านก็ใส่ชุดใหม่เอี่ยม เสื้อเชิ้ตสีขาวรีดเรียบ กางเกงที่ยาวเลยเข่า และ รองเท้าผ้าใบ สีขาว
คืนนั้น ฉันและเพื่อนๆ นอนไม่หลับ แม้จะเหนื่อยจากการวิ่งเล่นกันทั้งวัน แต่ความตื่นเต้นในยามค่ำคืนก็เอาชนะความง่วงงุนได้ เราทุกคนนัดพบกันที่ปลายซอย นั่งคุยกันเป็นกลุ่มใต้แสงไฟถนนสีเหลือง ต่างคนต่างจินตนาการถึงวันแรกของการเปิดเทอมขึ้นมาในใจ
เด็กๆ อวดเสื้อผ้าและหนังสือกันไม่หยุด เสื้อเชิ้ตสีขาวยังใหม่เอี่ยม เรียบลื่น และยังมีกลิ่นผ้าใหม่เอี่ยมอยู่เลย กระเป๋านักเรียนสีฟ้ามันวาว เราถือมันอย่างระมัดระวัง รีดเรียบทุกหน้าของหนังสือเรียนเล่มใหม่เอี่ยม ป้ายชื่อก็ยังคงอยู่ครบถ้วน
พวกเราแต่ละคนผลัดกันทายว่าครูจะสอนอะไร ชั้นเรียนจะเป็นอย่างไร และจะมีเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นอีกไหม ความสุขและความคาดหวังแผ่ขยายออกไป ขจัดความหนาวเย็นในยามค่ำคืน ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ระยิบระยับราวกับนับถอยหลังสู่วินาทีแห่งการกลับมาโรงเรียน เมื่อเราจะถูกเรียกตัวเป็นนักเรียนเป็นครั้งแรก
เช้าตรู่ ขณะที่อากาศยังหนาวเย็น กลิ่นดินชื้นหลังค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วงที่ฝนตกปรอยๆ อบอวลไปทั่ว ตรอกเล็กๆ แห่งนี้กลับพลุกพล่านกว่าปกติ ฉันเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเป้ใบใหม่เอี่ยม ทันทีที่ก้าวออกจากประตูบ้าน ฉันก็เห็นทั้งละแวกบ้านคึกคักผิดปกติ เสียงหัวเราะ เสียงจักรยานขนหนังสือ เสียงฝีเท้าเร่งรีบ... ทั้งหมดนี้ผสานกัน ราวกับภาพวาดที่คึกคักและเต็มไปด้วยสีสันของปีการศึกษา
แม่สอนฉันหลายอย่าง เช่น เป็นคนดี อย่าร้องไห้ และเป็นมิตรกับทุกคน อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าฉันจะเตรียมตัวมาดีแค่ไหน ฉันก็ยังซ่อนความสับสนไว้ไม่ได้เลยตอนที่เข้าห้องเรียนครั้งแรก ราวกับว่ากำลังก้าวเข้าสู่ โลก อีกใบหนึ่ง
โรงเรียนได้รับการตกแต่งอย่างงดงามด้วยธงหลากสีสันและดอกไม้กระดาษ หลังคาโรงเรียนเก่าที่ร่มรื่นด้วยต้นไม้สีเขียวต้อนรับนักเรียนรุ่นใหม่ เสียงกลองโรงเรียน ผสมผสานกับเสียงปรบมือของผู้ปกครองและเสียงเชียร์ของนักเรียน... ล้วนสร้างสรรค์เป็นบทเพลงที่เต็มไปด้วยความสุขและความหวัง
ฉันยืนอยู่ตรงนั้น รู้สึกเหมือนกำลังก้าวเข้าสู่โลกใหม่ที่เต็มไปด้วยเรื่องน่าประหลาดใจ ตอนนี้ เมื่อมองดูลูกสาวในชุดยูนิฟอร์มใหม่ สะพายเป้ใบใหญ่ไว้ด้านหลัง แม้จะขี้อายเล็กน้อย แต่ดวงตาของเธอกลับเป็นประกายด้วยความสุข ฉันมองเห็นวันเวลาเหล่านั้นราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง เห็นความกังวลและความประหลาดใจเล็กๆ น้อยๆ ขณะที่ฉันเตรียมตัวต้อนรับการเริ่มต้นใหม่
แม่ของฉันมักจะบอกว่าวันที่ลูกเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เป็นวันสำคัญสำหรับเราทั้งคู่ วันนั้นลูกเริ่มเรียนรู้ที่จะเป็นอิสระ เดินบนเส้นทางของตัวเอง แม่ไม่อาจจับมือลูกได้ตลอดไป ปกป้องลูกในทุกย่างก้าว แต่แม่จะคอยอยู่เคียงข้าง คอยดูแลลูกทุกย่างก้าวเสมอ
ขณะยืนอยู่ในห้องเรียน มองออกไปนอกห้องเรียน ฉันเห็นแม่ยังคงยืนอยู่ในสนามโรงเรียน โบกมือลา ในขณะนั้น ฉันรู้ว่าแม่กำลังทั้งกังวลและภูมิใจ และฉันก็เข้าใจด้วยว่า ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ความรักของแม่จะเป็นกำลังใจที่มั่นคงที่สุดเสมอ
ลูกสาวตัวน้อยของฉันก็ถึงเวลาที่จะก้าวออกไปสู่โลกกว้างแล้ว เธอจะรู้สึกสับสนและกังวลเหมือนฉันไหม เมื่อได้เจอครูและเพื่อนๆ เป็นครั้งแรก ฉันตระหนักได้ว่าอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมดนั้น คือการต่อเนื่องของกระแสความรู้สึกที่ฉันและแม่ได้ผ่านมาด้วยกัน เมื่อฉันกลายเป็นแม่ ยืนอยู่บนธรณีประตูสู่วัยผู้ใหญ่ และได้เห็นลูกสาวเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่
ไม่ว่าปีการศึกษาจะผ่านไปกี่ปีก็ตาม ปีการศึกษาจะเป็นช่วงเวลาพิเศษในใจของทุกคนเสมอ โดยเตือนให้เรานึกถึงความทรงจำอันบริสุทธิ์ที่สุดในช่วงสมัยเรียน และนำความรู้สึกที่ไม่อาจลืมเลือนกลับมา!/.
ลินห์ เชา
ที่มา: https://baolongan.vn/ky-uc-mua-tuu-truong-a201135.html
การแสดงความคิดเห็น (0)