เกาะฮอนบาเป็นเพียงหนึ่งในสถานที่ที่ดร.เยอร์ซินเคยพำนักอยู่ ซึ่งทิ้งความทรงจำอันงดงามไว้ให้เรา ไม่มีเอกสารใดระบุว่าท่านพำนักอยู่ที่เกาะฮอนบาเป็นเวลานานเท่าใด แต่การเลือกสถานที่แห่งนี้สำหรับการวิจัยพืชสมุนไพรของท่านถือเป็นก้าวสำคัญอย่างยิ่ง
 |
ในปี 2001 ก่อนที่จะมีถนนขึ้นเขา สหายของผมและผมได้พบเส้นทางเดินป่าเพื่อปีนขึ้นไป ผมต้องหยุดพักกลางทางเพราะหมดแรง การเดินทางครั้งนั้นทำให้ผมนึกถึงความยากลำบากที่ดร.เยอร์ซินต้องเผชิญ: เขาขนส่งสินค้าและแม้กระทั่งนำม้าขึ้นไปบนเขาเพื่อใช้เป็นพาหนะได้อย่างไร?
ในปี 2547 จังหวัดได้เปิดถนนยาว 37 กิโลเมตรจากซุยเต่าไปยังยอดเขาฮอนบา ถนนคดเคี้ยวและอันตราย แต่มีความงดงามที่ท้าทายให้ใครก็ตามพิชิต ในเวลาเดียวกันนั้น บ้านพักของดร.เยอร์ซินก็ได้รับการบูรณะตามเอกสารดั้งเดิม เมื่อถนนเปิด ผมตั้งใจจะขี่มอเตอร์ไซค์กลับขึ้นไป ถนนใหม่ในตอนนั้นปกคลุมไปด้วยดินสีแดงและยังสร้างไม่เสร็จ แต่ยอดเขาฮอนบาก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางเมฆลอยและฝนที่ตกกระทันหัน ให้ความรู้สึกโรแมนติกสำหรับนักเดินทาง บ้านไม้หลังเก่ายังคงมีร่องรอยอยู่ เช่น ฐานของคอกม้า พืชสมุนไพรที่ขึ้นอยู่ท่ามกลางวัชพืช ถาดปูนสำหรับเก็บน้ำเพื่อหว่านเมล็ดพืช ก้อนหินที่เขาปลูกต้นชา... ในเวลานั้น ไม่มีใครคิดที่จะปลูกดอกไม้บนยอดเขาเลย
 |
เมื่อเวลาผ่านไป ฉันกลับไปที่เกาะฮอนบาอีกครั้ง โดยไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นเหมือนก่อน แต่กลับรู้สึกครุ่นคิดมากขึ้น ฉันนึกภาพคุณหมอใจดีเดินออกมาจากบ้านไม้ในทุกเช้า ท่ามกลางหมอก และหัวเราะอย่างมีความสุข นั่นเป็นเหตุผลที่ นักท่องเที่ยวที่มาเยือน จังหวัดคั้ญฮวา มักอยากไปเกาะฮอนบาอย่างน้อยสักครั้ง
ครั้งหนึ่ง เส้นทางสู่ยอดเขาฮอนบาเคยถูกปิดเนื่องจากดินถล่ม แต่ในเดือนสิงหาคม ปี 2025 บริษัทท่องเที่ยวแห่งหนึ่งได้ซ่อมแซมถนนและเปิดเส้นทางท่องเที่ยวอีกครั้ง โดยมีข้อกำหนดให้ปฏิบัติตามเส้นทางที่กำหนดไว้เพื่อความปลอดภัยและปกป้องป่าไม้
 |
ครั้งนี้ ฉันนั่งรถเปิดประทุน Kong Forest ไปยังเขาฮอนบา จากป้ายรถเมล์ที่อยู่ห่างจากยอดเขา 17 กิโลเมตร รถรับส่งพาเราไปตามถนนที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ เรียบและสวยงาม เขาฮอนบายังคงปกคลุมไปด้วยเมฆ เย็นสบายและมีลมพัดแม้ในฤดูร้อนของ จังหวัด Khánh Hòa นอกจากบ้านที่ได้รับการบูรณะใหม่ของดร.เยอร์ซินแล้ว สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจคือดอกไม้! รอบๆ บ้านเต็มไปด้วยดอกโรโดเดนดรอนสีม่วงที่กำลังบานสะพรั่ง ดอกใหญ่และบอบบาง นอกจากนี้ยังมีดอกไฮเดรนเจียที่คุ้นเคยในดาลัด ส่องประกายระยิบระยับในแสงแดดยามเช้า และยังมีดอกลันทานาสีม่วงที่สร้างบรรยากาศที่อ่อนโยน ต้นสนสามใบก็ถูกปลูกไว้บนยอดเขา เขียวชอุ่มและดูเหมือนจะขยายตัวเป็นป่าได้ในอนาคต
สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือช่อดอกกุหลาบสีแดงสดที่หนาแน่นห้อยลงมาจากซอกใบ ใต้ดอกไม้เหล่านั้นมีพรมสีเขียวสดชื่นของผักชีลาวขึ้นปกคลุม และที่สะดุดตาเป็นพิเศษคือดอกไม้สีแดงส้มที่ผู้คนเรียกว่าดอกหญ้าฝรั่นหรือดอกแกลดิโอลัสญี่ปุ่น ดอกไม้เหล่านี้บานตลอดทั้งปี มีกลิ่นหอมหวานและน้ำหวานอุดมสมบูรณ์ ดึงดูดผีเสื้อจำนวนมาก
 |
ทางเดินหินที่เพิ่งเปิดใหม่นำไปสู่โขดหินที่ดร.เยอร์ซินเคยนั่งมองดวงดาว ทางเดินคดเคี้ยวผ่านทุ่งหญ้าและดอกไม้ มอบทัศนียภาพอันงดงามของภูเขาอันกว้างใหญ่ให้แก่ผู้มาเยือน ซึ่งต้นควินซ์ไม่กี่ต้นที่เขาปลูกไว้ยังคงหลงเหลืออยู่ ปัจจุบันกลมกลืนไปกับธรรมชาติแล้ว
ชีวิตคือการไหลเวียนอย่างต่อเนื่อง ผู้คนมากมายมาแล้วก็จากไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้ แต่ดร.เยอร์ซินเลือกที่จะอาศัยและทำงานในญาตรังเป็นเวลา 50 ปี ทิ้งมรดก ทางวิทยาศาสตร์ และร่องรอยไว้บนภูเขาที่ชื่อว่า ฮอนบา
 |
ปัจจุบัน เกาะฮอนบาแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก ดอกไม้บานสะพรั่ง ผีเสื้อโบยบิน และถนนหนทางก็กว้างขึ้น ด้วยความรักที่มีต่อ ดร.เยอร์ซิน คนรุ่นหลังจึงได้ขยายเส้นทางที่ท่านเคยเดินลุยป่าและปีนเขา บางทีท่ามกลางความกว้างใหญ่ไพศาลนั้น ท่านอาจจะร้องเพลงบ้างเป็นครั้งคราว เพื่อให้ผู้คนจดจำท่านไปตลอดกาล
คูเวียดตรัง
ที่มา: https://baokhanhhoa.vn/van-hoa/sang-tac/202512/len-hon-ba-bat-gap-co-hoa-12f5f84/
การแสดงความคิดเห็น (0)