ก่อนอื่น ขออธิบายที่มาของชื่อ "น้ำเชื่อมมอลต์" ก่อน ตามที่คนในหมู่บ้านทำน้ำเชื่อมมอลต์แบบดั้งเดิมบอกมา สูตรนี้สืบทอดมาจากชาวจีนคนหนึ่ง ตอนแรกฉันก็ลังเลใจ แต่หลังจากตรวจสอบในพจนานุกรมแล้ว พบว่าคำว่า "น้ำเชื่อมมอลต์" เป็นคำเปรียบเทียบถึงส่วนผสมของอาหารจานนี้ ได้แก่ ข้าวงอกและข้าวสาร (ปัจจุบันคือข้าวเหนียว) นี่จึงเป็นที่มาของชื่ออาหารจานพิเศษนี้ด้วย
ฉันไม่ทราบรายละเอียดของการทำมอลต์ รู้แต่เพียงพื้นฐานเท่านั้น คือ นำข้าวมาเพาะให้งอกลึกประมาณ 5 เซนติเมตร จากนั้นตากให้แห้ง แล้วบดให้เป็นผง นำข้าวเหนียวมาหุงสุกแล้วผสมกับผงข้าวที่งอกแล้ว จากนั้นเติมน้ำและทิ้งไว้ให้หมักอีกครั้ง สุดท้ายบีบเอาของเหลวออก แล้วนำส่วนผสมไปต้มจนข้น
น้ำเชื่อมมอลต์อร่อยที่สุดเมื่อรับประทานคู่กับข้าวเกรียบ
เมื่อได้ฟังนักเขียน เหงียน นัท อัญ เล่าถึงความสุขในวัยเด็กของเขา ความทรงจำของฉันก็พลันหวานหอมราวกับลูกอมมอลต์ขึ้นมาทันที
ตอนเด็กๆ ฉันอาศัยอยู่ในชนบท สมัยนั้นขนมหวานและของว่างมีให้เลือกไม่หลากหลายเท่าตอนนี้ และสินค้าที่นำเข้าก็ยิ่งหายากกว่า คุณยายมักจะซื้อน้ำเชื่อมมอลต์ยี่ห้อ "เทียนบัตต์" (น้ำเชื่อมมอลต์ยี่ห้อดังใน จังหวัดกวางงาย ) ให้ฉัน ตอนนั้นน้ำเชื่อมมอลต์บรรจุในกระป๋องนมข้นหวาน โดยมีฝากระป๋องทำจากกระป๋องเครื่องดื่มรังนกที่ใช้แล้ว
การได้จับตะเกียบและตักน้ำเชื่อมมอลต์ออกจากกระป๋องทำให้หัวใจฉันเต็มไปด้วยความสุข ฉันกินน้ำเชื่อมมอลต์ด้วยตะเกียบอย่างมีความสุข เหมือนกับการกินอมยิ้มที่ฉันใฝ่ฝันมาตลอด การกินน้ำเชื่อมมอลต์ทำให้ตะเกียบในบ้านฉันพังไปหลายอัน เพราะเวลาตักน้ำเชื่อม ฉันมักจะจิ้มตะเกียบลงไปในกระป๋องลึกๆ แล้วจับแน่นๆ จนตะเกียบหักบ่อยๆ ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ ฉันต้องขอความช่วยเหลือจากคุณยาย คุณยายจะช่วยฉันเก็บตะเกียบที่หัก แล้วก็ทำ "ของโปรดในวัยเด็ก" ให้ฉันกิน นั่นก็คือ ข้าวเกรียบน้ำเชื่อมมอลต์
ฉันพูดถึงเรื่องนี้ และนักเขียนเหงียน นัท อัญ ก็พยักหน้าเห็นด้วย น้ำเชื่อมมอลต์ต้องกินกับข้าวเกรียบถึงจะถือว่าแท้จริง เหมาะสม และแสดงให้เห็นว่าคนนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำเชื่อมมอลต์ คุณยายของฉันตักน้ำเชื่อมมอลต์อย่างงดงามและประณีต ในพริบตา คุณก็จะเห็นเส้นใยน้ำเชื่อมมอลต์ที่แวววาวกระจายบางๆ บนข้าวเกรียบสีทองกรอบราวกับเส้นไหมที่เพิ่งทอเสร็จใหม่ๆ ซึ่งยังวางอยู่บนเครื่องทอ
ฉันรอคอยมันอย่างใจจดใจจ่อ เมื่อเธอหักแผ่นแป้งข้าวเจ้าครึ่งหนึ่ง พับมัน แล้วยื่นให้ฉัน ความสุขของฉันก็ล้นเหลือ ฉันนั่งนิ่งและลิ้มรสขนมง่ายๆ ชิ้นนี้อย่างรวดเร็ว ท้องของฉันเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น แผ่นแป้งข้าวเจ้าที่กรอบและหอมกรุ่น ผสานกับรสหวานของลูกอมมอลต์ ทำให้ฉันลืมความอยากกินที่ยืนอยู่ตรงร้านขายของชำไปเลย ถ้าใส่ถั่วลิสงลงไปด้วย ขนมแผ่นแป้งข้าวเจ้ามอลต์นี้จะอร่อยไม่แพ้ขนมงาหรือถั่วลิสงกรอบเลย
เพราะความทรงจำพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน วันหนึ่งเมื่อฉันกลับไปที่กวางงาย ฉันรีบวิ่งไปในเมืองเพื่อซื้อน้ำเชื่อมมอลต์สักขวด นั่นทำให้ฉันได้รู้ว่าน้ำเชื่อมมอลต์ของกวางงายในปัจจุบันมีหลายยี่ห้อและหลายชนิด มีแบรนด์ "เทียนบุ๊ต" บางชนิดจดทะเบียนภายใต้โครงการ OCOP (หนึ่งชุมชนหนึ่งผลิตภัณฑ์) บางชนิดบรรจุในภาชนะพลาสติก บางชนิดบรรจุในขวดแก้ว... ส่วนฉันนั้น ต้องหาแบบที่บรรจุในกระป๋องนมข้นหวาน บางทีมันอาจจะตรงกับความทรงจำของฉันอย่างสมบูรณ์แบบก็ได้
เมื่อกลับถึงบ้าน คุณยายกับฉันเปิดกระป๋องน้ำเชื่อมมอลต์ คุณยายชมว่า "ร้านเบเกอรี่ใช้มอลต์น้อยกว่าปกติ น้ำเชื่อมเลยใสและหวาน" จากนั้นคุณยายก็ยิ้มอย่างอบอุ่น ดวงตาจ้องมองกระป๋องน้ำเชื่อมมอลต์อย่างครุ่นคิด บางที คุณยายอาจกำลังหวนรำลึกถึงวันเวลาที่ผ่านไปนานแล้วเหมือนกับฉัน...
[โฆษณา_2]
ลิงก์แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)