ฝนเดือนกันยายน

มองผ่านหน้าต่าง ผิวน้ำในแม่น้ำดูเหมือนเดิมทุกวัน มีเรือลำเดิม ๆ ลอยอยู่นิ่ง ๆ ทุกอย่างเป็นสิ่งสัมพัทธ์ มุมมองและความรู้สึกของฉันก็เป็นเพียงสิ่งสัมพัทธ์ เพราะฉันไม่ได้มองออกไปที่แม่น้ำทุกวัน ความนิ่งสงบนั้นเด่นชัดมาก แม้แต่ผืนน้ำเองก็ดูเหมือนเป็นเพียงผืนน้ำสีที่ทอดยาวและราบเรียบ ใบไม้สีเขียวหนาทึบฝั่งตรงข้ามดูเหมือนถูกตัดแต่งให้ตรงอย่างสมบูรณ์แบบ ก่อเป็นเส้นแบ่งระหว่างแม่น้ำกับท้องฟ้า

อย่างไรก็ตาม บางครั้งรอบตัวฉันก็เต็มไปด้วยเสียงลม ลมคำราม พัดกระหน่ำ ฉันจินตนาการว่ามันหมุนวน กวาดทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางทางด้วยเสียงหอน พร้อมกับเสียงต่างๆ ที่มันพัดผ่านไป เช่น เสียงหลังคาสังกะสีสั่น เสียงกระทบกันและเสียงเสียดสีของสิ่งของต่างๆ ท้องฟ้ามืดลง แบ่งออกเป็นสองส่วน ด้านบนมีเมฆสีเทาเข้มปกคลุมอย่างน่ากลัว และด้านล่างเป็นแม่น้ำที่ปกคลุมด้วยสีฟ้าอ่อนจางๆ เรือลำใหญ่ลำหนึ่งอยู่ไกลออกไป ลักษณะเด่นเพียงอย่างเดียวคือแสงไฟที่มองเห็นได้ชัดเจนจากไฟบนเรือ ฉันไม่รู้ว่าเรือลำนั้นกำลังกลับ แล่นเรือ หรือจอดทอดสมอ แต่ทำไมไฟถึงเปิดตั้งแต่เช้า หรือว่าฝนกำลังจะตก? แล้วในพริบตา ฝนปรอยสีขาวก็ปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่าง แม่น้ำเงียบสงัด และเรือก็หายไป

แม่น้ำถูกปกคลุมด้วยสายฝน แต่ภาพนั้นกลับดู "มีชีวิตชีวา" ด้วยเสียงฝนที่ตกอย่างต่อเนื่อง เสียงคลิกของแป้นพิมพ์ของฉัน พร้อมกับเสียงฝน สร้างเป็นท่วงทำนองคล้ายเครื่องดนตรีประเภทเคาะจังหวะ—บางครั้งเร็วและหนักหน่วง บางครั้งก็ถูกขัดจังหวะ—บนระดับเสียงกระซิบของสายน้ำ และขึ้นอยู่กับการไหลเวียนของความคิดของฉัน

ฉันยืนขึ้นเพื่อมองดูสายฝน ฝนในเดือนกันยายนบางครั้งตกมาเป็นระลอกสองรอบในหนึ่งวัน คือเช้าและเย็น บางครั้งก็ตกแค่ช่วงบ่าย ทำให้เกิดสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงราวกับสี่ฤดูในวันเดียวบนผิวน้ำ ฝนในไซง่อนมักจะไม่ตกนานหรือต่อเนื่อง มันจะเทลงมาอย่างหนักแล้วก็หยุดอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกที่ฝนตกแล้วหยุดก็เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ แต่ในบางวัน ฝนปรอยๆ ก็ตกตั้งแต่บ่ายจนถึงเย็น ทำให้ทัศนียภาพของแม่น้ำที่ฉันมองเห็นเป็นสีเทาหม่นๆ

แต่ส่วนที่ดีที่สุดคือหลังฝนหยุด ในวันที่ฝนตกเร็ว แสงแดดยามบ่ายจะสาดส่องเป็นสีทองอ่อนๆ งดงามจนน่าทึ่ง ในวันที่ฝนตกช้า แสงไฟระยิบระยับจากหน้าต่างของอาคารด้านหน้าจะปรากฏให้เห็นชัดเจน ในวันอื่นๆ ฝนตกแล้วหยุดอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้ซึ่งท้องฟ้ามืดสนิทในยามเย็น เรือในแม่น้ำที่ส่องสว่างอยู่แล้วก่อตัวเป็นโครงร่างระยิบระยับราวกับเพชรพลอย ยิ่งกว่านั้น ดวงจันทร์ก็ปรากฏขึ้น เริ่มจากสีเหลือง ค่อยๆ สว่างเป็นสีขาว และค่อยๆ ลอยไปอย่างเงียบๆ อีกด้านหนึ่งของตึกระฟ้า – สถานที่ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนในยามที่ดวงจันทร์ลับขอบฟ้าบนทางเท้า ฉันคิดว่าดวงจันทร์ยังคงสวยงามในเวลานั้น เพราะด้านนั้นคือถนน พื้นที่ในเมือง ที่มีหลังคาบ้านสูงต่ำแตกต่างกันไป...

เดือนกันยายนนำมาซึ่งฤดูฝน ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นอากาศแห้งและเย็น จากนั้นก็ถึงคริสต์มาส สิ้นปี และตรุษจีน... นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมฝนในเดือนกันยายนจึงดูเหมือนตกเพียงชั่วครู่

ดูสิ ราวกับว่ามีคนเพิ่งเปิดม่านฝน เผยให้เห็นทิวทัศน์แม่น้ำอย่างชัดเจน ท้องฟ้ากลับกลายเป็นสีฟ้าอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ฉันเห็นเรือขนาดใหญ่หลายลำเข้าและออก มีเสียงไซเรนดังยาวนาน ราวกับว่าไม่เคยมีฝนตกหนักขนาดนี้มาก่อนเลย...

ที่มา: https://thanhnien.vn/mua-thang-chin-185240921164853475.htm