ประวัติความเป็นมาของการก่อตั้งจังหวัดด่งทับ

จังหวัดด่งทับตั้งอยู่ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง (ประกอบด้วย 13 จังหวัดและเมือง) แบ่งออกเป็นสองส่วน ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือและฝั่งใต้ของแม่น้ำเตียน มีพรมแดนติดกับจังหวัดปรายเวง (กัมพูชา) ทางทิศเหนือ จังหวัดวิญลองและเมืองเกิ่นโถทางทิศใต้ จังหวัด อานเจียง ทางทิศตะวันตก และจังหวัดลองอานและจังหวัดเตียนเจียงทางทิศตะวันออก

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2518 คณะ กรรมการกรมการเมือง แห่งคณะกรรมการกลางพรรคแรงงานเวียดนามได้ออกมติเกี่ยวกับการปรับโครงสร้างและการควบรวมจังหวัดหลายแห่งในภาคใต้ ซึ่งรวมถึงแผนการควบรวมจังหวัดซาเดกและเกียนฟอง ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 พระราชกฤษฎีกาของสภารัฐบาลปฏิวัติชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐเวียดนามใต้ได้ประกาศชื่อจังหวัดดงทับอย่างเป็นทางการ

ดงทับ ในยุคศักดินา

เดิมทีเมืองดงทับเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอันกว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ ซึ่งได้รับการตั้งถิ่นฐานและพัฒนาโดยผู้อพยพชาวเวียดนามจากทางเหนือ ควบคู่ไปกับการขยายตัวลงใต้ของการอพยพตามธรรมชาติ เหล่าขุนนางตระกูลเหงียนได้ค่อยๆ สถาปนาอำนาจอธิปไตยและจัดตั้งระบบการปกครองของตนขึ้น

บันทึกทางประวัติศาสตร์ระบุว่า: ในสมัยแรกๆ ของประเทศ โกดัง (เรียกว่า "khố trường") ถูกสร้างขึ้นตามที่ดิน และที่ตั้งของโกดังก็ตั้งชื่อตามที่ดินที่โกดังเก็บเงิน ธัญพืช และสินค้าอื่นๆ องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเห็นว่า Gia Dinh ในเวลานั้นมีดินแดนอันกว้างใหญ่ จึงทรงสถาปนา khố trâờng ไว้ 9 แห่ง ได้แก่ Quy An, Quy Hóa, Cếnh Dương, Thiên Mụ, Quến Thếo, Hoàng Lạp, Tam Lạch, Bế Canh และ Tân Thịnh ในจำนวนนี้ Bả Canh khố trâờng (ตั้งแต่ปี 1732 ของเขต Định Viễn) ปัจจุบันเป็นพื้นที่ทางตอนเหนือของแม่น้ำ Tiền ในจังหวัด Đồng Tháp

ในปี พ.ศ. 2300 พระเจ้าหว่อง เหงียน เฟื้อก โคอาต ได้ขยายอาณาเขตทัมฟองลอง ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำติền และแม่น้ำฮ่องเต้ และทรงมอบหมายให้เหงียน กึ ทริญห์ ​​ก่อตั้งเขต 3 แห่ง ได้แก่ เจิว ดัค (ใน ฮัว เกียง), เติ๋น เจิว (ใน ติง เกียง) และดง Khẩu (ใน Sa Đéc) ทั้งหมดอยู่ในกองทหาร Long Hồ ในจำนวนนี้ เขตดง Khẩu ตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตอนใต้ของแม่น้ำ Tiền ในจังหวัด Dong Tháp

ในสมัยราชวงศ์เหงียน พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นของจังหวัดดงทับนั้น เดิมทีอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอดี๋นเวียน จังหวัดวิ๋นถั่ญ และอำเภอเกียนอัน จังหวัดดี๋นถวง ต่อมาในปี ค.ศ. 1832 จักรพรรดิมินห์มังทรงดำเนินการปฏิรูปการปกครองครั้งใหญ่ โดยจัดตั้งจังหวัดขึ้น 6 จังหวัดในภาคใต้ของเวียดนาม (รู้จักกันในชื่อ 6 จังหวัดภาคใต้) ได้แก่ เบียนฮวา เกียดิ๋น ดี๋นถวง ดี๋นถวง ดี๋นหลง อานเจียง และฮาเตียน โดยจังหวัดดงทับนั้นอยู่ในเขตอำเภอวิ๋นอัน จังหวัดดี๋นถั่ญ อำเภอดงเซียน จังหวัดตุ่ยเบียน (จังหวัดอานเจียง) และอำเภอเกียนดัง จังหวัดเกียนอัน (จังหวัดดี๋นถวง) ในช่วงปลายรัชสมัยของจักรพรรดิตู่ดึ๊ก ก่อนการแทรกแซงของฝรั่งเศส พื้นที่ของจังหวัดดงทับในปัจจุบันส่วนใหญ่ประกอบด้วยอำเภออันเซวียน อำเภอดงเซวียน และอำเภอวิงห์อัน (จังหวัดอันเกียง) และอำเภอเกียนดังและอำเภอเกียนฟง (จังหวัดดิงห์ตวง)

