มุมกล้องที่สัมผัสหัวใจ

การที่เขารับบทบาทหลายอย่างพร้อมกัน ไม่ว่าจะเป็นนักเขียนฝีมือเฉียบคมประจำหนังสือพิมพ์แรงงานที่เขียนเกี่ยวกับวัฒนธรรมและศิลปะ นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชื่อดัง ช่างภาพผู้ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติมากมายทั้งในและต่างประเทศ และภัณฑารักษ์และกรรมการตัดสินการประกวดภาพถ่ายระดับชาติที่ได้รับการยอมรับ... อาจกล่าวได้ว่าความสามารถในการเดินทาง การเขียน และความคิดสร้างสรรค์ของนักข่าวและช่างภาพ เวียด วัน นั้นน่าทึ่งอย่างแท้จริง

แม้จะมาจากครอบครัวศิลปิน แต่เวียด วัน ไม่ได้เลือกเส้นทางนักข่าวแบบ "งานแสดงศิลปะ" แต่เขากลับทุ่มเทตัวเองอย่างแท้จริงในการสัมผัสประสบการณ์ชีวิตและช่วงเวลาอันน่าหลงใหล แบ่งปันภาพที่สะท้อนแก่นแท้ของชีวิตและสภาพความเป็นมนุษย์สู่สาธารณชน เป็นที่น่าสังเกตว่า หากศิลปินรับบทบาทมากเกินไป พวกเขาอาจประสบปัญหาในด้านใดด้านหนึ่ง แต่ในกรณีของเวียด วัน เขาแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจอย่างลึกซึ้งและความเชี่ยวชาญในทุกด้านที่เขาทำ

เวียด วัน นักข่าวและช่างภาพชาวเวียดนาม ในงานนิทรรศการ "แม่ของฉัน" ที่ประเทศกรีซ ภาพถ่ายโดยเจ้าของภาพ

ช่างภาพอาวุโส กวาง ฟุง อธิบายว่า “เวียด วัน อ่านเยอะ คิดเยอะ ทดลองเยอะ ค้นคว้าเยอะ และยังเป็นนักข่าวด้วย การพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่องนี้เองที่ทำให้ภาพถ่ายของวันมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว สไตล์การถ่ายภาพของวันก็แตกต่างจากคนอื่นๆ มุมมองของนักข่าวและช่างภาพในตัววันเติมเต็มซึ่งกันและกัน”

สิ่งที่ผมชื่นชอบมากที่สุดในผลงานของเวียด วัน คือ ผมรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในมิติเชิงพื้นที่ที่เขาออกแบบและจัดวางอย่างลงตัว ดูเป็นธรรมชาติอย่างสมบูรณ์ แต่ก็เผยให้เห็นองค์ประกอบของแสง วัตถุ ผู้คน และทิวทัศน์ได้อย่างชัดเจน ถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของตัวแบบและตัวละครหลักของผลงาน จากนั้น ผลงานก็พูดได้ด้วยตัวเอง มีชีวิตของมันเอง และบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองอย่างเงียบๆ กระตุ้นให้ผู้ชมแต่ละคนได้ไตร่ตรอง นี่กลายเป็นสไตล์การถ่ายภาพที่สม่ำเสมอของเขามาตั้งแต่การจัดนิทรรศการ "เต๋าและชีวิต" (2006) และชุดภาพ "นายพลในยามสงบ" ซึ่งสะท้อนชีวิตประจำวันของนายพล 12 คน (2009) และยังคงดำเนินต่อไปจนถึงทุกวันนี้

สไตล์ที่น่าทึ่งนั้นไม่ได้ปรากฏอยู่แค่ในงานถ่ายภาพของเขาเท่านั้น แต่ยังปรากฏอยู่ในทุกบทความที่เขาเขียน ไม่ว่าจะเป็นข้อคิดเรียบง่าย ภาพบุคคลโดยละเอียด หรือบทความเชิง วิทยาศาสตร์ ระดับสูง... ผู้อ่านที่ช่างสังเกตจะเห็นว่า เบื้องหลังข้อความหรือรูปแบบการจัดวางบทความแต่ละชิ้นนั้น มีโครงสร้างที่แน่นหนา ประกอบด้วยเนื้อหา ความลึกซึ้ง และแม้กระทั่งแสงที่ส่องกระทบในมุมต่างๆ เขาพยายามใช้เลนส์โพลาไรซ์ของกล้อง ตัวกรองแห่งสติปัญญา ความละเอียดอ่อนและความมหัศจรรย์ของภาษา และความเห็นอกเห็นใจจากหัวใจ เพื่อจับภาพความสั่นสะเทือนของชีวิตมนุษย์ในผลงานของเขา

เวียด แวน กล่าวว่า “การถือกล้องช่วยให้ผมรับรู้ชีวิตรอบตัวในมิติที่กว้างขึ้นและแสดงออกถึงความเป็นตัวตนของผมได้ การถ่ายภาพเป็นภาษาที่ไร้พรมแดน” ตลอดระยะเวลากว่า 30 ปีในวงการ เวียด แวน ได้จัดนิทรรศการเดี่ยว 11 ครั้ง รวมถึงนิทรรศการ “My Mother” ที่ Photometria (กรีซ) เข้าร่วมในนิทรรศการกลุ่มมากกว่า 50 ครั้งในเอเชีย ยุโรป และอเมริกา รวมถึงนิทรรศการ “Fifth Exposure Annual Awards” ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ (ปารีส ฝรั่งเศส) และตีพิมพ์หนังสือ 7 เล่มในหัวข้อที่หลากหลาย นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลการถ่ายภาพระดับนานาชาติอันทรงเกียรติมากมาย และผลงานของเขาได้รับการตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ด้านการถ่ายภาพที่มีชื่อเสียงมากมายทั่วทุกทวีป

ตามข้อมูลจากกองทัพประชาชน

ที่มา: https://baoangiang.com.vn/nhung-goc-may-cham-vao-tam-cam-a424252.html