ความประทับใจแรกของฉัน นอกเหนือจากอากาศบริสุทธิ์และลมเย็นที่พัดผ่านผิวแล้ว ก็คือเสียงที่คุ้นเคยรอบตัวฉัน อย่างแรกเลยคือเสียงดังกระหึ่มของสถานีวิทยุท้องถิ่น ที่ออกอากาศเป็นประจำทุกเช้าตั้งแต่เวลา 5:30 ถึง 6:00 น. บางครั้งฉันก็ฟัง บางครั้งก็ไม่ฟัง บ่อยครั้งที่ขณะออกกำลังกายตอนเช้า ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสถานีนั้นกำลังออกอากาศอะไร แต่เสียงกระซิบเบาๆ ในหูของฉันในช่วง 30 นาทีแรกของวัน กลับกลายเป็นสิ่งที่ฉันรักและคุ้นเคยไปแล้ว
จากนั้นก็ได้ยินเสียงพ่อค้าแม่ค้าเร่ขายสินค้าผ่านหน้าบ้าน เสนอขายทุกอย่างตั้งแต่ข้าวเหนียว ข้าวโพด ซุปหวาน ขนมปัง บริการลับมีด บริการช่างทำกุญแจ… จนกระทั่งได้ยินเสียงเครื่องยนต์และแตรรถดังสนั่นเมื่อผมก้าวลงสู่ถนน เข้าสู่กระแสการจราจรในเมืองอย่างเป็นทางการ
บางทีเสียงเหล่านั้นอาจจะยังคงดังก้องอยู่ในหูฉัน จนคุ้นเคยเสียจนแทบจะหายไป บางครั้ง ขณะขับรถอยู่บนท้องถนน ท่ามกลางเสียงดังอึกทึกนั้น เสียงเพลงอ่อนโยนก็จะดังก้องอยู่ในใจฉันเบาๆ ฉันจะฮัมเพลงโปรด ผ่อนคลายจากภายในใจ
มีหลายครั้งที่เสียงเครื่องยนต์รถยนต์ดังเกินไป เสียงคุยโทรศัพท์ดังลั่นของคนเดินผ่านไปมาข้างๆ และเสียงแตรรถที่ดังกระทันหันทำให้ฉันตกใจ ขัดจังหวะความคิด และทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ แต่ท่ามกลางความรำคาญเหล่านั้น บางครั้งฉันก็รู้สึกโล่งใจอย่างมาก นั่นคือตอนที่ฉันได้ยินคำขอบคุณโดยไม่คาดคิด
อาจเป็นคำขอบคุณที่แสนหวานและอ่อนโยนที่เด็กชายตัวน้อยกระซิบขณะขี่จักรยานไฟฟ้า เมื่อคนขับแท็กซี่ชะลอความเร็วเพื่อให้เขาเลี้ยวซ้ายเข้าประตูโรงเรียน หรืออาจเป็นคำขอบคุณอย่างเร่งรีบเมื่อใครบางคนแซงรถคันอื่นอย่างรวดเร็วบนท้องถนน เพื่อเตือนให้พวกเขาเก็บขาตั้งรถ อย่าลืมปิดไฟเลี้ยว หรือปรับชุดยาวของพวกเขาไม่ให้ไปเกี่ยวล้อ... อาจเป็นคำขอบคุณที่ฉันได้ยินข้างทาง เมื่อใครบางคนหยุดช่วยคนอื่นผูกมัดสินค้าที่เลื่อนหลุด ให้แน่นหนาเพื่อให้คนคนนั้นสามารถเดินทางต่อไปได้อย่างสบายใจ หรืออาจเป็นเพียงคำขอบคุณที่ร้านขายของชำหลังจากซื้อสินค้า คำขอบคุณทางโทรศัพท์ คำขอบคุณเมื่อมีคนถามเกี่ยวกับงานของคุณ หรือสอบถามเกี่ยวกับสุขภาพของใครบางคนที่บ้าน...
โดยส่วนตัวแล้วฉันชอบฟังคำขอบคุณมาก มันเหมือนหยดน้ำสดชื่นที่ค่อยๆ ตกลงมาท่ามกลางความวุ่นวายของการจราจร ฉันมักจะได้ยินคำขอบคุณและเรื่องราวแห่งความกตัญญูอยู่รอบตัว และฉันก็มักจะพยักหน้าและขอบคุณผู้คนเมื่อพวกเขาเสียสละทางให้ฉัน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพฤติกรรมที่ดีงามและมีอารยธรรมบนท้องถนน
สำหรับฉัน เสียงที่ไพเราะที่สุดในแต่ละวันคือเสียงขอบคุณ เพราะฉันรู้ว่ารอบๆ เสียงนั้น มักจะมีตัวอย่างที่ส่องประกายของการกระทำที่ดี การกระทำที่แสดงถึงความเมตตาและความเอาใจใส่ที่แท้จริง และหัวใจที่เปี่ยมด้วยความรัก!
ที่มา: https://thanhnien.vn/nhan-dam-thanh-am-tuyet-voi-185260117165011617.htm
การแสดงความคิดเห็น (0)