ดงทับในสมัยอาณานิคมฝรั่งเศส

ก่อนการเข้ามาของนักล่าอาณานิคมฝรั่งเศส เวียดนามใต้ประกอบด้วย 6 จังหวัด ได้แก่ เบียนฮวา จาดีญ และดิงห์ตวง (ภาคตะวันออก) และอันเจียง วิงห์ลอง และฮาเตียน (ภาคตะวันตก) ในปี 1862 ผ่านสนธิสัญญาที่ลงนามกับราชสำนักเว้ นักล่าอาณานิคมฝรั่งเศสได้เข้ายึดครอง 3 จังหวัดทางตะวันออก และเริ่มจัดตั้งระบบการบริหารโดยยกเลิกเขตและอำเภอเดิมในสมัยราชวงศ์เหงียน และจัดตั้งหน่วยงานบริหารใหม่ที่เรียกว่าเขตตรวจการณ์ ในปี 1867 หลังจากยึดครอง 3 จังหวัดทางตะวันตก (วิงห์ลอง อันเจียง ฮาเตียน) นักล่าอาณานิคมฝรั่งเศสก็ได้จัดให้จังหวัดเหล่านี้อยู่ภายใต้ระบอบการบริหารเดียวกันกับจังหวัดทางตะวันออก

ในปี ค.ศ. 1870 ภาคใต้ของเวียดนามทั้งหมดมีเขตตรวจราชการ 25 เขต ซึ่งต่อมาลดเหลือ 18 เขต พื้นที่ของจังหวัดดงทับในปัจจุบันส่วนใหญ่อยู่ในเขตตรวจราชการซาเดค ประกอบด้วย 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอวิญอัน อำเภออันเซียว และอำเภอดงเซียว ในปี ค.ศ. 1876 เขตตรวจราชการซาเดคได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอซาเดค สังกัดเขตการปกครองวิญลอง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่เขตการปกครองหลักของเวียดนามใต้ ตามพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1899 ที่ออกโดยผู้ว่าการทั่วไปแห่งอินโดจีน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1900 เขตการปกครองในเวียดนามใต้จึงถูกเรียกว่า "จังหวัด" อย่างเป็นเอกภาพ ในเวลานั้น ซาเดคเป็นหนึ่งใน 20 จังหวัดของเวียดนามใต้

ในปี ค.ศ. 1913 ตามพระราชกฤษฎีกาของผู้ว่าการทั่วไปแห่งอินโดจีน จังหวัดซาเดคถูกรวมเข้ากับจังหวัดวิงห์ลอง และมีการจัดตั้งอำเภอเกาหลานขึ้น ในปี ค.ศ. 1916 จังหวัดซาเดคถูกแบ่งออกเป็นสามอำเภอ ได้แก่ อำเภอเจาแทง (เมืองหลวงของจังหวัด) อำเภอไลหวุง และอำเภอเกาหลาน ในปี ค.ศ. 1924 ผู้ว่าการทั่วไปแห่งอินโดจีนได้ออกพระราชกฤษฎีกาอีกครั้งเพื่อแยกจังหวัดซาเดคออกจากจังหวัดวิงห์ลองเพื่อจัดตั้งเป็นจังหวัดอิสระ และในเวลาเดียวกัน อำเภอเกาหลานได้รับการยกระดับเป็นเขตการปกครองส่วนภูมิภาคในปี ค.ศ. 1925

จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 เขตแดนการปกครองของจังหวัดดงทับส่วนใหญ่อยู่ในจังหวัดซาเดก ซึ่งประกอบด้วย 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเจาแทง อำเภอไลหวุง และอำเภอเกาหลาน (ทางใต้ของแม่น้ำเทียน) และบางส่วนของจังหวัดเจาโดกและจังหวัดลองเซียน (ทางเหนือของแม่น้ำเทียน)

ดงทับในช่วงปี 1945 - 1975

หลังจากการปฏิวัติเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 จังหวัดซาเดกอยู่ในเขตทหารที่ 8 ทางภาคกลางตอนใต้ของเวียดนาม เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1947 ตามคำสั่งของคณะกรรมการบริหารการต่อต้านภาคใต้ จังหวัดลองเจาเทียนถูกจัดตั้งขึ้นบนพื้นฐานของบางส่วนของจังหวัดเจาโดกและจังหวัดลองเซียน ประกอบด้วย 5 อำเภอ ได้แก่ อำเภอตันเจา อำเภอฮ่องเงียว อำเภอโชโมย อำเภอเจาฟูบ และอำเภอลาปโว ในปี ค.ศ. 1950 จังหวัดดงทับมุ่ยถูกจัดตั้งขึ้นจาก 29 ตำบลของอำเภอไจ่เลย์และไจ่เบ (จังหวัดมี่โถ) อำเภอเกาหลาน (จังหวัดซาเดก) และอำเภอม็อกฮวา (จังหวัดตันอัน) ในปี ค.ศ. 1951 จังหวัดลองเจาเทียนได้รวมกับจังหวัดซาเดกเพื่อจัดตั้งเป็นจังหวัดลองเจาซา จังหวัดลองเจาซาดำรงอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1954 เมื่อถูกยุบเพื่อฟื้นฟูจังหวัดเจาโดก ลองเซียน และซาเดกให้กลับมาเป็นเช่นเดิม

