• กองทัพเรือตรวจสอบการฝึกฝนและความพร้อมรบ
  • กองทัพเรือได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ โฮจิมินห์
  • คณะผู้แทนจากกองบัญชาการทหารเรือได้จุดธูปบูชาที่ท่าเรือแวมหลง

การเสียสละที่เงียบงัน

ด้วยประสบการณ์รับราชการทหาร 13 ปี โดย 7 ปีนั้นประจำการอยู่บนเรือคุ้มกัน (CQ boat) ร้อยโท ตรัน จุง เกียน ผู้บังคับเรือ 561 กองเรือที่ 4 ได้ปฏิบัติภารกิจขนส่งผู้คนและสินค้าจากเรือใหญ่ไปยังเกาะต่างๆ มาแล้วหลายร้อยครั้ง งานนี้อาจดูเหมือนง่าย แต่เบื้องหลังนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบาก ความท้าทาย และการเสียสละอย่างเงียบๆ นับไม่ถ้วน

ร้อยโทเจิ่น จุง เกียน

เขาเล่าว่า “การขนส่งผู้โดยสาร สินค้า และของขวัญไปยังเกาะต่างๆ ในตรวงสาหรือแท่นขุดเจาะ DK1 เป็นงานที่หนัก แต่ก็เป็นงานที่ผมรักและ ภาคภูมิใจ ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ พายุที่ไม่คาดคิดอาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา เพื่อความปลอดภัยของทุกคน คนขับเรือต้องเตรียมพร้อมอย่างดี มีบุคลิกที่แข็งแกร่ง มีประสบการณ์มากมาย และพร้อมที่จะเสียสละเพื่อภารกิจให้สำเร็จเสมอ”

จากหลายร้อยครั้งที่เขาขับรถพานักท่องเที่ยวไปยังเกาะต่างๆ การเดินทางที่พาคณะผู้แทนจากนครโฮจิมินห์ไปเยือนเกาะดาเตย์นั้นเป็นที่น่าจดจำที่สุดสำหรับร้อยโทเกียน วันนั้นคลื่นไม่ใหญ่มาก แต่ลมแรงและมีฝนปรอยๆ เรือ HPBD 561 จอดทอดสมออยู่ห่างจากเกาะประมาณ 2 ไมล์ทะเล เพื่อให้เป็นไปตามกำหนดการ คณะผู้แทนจึงตัดสินใจเทียบท่า ผู้แทนหลายร้อยคนและของขวัญถูกขนส่งโดยเรือ CQ สี่ลำ การเดินทางครั้งแรกๆ ปลอดภัยดี แต่ในการเดินทางครั้งที่ห้า เมื่อเรืออยู่ห่างจากขอบเกาะประมาณ 160 เมตร เรือก็เกยตื้นกะทันหันเนื่องจากน้ำลง ร้อยโทเกียนไม่ลังเลเลยสักนิด กระโดดลงทะเล ออกแรงทั้งหมดเพื่อผลักเรือออกจากแนวปะการัง จากนั้นก็บังคับเรือไปยังเกาะอย่างปลอดภัย การกระโดดครั้งนั้นทำให้ขาของเขาถูกปะการังแหลมคมบาด แต่ในทางกลับกัน คณะผู้แทนทั้งหมดก็ได้เหยียบย่างลงบนเกาะท่ามกลางความรู้สึกที่ท่วมท้น “เมื่อได้เห็นคณะผู้แทนได้พบปะและมีปฏิสัมพันธ์กับเจ้าหน้าที่และทหารบนเกาะ เราก็รู้สึกโล่งใจและมีความสุข เพราะเราได้ทำภารกิจสำเร็จแล้ว” เขากล่าวเล่า

บ่ายวันนั้น พายุพัดกระหน่ำอย่างกะทันหัน พร้อมคลื่นลมแรงและคลื่นยักษ์ แม้จะมีฝนตกหนัก แต่ลูกเรือก็ต้องนำกลุ่มนักท่องเที่ยวกลับไปยังเรือตามกำหนดการที่วางไว้ “ลูกเรือถือว่าการเผชิญกับคลื่นลูกใหญ่และลมแรงเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน การพลาดพลั้งเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้ทั้งเรือและผู้โดยสารตกอยู่ในอันตรายได้ ประสบการณ์เหล่านั้นได้ฝึกฝนความกล้าหาญของเราและมอบประสบการณ์อันล้ำค่าให้แก่เรา เมื่อเรือเทียบท่าที่ท่าเรือบนแผ่นดินใหญ่ ผมจึงใช้โอกาสนี้ไปเยี่ยมภรรยาและลูกๆ เป็นเวลาสามวันก่อนที่จะขึ้นเรืออีกครั้งเพื่อไปยังเกาะ” ร้อยโทเกียนกล่าว