เผยแพร่บทเพลงพื้นบ้านให้แก่ทุกคน

+ ในสถานีวิทยุ VOV มีรายการพิเศษรายการหนึ่งที่ตั้งชื่อตามบุคคลที่ทำงานในสถานีนั้น ชื่อรายการว่า "แปดเพลงพื้นบ้าน" (Eight Mai Van Lang - Eight Stories of Folk Songs) และปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น "บทสนทนาเพลงพื้นบ้าน" (Folk Song Dialogue) คุณช่วยให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับรายการนี้แก่ผู้อ่านของเราได้ไหมครับ/คะ?

- ผมดีใจมาก เพราะอย่างที่คณะผู้บริหาร VOV กล่าวไว้ว่า ในช่วง 78 ปีของการก่อตั้ง (ปีนี้กำลังเตรียมฉลองครบรอบ 79 ปี) นี่เป็นครั้งแรกที่เรามีรายการที่ตั้งชื่อตามบุคคล รายการชื่อ "แปดเพลงพื้นบ้าน" ไม่ใช่ความคิดของผม แต่เป็นข้อเสนอของรองผู้อำนวยการใหญ่ VOV คุณฟาม มานห์ ฮุง ที่เสนอให้แผนกดนตรีพัฒนารายการนี้ขึ้นมา

ทำไมถึงใช้คำว่า "แปด" แทนที่จะเป็น "คุย"? ผู้ฟังหลายคนถามคำถามนี้ และผมก็เคยตอบไปแล้ว คนทางใต้ชอบพูดว่า "แปดเรื่อง" มากกว่า "คุยเล่น" ซึ่งฟังดูอ่อนช้อยและไม่จริงจังเท่าไหร่ ผมใช้คำว่า "แปดเรื่อง" เพื่อให้มันดูแตกต่าง แต่หลังจากได้รับฟีดแบ็กจากผู้ฟัง ผมจึงเปลี่ยนเป็น "บทสนทนาเพลงพื้นบ้าน" รายการนี้มีโครงสร้างที่กระชับมาก โดยมีไม วัน แลง เป็นผู้ดูแลหลัก

รายการประกอบด้วยสองส่วนหลัก: ส่วนแรกคือการสนทนากับผู้ดำเนินรายการ ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกจากแผนกดนตรีพื้นบ้าน 1-2 คน ที่จะถามคำถาม โดยไม้ วัน ลัง จะตอบคำถามเกี่ยวกับประเด็นทางสังคม โดยส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับดนตรีพื้นบ้าน และส่วนที่สองคือการสนทนาระหว่างไม้ วัน ลัง กับผู้ฟัง ผมมีหมายเลขโทรศัพท์ส่วนตัว 0961349068 ซึ่งผู้ฟังสามารถโทรเข้ามาได้ทุกวันพุธ เวลา 15.00-16.00 น. ผู้โทรสามารถถามคำถามใดๆ ก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม ศิลปะ และ ดนตรี พื้นบ้านของชาติ

ฉันจะรับฟังคำถามและคำตอบจากผู้ฟัง จากนั้นจะนำคำตอบเหล่านั้นมาอ้างอิงและออกอากาศทางโทรทัศน์ในรูปแบบบทสนทนากับผู้ฟัง ต่อจากนั้นจะเป็นข่าวสารและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับดนตรีพื้นบ้านและดนตรีดั้งเดิมที่ไม วัน ลัง ได้ไปเยี่ยมชมและพบเจอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่ผู้ฟังส่งคำถามผ่านจดหมายเกี่ยวกับดนตรีพื้นบ้าน (ตัวอย่างเช่น ต้องการถามเกี่ยวกับศิลปิน A, ศิลปิน B..., แนวเพลง A, แนวเพลง B ของเพลงเจา, เพลงไก๋หลง...) ไม วัน ลัง จะให้คำตอบที่เจาะลึกยิ่งขึ้นเพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้ฟัง

ไม วัน ลัง นักเขียนบทละคร ภาพ: ผู้เขียนเป็นผู้จัดหาให้

อีกส่วนที่น่าสนใจมากคือช่วงตอบคำถาม ไม วัน ลาง จะตอบคำถามต่างๆ เช่น คำถามเกี่ยวกับเพลงพื้นบ้าน นักร้องพื้นบ้าน หรือเครื่องดนตรีพื้นบ้าน... เรารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่รายการออกอากาศมาตั้งแต่ 1 มกราคม 2565 และดำเนินมาแล้วสองปีครึ่ง รายการได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากผู้ชม เพื่อนร่วมงาน และเพื่อนๆ และหลายคนได้ให้คำแนะนำอย่างละเอียด ซึ่งช่วยให้รายการได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ

สิ่งที่ทำให้ "แปดเรื่องเล่าเพลงพื้นบ้าน" พิเศษคือ เป็นรายการที่ไม่มีสคริปต์ เนื้อหาทั้งหมดประกอบด้วยบทสนทนาที่เป็นธรรมชาติระหว่างคนรักเพลงพื้นบ้านกับผู้ตัดต่อ หรือระหว่างคนรักเพลงพื้นบ้านกับผู้ฟัง ในระหว่างกระบวนการสนทนากับผู้ชม คุณคงเคยเจอกับสถานการณ์ที่ยากลำบากบ้างใช่ไหม?