หลังจากการลงนามในข้อตกลงเจนีวาปี 1954 ประเทศเวียดนามถูกแบ่งออกเป็นสองภูมิภาคชั่วคราว โดยมีเส้นละติจูดที่ 17 ในจังหวัดกวางตรีเป็นพรมแดน พื้นที่ทางใต้ของเส้นละติจูดที่ 17 อยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐเวียดนาม โดยจังหวัดซาเดกในขณะนั้นอยู่ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 1956 สาธารณรัฐเวียดนามได้จัดตั้งจังหวัดฟงแทงขึ้นจากบางส่วนของจังหวัดเจาโดก (อำเภอหงเงียว) จังหวัดลองเซียน (อำเภอฟงแทงเถืองและตำบลอันบิ่ญ) และจังหวัดซาเดก (อำเภอเกาหลาน) ในเดือนตุลาคมปี 1956 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเวียดนามได้ออกพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตแดนและชื่อของหลายจังหวัดและเมืองหลวงของจังหวัดในเวียดนามใต้ ตามพระราชกฤษฎีกานี้ จังหวัดซาเดกถูกรวมเข้ากับจังหวัดวิญลองเพื่อจัดตั้งเป็นจังหวัดวิญลอง และจังหวัดฟงแทงถูกเปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดเกียนฟง ในปี พ.ศ. 2509 จังหวัดซาเดคได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่โดยแยกตัวออกมาจากจังหวัดวิญล็อง

ดงทับ ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน 2518 จนถึงปัจจุบัน

เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2518 คณะกรรมการกรมการเมืองแห่งคณะกรรมการกลางพรรคแรงงานเวียดนามได้ออกมติที่ 245-NQ/TW เรื่องการยกเลิกเขตและรวมจังหวัดทั่วประเทศ ตามมตินี้ มีแผนจะรวมจังหวัดเดิมเข้าเป็น 21 จังหวัดใหม่ทั่วประเทศ โดยในเบื้องต้นมีแผนจะรวม 3 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดลองเจาเตียน จังหวัดซาเดก และจังหวัดเกียนตวง เข้าเป็นจังหวัดใหม่จังหวัดเดียว อย่างไรก็ตาม หลังจากพิจารณาสถานการณ์จริงในภาคใต้แล้ว คณะกรรมการกรมการเมืองจึงตัดสินใจปรับเปลี่ยนการรวมจังหวัดบางแห่งจากเขต 6 ลงไปทางใต้ รวมถึงการรวมจังหวัดซาเดกและเกียนฟงเดิมด้วย จากนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ตามพระราชกฤษฎีกาของรัฐบาลปฏิวัติชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐเวียดนามใต้ จังหวัดดงทับจึงได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการจากการรวมจังหวัดซาเดกและเกียนฟง

ในปี 1976 เมื่อจังหวัดด่งทับก่อตั้งขึ้นครั้งแรก ประกอบด้วยเมืองเดียวคือเมืองซาเดค (เมืองหลวงของจังหวัด) และห้าอำเภอ ได้แก่ อำเภอเกาหลาน อำเภอตามหนอง อำเภอหงเงีย อำเภอลาปโว และอำเภอเจาแทง รวมทั้งหมด 79 ตำบล และ 2 อำเภอ

ในปี 1994 ด้วยเป้าหมายในการส่งเสริมการพัฒนาพื้นที่ดงทับมุยที่มีศักยภาพสูง จึงได้ย้ายเมืองหลวงของมณฑลไปยังเมืองเกาหลาน ด้วยการลงทุนจากรัฐบาลกลางและความร่วมมือร่วมใจของคณะกรรมการพรรค รัฐบาล และประชาชนในท้องถิ่น เมืองเกาหลานจึงได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องและกลายเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของมณฑลในปี 2550 (และเป็นเขตเมืองประเภทที่ 2 ในปี 2563)

นอกจากนี้ เมืองซาเดคได้รับการยกฐานะเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของจังหวัดในปี 2556 (เขตเมืองประเภทที่ 2 ในปี 2561) และเมืองหงเงียได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี 2551 (เขตเมืองประเภทที่ 3 ในปี 2561) และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของจังหวัดในปี 2563

ดงทับเป็นพื้นที่แรกในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงที่มี 3 เมืองอยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของจังหวัด (ปัจจุบัน จังหวัดเกียนยางก็บรรลุเป้าหมายนี้เช่นกัน)

พอร์ทัลรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ระดับจังหวัด