- ตอนที่เราผลิตรายการ "แปดเพลงพื้นบ้าน - แปดเรื่องราวของเพลงพื้นบ้าน" และตอนนี้ "บทสนทนาเพลงพื้นบ้าน" เราไม่มีบทเลย ผมอยากถ่ายทอดความรู้ที่ผมสั่งสมมาตลอด 30 ปีแห่งความทุ่มเทให้กับเพลงพื้นบ้านและเชอ (งิ้วเวียดนามดั้งเดิม) และแน่นอนว่าความรู้เหล่านั้นได้ถูกถ่ายทอดออกมามากมาย ผู้ฟังหลายคนถามคำถามที่ดีมาก และผมพยายามอย่างเต็มที่ที่จะตอบคำถามเหล่านั้นโดยใช้ความรู้ที่ผมสะสมมา ตัวอย่างเช่น ผู้ฟังบางคนถามเกี่ยวกับทุยเกียว ว่าเชอเตา (เชอแบบจีน) เหมือนกับเชอจากจีนหรือไม่ หรือทำไมเชอถึงไม่ได้รับการยอมรับจากยูเนสโกให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ที่เป็นตัวแทนของมนุษยชาติ...

พูดตามตรง ผมโชคดีที่ตั้งแต่เด็ก ผมพยายามสะสมความรู้ด้วยการอ่านหนังสือ ฟังความคิดเห็นจากเพื่อนและคนรุ่นก่อน... และรายการนี้เหมาะกับสิ่งที่ผมมีอยู่มาก ดนตรีพื้นบ้านคือสิ่งที่ผมรัก ดังนั้นผมจึงสามารถตอบคำถามของผู้ฟังได้ค่อนข้างง่าย

ความคาดหวังของผมคือการช่วยให้ผู้ฟังเข้าใจและชื่นชมดนตรีพื้นบ้านมากขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับภูมิภาคทางวัฒนธรรม ศิลปิน ช่างฝีมือ และรูปแบบศิลปะต่างๆ ด้วยเหตุนี้ ความรู้ของผมจึงค่อยๆ พัฒนาขึ้น และความรู้ด้านดนตรีพื้นบ้านของผู้ฟังก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน

"แปดหนุ่มน้อย" เป็นรายการที่มีเอกลักษณ์และพิเศษมาก แต่ก็เป็นรายการที่ผลิตได้ไม่ง่ายเลย อะไรคือเคล็ดลับในการสร้างรายการที่ดึงดูดใจผู้ชมได้มากขนาดนี้ครับ?

- จริงๆ แล้ว นี่เป็นรายการที่ท้าทายแต่ก็สนุกดีครับ มีคำถามมากมายจากผู้ฟังที่ผมตอบยากมาก บางครั้งถึงขั้นตอบไม่ได้และต้องขอเบอร์ผมเพื่อไปหาข้อมูลเพิ่มเติมก่อนตอบ อย่าคิดว่าผู้ฟังขาดความรู้นะครับ หลายคนมีความรู้มาก แม้แต่ผู้ที่มีปริญญาเอก นักข่าว และนักการศึกษา ก็โทรมาถามคำถามเหมือนกับผู้ฟังทั่วไป ดังนั้น ในระหว่างการพูดคุยกับผู้ฟัง ผมเองก็ต้องตอบคำถามมากมายเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีหลายกรณีที่ผู้ฟังถามคำถามที่ท้าทาย พยายามบิดเบือนคำพูดของไม วัน ลาง ตัวอย่างเช่น ผู้ฟังถามว่าทำไม เมื่อบอกว่า "เพลงพื้นบ้านและดนตรีพื้นเมือง" ถึงเล่นแต่เพลงพื้นบ้าน ไม่เล่นดนตรีพื้นเมืองด้วย... นี่เป็นแง่มุมที่น่าสนใจมากในอาชีพของผมครับ

ฉันคิดว่าเคล็ดลับที่สำคัญที่สุดในการสร้างรายการที่น่าสนใจคือการเข้าใจกลุ่มเป้าหมาย เข้าใจว่าพวกเขาต้องการอะไรและปรารถนาอะไร ในการเข้าใจนั้น คุณต้องลองเอาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์ของผู้ฟังก่อน เพื่อจะได้รู้ว่าจะถามและตอบคำถามอย่างไรให้พวกเขารู้สึกพึงพอใจ ฉันมักจะฟังบทสนทนาของเพื่อนร่วมงานที่ VOV อ่านบทความจากเพื่อนร่วมงานทั่วโลก และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉันมักจะฟังผู้ฟังและอ่านจดหมายของพวกเขาเสมอ เมื่อเร็วๆ นี้ ฉันอ่านอีเมล และตอนนี้ฉันอ่านข้อความต่างๆ บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียที่ฉันใช้ ฉันจึงเข้าใจค่อนข้างดีว่าผู้ฟังถามอะไรและพวกเขาต้องการอะไร

ผมเดินทางไปทั่วโลกเพื่อหาความรู้ ดังนั้นผมจึงเข้าใจจิตวิทยาของผู้ฟัง เมื่อพวกเขาถามคำถาม ผมจึงสามารถตอบได้เกือบทุกเรื่อง นอกจากนี้ ผมยังเลือกที่จะพูดด้วยภาษาที่เรียบง่าย ตรงไปตรงมา หลีกเลี่ยงภาษาที่ซับซ้อน คำพูดที่สวยหรู หรือภาษาที่กำกวม แต่พูดด้วยความจริงใจจากใจจริง

ฉันพูดคุยกับผู้ฟังด้วยหัวใจและความรัก เพียงแค่ปลูกฝังความรักไว้ในตัวคุณเอง แล้วคนที่คุณพูดคุยด้วยก็จะสัมผัสได้ถึงความรักนั้นอย่างแน่นอน ฉันคิดว่านี่แหละคือสิ่งที่ทำให้รายการน่าสนใจยิ่งขึ้น

ไม วัน ลัง นักเขียนบทละคร สัมภาษณ์ศิลปินชนเผ่าเกอตู ระหว่างการเดินทางไปภาคกลางของเวียดนาม ภาพ: ผู้เขียนเป็นผู้จัดหาให้

+ คุณไม่เพียงแต่เป็นนักข่าวและพิธีกรรายการวิทยุ VOV เท่านั้น แต่ยังได้รับการยกย่องว่าเป็นทูตที่เชื่อมโยงและเผยแพร่ศิลปะการแสดงงิ้วเวียดนามดั้งเดิม (เชอ) ไปทั่วประเทศ คุณคิดอย่างไรกับการประเมินนี้?

- ตำแหน่งทูตฟังดูดีมาก แต่ที่จริงแล้วฉันเป็นแค่คนเชื่อมโยง ฉันเชื่อมโยงผู้คนกับศิลปะของชาวชัว และเชื่อมโยงโครงการดนตรีพื้นบ้านดั้งเดิมของ VOV กับผู้คน การเชื่อมโยงทั้งสองนี้เป็นหนึ่งเดียวกัน เป็นหนึ่งเดียวแต่ก็เป็นสองในเวลาเดียวกัน

ความเชื่อมโยงนี้มีหลายแง่มุม ประการแรก ในฐานะนักข่าว/ผู้สื่อข่าว ผมเดินทางไปยังพื้นที่ท้องถิ่นและชนบทเพื่อพบปะและพูดคุยกับผู้คน บันทึกอารมณ์ ความรู้สึก การร้องเพลง การเล่นดนตรี และรูปแบบการแสดงของพวกเขา ประการที่สอง ในฐานะนักแต่งเพลง ผมเขียนเนื้อเพลงใหม่ๆ อยู่เสมอ แต่งเพลงเชอและเพลงพื้นบ้านเพื่อให้ผู้คนได้ร้องและเชื่อมโยงกัน ประการที่สาม ในฐานะนักวิจัย เมื่อผมไปเยือนพื้นที่ชนบทเหล่านี้ ผมได้พบปะและเรียนรู้เกี่ยวกับเชอผ่านหมู่บ้านและผู้คนในท้องถิ่น ประการที่สี่ ในฐานะผู้จัดงาน ผมมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน และในบางโครงการ ผมยังเข้าร่วมและกำกับการแสดงโดยตรงอีกด้วย

ในระดับส่วนตัว ผมยังทำงานด้านสื่อบนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย เช่น YouTube, TikTok และ Facebook… ด้วยบทบาททั้งห้าอย่างนี้ ผู้คนจึงเรียกผมว่าทูต เพราะผมเดินทางจากพื้นที่ชนบทหนึ่งไปยังอีกพื้นที่หนึ่งเพื่อเผยแพร่เพลงพื้นบ้านให้แก่ผู้คน

ขอขอบคุณผู้เขียน ไม่วันหลัง!

ดินห์ จุง (บันทึกเสียง)

ที่มา: https://www.congluan.vn/soan-gia-nha-bao-mai-van-lang-lan-toa-dan-ca-cho-moi-nguoi-post300197.html